Mga tauhan ng Bibliya

Aaron

Ang bibig ni Moises sa harap ng Faraon, ang gumawa ng gintong guya, at ang unang mataas na saserdote ng Israel, na namulaklak ang tungkod at ang mga kasuotan ay ipinasa sa anak sa isang bundok.

Tinatawag ding Ang Levita; ang unang mataas na saserdote; ama nina Nadab, Abihu, Eleazar at Itamar

Si Aaron ang nakatatandang kapatid ni Moises, tatlong taong mas matanda, anak nina Amram at Jocabed ng lipi ni Levi. Nang makiusap si Moises sa nagniningas na mababang puno na mabagal siyang magsalita, sumagot ang Diyos na si Aaron na Levita ay mahusay magsalita at paparating na upang salubungin siya. Nagiging bibig ni Moises si Aaron: nagsasalita siya sa mga matanda, nagsasalita sa Faraon, at ang kaniyang tungkod ang nagiging ahas, ginagawang dugo ang Nilo, at nagpapaakyat ng mga palaka at kuto. Itinataas nila ni Hur ang mga kamay ni Moises sa Refidim, at umaakyat siya sa Sinai kasama nina Nadab, Abihu at pitumpung matanda at nakikita ang Diyos ng Israel. Pagkatapos, habang nasa bundok si Moises nang apatnapung araw, dinudumog siya ng bayan, at kinukuha niya ang kanilang mga gintong hikaw at gumagawa ng binubong guya, nagtatayo ng dambana sa harap nito, at nagpapahayag ng kapistahan. Ang kaniyang dahilan kay Moises, inihagis ko ito sa apoy, at lumabas ang guyang ito, ang pinakamasamang pangungusap na sinabi niya kailanman.

Hindi siya pinarurusahan. Sa halip ay ginagawa siya ng Diyos na mataas na saserdote, binibihisan ng efod, ng pektoral na may labindalawang bato, ng mitra na may kabanalan sa PANGINOON sa lamina nito, at pinapahiran ng langis. Namamatay ang dalawa niyang nakatatandang anak sa harap ng PANGINOON sa araw ng kaniyang pagtatalaga dahil sa paghahandog ng ibang apoy, at nananahimik siya. Nagsasalita sila ni Miriam laban kay Moises, at si Miriam ang sinasaktan. Hinahamon ni Kora ang kaniyang pagkasaserdote, at tumatakbo si Aaron sa salot na may dalang suuban at tumatayo sa pagitan ng mga patay at mga buhay, at ang kaniyang tungkod lamang sa labindalawa ang umuusbong, namumulaklak at namumunga ng almendras sa loob ng isang gabi. Kabahagi siya sa kasalanan ni Moises sa Meriba. Sa Bundok Hor, sa paningin ng kapulungan, hinuhubad ni Moises ang kaniyang mga kasuotan at isinusuot kay Eleazar, at namamatay siya roon sa isang daan at dalawampu't tatlo, at umiiyak ang Israel nang tatlumpung araw.

Saan siya lumilitawExodo 4 hanggang 17 · Exodo 28 hanggang 32 · Levitico 8 hanggang 10 · Mga Bilang 12 hanggang 20

Mag-scroll pababa para sa salaysay
Aaron

Ang mga bahagi, sa pagkakasunod na ibinibigay ng teksto.

Ang salaysay ni Aaron

  1. 01

    Exodo 4:10-17, 27-31

    Mahusay siyang magsalita

    Nang sabihin ni Moises na mabagal siyang magsalita, nag-aalab ang galit ng PANGINOON at sumasagot ito: hindi ba si Aaron na Levita ang iyong kapatid? Siya ang magiging tagapagsalita mo, at ikaw ang magiging parang Diyos sa kaniya. Sinasalubong ni Aaron si Moises sa bundok ng Diyos at hinahalikan siya, at sinasabi ang lahat ng salita sa mga matanda ng Israel.

    Bago pa magsalita si Aaron, nagsalita na ang Diyos tungkol sa husay niyang magsalita. Marunong siyang magsalita. Matagal nang ipinapaliwanag ni Moises kung bakit hindi angkop ang sarili niyang bibig sa atas; ibang bibig ang itinuro sa sagot, pero hindi binawi ang kanyang tungkulin. Tulong si Aaron, hindi lusot. Pagkatapos, parehong kapatid ang saklaw ng pangako: sasamahan ng Diyos ang bibig ng bawat isa. Hindi sila ang iimbento ng mensahe.

    May lambing ding tahasang nasa tagubilin. Papunta na si Aaron upang salubungin si Moises, at sinabi ng Diyos na matutuwa siya sa pagkikita. Nasa teksto ang halik sa bundok; hindi ito idinagdag na tagpo para magpatingkad ng damdamin. Bago humarap sa matatanda ang tagapagsalita, sinalubong muna ng isang kapatid ang kanyang kapatid.

    Ang unang pananalita ni Aaron na naitala rito ay mensaheng tinanggap sa pamamagitan ni Moises. Lumampas sa dalawang lalaki ang tugon ng bayan: yumukod sila dahil dinalaw ng PANGINOON ang kanilang paghihirap. Nagampanan ng mahusay magsalita ang tungkulin nang hindi ginagawang paksa ang sarili.

    Talata sa talata

    1. 4:14

      Ipinakilala si Aaron bilang Levita bago ibigay ang mga tagubilin para sa kanyang pagkapari. Kay Moises nakatuon ang galit sa talatang ito.

    2. 4:15

      Parehong bibig ang saklaw ng pangako, hindi lamang ang pagpapalit kay Moises. Magkasama sila sa atas ngunit magkaiba ang kani-kanilang tungkulin.

    3. 4:27

      Pinangalanan sa Mikas 6:4 sina Moises, Aaron, at Miriam bilang mga pinunong isinugo sa unahan ng Israel. Hindi nawala si Aaron sa paggunita sa pagliligtas.

    4. 4:31

      Ang tahasang dahilan ng pagsamba ay ang pagdalaw ng Diyos at pagtingin niya sa paghihirap ng Israel, hindi ang husay ng pananalita ni Aaron.

    Exodo 4:10-17, 27-31

    Ang Dating Biblia 1905 · 13 talata

    4:10At sinabi ni Moises sa Panginoon, Oh Panginoon, ako'y hindi marikit mangusap, kahit ng panahong nakaraan, kahit mula ng magsalita ka sa iyong lingkod: sapagka't ako'y kimi sa pangungusap at umid sa dila.

    4:11At sinabi sa kaniya ng Panginoon, Sinong gumawa ng bibig ng tao? o sinong gumawa ng pipi, o bingi, o may paningin, o bulag sa tao? Hindi ba akong Panginoon?

    4:12Ngayon nga'y yumaon ka, at ako'y sasaiyong bibig, at ituturo ko sa iyo kung ano ang iyong sasalitain.

    4:13At kaniyang sinabi, Oh Panginoon, magsugo ka, isinasamo ko sa iyo, sa pamamagitan ng kamay niyaong iyong susuguin.

    4:14At ang galit ng Panginoon ay nagningas laban kay Moises, at kaniyang sinabi, Wala ba si Aarong kapatid mo na Levita? Nalalaman kong siya'y makapagsasalitang mabuti. At saka, narito, siya'y lumalabas upang salubungin ka; at pagkakita niya sa iyo, ay matutuwa sa kaniyang puso.

    4:15At ikaw ay magsasalita sa kaniya, at iyong isasabibig niya ang mga salita; at ako'y sasaiyong bibig at sasakaniyang bibig, at aking ituturo sa inyo, kung ano ang inyong gagawin.

    4:16At siya ang makikipagusap sa lagay mo sa bayan: at mangyayari na siya'y magiging sa iyo'y bibig, at ikaw ay magiging sa kaniya'y parang Dios.

    4:17At tatangnan mo sa iyong kamay ang tungkod na ito, na iyong ipaggagawa ng mga tanda.

    4:27At sinabi ng Panginoon kay Aaron, Pumaroon ka sa ilang na salubungin mo si Moises. At siya'y pumaroon, at nasalubong niya sa bundok ng Dios, at kaniyang hinagkan.

    4:28At isinaysay ni Moises kay Aaron ang lahat ng salita ng Panginoon, na ipinagbilin sa kaniyang sabihin, at ang lahat ng tandang ipinagbilin sa kaniyang gawin.

    4:29At si Moises at si Aaron ay naparoon at tinipon ang lahat ng matanda sa mga anak ni Israel:

    4:30At sinalita ni Aaron ang lahat ng salita na sinalita ng Panginoon kay Moises, at ginawa ang mga tanda sa paningin ng bayan.

    4:31At ang bayan ay naniwala: at nang kanilang marinig na dinalaw ng Panginoon ang mga anak ni Israel, at kaniyang nakita ang kanilang kapighatian, ay iniyukod nga nila ang kanilang mga ulo at sumamba.

  2. 02

    Exodo 7:1-12

    Ang tungkod na lumunok sa iba

    Ginagawa ng Diyos si Moises na parang diyos sa Faraon at si Aaron na propeta nito. Sa harap ng Faraon, inihahagis ni Aaron ang kaniyang tungkod at nagiging ahas ito; gayon din ang ginagawa ng mga salamangkero, at nilulunok ng tungkod ni Aaron ang kanilang mga tungkod. Walumpu't tatlo si Aaron, walumpu si Moises.

    Walumpu't tatlong taon si Aaron nang humarap siya kay Faraon. Ang nakatatandang kapatid ang nagsasalita para sa nakababata, at kapwa matanda na silang nagsisimula sa tungkuling ito. Binibigyan ng mga edad ng bigat ang tagpo: dalawang matandang lalaki ang may dalang utos sa palasyo, hindi mga kabataang ngayon pa lamang kinikilala ang galing.

    Hindi nagsisimula ang paghaharap na walang maisagot ang Egipto. Nagawa rin ng mga salamangkero nito ang tanda. Tuwirang kinikilala iyon ng Aklat ng Exodo, saka nililinaw ang kaibahan: nilamon ng tungkod ni Aaron ang kanilang mga tungkod. Kahit naging mga ahas na, mga tungkod pa rin ang tawag sa pangungusap. Ang mga bagay na dinala bilang kasangkapan ng kapangyarihan ang nananatiling sentro ng tunggalian. Ang marami ay naging pagkain ng isa.

    Tumpak, hindi magarbo, ang kilos ni Aaron. Inihagis niya ang iniutos na ihagis sa harap ng mga taong tinukoy. Hindi mas kahanga-hangang talumpati ang nagpatibay sa kanyang awtoridad. Ang batayan ay ang utos na sinunod at ang nangyari sa tungkod.

    Talata sa talata

    1. 7:1

      Nililinaw ng titulong propeta ang tungkulin ni Aaron bilang tagapagsalita. Katumbas nitong paglalarawan ang bibig ni Moises sa Exodo 4:16.

    2. 7:7

      Mas matanda si Aaron nang tatlong taon: walumpu't tatlo siya at walumpu si Moises. Ito ang kanilang edad sa paghaharap, hindi sa isang naunang pagtawag.

    3. 7:11

      Iniuulat ng kabanata ang ginawa ng mga salamangkero ngunit hindi ang pamamaraan. Dagdag na lamang sa teksto ang pagtukoy sa isang partikular na pandaraya o teknik.

    4. 7:12

      Tahasan itong tinawag na tungkod ni Aaron. Hindi sinasabi ng salaysay na iisang bagay lamang ang lahat ng tungkod na nabanggit sa kasaysayan ng magkapatid.

    Exodo 7:1-12

    Ang Dating Biblia 1905 · 12 talata

    7:1At sinabi ng Panginoon kay Moises, Tingnan mo, ginawa kitang dios kay Faraon: at si Aaron na iyong kapatid ay magiging iyong propeta.

    7:2Iyong sasalitaing lahat ang aking iniuutos sa iyo: at sasalitain kay Faraon ni Aaron na iyong kapatid upang kaniyang pahintulutan ang mga anak ni Israel ay lumabas sa kaniyang lupain.

