Mga Awit 100

Mga Awit 100

Ang malaking larawan

Nagbubukas ang Mga Awit 100 sa “Make a joyful noise unto the LORD , all ye lands.”, nagbabago malapit sa talata 3 sa “Know ye that the LORD he is God: it is he that hath made us, and not we ourselves; we…”, at nagtatapos sa “For the LORD is good; his mercy is everlasting; and his truth endureth to all…”. Sinusundan ng mga puntong ito ang sariling galaw ng kabanata mula simula hanggang wakas.

Kasulatan sa tabi ng buod

Mga Awit · Bersiyong King James · 5

Mga Awit 100:1-5

Mga talata 1–5: Make a joyful noise unto the LORD , all ye lands.

Nagbubukas ang Mga Awit 100:1–5 sa “Make a joyful noise unto the LORD , all ye lands.” at umaabot sa “For the LORD is good; his mercy is everlasting; and his truth endureth to all generations.” sa huling talata. Binubuo ng galaw na iyon ang Pansinin kung saan hinahadlangan ng pagdurusa, pagnanasa, kawalang-katarungan, pagdududa, o hangganan ng karunungan ang mababaw na sagot sa Mga Awit.

Kontekstong nagbibigay-buhay sa sipi

“Make a joyful noise unto the LORD , all ye lands.” Ang pagbanggit sa Make ay nag-uugat sa salaysay sa tiyak na tao o lugar. Sundan kung saan bumabalik ang pangalan at ano ang nagbabago sa paligid nito.

Mga Awit 100:1-5

Bersiyong King James

1Make a joyful noise unto the LORD , all ye lands.

2Serve the LORD with gladness: come before his presence with singing.

3Know ye that the LORD he is God: it is he that hath made us, and not we ourselves; we are his people, and the sheep of his pasture.

4Enter into his gates with thanksgiving, and into his courts with praise: be thankful unto him, and bless his name.

5For the LORD is good; his mercy is everlasting; and his truth endureth to all generations.

Mga detalyeng dapat mapansin

5mga talata sa pagbasa
1pangunahing galaw

Ang pambungad na larawan

Nagsisimula ang Psalms 100:1 sa “Make a joyful noise unto the LORD , all ye lands.”

Kung saan nagbabago ang kabanata

Nagiging likas na pagbabago ang Psalms 100:3: “Know ye that the LORD he is God: it is he that hath made us, and not we ourselves; we are his people, and the sheep of his pasture.”

Ang huling himig

Iniiwan ng Psalms 100:5 sa mambabasa ang “For the LORD is good; his mercy is everlasting; and his truth endureth to all generations.”

Landas ng mga salita sa kabanata

Tinutulungan ng mga salitang LORD, bless, courts, endureth, Enter, everlasting na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.

Unahin ang teksto

Kung saan nagkakaiba ang mga mambabasa

Nagsisimula ang buod sa sinasabi ng sipi at sa ugnayan ng mga bahagi nito. Hindi nito ipinapalagay na nalutas na ng isang denominasyon ang lahat ng tanong. Malinaw na tinutukoy kung ang konklusyon ay nakasalalay sa tradisyon, teoryang pampanitikan, o rekonstruksiyong pangkasaysayan.

Unang inihaharap ang tekstong KJV. Nilalagyan ng malinaw na pangalan ang mga interpretasyon, at ipinapakita lamang ang mga pagkakaiba kapag nakatutulong ang mga ito upang maunawaan kung bakit hindi palaging iisa ang sagot ng mga seryosong komunidad.

Inihahanda pa ang paghahambing ng mga interpretasyon para sa kabanatang ito. Habang wala pa ang mga nasuring tala, malinaw na pinaghihiwalay ng pahinang ito ang teksto ng KJV, buod, at aplikasyon nang hindi sinasabing nagkakasundo ang lahat ng responsableng mambabasa sa bawat tanong.