Ang malaking larawan
Naghahari ang Panginoon sa ibabaw ng lahat ng bayan, ngunit kilala siya sa Sion, ang banal na burol ng Jerusalem. Tinutukoy ni Jacob, ninuno ng Israel, ang bayang pinaggagawaan niya ng katarungan. Paulit-ulit siyang tinatawag na banal ng awit. Nagbibigay ng halimbawa ng mga taong tumawag at nakatanggap ng sagot sina Moises at Aaron, mga pinuno sa unang kasaysayan ng bayan, at si Samuel, isang sumunod na pinunong nanalangin para sa kanila. Magkasama ang pagpapatawad at pagtutuwid sa naaalalang pakikitungong iyon. Nagbibigay ito ng seryosong lalim sa pagsamba.
Sa kabanatang ito
- Pagkamangha sa Harap ng Banal na Trono Mga Awit 99:1-3
Tinatawag ng ipinahayag na paghahari ng Diyos na manginig ang mga bayan at mayanig ang lupa.
- Lakas ng Haring Nagmamahal sa Katarungan Mga Awit 99:4-5
Inilalarawan ang lakas ng hari na nagmamahal sa katarungan.
- Awa at Pagtutuwid sa Dating Panalangin Mga Awit 99:6-9
Tumawag sa Panginoon ang mga pinunong inaalala at nakatanggap ng mga sagot.
Pangunahing katotohanan
Patas na naghahari ang banal na Panginoon at sumasagot sa mga panalangin ng kanyang bayan. Pinatatawad niya sila habang hinaharap pa rin ang kanilang pagkakamali.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 9Mga Awit 99:1-3
Pagkamangha sa Harap ng Banal na Trono
Tinatawag ng ipinahayag na paghahari ng Diyos na manginig ang mga bayan at mayanig ang lupa. Inilalarawan siyang nakaluklok sa mga makalangit na nilalang, dakila sa banal niyang lungsod at mataas sa bawat bayan. Hinihiling ng mga mang-aawit na purihin ang dakila at nakatatakot niyang pangalan dahil banal ito. Higit sa paghanga sa kahanga-hangang kapangyarihan ang tugon. Tinutukoy ng kabanalan ang banal na pagkataong bukod sa karaniwang pag-aangking mamuno. Kaya pinagsasama ng simula ang pagdakila at paggalang. Inihaharap ang pinuno ng lahat ng bayan bilang hindi maaaring basta balewalain ng mga sumasamba sa kanyang harap.
Sa araw-araw na buhay
Pumasok ang nagsasanay sa pag-iingat ng mahahalagang bagay sa selyadong silid-imbakan na may hawak na bihirang mga tala. Binagalan niya ang kilos, sinunod ang mga tuntunin sa paghawak, at ibinigay sa mga bagay ang pansing nararapat sa kanilang lugar. Binabago ng layunin ng silid ang kanyang pagkilos sa loob. Higit sa pagsasabing kahanga-hanga ang koleksiyon ang paggalang. Ang banal na hari sa awit ay buhay na Diyos, hindi protektadong koleksiyon.
Pansinin
Mga Awit 99:3 Kabanalan ang ibinibigay na dahilan ng papuri sa dakilang pangalan. Hindi inihihiwalay ng awit ang mataas na katayuan ng Diyos sa pagkataong dapat igalang ng mga sumasamba.
Mga Awit 99:1-3
Ang Dating Biblia 19051Ang Panginoon ay naghahari: manginig ang mga bayan. Siya'y nauupo sa mga querubin; makilos ang lupa.
2Ang Panginoon ay dakila sa Sion; at siya'y mataas na higit sa lahat ng mga bayan.
3Purihin nila ang iyong dakila at kakilakilabot na pangalan: siya'y banal.
Mga Awit 99:4-5
Lakas ng Haring Nagmamahal sa Katarungan
Inilalarawan ang lakas ng hari na nagmamahal sa katarungan. Pinatatatag ng Diyos ang pagiging patas at isinasagawa ang matuwid na paghatol sa kanyang bayan. Saka pinayayuko ng panawagang itaas siya ang mga sumasamba sa kanyang tuntungan. Bumabalik ang kabanalan bilang dahilan. Ipinaliliwanag ng maiikling talatang ito kung bakit nararapat igalang ang trono: naglilingkod sa tama ang lakas. Hindi hinihiling sa bayan na parangalan ang kapangyarihan dahil lamang kaya silang daigin nito. Tumutugon ang kanilang papuri sa patas na pamamahala ng isang mapagpakumbaba nilang nilalapitan.