    7:3At aking papagmamatigasin ang puso ni Faraon, at aking pararamihin ang aking mga tanda at ang aking mga kababalaghan sa lupain ng Egipto.

    7:4Nguni't si Faraon ay hindi makikinig sa inyo, at aking ipapatong sa Egipto ang aking kamay at ilalabas ko ang aking mga hukbo, ang aking bayan, na mga anak ni Israel, sa lupaing Egipto sa pamamagitan ng mga dakilang kahatulan.

    7:5At malalaman ng mga taga Egipto na ako ang Panginoon, pagka iniunat ko sa Egipto ang aking kamay, at pagka inilabas ko ang mga anak ni Israel sa gitna nila.

    7:6At ginawang gayon ni Moises at ni Aaron: kung paanong iniutos ng Panginoon sa kanila, ay gayon ginawa nila.

    7:7At si Moises ay may walong pung taon gulang, at si Aaron ay may walong pu't tatlong taong gulang nang sila'y magsalita kay Faraon.

    7:8At nagsalita ang Panginoon kay Moises at kay Aaron, na sinasabi,

    7:9Pagsasalita ni Faraon sa inyo, na sasabihin, Magpakita kayo ng isang kababalaghan sa ganang inyo; ay iyo ngang sasabihin kay Aaron: Kunin mo ang iyong tungkod, at ihagis mo sa harap ni Faraon, na magiging isang ahas.

    7:10At si Moises at si Aaron ay naparoon kay Faraon, at kanilang ginawang gayon gaya ng iniutos ng Panginoon, at inihagis ni Aaron ang kaniyang tungkod sa harap ni Faraon at sa harap ng kaniyang mga lingkod at naging ahas.

    7:11Nang magkagayo'y tinawag naman ni Faraon ang mga marunong at ang mga manghuhula, at sila naman na mga mahiko sa Egipto, ay gumawa sa gayon ding paraan ng kanilang mga pag-enkanto.

    7:12Sapagka't inihagis ng bawa't isa ang kanikaniyang tungkod, at nangaging ahas: nguni't nilamon ng tungkod ni Aaron ang mga tungkod nila.

  3. 03

    Exodo 7:19-8:19

    Dugo, mga palaka, mga kuto

    Sa salita ni Moises iniuunat ni Aaron ang kaniyang tungkod sa mga tubig ng Ehipto at nagiging dugo ang mga ito; sa mga batis at tinatakpan ng mga palaka ang lupain; hinahampas niya ang alabok at nagiging mga kuto ito sa tao at hayop. Sinasabi ng mga salamangkero: ito ang daliri ng Diyos.

    Kayang magdagdag ng palaka ng mga salamangkero ng Egipto. Kahanga-hangang paraan iyon ng pagpapalala sa problemang naroon na. Ang kailangan ni Faraon ay mawala ang mga palaka, kaya tinawag niya sina Moises at Aaron. Nasa pagitan ng paggaya sa salot at pagpapatigil dito ang tahimik na kabalintunaan ng tagpo.

    Hindi lamang tahimik na kasama ng mas kilalang kapatid si Aaron. Paulit-ulit na tinutukoy ng mga utos ang kanyang kamay at tungkod: sa mga tubig ng Egipto, sa mga batis at lawa, at sa alabok. Mula sa ilog, umabot ang salot sa mga kusina at silid-tulugan, saka sa mga katawan. Parehong sakop ang higaan ni Faraon at ang mga lalagyan ng minamasang tinapay. Walang ligtas na sulok sa mga palaka dahil lamang sa mataas na katayuan.

    Magkaiba rin ang gawain ng magkapatid. Iniunat ni Aaron ang kamay; dumaing si Moises sa PANGINOON para sa pagluwag ng salot. Nang hindi na magaya ng mga salamangkero ang kuto, daliri ng Diyos ang sarili nilang paliwanag. Kinikilala na ng mga dalubhasa sa palasyo ang nangyayari. Hindi pa rin pinalalaya ang Israel. Mas matagal ang pagtanggi ni Faraon kaysa sa mga paliwanag ng kanyang mga lingkod.

    Talata sa talata

    1. 7:19

      Kasama sa salot ang tubig na nasa mga sisidlang kahoy at bato. Hindi lamang ilog ang apektado, kundi pati ang nakaimbak na tubig sa mga tahanan.

    2. 8:9

      Sa pananalitang Magkaroon ka ng kaluwalhatiang ito sa akin, ibinibigay ni Moises kay Faraon ang pagpili sa oras ng panalangin. Bukas ang sagot niya sa kasunod na talata.

    3. 8:15

      Dito, si Faraon mismo ang nagpatigas ng kanyang puso nang magkaroon ng ginhawa. Kasama sa teksto ang pagtanggi ng tao, hindi lamang ang naunang pahayag ng Diyos.

    4. 8:16

      Kuto ang salin dito sa Hebreong kinnim, bagaman nauunawaan din itong maliliit na niknik. Hindi tiyak ang eksaktong uri ng insekto sa makabagong pag-uuri.

    Exodo 7:19-8:19: Dugo, mga palaka, mga kuto

    Exodo 7:19-8:19

    Ang Dating Biblia 1905 · 26 talata

    7:19At sinabi ng Panginoon kay Moises, Sabihin mo kay Aaron, Kunin mo ang iyong tungkod, at iunat mo ang iyong kamay sa tubig sa Egipto, sa kanilang mga ilog, sa kanilang mga bangbang, at sa kanilang mga lawa at sa lahat nilang tipunan ng tubig, upang mga maging dugo; at magkakadugo sa buong lupain ng Egipto, maging sa mga sisidlang kahoy at maging sa mga sisidlang bato.

    7:20At ginawang gayon ni Moises at ni Aaron, gaya ng iniutos ng Panginoon; at kaniyang itinaas ang tungkod, at pinalo ang tubig, na nasa ilog, sa paningin ni Faraon, at sa paningin ng kaniyang mga lingkod; at ang lahat ng tubig, na nasa ilog ay naging dugo.

    7:21At ang isda, na nasa tubig ay namatay; at ang ilog ay bumaho at ang mga Egipcio ay hindi makainom ng tubig sa ilog; at nagkadugo sa buong lupain ng Egipto.

    7:22At ang mga mahiko sa Egipto ay gumawa ng gayon din, sa pamamagitan ng kanilang mga enkanto; at ang puso ni Faraon ay nagmatigas, at hindi niya dininig sila; gaya ng sinalita ng Panginoon.

    7:23At si Faraon ay pumihit at umuwi sa kaniyang bahay, na hindi man lamang nabagbag ang kaniyang puso.

    7:24At lahat ng mga Egipcio ay humukay sa palibot ng ilog, upang makasumpong ng tubig na mainom; sapagka't sila'y hindi makainom ng tubig sa ilog.

    7:25At naganap ang pitong araw, pagkatapos na masalot ng Panginoon ang ilog.

    8:1At sinalita ng Panginoon kay Moises, Pasukin mo si Faraon at sabihin mo sa kaniya, Ganito ang sabi ng Panginoon, Tulutan mong yumaon ang aking bayan, upang ako'y mapaglingkuran nila.

    8:2At kung ayaw mo silang payaunin, ay narito, aking sasalutin ng mga palaka ang inyong buong lupain:

    8:3At ang ilog ay mapupuno ng mga palaka, na magsisiahon at magsisipasok sa iyong bahay, at sa iyong tulugan, at sa iyong higaan, at sa bahay ng iyong mga lingkod, at sa iyong bayan, at sa iyong mga hurno, at sa iyong mga masa ng tinapay.

    8:4At kapuwa aakyatin ng mga palaka ikaw at ang iyong bayan, at lahat ng iyong mga lingkod.

    8:5At sinabi ng Panginoon kay Moises, Sabihin mo kay Aaron, Iunat mo ang iyong kamay pati ng iyong tungkod sa mga ilog, sa mga bangbang, at sa mga lawa, at magpaahon ka ng mga palaka sa lupain ng Egipto.

    8:6At iniunat ni Aaron ang kaniyang kamay sa tubig sa Egipto; at ang mga palaka ay nagsiahon, at tinakpan ang lupain ng Egipto.

    8:7At ang mga mahiko ay gumawa ng gayon din sa pamamagitan ng kanilang mga enkanto, at nagpaahon ng mga palaka sa lupain ng Egipto.

    8:8Nang magkagayo'y tinawag ni Faraon si Moises at si Aaron, at sinabi, Manalangin kayo sa Panginoon, na alisin ang mga palaka sa akin, at sa aking bayan; at aking tutulutang yumaon, ang bayan upang sila'y makapaghain sa Panginoon.

    8:9At sinabi ni Moises kay Faraon, Magkaroon ka ng kaluwalhatiang ito sa akin: anong oras isasamo kita, at ang iyong mga lingkod, at ang iyong bayan, upang ang mga palaka ay malipol sa iyo at sa iyong mga bahay, at mangatira na lamang sa ilog?

    8:10At kaniyang sinabi, Sa kinabukasan. At sinabi ni Moises, Mangyayari ayon sa iyong salita: upang iyong maalaman na walang gaya ng Panginoon naming Dios.

    8:11At ang mga palaka ay magsisialis sa iyo, at sa iyong bahay, at sa iyong mga lingkod, at sa iyong bayan; mangatitira na lamang sa ilog.

    8:12At si Moises at si Aaron ay umalis sa harap ni Faraon: at si Moises ay dumaing sa Panginoon tungkol sa mga palaka na kaniyang dinala kay Faraon.

    8:13At ginawa ng Panginoon ayon sa salita ni Moises, at ang mga palaka ay namatay sa mga bahay, sa mga looban at sa mga parang.

    8:14At kanilang pinagpisan sa buntonbunton: at ang lupa ay bumaho.

    8:15Nguni't nang makita ni Faraon na may pahinga ay pinapagmatigas ang kaniyang puso, at hindi niya dininig sila; gaya ng sinalita ng Panginoon.

    8:16At sinabi ng Panginoon kay Moises, Sabihin mo kay Aaron: Iunat mo ang iyong tungkod, at paluin mo ang alabok ng lupa, upang maging mga kuto sa lupaing Egipto.

    8:17At kaniyang ginawang gayon; at iniunat ni Aaron ang kaniyang kamay pati ng kaniyang tungkod, at pinalo ang alabok ng lupa, at nagkakuto sa tao at sa hayop; lahat ng alabok ng lupa ay naging mga kuto sa buong lupain ng Egipto.

    8:18At ang mga mahiko ay gumawa ng gayon sa pamamagitan ng kanilang mga enkanto, upang maglabas ng mga kuto, nguni't hindi nila nagawa: at nagkakuto sa tao at sa hayop.

    8:19Nang magkagayo'y sinabi ng mga mahiko kay Faraon, Ito'y daliri ng Dios: at ang puso ni Faraon ay nagmatigas, at hindi niya dininig sila; gaya ng sinalita ng Panginoon.

  4. 04

    Exodo 17:8-13

    Pag-aalalay sa mga kamay

    Laban sa Amalek, nakatayo si Moises sa burol na hawak ang tungkod ng Diyos, at nang bumigat ang kaniyang mga kamay ay naglalagay sina Aaron at Hur ng bato sa ilalim niya at inaalalayan ang kaniyang mga kamay, isa sa bawat panig, matatag hanggang sa paglubog ng araw. Nananaig si Josue.

    Sa pagkakataong ito, hindi bibig ni Aaron ang kapaki-pakinabang. Ang kanyang mga bisig. Ang lalaking ipinakilalang mahusay magsalita ay sumuporta sa mga kamay ng ibang tao habang nagaganap ang labanan. Itinuturing ng Aklat ng Exodo na bahagi iyon ng tagumpay, hindi munting tulong na halos di na kailangang banggitin.

    Pinananatiling konkreto ng maliliit na detalye ang tagpo. Mabigat na ang mga kamay ni Moises. Kailangang maglapit ng bato upang may maupuan siya. Pumuwesto sina Aaron at Hur sa magkabilang panig, at kinailangan nilang manatili hanggang paglubog ng araw. Hindi sapat ang isang sandaling pagpapalakas ng loob. Katawan ang nahihirapan, kaya katawan din ang kailangang umalalay.

    Nakikipaglaban si Josue sa ibaba habang nasa itaas ang tatlo. Magkaugnay ngunit hindi pinaghalo ang kanilang mga gawain: kay Josue ang tabak, nasa kamay ni Moises ang tungkod, at sina Aaron at Hur ang nagbibigay ng katatagang hindi kayang panatilihin ni Moises nang mag-isa. Hindi kay Aaron ang pamumuno sa hukbo o ang nakataas na tungkod sa gitna. Nananatili siya sa tabi, umaalalay.

    Talata sa talata

    1. 17:9

      Tungkod ng Diyos ang tawag sa tungkod. Walang inilalarawang sandata sa kamay ni Aaron, at hindi siya ang namumuno sa mga mandirigma.

    2. 17:10

      Binanggit si Hur nang walang tala ng angkan o ugnayang pampamilya. Lampas sa ibinigay na impormasyon ang pagsasabing asawa siya ni Miriam.

    3. 17:11

      Madalas iugnay ang nakataas na mga kamay sa panalangin sa Kasulatan, ngunit walang panalangin o mga salita nito na naitala rito. Mga kamay at labanan ang tahasang binibigyang-diin.

    4. 17:12

      Tinutukoy ng hanggang paglubog ng araw ang tagal. Patuloy ang pag-alalay nina Aaron at Hur, hindi isang minsanang kilos sa seremonya.

    Exodo 17:8-13

    Ang Dating Biblia 1905 · 6 talata

    17:8Nang magkagayo'y dumating si Amalec, at nakipaglaban sa Israel sa Rephidim.

    17:9At sinabi ni Moises kay Josue, Ipili mo tayo ng mga lalake, at ikaw ay lumabas, lumaban ka kay Amalec; bukas ay tatayo ako sa taluktok ng burol, na aking tangan ang tungkod ng Dios sa aking kamay.

    17:10Gayon ginawa ni Josue, gaya ng sinabi ni Moises sa kaniya, at lumaban kay Amalec: at si Moises, si Aaron at si Hur ay sumampa sa taluktok ng burol.

    17:11At nangyari, pagka itinataas ni Moises ang kaniyang kamay, ay nananaig ang Israel: at pagka kaniyang ibinababa ang kaniyang kamay, ay nananaig si Amalec.

    17:12Datapuwa't ang mga kamay ni Moises ay nangalay; at sila'y kumuha ng isang bato, at inilagay sa ibaba, at kaniyang inupuan; at inalalayan ni Aaron at ni Hur ang kaniyang mga kamay, ang isa'y sa isang dako, at ang isa'y sa kabilang dako; at ang kaniyang mga kamay ay nalagi sa itaas hanggang sa paglubog ng araw.

    17:13At nilito ni Josue si Amalec, at ang kaniyang bayan, sa pamamagitan ng talim ng tabak.

    Exodo 17:8-13: Pag-aalalay sa mga kamay
  5. 05

    Exodo 24:1-11

    Nakita niya ang Diyos ng Israel

    Umaakyat sina Aaron, Nadab, Abihu at pitumpung matanda kasama ni Moises at nakikita ang Diyos ng Israel, na sa ilalim ng kaniyang mga paa ay parang gawang latag na sapiro. Hindi ipinapatong ng Diyos ang kaniyang kamay sa kanila, at kumakain sila at umiinom.

    Mas maraming salita ang inilaan sa nasa ilalim ng mga paa ng Diyos kaysa sa kanyang anyo. Parang sapirong sahig, malinaw gaya ng langit: kapansin-pansin ang katiyakan ng detalye, at gayundin ang pagpipigil ng paglalarawan. Kasama si Aaron sa mga lalaking nakakita sa Diyos ng Israel, ngunit walang ibinigay na mukha para buuin ng isang pintor. Inilahad ang pagtatagpo nang hindi sinasabing nailarawan na ang lahat.

    Kumain at uminom din sila. Katabi ng karaniwang mga kilos na iyon ang pambihirang pahayag na hindi sila sinaktan ng Diyos. Hindi basta pagpasok sa isang mapanganib na lugar ang kainan. Nauna ang pagbasa ng tipan, ang pagsang-ayon ng bayan, at ang pagwiwisik ng dugo. Inanyayahan si Aaron sa isang ugnayang hayagang pinagtibay.

    Pinangalanan din sa paanyaya ang kanyang mga anak na sina Nadab at Abihu, ngunit ibinukod ang paglapit ni Moises sa paglapit ng pangkat. Tunay ang pribilehiyo; hindi walang hangganan ang pagpasok. Hindi maipapaliwanag ang kasalanan ni Aaron sa gintong guya bilang simpleng kawalan ng kaalaman kung sino ang nakatagpo ng Israel. Nakatala na ang kanyang pangalan sa mga inanyayahan sa bundok.

    Talata sa talata

    1. 24:1

      Tahasan ang pagsama kina Nadab at Abihu kay Aaron. Hindi pinangalanan sa paanyaya ang dalawa pa niyang anak na sina Eleazar at Itamar.

    2. 24:5

      Mga kabataang lalaki ang naghandog dito bago ang pormal na pagtatalaga kay Aaron. Hindi siya tinukoy na tagapangasiwa ng mga handog na ito.

    3. 24:10

      Sinasabi ng teksto na nakita nila ang Diyos; nililimitahan naman ng Exodo 33:20 ang pagkakita sa kanyang mukha. Hindi dapat gawing kumpletong larawan o pagtanggi sa pagtatagpo ang pagkakaibang iyon.

    4. 24:11

      Ang hindi pag-uunat ng kamay laban sa kanila ay nangangahulugang hindi sila pinatay. Pag-iingat sa kanilang buhay ang pahayag, hindi paglalarawan ng kilos ng pagsalubong.

    Exodo 24:1-11

    Ang Dating Biblia 1905 · 11 talata

    24:1At kaniyang sinabi kay Moises, Sumampa ka sa kinaroroonan ng Panginoon, ikaw, at si Aaron, si Nadab, at si Abiu, at pitong pu ng mga matanda sa Israel; at sumamba kayo mula sa malayo:

    24:2At si Moises lamang ang lalapit sa Panginoon; datapuwa't sila'y hindi lalapit; o ang bayan man ay sasampang kasama niya.

    24:3At lumapit si Moises at isinaysay sa bayan ang lahat ng mga salita ng Panginoon, at ang lahat ng mga palatuntunan. At ang buong bayan ay sumagot ng paminsan, at nagsabi, Lahat ng mga salita na sinalita ng Panginoon, ay aming gagawin.

    24:4At sinulat ni Moises ang lahat ng mga salita ng Panginoon, at bumangon ng maaga sa kinaumagahan, at nagtayo ng isang dambana sa paanan ng bundok, at ng labing dalawang batong pinakaalaala, ayon sa labing dalawang lipi ng Israel.

    24:5At kaniyang sinugo ang mga binata ng mga anak ni Israel, na nagsipaghandog ng mga handog na susunugin at nagsipaghain sa Panginoon ng handog na baka tungkol sa kapayapaan.

    24:6At kinuha ni Moises ang kalahati ng dugo, at inilagay sa mga tasa; at ang kalahati ng dugo ay iniwisik sa ibabaw ng dambana.

    24:7At kaniyang kinuha ang aklat ng tipan, at binasa sa pakinig ng bayan: at kanilang sinabi, Lahat ng sinalita ng Panginoon ay aming gagawin, at kami ay magmamasunurin.

    24:8At kinuha ni Moises ang dugo at iniwisik sa bayan, at sinabi, Narito ang dugo ng tipan, na ipinakipagtipan ng Panginoon sa inyo tungkol sa lahat ng mga salitang ito.

    24:9Nang magkagayo'y sumampa si Moises, at si Aaron, si Nadab, at si Abiu, at pitongpu ng mga matanda sa Israel:

    24:10At kanilang nakita ang Dios ng Israel; at mayroon sa ilalim ng kaniyang mga paa na parang isang yaring lapag na batong zafiro, at paris din ng langit sa kaliwanagan.

    24:11At sa mga mahal na tao sa mga anak ni Israel ay hindi niya ipinatong ang kaniyang kamay: at sila'y tumingin sa Dios, at kumain at uminom.

  6. 06

    Exodo 32

    Ang gintong guya

    Nagtitipon ang bayan kay Aaron: tumayo ka, igawa mo kami ng mga diyos. Sinasabihan niya silang alisin ang kanilang mga gintong hikaw, hinuhubog ang ginto ng pang-ukit sa isang binubong guya, nagtatayo ng dambana, at nagpapahayag ng kapistahan sa PANGINOON. Nang tanungin ni Moises kung ano ang ginawa sa kaniya ng bayan, sinasabi ni Aaron na inihagis niya ang ginto sa apoy, at lumabas ang guyang ito. Nakita ni Moises na nakahubad ang bayan, dahil hinubaran sila ni Aaron.

    May mahalagang manggagawang nawala sa paliwanag ni Aaron: si Aaron. Sa talata 4, nasa kanya ang ginto at kasangkapan sa pag-ukit. Sa talata 24, sa apoy na ipinasa ang buong paggawa: lumabas ang guya. Sa pagitan ng paggawa at pagpapaliwanag, halos naglaho ang gumawa. Hindi siya nakalimutan ng Aklat ng Exodo. Sa huling talata, bumalik ito sa guyang ginawa ni Aaron.

    Mas tumitingkad, hindi gumagaan, ang kasalanan nang magtakda siya ng pista para sa PANGINOON. Nasa pagdiriwang pa rin ang pangalan ng Diyos habang iniuugnay ng bayan sa ginawang larawan ang kanilang pagkalaya. Hindi ito simpleng maling pangalang nailagay nang di-sinasadya. Naglaan si Aaron ng bagay na sasambahin, dambana, at takdang pista. Ang kanyang mga kilos ang nagbigay ng anyo ng pagsamba sa hinihingi ng bayan.

    Hindi hinahayaan ng kabanata na pagaanin ng katawa-tawang paliwanag ang bunga. Malaking kasalanan ang tawag ni Moises. Humigit-kumulang tatlong libong lalaki ang namatay, at sumunod ang salot. Nabuhay si Aaron, ngunit hindi iyon pagpapawalang-sala. Ang lalaking inatasang magsalita ay nagbigay ng paliwanag na sinasalungat ng sarili niyang mga gawang naitala.

    Talata sa talata

    1. 32:4

      Tahasan kay Aaron iniugnay ang paghuhubog at paggawa ng larawan. Kailangang ihambing ang kanyang paliwanag sa mga kilos na ito.

    2. 32:5

      Para sa PANGINOON ang ipinahayag na pista ni Aaron. Mahalaga ang pangalang iyon, ngunit hindi nito ginagawang awtorisado ang larawan o ang pagsamba.

    3. 32:6

      Sinipi ni Pablo ang pagkain, pag-inom, at pagtayo upang maglaro sa 1 Corinto 10:7. Tahasan niyang iniugnay ang pangyayari sa pagsamba sa diyus-diyosan.

    4. 32:24

      Inalis sa pahayag na lumabas ang guya sa apoy ang paggawa nitong naitala sa talata 4. Nasa mismong paliwanag ni Aaron ang pagsalungat sa mga pangyayari.

    5. 32:35

      Binalikan din ng Mga Gawa 7:40-41 ang hiling kay Aaron at ang paggawa ng guya. Hindi inaalis ng kanyang pagkapari o kahalagahan sa kalaunan ang gawang ito sa tala ng Kasulatan.