Sa araw-araw na buhay
Ginamit ng pinuno ng paaralan ang kapangyarihan upang muling buksan ang apelang hindi pinayagang iharap ng tahimik na mag-aaral. Pinaghintay niya ang mas maiingay na nakatatanda at binigyan ang mag-aaral ng oras na magsalita. Ginamit ang lakas sa silid upang tiyakin ang patas na pagdinig. Nakikita ng mga naroon ang kapangyarihan sa pamamagitan ng pagkilos nito. Tinatawag ng awit ang Diyos na banal na pinunong nagmamahal sa katarungan.
Pansinin
Mga Awit 99:4 Sinasabing umiibig sa paghatol ang lakas. Ginagawang bahagi ng pagkatao ng hari ang katarungan, hindi hangganang atubiling ipinapataw sa kapangyarihan ng pinuno.
Mga Awit 99:4-5
Ang Dating Biblia 19054Ang lakas naman ng hari ay umiibig ng kahatulan; ikaw ay nagtatatag ng karampatan, ikaw ay nagsasagawa ng kahatulan at katuwiran sa Jacob.
5Ibunyi ninyo ang Panginoon nating Dios, at magsisamba kayo sa harap ng kaniyang tungtungan; siya'y banal.
Mga Awit 99:6-9
Awa at Pagtutuwid sa Dating Panalangin
Tumawag sa Panginoon ang mga pinunong inaalala at nakatanggap ng mga sagot. Nagsalita siya sa ulap na kaugnay ng kanyang presensiya. Iningatan nila ang kanyang mga tagubilin. Tinatawag siya ng mga mang-aawit na Diyos na nagpapatawad ngunit tumutugon pa rin sa pagkakamali sa pamamagitan ng parusa. Hindi itinuturing na magkasalungat ang dalawang pahayag. Hindi ginawang walang pinsala ng awa ang kasamaan. Hindi rin ibig sabihin ng pagtutuwid na hindi na kailanman maririnig ang panalangin. Bumabalik ang huling panawagan sa pagsamba sa banal na burol dahil banal ang Panginoon. Nagbibigay ang dating pakikitungo ng dahilan sa kasalukuyang pagtitipon na magtiwala at gumalang.
Sa araw-araw na buhay
Muling tinanggap ng guro sa pagawaan ang manggagawa matapos ang mabigat na paglabag at ibinalik ang daan sa pagsasanay. Pinanatili rin niya ang napagkasunduang bunga at ipinaliwanag kung bakit. Makapagtatanong ang manggagawa nang hindi nagkukunwaring hindi nangyari ang mali. Bahagi ng parehong ugnayan ang pagtanggap at pagtutuwid. Inaalala ng awit ang mga sagot ng Diyos sa panalangin ng mga pinuno ng kanyang bayan.
Pansinin
Mga Awit 99:8 Magkasamang binabanggit ang pagpapatawad at parusa. Tinatanggihan ng talata ang isip na binabalewala ng awa ang mali, at ang isip na walang puwang sa kapatawaran ang pagtutuwid.
Mga Awit 99:6-9
Ang Dating Biblia 19056Si Moises at si Aaron sa gitna ng kaniyang mga saserdote, at si Samuel sa kanila na nagsisitawag sa kaniyang pangalan; sila'y nagsisitawag sa Panginoon, at siya'y sumasagot sa kanila.
7Siya'y nagsasalita sa kanila sa haliging ulap: kanilang iniingatan ang kaniyang mga patotoo, at ang palatuntunan na ibinigay niya sa kanila.
8Sumagot ka sa kanila, Oh Panginoon naming Dios; ikaw ay Dios na nagpatawad sa kanila, bagaman nanghiganti ka sa kanilang mga gawa.
9Ibunyi ninyo ang Panginoon nating Dios, at magsisamba kayo sa kaniyang banal na bundok; sapagka't ang Panginoon nating Dios ay banal.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 99:1 sa “Ang Panginoon ay naghahari: manginig ang mga bayan. Siya'y nauupo sa mga querubin; makilos ang lupa.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 99:5: “Ibunyi ninyo ang Panginoon nating Dios, at magsisamba kayo sa harap ng kaniyang tungtungan; siya'y banal.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 99:9 sa mambabasa ang “Ibunyi ninyo ang Panginoon nating Dios, at magsisamba kayo sa kaniyang banal na bundok; sapagka't ang Panginoon nating Dios ay banal.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang Panginoon, kanila, siya'y, Dios, kaniyang, banal na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- querubin
- Mga makalangit na nilalang na kaugnay ng trono at presensiya ng Diyos.
- tungtungan
- Patungang inilalagay sa ilalim ng mga paa ng nakaupo.
- palatuntunan
- Tuntunin o tagubiling ibinigay ng isang may karapatang mag-utos.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