    Exodo 32: Ang gintong guya

    Exodo 32

    Ang Dating Biblia 1905 · 35 talata

    32:1At nang makita ng bayan na nagluluwat si Moises ng pagpanaog sa bundok, ay nagpipisan ang bayan kay Aaron, at nagsabi sa kaniya, Tumindig ka at igawa mo kami ng mga dios na mangunguna sa amin; sapagka't tungkol sa Moises na ito, na lalaking nagsampa sa amin mula sa lupain ng Egipto, ay hindi namin maalaman kung anong nangyari sa kaniya.

    32:2At sinabi ni Aaron sa kanila, Alisin ninyo ang mga hikaw na ginto, na nasa tainga ng inyo-inyong asawa, ng inyong mga anak na lalake, at babae, at dalhin ninyo sa akin.

    32:3At inalis ng buong bayan ang mga hikaw na ginto na nangasa kanilang mga tainga, at dinala kay Aaron.

    32:4At kaniyang tinanggap sa kanilang kamay, at niyari sa pamamagitan ng isang buril, at ginawang isang guyang binubo, at kanilang sinabi, Ang mga ito ang maging iyong mga dios, Oh Israel, na nagsampa sa iyo mula sa lupain ng Egipto.

    32:5At nang makita ito ni Aaron, ay nagtayo siya ng isang dambana sa harapan niyaon: at itinanyag ni Aaron at sinabi, Bukas ay pista sa Panginoon.

    32:6At sila'y bumangong maaga nang kinabukasan, at naghandog ng mga handog na susunugin, at nagdala ng mga handog tungkol sa kapayapaan; at ang bayan ay umupong kumain at uminom, at tumindig upang magkatuwa.

    32:7At sinalita ng Panginoon kay Moises, Yumaon ka, bumaba ka, sapagka't ang iyong bayan, na iyong isinampa mula sa lupain ng Egipto ay nangagsisama:

    32:8Sila'y humiwalay na madali sa daan na aking iniutos sa kanila: sila'y gumawa ng isang guyang binubo, at kanilang sinamba, at kanilang hinainan, at kanilang sinabi, Ang mga ito'y iyong maging mga dios, Oh Israel, na nagsampa sa iyo mula sa lupain ng Egipto.

    32:9At sinabi ng Panginoon kay Moises, Aking nakita ang bayang ito, at, narito, isang bayang may matigas na ulo;

    32:10Ngayo'y bayaan mo nga ako upang ang aking pagiinit ay magalab laban sa kanila, at upang aking lipulin sila: at ikaw ay aking gagawing dakilang bansa.

    32:11At dumalangin si Moises sa Panginoon niyang Dios, at sinabi, Panginoon, bakit ang iyong pagiinit ay pinapagaalab mo laban sa iyong bayan, na iyong inilabas sa lupain ng Egipto sa pamamagitan ng dakilang kapangyarihan at ng makapangyarihang kamay?

    32:12Bakit sasalitain ng mga Egipcio, na sasabihin, Dahil sa kasamaan, inilabas sila upang patayin sila sa mga bundok, at upang lipulin sila sa balat ng lupa? Iurong mo ang iyong mabangis na pagiinit, at pagsisihan mo ang kasamaang ito laban sa iyong bayan.

    32:13Alalahanin mo si Abraham, si Isaac, at si Israel na iyong mga lingkod, na silang iyong mga sinumpaan sa iyong sarili, at mga pinagsabihan, Aking pararamihin ang inyong binhi na gaya ng mga bituin sa langit, at lahat ng lupaing ito na aking sinalita ay aking ibibigay sa inyong binhi, at kanilang mamanahin magpakailan man.

    32:14At pinagsisihan ng Panginoon ang kasamaan na kaniyang sinabing kaniyang gagawin sa kaniyang bayan.

    32:15At si Moises ay pumihit, at bumaba sa bundok, na dala ang dalawang tapyas ng patotoo sa kaniyang kamay; mga tapyas na may sulat sa dalawang mukha niyaon; sa isang mukha at sa kabilang mukha ay may sulat.

    32:16At ang mga tapyas ay gawa ng Dios, at ang sulat ay sulat ng Dios, na nakaukit sa mga tapyas.

    32:17At ng marinig ni Josue ang ingay ng bayan na humihiyaw, ay sinabi kay Moises, May ingay ng pagbabaka sa kampamento.

    32:18At kaniyang sinabi, Hindi ingay ng pagtatagumpay, o ingay man ng pagkatalo, kundi ingay ng mga umaawit ang aking naririnig.

    32:19At nangyari paglapit niya sa kampamento, na kaniyang nakita ang guya at ang sayawan; at ang galit ni Moises ay naginit at kaniyang inihagis ang mga tapyas na nasa kaniyang mga kamay at nangasira sa paanan ng bundok.

    32:20At kaniyang kinuha ang guya na kanilang ginawa, at sinunog ng apoy, at giniling hanggang sa naging alabok, at isinaboy sa ibabaw ng tubig, at ipinainom sa mga anak ni Israel.

    32:21At sinabi ni Moises kay Aaron, Anong ginawa ng bayang ito sa iyo, na dinalhan mo sila ng isang malaking sala?

    32:22At sinabi ni Aaron, Huwag maginit ang galit ng aking panginoon: iyong kilala ang bayan, na sila'y mahilig sa kasamaan.

    32:23Sapagka't kanilang sinabi sa akin, Igawa mo kami ng mga dios na mangunguna sa amin: sapagka't tungkol sa Moises na ito, na lalaking nagsampa sa amin mula sa lupain ng Egipto ay hindi namin maalaman kung anong nangyari sa kaniya.

    32:24At aking sinabi sa kanila, Sinomang may ginto, ay magalis; na anopa't kanilang ibinigay sa akin: at aking inihagis sa apoy at lumabas ang guyang ito.

    32:25At nang makita ni Moises na ang bayan ay nakakawala; sapagka't pinabayaan ni Aarong makawala ng maging isang kabiruan sa gitna ng kanilang mga kaaway:

    32:26Ay tumayo nga si Moises sa pintuang-daan ng kampamento, at nagsabi, Sinomang sa Panginoon ang kiling ay lumapit sa akin. At lahat ng mga anak ni Levi ay nagpipisan sa kaniya.

    32:27At sinabi niya sa kanila, Ganito ang sabi ng Panginoon, ng Dios ng Israel: Ipatong ng bawa't lalake ang kaniyang tabak sa kaniyang hita, at yumaon kayong paroo't parito sa mga pintuang-daan, sa buong kampamento, at patayin ng bawa't lalake ang kaniyang kapatid na lalake, at ng bawa't lalake ang kaniyang kasama, at ng bawa't lalake ang kaniyang kapuwa.

    32:28At ginawa ng mga anak ni Levi ang ayon sa salita ni Moises: at nabuwal sa bayan ng araw na yaon, ang may tatlong libong katao.

    32:29At sinabi ni Moises, Italaga ninyo ang inyong sarili ngayon sa Panginoon, oo, bawa't lalake laban sa kaniyang anak na lalake, at laban sa kaniyang kapatid na lalake, upang kaniyang ipagkaloob sa inyo ang pagpapala sa araw na ito.

    32:30At nangyari ng kinabukasan, na sinabi ni Moises sa bayan, Kayo'y nagkasala ng malaking kasalanan: at ngayo'y sasampahin ko ang Panginoon; marahil ay aking matutubos ang inyong kasalanan.

    32:31At bumalik si Moises sa Panginoon, at nagsabi, Oh, ang bayang ito'y nagkasala ng malaking kasalanan, at gumawa sila ng mga dios na ginto.

    32:32Gayon ma'y ngayon, kung iyong ipatatawad ang kanilang kasalanan; at kung hindi, ay alisin mo ako, isinasamo ko sa iyo, sa iyong aklat na sinulat mo.

    32:33At sinabi ng Panginoon kay Moises, Ang magkasala laban sa akin ay siya kong aalisin sa aking aklat.

    32:34At ngayo'y yumaon ka, iyong patnubayan ang bayan sa dakong aking sinalita sa iyo: narito, ang aking anghel ay magpapauna sa iyo: gayon ma'y sa araw na aking dalawin sila ay aking dadalawin ang kanilang kasalanang ipinagkasala nila.

    32:35At sinaktan nga ng Panginoon ang bayan, sapagka't kanilang ginawa ang guya na ginawa ni Aaron.

  7. 07

    Exodo 28-29; Levitico 8

    Mga kasuotan para sa kaluwalhatian at kagandahan

    Iniuutos ng Diyos ang mga kasuotan para kay Aaron: ang efod, ang pektoral ng paghatol na may labindalawang bato para sa labindalawang lipi at ang Urim at Tumim, ang balabal na may mga kampanilya at granada, ang mitra na may laminang gintong nakaukit ang kabanalan sa PANGINOON. Hinuhugasan siya ni Moises, binibihisan, ibinubuhos ang langis ng pagpapahid sa kaniyang ulo, at itinatalaga siya at ang kaniyang mga anak sa loob ng pitong araw.

    Pangalan ng ibang tao ang nasa pinakakapansin-pansing palamuti ni Aaron. Anim sa isang balikat, anim sa kabila, at labindalawang bato sa ibabaw ng puso: may tungkulin ang ganda ng kasuotan. Kinakatawan nito ang Israel. Kasama sa pagpasok ng pari sa santuwaryo ang mga pangalang pasan niya. Kahit ang ginto sa kanyang noo ay nagsasabing KABANALAN SA PANGINOON, hindi kagalingan ng taong may suot. Ayon sa Exodo 28:38, pasan niya ang pananagutan sa kasalanang kaugnay ng mga banal na handog. Hindi patunay ng personal na kasakdalan ang maringal na damit.

    Mahalaga rito ang pagkakasunod ng mga aklat. Nauna sa gintong guya ang mga tagubilin sa Exodo 28 at 29; pagkatapos naman nito isinagawa ang pagtatalaga sa Levitico 8. Hindi gantimpala sa paggawa ng guya ang pagkapari ni Aaron, at hindi rin patunay na walang halaga ang kasalanan. Ang lalaking gumawa ng larawang hindi ipinahintulot ay tumatayo ngayon habang hinuhugasan, binibihisan, at pinapahiran siya ni Moises ayon sa utos. Bago maglingkod para sa iba, may handog muna para sa kasalanan ng mga pari mismo. Tinatanggap niya ang tungkulin. Hindi niya ito iginagawad sa sarili.

    Nilalagyan ng dugo ang kanyang tainga, hinlalaki sa kamay, at hinlalaki sa paa. Winisikan din ng langis na may dugo mula sa dambana ang kanyang damit. Kasuotan ito para sa paglilingkod, hindi para manatiling malinis sa estante. Sumunod ang pitong araw sa bungad, na may tahasang utos na huwag umalis. Nagtatapos ang Exodo 29 sa paninirahan ng Diyos sa bayang inilabas niya sa Egipto. Doon nakapaloob ang luwalhati at ganda ni Aaron: may mga pangalang pasan, may pananagutan, may hangganan.

    Talata sa talata

    1. 28:12

      Mga batong pang-alaala na may pangalan ng Israel ang nasa mga balikat. Inuulit sa talata 29 ang layuning ito sa ibabaw ng puso ni Aaron.

    2. 28:30

      Inilagay ang Urim at Tumim sa pektoral ng paghatol. Hindi ipinaliwanag sa mga tagubiling ito ang eksaktong anyo o paraan ng paggamit sa mga iyon.

    3. 28:38

      Pasan ni Aaron ang pananagutan sa kasalanang kaugnay ng mga banal na bagay. Pagtatalaga at pagkatawan ang diwa ng nakasulat, hindi kawalan ng kakayahang magkasala.

    4. 29:9

      Sa Mga Hebreo 5:4, halimbawa si Aaron ng taong tinawag ng Diyos sa karangalan ng pagkapari sa halip na angkinin iyon para sa sarili.

    5. 8:12

      Ginamit ng Awit 133:2 ang langis na dumadaloy sa balbas at damit ni Aaron bilang larawan ng pagkakaisa ng magkakapatid. Naging bahagi ng inaawit na paggunita ng Israel ang kanyang pagpapahid.

    6. 8:23

      Minarkahan ng dugo ang kanang tainga, kanang hinlalaki sa kamay, at kanang hinlalaki sa paa. Tiyak ang mga lugar, ngunit walang ibinigay na alegorikong kahulugan para sa bawat isa.

    Exodo 28-29; Levitico 8

    Ang Dating Biblia 1905 · 125 talata

    28:1At ilapit mo sa iyo si Aarong iyong kapatid at ang kaniyang mga anak na kasama niya, mula sa gitna ng mga anak ni Israel, upang makapangasiwa sa akin sa katungkulang saserdote, si Aaron, si Nadab at si Abiu, si Eleazar at si Ithamar, na mga anak ni Aaron.

    28:2At igagawa mo ng mga banal na kasuutan si Aarong iyong kapatid sa ikaluluwalhati at ikagaganda.

    28:3At iyong sasalitain sa lahat ng matalino, na aking pinagpupuspos ng diwa ng karunungan, na kanilang gawin ang kasuutan ni Aaron, upang siya'y italaga, na siya'y makapangasiwa sa akin sa katungkulang saserdote.

    28:4At ito ang mga kasuutang kanilang gagawin; isang pektoral, at isang epod, at isang balabal, at isang tunika na tinahing guhitguhit na naaanyong pariparisukat, isang mitra at isang pamigkis: at kanilang igagawa ng mga banal na kasuutan si Aarong iyong kapatid, at ang kaniyang mga anak, upang makapangasiwa sa akin sa katungkulang saserdote.

    28:5At kukuha sila ng ginto, at ng kayong bughaw, at ng kulay-ube, at ng pula, at ng lino.

    28:6At kanilang gagawin ang epod na ginto, at kayong bughaw, at kulay-ube, pula, at linong pinili, na yari ng bihasang mangbuburda.

    28:7Magkakaroon ng dalawang pangbalikat na nagkakasugpong sa dalawang dulo niyaon; upang magkasugpong.

    28:8At ang mainam na pagkayaring pamigkis na nasa ibabaw ng epod upang ibigkis, ay gagawing gaya ng pagkayari ng epod at kaputol, na ginto, kayong bughaw, at kulay-ube, at pula, at linong pinili.

    28:9At kukuha ka ng dalawang batong onix, at iyong iuukit na limbag sa ibabaw ng mga yaon ang mga pangalan ng mga anak ni Israel:

    28:10Anim sa kanilang mga pangalan ay sa isang bato, at ang mga pangalan ng anim na natitira ay sa isang bato, ayon sa kanilang kapanganakan.

    28:11Nayari ng manguukit sa bato, na gaya ng ukit ng isang panatak, iyong iuukit sa dalawang bato, ayon sa mga pangalan ng mga anak ni Israel: iyong gagawing napamumutihan ng mga kalupkop na ginto.

    28:12At iyong ilalagay ang dalawang bato sa ibabaw ng pangbalikat ng epod, upang maging mga batong pinakaalaala sa ikagagaling ng mga anak ni Israel: at papasanin ni Aaron ang kanilang mga pangalan sa harap ng Panginoon, sa ibabaw ng kaniyang dalawang balikat, na pinakaalaala.

    28:13At gagawa ka ng mga kalupkop na ginto:

    28:14At ng dalawang tanikalang taganas na ginto; parang pisi iyong gagawin na yaring pinili: at iyong ilalapat sa mga kalupkop ang mga tanikalang pinili.

    28:15At gagawin mo ang pektoral ng kahatulan, na gawa ng bihasang manggagawa; na gaya ng pagkayari ng epod iyong gagawin; gagawin mo na ginto, na bughaw, at kulay-ube, at pula, at linong pinili.

    28:16Gagawing parisukat at nakatiklop; isang dangkal magkakaroon ang haba niyaon, at isang dangkal ang luwang niyaon.

    28:17At iyong kakalupkupan ng mga kalupkop na mga bato, apat na hanay na bato: isang hanay na sardio, topacio, at karbungko ang magiging unang hanay;

    28:18At ang ikalawang hanay, ay isang esmeralda, isang zapiro, at isang diamante;

    28:19At ang ikatlong hanay ay isang hasinto, isang agata, at isang amatista;

    28:20At ang ikaapat na hanay ay isang berilo, isang onix, at isang haspe: pawang pamumutihan ng ginto sa kanilang mga kalupkop.

    28:21At ang mga bato ay iaayos sa mga pangalan ng mga anak ni Israel; labingdalawa, ayon sa mga pangalan nila; gaya ng ukit ng isang panatak, bawa't isa'y ayon sa kanilang pangalan, na magiging ukol sa labing dalawang lipi.

    28:22At gagawa ka sa ibabaw ng pektoral ng mga tanikalang parang pisi, yaring pinili, na taganas na ginto.

    28:23At igagawa mo ang ibabaw ng pektoral ng dalawang singsing na ginto, at ilalagay mo ang dalawang singsing sa dalawang sulok ng itaas ng pektoral.

    28:24At inyong ilalagay ang dalawang pinising tanikalang ginto sa dalawang singsing sa mga sulok ng pektoral.

    28:25At ang dalawang dulo ng dalawang tanikala ng pinili ay iyong ilalapat sa dalawang kalupkop, at iyong mga ilalagay sa mga pangbalikat ng epod, sa harapan.

    28:26At gagawa ka ng dalawang singsing na ginto, at mga ilalagay mo sa dalawang sulok ng pektoral sa laylayan niyaon na nasa dakong kabaligtaran ng epod.

    28:27At gagawa ka ng dalawang singsing na ginto, at iyong mga ikakapit sa dalawang pangbalikat ng epod, sa dakong ibaba, sa harapan, na malapit sa pagkakasugpong sa ibabaw ng mainam na pagkayaring pamigkis ng epod.

    28:28At kanilang itatali ang pektoral sa pamamagitan ng mga singsing niyaon sa mga singsing ng epod ng isang taling bughaw, upang mamalagi sa ibabaw ng mainam na pagkayaring pamigkis ng epod, at upang ang pektoral ay huwag makalag sa epod.

    28:29At dadalhin ni Aaron sa kaniyang sinapupunan ang mga pangalan ng mga anak ni Israel na nasa pektoral ng kahatulan pagka siya'y pumapasok sa dakong banal, na pinakaalaala sa harap ng Panginoon, na palagi.

    28:30At ilalagay mo sa pektoral ng kahatulan ang Urim at ang Tummim at mga ilalagay sa sinapupunan ni Aaron, pagka siya'y pumapasok sa harap ng Panginoon at dadalhing palagi ni Aaron sa harap ng Panginoon ang kahatulan sa mga anak ni Israel na nasa kaniyang sinapupunan.

    28:31At gagawin mo ang balabal ng epod na taganas na bughaw.

    28:32At magkakaroon ng isang pinakaleeg sa gitna niyaon: magkakaroon ito ng isang uriang tinahi sa palibot ng pinakaleeg, gaya ng butas ng isang koselete, upang huwag mapunit.

    28:33At ang saya niyaon ay igagawa mo ng mga granadang bughaw, at kulay-ube, at pula, sa palibot ng saya niyaon; at ng mga kampanilyang ginto sa gitna ng mga yaon sa palibot:

    28:34Isang kampanilyang ginto at isang granada, isang kampanilyang ginto at isang granada sa saya sa ibaba ng balabal sa palibot.

    28:35At isusuot ni Aaron upang mangasiwa: at ang tunog niyao'y maririnig pagka siya'y pumapasok sa dakong banal sa harap ng Panginoon, at pagka siya'y lumalabas, upang siya'y huwag mamatay.

    28:36At gagawa ka ng isang laminang taganas na ginto, at doo'y isusulat mong ukit na ayon sa ukit ng isang panatak, Banal sa Panginoon.

    28:37At iyong ilalagay sa isang listong bughaw, at malalagay sa ibabaw ng mitra; sa ibabaw ng harapan ng mitra malalagay.

    28:38At malalagay sa noo ni Aaron, at dadalhin ni Aaron ang kasamaan ng mga banal na bagay, na pakakabanalin ng mga anak ni Israel sa lahat nilang mga banal na kaloob; at malalagay na palagi sa kaniyang noo, upang tanggapin sa harap ng Panginoon.

    28:39At iyong hahabihin ang kasuutan na anyong parisukat, na lino, at iyong gagawin ang mitra na lino, at iyong gagawin ang pamigkis na yari ng mangbuburda.

    28:40At iyong igagawa ang mga anak ni Aaron ng mga kasuutan, at iyong igagawa sila ng mga pamigkis, at iyong igagawa sila ng mga tiara sa ikaluluwalhati at ikagaganda.

    28:41At iyong isusuot kay Aarong iyong kapatid at sa kaniyang mga anak na kasama niya; at iyong papahiran ng langis sila, at iyong itatalaga sila, at iyong papagbanalin sila, upang sila'y makapangasiwa sa akin, sa katungkulang saserdote.

    28:42At iyong igagawa sila ng mga salawal na lino, upang takpan ang laman ng kanilang kahubaran; mula sa mga balakang hanggang sa mga hita aabot.

    28:43At isusuot ni Aaron at ng kaniyang mga anak, pagka sila'y pumapasok sa tabernakulo ng kapisanan, o pagka sila'y lumalapit sa dambana upang mangasiwa sa dakong banal; upang sila'y huwag magdala ng kasamaan, at huwag mamatay: magiging isang palatuntunang walang hanggan sa kaniya at sa kaniyang binhi pagkamatay niya.

    29:1At ito ang bagay na iyong gagawin sa kanila na ibukod sila, upang sila'y mangasiwa sa akin sa katungkulang saserdote: kumuha ka ng isang guyang toro at ng dalawang lalaking tupang walang kapintasan.

    29:2At tinapay na walang lebadura, at mga munting tinapay na walang lebadura na hinaluan ng langis, at mga manipis na tinapay na walang lebadura na pinahiran ng langis: na gagawin mo sa mainam na harina ng trigo.

    29:3At iyong isisilid sa isang bakol, at dadalhin mo na nasa bakol, sangpu ng toro at ng dalawang tupang lalake.

    29:4At si Aaron at ang kaniyang mga anak ay iyong dadalhin sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan, at iyong huhugasan sila ng tubig.

    29:5At iyong kukunin ang mga kasuutan, at iyong isusuot kay Aaron ang tunika niya, at ang balabal ng epod, at ang epod, at ang pektoral, at bibigkisan mo ng mainam na pagkayaring pamigkis ng epod:

    29:6At iyong ipuputong ang mitra sa kaniyang ulo, at ipapatong mo ang banal na korona sa mitra.

    29:7Saka mo kukunin ang langis na pangpahid, at ibubuhos mo sa ibabaw ng kaniyang ulo, at papahiran mo ng langis siya.

    29:8At iyong dadalhin ang kaniyang mga anak, at susuutan mo ng mga tunika sila.

    29:9At iyong bibigkisan sila ng mga pamigkis, si Aaron at ang kaniyang mga anak, at itatali mo ang mga tiara sa kanikaniyang ulo: at tatamuhin nila ang pagkasaserdote na pinakapalatuntunang palagi: at iyong papagbabanalin si Aaron at ang kaniyang mga anak.

    29:10At iyong dadalhin ang toro sa harap ng tabernakulo ng kapisanan: at ipapatong ni Aaron at ng kaniyang mga anak ang kanilang kamay sa ulo ng toro.

    29:11At iyong papatayin ang toro sa harap ng Panginoon, sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan.

    29:12At kukuha ka ng dugo ng toro, at ilalagay mo ng iyong daliri sa ibabaw ng mga anyong sungay ng dambana; at iyong ibubuhos ang lahat ng dugo sa paanan ng dambana.

    29:13At kukunin mo ang buong taba na nakababalot sa bituka, at ang mga lamak ng atay, at ang dalawang bato, at ang taba na nasa ibabaw ng mga yaon, at susunugin mo sa ibabaw ng dambana.

    29:14Datapuwa't ang laman ng toro, at ang balat, at ang dumi ay iyong susunugin sa apoy sa labas ng kampamento: handog nga dahil sa kasalanan.

    29:15Kukunin mo rin ang isang lalaking tupa; at ipapatong ni Aaron at ng kaniyang mga anak ang kanilang kamay sa ulo ng lalaking tupa.

    29:16At iyong papatayin ang lalaking tupa, at iyong kukunin ang dugo, at iyong iwiwisik sa palibot sa ibabaw ng dambana.

    29:17At iyong kakatayin ang tupa at huhugasan mo ang bituka, at ang mga hita, at ipapatong mo sa mga pinagputolputol at sa ulo.

    29:18At iyong susunugin ang buong tupa sa ibabaw ng dambana: handog na susunugin nga sa Panginoon; pinaka masarap na amoy na handog sa Panginoon, na pinaraan sa apoy.

    29:19At kukunin mo ang isang tupa; at ipapatong ni Aaron at ng kaniyang mga anak ang kanilang kamay sa ulo ng tupa.

    29:20Saka mo papatayin ang tupa, at kukunin mo ang dugo, at ilalagay mo sa pingol ng kanang tainga ni Aaron, at sa pingol ng kanang tainga ng kaniyang mga anak, at sa hinlalaki ng kanilang kanang kamay, at sa hinlalaki ng kanilang kanang paa, at iwiwisik mo ang dugong labis sa ibabaw ng dambana sa palibot.

    29:21At kukuha ka ng dugo na nasa ibabaw ng dambana, at ng langis na pangpahid, at iwiwisik mo kay Aaron, at sa kaniyang mga suot, at sa kaniyang mga anak na kasama niya: at ikapapaging banal niya at ng kaniyang mga suot, at ng kaniyang mga anak, at ng mga suot ng kaniyang mga anak na kasama niya.

    29:22Kukunin mo rin naman sa lalaking tupa ang taba, at ang matabang buntot, at ang tabang nakababalot sa mga bituka, at ang mga lamak ng atay, at ang dalawang bato, at ang taba na nasa ibabaw ng mga yaon, at ang kanang hita (sapagka't isang lalaking tupa na itinalaga),

    29:23At isang malaking tinapay, at isang munting tinapay na nilangisan, at isang manipis na tinapay sa bakol ng tinapay na walang lebadura na nasa harap ng Panginoon:

    29:24At iyong ilalagay ang kabuoan sa mga kamay ni Aaron, at sa mga kamay ng kaniyang mga anak; at iyong mga luluglugin na pinakahandog na niluglog sa harap ng Panginoon.

    29:25At iyong kukunin sa kanilang mga kamay, at iyong susunugin sa dambana sa ibabaw ng handog na susunugin, na pinaka masarap na amoy sa harap ng Panginoon: handog nga sa Panginoon na pinaraan sa apoy.

    29:26At kukunin mo ang dibdib ng tupa na itinalaga ni Aaron, at luglugin mo na pinakahandog na niluglog sa harap ng Panginoon: at magiging iyong bahagi.

    29:27At iyong ihihiwalay ang dibdib ng handog na niluglog, at ang hita ng handog na itinaas, ang niluglog at ang itinaas, ng lalaking tupa na itinalaga na kay Aaron at sa kaniyang mga anak;

    29:28At magiging kay Aaron at sa kaniyang mga anak, na pinaka bahagi magpakailan man, na mula sa mga anak ni Israel: sapagka't isang handog na itinaas: at magiging isang handog na itinaas sa ganang mga anak ni Israel, na kinuha sa kanilang mga hain tungkol sa kapayapaan: na dili iba't kanilang handog ngang itinaas sa Panginoon.

    29:29At ang mga banal na kasuutan ni Aaron ay magiging sa kaniyang mga anak, pagkamatay niya, upang pahiran ng langis sa mga yaon, at upang italaga sa mga yaon.

    29:30Pitong araw na isusuot ng anak na magiging saserdote nakahalili niya, pagka siya'y pumapasok sa tabernakulo ng kapisanan upang mangasiwa sa dakong banal.

    29:31At kukunin mo ang lalaking tupa na itinalaga at lulutuin mo ang kaniyang laman sa dakong banal.

    29:32At kakanin ni Aaron at ng kaniyang mga anak ang laman ng tupa, at ang tinapay na nasa bakol sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan.

    29:33At kanilang kakanin ang mga bagay na yaon, na ipinangtubos ng sala, upang italaga at pakabanalin sila: datapuwa't hindi kakain niyaon ang sinomang taga ibang lupa, sapagka't mga bagay na banal.

    29:34At kung may lumabis sa laman na itinalaga, o sa tinapay, hanggang sa kinaumagahan, ay iyo ngang susunugin sa apoy ang labis: hindi kakanin, sapagka't yao'y banal.

    29:35At ganito mo gagawin kay Aaron, at sa kaniyang mga anak, ayon sa lahat na aking iniutos sa iyo: pitong araw na iyong itatalaga sila.

    29:36At araw-araw ay maghahandog ka ng toro na pinakahandog, dahil sa kasalanan na pinakapangtubos: at iyong lilinisin ang dambana pagka iyong ipinanggagawa ng katubusan yaon; at iyong papahiran ng langis upang pakabanalin.

    29:37Pitong araw na iyong tutubusin sa sala ang dambana, at iyong pakakabanalin; at ang dambana ay magiging kabanalbanalan; anomang masagi sa dambana ay magiging banal.

    29:38Ito nga ang iyong ihahandog sa ibabaw ng dambana: dalawang kordero ng unang taon araw-araw na palagi.

    29:39Ang isang kordero ay iyong ihahandog sa umaga; at ang isang kordero ay iyong ihahandog sa hapon:

    29:40At kasama ng isang kordero na iyong ihahandog ang ikasangpung bahagi ng isang efa ng mainam na harina na may halong ikaapat na bahagi ng isang hin ng langis na hinalo; at ang ikaapat na bahagi ng isang hin na alak, ay pinakahandog na inumin.

    29:41At ang isang kordero ay iyong ihahandog sa hapon, at iyong gagawin ayon sa handog na harina sa umaga, at ayon sa inuming handog niyaon, na pinaka masarap na amoy, na handog nga sa Panginoon na pinaraan sa apoy.

    29:42Magiging isang palaging handog na susunugin sa buong panahon ng inyong lahi sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan, sa harap ng Panginoon; na aking pakikipagkitaan sa inyo, upang makipagusap ako roon sa iyo.

    29:43At doo'y makikipagtagpo ako sa mga anak ni Israel: at ang Tolda ay pakakabanalin sa pamamagitan ng aking kaluwalhatian.

    29:44At aking pakakabanalin ang tabernakulo ng kapisanan, at ang dambana; si Aaron man at ang kaniyang mga anak ay aking papagbabanalin upang mangasiwa sa akin sa katungkulang saserdote.

    29:45At ako'y tatahan sa gitna ng mga anak ni Israel, at ako'y magiging kanilang Dios.

    29:46At kanilang makikilala, na ako ang Panginoon nilang Dios, na kumuha sa kanila sa lupain ng Egipto, upang ako'y tumahan sa gitna nila: ako ang Panginoon nilang Dios.

    8:1At sinalita ng Panginoon kay Moises, na sinasabi,

    8:2Dalhin mo si Aaron at pati ng kaniyang mga anak, at ang mga kasuutan, at ang langis na pangpahid, at ang torong handog dahil sa kasalanan, at ang dalawang tupang lalake, at ang bakol ng mga tinapay na walang lebadura:

    8:3At pulungin mo ang buong kapisanan sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan.

    8:4At ginawa ni Moises ayon sa iniutos sa kaniya ng Panginoon; at nagpupulong ang kapisanan sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan.

    8:5At sinabi ni Moises sa kapisanan, Ito ang ipinagawa ng Panginoon.

    8:6At dinala ni Moises si Aaron at ang kaniyang mga anak, at hinugasan ng tubig.

    8:7At isinuot sa kaniya ang kasuutan, at binigkisan ng pamigkis, at ibinalabal sa kaniya ang balabal, at sa kaniya'y ipinatong ang epod, at ibinigkis sa kaniya ang pamigkis ng epod na mainam ang pagkayari, at tinalian nito.

    8:8At ipinatong sa kaniya ang pektoral: at inilagay sa loob ng pektoral ang Urim at ang Thummim.

    8:9At ipinatong ang mitra sa kaniyang ulo; at ipinatong sa mitra sa harap, ang laminang ginto, ang banal na putong; gaya ng iniutos ng Panginoon kay Moises.

    8:10At kinuha ni Moises ang langis na pang-pahid, at pinahiran ang tabernakulo, at ang lahat ng nandoon, ay pinapaging banal.

    8:11At winisikan niya niyaon ang ibabaw ng dambana na makapito, at pinahiran ng langis ang dambana at ang lahat ng kasangkapan niyaon, at ang hugasan at ang tungtungan niyaon, upang ariing banal.

    8:12At binuhusan ng langis na pang-pahid ang ulo ni Aaron, at pinahiran niya ng langis siya upang papagbanalin.

    8:13At pinalapit ni Moises ang mga anak ni Aaron, at sila'y sinuutan ng mga kasuutan, at binigkisan ng mga pamigkis, at itinali sa kanilang ulo ang mga tiara; gaya ng iniutos ng Panginoon kay Moises.

    8:14At kaniyang inilapit ang torong handog dahil sa kasalanan: at ipinatong ni Aaron at ng kaniyang mga anak ang mga kamay nila sa ulo ng torong handog dahil sa kasalanan.

    8:15At pinatay niya; at kumuha si Moises ng dugo at ipinahid ng kaniyang daliri sa ibabaw ng mga anyong sungay ng dambana sa palibot, at nilinis ang dambana, at ang dugo'y ibinuhos sa tungtungan ng dambana, at inaring banal upang pagtubusan.

    8:16At kinuha niya ang lahat ng taba na nasa ibabaw ng mga lamang loob, at ang lamad ng atay, at ang dalawang bato, at ang taba ng mga yaon, at sinunog ni Moises sa ibabaw ng dambana.

    8:17Datapuwa't ang toro, at ang balat, at ang laman, at ang dumi, ay sinunog niya sa apoy sa labas ng kampamento; gaya ng iniutos ng Panginoon kay Moises.

    8:18At iniharap niya ang tupang lalake na handog na susunugin: at ipinatong ni Aaron at ng kaniyang mga anak ang mga kamay nila sa ulo ng tupa.

    8:19At kaniyang pinatay yaon: at iniwisik ni Moises ang dugo sa ibabaw ng dambana sa palibot.

    8:20At kinatay niya ang tupa; at sinunog ni Moises ang ulo, at ang mga putolputol, at ang taba.

    8:21At kaniyang hinugasan sa tubig ang lamang loob at ang mga paa; at sinunog ni Moises ang buong tupa sa ibabaw ng dambana; handog na susunugin nga na pinakamasarap na amoy: handog nga sa Panginoon na pinaraan sa apoy; gaya ng iniutos ng Panginoon kay Moises.

    8:22At iniharap niya ang ikalawang tupa, ang tupa na itinatalaga: at ipinatong ni Aaron at ng kaniyang mga anak ang kanilang mga kamay sa ulo ng tupa.

    8:23At kaniyang pinatay yaon; at kumuha si Moises ng dugo niyaon, at inilagay sa pingol ng kanang tainga ni Aaron, at sa daliring hinlalaki ng kaniyang kanang kamay, at sa daliring hinlalaki ng kaniyang kanang paa.

    8:24At pinaharap niya ang mga anak ni Aaron, at nilagyan ni Moises ng dugong yaon sa pingol ng kanilang kanang tainga, at sa daliring hinlalaki ng kanang kamay nila, at sa daliring hinlalaki ng kanang paa nila: at iniwisik ni Moises ang dugo sa ibabaw ng dambana sa palibot.

    8:25At kinuha niya ang taba, at ang matabang buntot, at ang lahat ng tabang nasa ibabaw ng lamang loob, at ang lamad ng atay, at ang dalawang bato, at ang taba ng mga yaon, at ang kanang hita:

    8:26At sa bakol ng tinapay na walang lebadura na inilagay sa harap ng Panginoon, ay kumuha siya ng isang munting tinapay na walang lebadura, at ng isang munting tinapay na nilangisan at ng isang manipis na tinapay, at ipinaglalagay sa ibabaw ng taba at sa ibabaw ng kanang hita:

    8:27At inilagay na lahat sa mga kamay ni Aaron at sa mga kamay ng kaniyang mga anak, at pinagaalog na pinakahandog na inalog sa harap ng Panginoon.

    8:28At kinuha ni Moises sa kanilang mga kamay, at sinunog sa dambana sa ibabaw ng handog na susunugin: mga talagang pinakamasarap na amoy: handog nga sa Panginoon na pinaraan sa apoy.

    8:29At kinuha ni Moises ang dibdib at inalog na pinakahandog na inalog sa harap ng Panginoon: ito ang bahagi ni Moises sa tupang itinalaga; gaya ng iniutos ng Panginoon kay Moises.

    8:30At kumuha si Moises ng langis na pang-pahid, at ng dugong nasa ibabaw ng dambana, at iniwisik kay Aaron, sa kaniyang mga suot, at sa kaniyang mga anak, at sa mga suot ng kaniyang mga anak na kasama niya; at pinapaging banal si Aaron at ang kaniyang mga suot, at ang kaniyang mga anak at ang mga suot ng kaniyang mga anak na kasama niya.

    8:31At sinabi ni Moises kay Aaron at sa kaniyang mga anak, Pakuluan ninyo ang laman sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan: at doon ninyo kanin, at ang tinapay na nasa bakol ng itinatalaga, ayon sa iniutos ko, na sinasabi, Kakanin ni Aaron at ng kaniyang mga anak.

    8:32At ang labis sa laman at sa tinapay ay susunugin ninyo sa apoy.

    8:33At sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan ay huwag kayong lalabas na pitong araw, hanggang sa maganap ang mga kaarawan ng inyong pagtalaga: sapagka't pitong araw na kayo'y matatalaga.

    8:34Kung paano ang ginawa sa araw na ito, ay gayon ang iniutos ng Panginoon na gawin upang itubos sa inyo.

    8:35At sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan ay matitira kayo gabi't araw na pitong araw, at inyong tutuparin ang kautusan ng Panginoon, upang huwag kayong mamatay: sapagka't gayon ang iniutos ko.

    8:36At ginawa ni Aaron at ng kaniyang mga anak ang lahat na iniutos ng Panginoon sa pamamagitan ni Moises.

  8. 08

    Levitico 9-10

    Apoy mula sa harap ng PANGINOON, dalawang beses

    Sa ikawalong araw naghahandog si Aaron para sa sarili at sa bayan, itinataas ang kaniyang mga kamay at pinagpapala sila, at lumalabas ang apoy mula sa harap ng PANGINOON at tinutupok ang handog, at sumisigaw ang bayan. Pagkatapos ay naghahandog sina Nadab at Abihu ng ibang apoy, at lumalabas ang apoy mula sa PANGINOON at nilalamon sila. Sinasabi ni Moises, ito ang sinabi ng PANGINOON: pababanalin ako sa mga lumalapit sa akin. At nanahimik si Aaron.

    Dalawang beses na nagmula sa iisang lugar ang apoy. Sa dulo ng kabanata 9, tinupok nito ang handog at nagpatirapa ang bayan. Sa simula ng kabanata 10, pinatay nito ang mga anak ni Aaron. Hindi dapat paghiwalayin ng hangganan ng mga kabanata ang magkaugnay na pangyayaring ito. Kababasbas pa lamang ni Aaron sa bayan at kapapasok kasama ni Moises sa tabernakulo. Kasama na ngayon sa hayag na pagsisimula ng kanyang paglilingkod ang pagkamatay nina Nadab at Abihu.

    At nanahimik si Aaron. Isang pangungusap ng katahimikan ang ibinigay sa lalaking ipinakilalang mahusay magsalita. Hindi isinalin ng teksto ang katahimikang iyon sa mga inisip niyang hindi naman naitala. Tiyak naman ang kasunod: inilabas ng mga kamag-anak ang mga bangkay na suot ang kanilang tunika; hindi maaaring umalis sa tungkulin si Aaron at ang natitirang mga anak o gawin ang ipinagbabawal na kilos ng pagluluksa. Maaaring magdalamhati ang bayan. Nananatiling nakatali ang ama sa mga pananagutan ng kanyang pagtatalaga.

    Ngunit hindi katahimikan ang huli niyang ambag. Nang usisain ni Moises ang nangyari sa handog para sa kasalanan, ipinaliwanag ni Aaron kung bakit mahalaga sa pagiging katanggap-tanggap ng pagkain nito ang nangyari sa araw na iyon. Tinanggap ni Moises ang paliwanag. Hindi lamang tahimik na sagisag ang nagdadalamhating pari. Pinakinggan ang kanyang paghatol.

    Talata sa talata

    1. 10:1

      Agad ipinaliwanag ang kakaibang apoy bilang bagay na hindi iniutos ng Diyos. Hindi nilulutas ng teksto ang lahat ng mungkahi tungkol sa eksaktong paglabag sa ritwal.

    2. 10:5

      Inilabas ang mga bangkay na suot ang kanilang tunika. Naitala ang pagkamatay dahil sa apoy, ngunit hindi sinabing naging abo ang mga katawan at damit.

    3. 10:9

      Kasunod ng mga pagkamatay ang pagbabawal sa alak habang naglilingkod, ngunit hindi sinasabing nakainom sina Nadab at Abihu. Hinuha iyon, hindi tahasang detalye.

    4. 10:19

      Tinalakay ni Aaron kung katanggap-tanggap bang kainin ang handog matapos ang nangyari. Pagsang-ayon ni Moises ang naitala sa talata 20, hindi panibagong pagsaway.

    Levitico 9-10: Apoy mula sa harap ng PANGINOON, dalawang beses

    Levitico 9-10

    Ang Dating Biblia 1905 · 44 talata

    9:1At nangyari sa ikawalong araw, na tinawag ni Moises si Aaron at ang kaniyang mga anak, at ang mga matanda sa Israel;

    9:2At sinabi niya kay Aaron, Magdala ka ng isang guyang toro, na handog dahil sa kasalanan at isang tupang lalake na handog na susunugin, na kapuwa walang kapintasan, at ihandog mo sa harap ng Panginoon.

    9:3At sa mga anak ni Israel ay sasalitain mo, na sasabihin, Kumuha kayo ng isang kambing na lalake na handog dahil sa kasalanan; at ng isang guyang baka, at ng isang kordero, na kapuwa na may gulang na isang taon, at walang kapintasan, na handog na susunugin;

    9:4At ng isang toro at ng isang tupang lalake na mga handog tungkol sa kapayapaan, upang ihain sa harap ng Panginoon, at ng isang handog na harina na hinaluan ng langis: sapagka't napakikita sa inyo ngayon ang Panginoon.

    9:5At kanilang dinala sa harap ng tabernakulo ng kapisanan ang iniutos ni Moises: at lumapit doon ang buong kapisanan, at tumayo sa harap ng Panginoon.

    9:6At sinabi ni Moises, Ito ang iniutos ng Panginoon na gawin ninyo: at lilitaw sa inyo ang kaluwalhatian ng Panginoon.

    9:7At sinabi ni Moises kay Aaron, Lumapit ka sa dambana, at ihandog mo ang iyong handog dahil sa kasalanan, at ang iyong handog na susunugin, at itubos mo sa iyong sarili at sa bayan: at ihandog mo ang alay ng bayan, at itubos mo sa kanila; gaya ng iniutos ng Panginoon.

    9:8Lumapit nga si Aaron sa dambana at pinatay ang guyang handog dahil sa kasalanan, na yao'y para sa kaniya.

    9:9At iniharap ng mga anak ni Aaron sa kaniya ang dugo: at itinubog niya ang kaniyang daliri sa dugo, at ipinahid sa ibabaw ng mga anyong sungay ng dambana at ang dugong labis ay ibinuhos sa tungtungan ng dambana:

    9:10Datapuwa't ang taba at ang mga bato, at ang lamad na nasa atay ng handog dahil sa kasalanan, ay sinunog niya sa ibabaw ng dambana; gaya ng iniutos ng Panginoon kay Moises.

    9:11At ang laman at ang balat ay sinunog niya sa apoy sa labas ng kampamento.

    9:12At pinatay niya ang handog na susunugin; at ibinigay sa kaniya ng mga anak ni Aaron ang dugo, at kaniyang iniwisik sa ibabaw ng palibot ng dambana.

    9:13At kaniyang ibinigay sa kaniya ang handog na susunugin, na isaisang putol, at ang ulo: at sinunog niya sa ibabaw ng dambana.

    9:14At kaniyang hinugasan ang lamang loob at ang mga paa at sinunog sa ibabaw ng handog na susunugin sa ibabaw ng dambana.

    9:15At iniharap niya ang alay ng bayan; at kinuha ang kambing na handog dahil sa kasalanan na para sa bayan, at pinatay at inihandog dahil sa kasalanan, na gaya ng una.

    9:16At iniharap niya ang handog na susunugin, at inihandog ayon sa palatuntunan.

    9:17At iniharap niya ang handog na harina, at kumuha ng isang dakot, at sinunog sa ibabaw ng dambana, bukod sa handog na susunugin sa umaga.

    9:18Kaniyang pinatay rin ang toro at ang tupang lalake na haing mga handog tungkol sa kapayapaan, na para sa bayan: at ibinigay ng mga anak ni Aaron sa kaniya ang dugo, at kaniyang iniwisik sa ibabaw ng dambana hanggang sa palibot.

    9:19At ang taba ng toro at ng tupang lalake, ang matabang buntot at ang tabang nakatakip sa lamang loob, at ang mga bato, at ang lamad ng atay.

    9:20At kanilang inilagay ang mga taba sa ibabaw ng mga dibdib, at kaniyang sinunog ang taba sa ibabaw ng dambana:

    9:21At ang mga dibdib at ang kanang hita ay inalog ni Aaron na pinakahandog na inalog sa harap ng Panginoon; gaya ng iniutos ni Moises.

    9:22At itinaas ni Aaron ang kaniyang mga kamay sa dakong bayan at binasbasan niya; at bumaba siya na mula sa paghahandog ng handog dahil sa kasalanan, at ng handog na susunugin, at ng mga handog tungkol sa kapayapaan.

    9:23At pumasok si Moises at si Aaron sa tabernakulo ng kapisanan, at sila'y lumabas, at binasbasan ang bayan: at lumitaw ang kaluwalhatian ng Panginoon sa buong bayan.

    9:24At may lumabas na apoy sa harap ng Panginoon, at sinunog sa ibabaw ng dambana ang handog na susunugin at ang taba: at nang makita yaon ng buong bayan, ay nagsigawan at nangagpatirapa.

    10:1At si Nadab at si Abiu, na mga anak ni Aaron, ay kumuha ang bawa't isa sa kanila ng kanikaniyang suuban, at sinidlan nila ng apoy, at pinatungan ng kamangyan, at sila'y naghandog sa harap ng Panginoon ng ibang apoy na hindi iniutos niya sa kanila.

    10:2At sa harap ng Panginoon ay may lumabas na apoy, at sinupok sila; at namatay sila sa harap ng Panginoon.

    10:3Nang magkagayo'y sinabi ni Moises kay Aaron, Ito ang sinalita ng Panginoon, na sinasabi, Ako'y babanalin ng mga lumalapit sa akin, at sa harap ng buong bayan ay luluwalhatiin ako. At si Aaron ay hindi umimik.

    10:4At tinawag ni Moises si Misael at si Elzaphan, na mga anak ni Uziel na amain ni Aaron, at sa kanila'y sinabi, Magsilapit kayo, ilabas ninyo ang inyong mga kapatid sa kampamento mula sa harap ng santuario.

    10:5Sa gayo'y lumapit sila, at kanilang binuhat sa kanilang mga kasuutan na inilabas sa kampamento, gaya ng sinabi ni Moises.

    10:6At sinabi ni Moises kay Aaron, at kay Eleazar at kay Itamar na kaniyang mga anak, Huwag ninyong ilugay ang buhok ng inyong ulo, o hapakin man ninyo ang inyong bihisan; upang huwag kayong mamatay at ng siya'y huwag magalit laban sa buong kapisanan: kundi ang inyong mga kapatid, ang buong sangbahayan ni Israel ay tumaghoy sa apoy na pinapagalab ng Panginoon.

    10:7At huwag kayong lalabas sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan, baka kayo'y mamatay: sapagka't ang langis na pang-pahid ng Panginoon ay nasa ulo ninyo. At kanilang ginawa ayon sa salita ni Moises.

    10:8At sinalita ng Panginoon kay Aaron, na sinasabi,

    10:9Huwag iinom ng alak o ng matapang na inumin man, ikaw o ang iyong mga anak man, pagka kayo'y papasok sa tabernakulo ng kapisanan, upang kayo'y huwag mamatay: magiging palatuntunang walang hanggan sa buong panahon ng inyong mga lahi:

    10:10At upang inyong malagyan ng pagkakaiba ang banal at ang karaniwan, at ang karumaldumal at ang malinis:

    10:11At upang inyong maituro sa mga anak ni Israel ang lahat ng palatuntunang sa kanila'y sinalita ng Panginoon sa pamamagitan ni Moises.

    10:12At sinalita ni Moises kay Aaron, at kay Eleazar at kay Ithamar, na mga natitira niyang anak, Kunin ninyo ang handog na harina na lumabis sa mga handog sa Panginoon na pinaraan sa apoy, at inyong kaning walang lebadura sa tabi ng dambana; sapagka't kabanalbanalan;

    10:13At inyong kakanin sa dakong banal, sapagka't karampatang bahagi ninyo, at karampatang bahagi ng inyong mga anak, sa mga handog sa Panginoon na pinaraan sa apoy: sapagka't gayon iniutos sa akin.

    10:14At ang dibdib na inalog at ang hita na itinaas, ay kakanin ninyo sa dakong malinis, kakanin mo at ng iyong mga anak na lalake at babae na kasama mo: sapagka't yamang karampatang bahagi mo at karampatang bahagi ng iyong mga anak na ibinigay sa inyo sa mga hain ng mga anak ni Israel.

    10:15Ang hita na itinaas, at ang dibdib na inalog ay kanilang dadalhin na kalakip ng mga handog na pinaraan sa apoy, na mga taba upang alugin na pinakahandog na inalog sa harap ng Panginoon: at mapapasa iyo, at sa iyong mga anak na kasama mo, na karampatang bahagi ninyo magpakailan man; gaya ng iniutos ng Panginoon.

    10:16At hinanap ni Moises ng buong sikap ang kambing na handog dahil sa kasalanan, at, narito, sinunog: at nagalit kay Eleazer at kay Ithamar na mga anak ni Aaron na natira na sinasabi,

    10:17Bakit hindi ninyo kinain ang handog dahil sa kasalanan sa dakong santuario, yamang kabanalbanalang bagay at sa inyo'y ibinigay upang dalhin ang kasamaan ng kapisanan na itubos sa kanila sa harap ng Panginoon?

    10:18Narito, hindi ipinasok ang dugo niyaon sa loob ng santuario; nararapat sana ninyong kanin sa santuario, gaya ng iniutos ko.

    10:19At sinalita ni Aaron kay Moises, Narito, kanilang inihandog ng araw na ito ang kanilang handog dahil sa kasalanan, at ang kanilang handog na susunugin sa harap ng Panginoon; at sa akin ay nangyari ang mga ganyang bagay na gaya ng mga ito: at kung ako nga'y nakakain ng handog dahil sa kasalanan ngayon, kalulugdan ba kaya ako ng Panginoon?

    10:20At nang marinig ni Moises, ay nakalugod sa kaniyang paningin.

  9. 09

    Levitico 16

    Ang Araw ng Pagtubos

    Si Aaron lamang ang maaaring pumasok sa loob ng tabing, minsan sa isang taon, nakasuot ng lino, na may dugo ng toro para sa sarili at ng kambing para sa bayan, at insenso upang hindi siya mamatay. Ipinapatong niya ang dalawang kamay sa buhay na kambing, ipinagtatapat ang lahat ng kasamaan ng Israel sa ibabaw nito, at ipinadadala ito sa ilang.

    Nauna sa talaan ng mga handog ang pagbanggit sa mga namatay na anak ni Aaron. Iyon ang kalagayan sa likod ng babala na hindi siya maaaring pumasok anumang oras na naisin niya. Hindi ginawang ligtas ng pagpapahid ang paglapit, at hindi ibinigay ng pagkapari ang walang-hanggang pahintulot sa presensya ng Diyos. Paulit-ulit na upang hindi siya mamatay ang dahilan. Para rin sa pag-iingat sa buhay ni Aaron ang mga tagubilin.

    Lino ang suot niya, at bago ang handog ng bayan ay may handog para sa sarili niyang kasalanan at sa kanyang sambahayan. Kabilang sa nangangailangan ng pagtubos sa kasalanan ang kumakatawan sa Israel. May tahasang tungkuling pangkaligtasan maging ang insenso: kailangang matakpan ng usok nito ang luklukan ng awa. Walang ibang taong maaaring manatili sa tabernakulo habang isinasagawa iyon. Hindi maihihiwalay sa mga hangganan ang kanyang mataas na tungkulin.

    Sa labas ng panloob na gawaing iyon, ipapatong niya ang dalawang kamay sa buhay na kambing at ipahahayag ang mga kasamaan, pagsuway, at kasalanan ng bayan. Sinadyang malawak ang sunod-sunod na mga salita. Dadalhin ng kambing ang mga iyon sa lupaing walang nakatira. Muling maliligo at magbibihis si Aaron. Kailangan sa araw na ito ang kanyang mga kamay, tinig, katawan, at pagsunod. Magpapatuloy ang taunang utos pagkamatay niya; nakalaan na sa huling mga talata ang tungkulin para sa anak na hahalili.

    Talata sa talata

    1. 16:5

      Magkasamang kinuha ang dalawang kambing para sa isang handog para sa kasalanan, bagaman magkaiba ang susunod nilang papel. Hindi sila ipinakilalang magkahiwalay na seremonyang walang ugnayan.

    2. 16:8

      Pinagtatalunan ang Hebreong Azazel, na iniwang hindi isinalin sa talata: maaaring pagtukoy ito sa pag-aalis o sa isang nilalang sa ilang. Malinaw ang pagpapalayas sa buhay na kambing anuman ang pagbasa sa salita.

    3. 16:13

      Tahasan ang ugnayan ng usok ng insenso at kaligtasan ni Aaron. Hindi lamang pabango o paglikha ng kapaligiran ang tungkulin nito.

    4. 16:17

      Kasama sa pagtubos sa kasalanan si Aaron, ang kanyang sambahayan, at ang bayan. Hindi siya inilalabas ng tungkuling kumatawan sa pangangailangang tinutugunan ng ritwal.

    5. 16:34

      Binalikan ng Mga Hebreo 9:7 ang taunang pagpasok na may dugo para sa pari at bayan; inihambing ito ng 9:12 sa pagpasok ni Cristo sa pamamagitan ng sariling dugo. Paliwanag ito ng Hebreo, hindi mga salitang sinabi ni Aaron.

    Levitico 16: Ang Araw ng Pagtubos

    Levitico 16

    Ang Dating Biblia 1905 · 34 talata

    16:1At sinalita ng Panginoon kay Moises, pagkamatay ng dalawang anak ni Aaron, noong nagsilapit sa harap ng Panginoon, at namatay;

    16:2At sinabi ng Panginoon kay Moises, Salitain mo kay Aaron na iyong kapatid na huwag pumasok tuwina sa dakong banal, sa loob ng tabing, sa harap ng luklukan ng awa na nasa ibabaw ng kaban; upang siya'y huwag mamatay: sapagka't ako'y pakikitang nasa ulap sa ibabaw ng luklukan ng awa.

    16:3Ganito papasok nga si Aaron sa loob ng dakong banal, may dalang isang guyang toro na handog dahil sa kasalanan, at isang tupang lalake na handog na susunugin.

    16:4Siya'y magsusuot ng kasuutang banal, na lino at ng salawal na lino sa kaniyang laman, at magbibigkis siya ng pamigkis na lino, at ang mitra na lino ay kaniyang isusuot: ito ang mga bihisang banal; at paliliguan niya ang kaniyang laman sa tubig at pawang isusuot niya.

    16:5At siya'y kukuha sa kapisanan ng mga anak ni Israel, ng dalawang kambing na lalake na pinakahandog dahil sa kasalanan, at ng isang tupang lalake na pinakahandog na susunugin.

    16:6At ihaharap ni Aaron ang toro na handog dahil sa kasalanan na patungkol sa kaniyang sarili, at itutubos niya sa kaniya at sa kaniyang sangbahayan.

    16:7At kukunin niya ang dalawang kambing at ilalagay niya sa harap ng Panginoon sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan.

    16:8At pagsasapalaran ni Aaron ang dalawang kambing; ang isang kapalaran ay sa Panginoon at ang isang kapalaran ay kay Azazel.

    16:9At ihaharap ni Aaron ang kambing na kinahulugan ng kapalaran sa Panginoon, at ihahandog na pinakahandog dahil sa kasalanan.

    16:10Nguni't ang kambing na kinahulugan ng kapalaran kay Azazel ay ilalagay na buhay sa harap ng Panginoon, upang itubos sa kaniya, at payaunin kay Azazel sa ilang.

    16:11At ihaharap ni Aaron ang toro na handog dahil sa kasalanan, na patungkol sa kaniyang sarili, at itutubos sa kaniyang sarili at sa kaniyang sangbahayan, at papatayin ang toro na handog dahil sa kasalanan na patungkol sa kaniyang sarili:

    16:12At kukuha siya mula sa dambana na nasa harap ng Panginoon ng isang suuban na puno ng mga baga; at kukuha ng dalawang dakot ng masarap na kamangyan na totoong dikdik, at kaniyang dadalhin sa loob ng tabing:

    16:13At ilalagay niya ang kamangyan sa ibabaw ng apoy sa harap ng Panginoon, upang ang mga usok ng kamangyan ay tumakip sa luklukan ng awa na nasa ibabaw ng kaban ng patoo, upang huwag siyang mamatay:

    16:14At siya'y kukuha ng dugo ng toro at iwiwisik ng kaniyang daliri sa ibabaw ng luklukan ng awa, sa dakong silanganan: at sa harap ng luklukan ng awa ay iwiwisik niyang makapito ng kaniyang daliri ang dugo.

    16:15Kung magkagayo'y papatayin niya ang kambing na handog dahil sa kasalanan, na patungkol sa bayan, at dadalhin ang dugo niyaon sa loob ng tabing, at ang gagawin sa dugo niyaon ay gaya ng ginawa sa dugo ng toro, at iwiwisik sa ibabaw ng luklukan ng awa at sa harap ng luklukan ng awa:

    16:16At itutubos niya sa dakong banal dahil sa mga karumalan ng mga anak ni Israel, at dahil sa kanilang mga pagsalangsang, sa makatuwid baga'y sa lahat nilang kasalanan: at gayon ang kaniyang gagawin sa tabernakulo ng kapisanan na nasa kanila, sa gitna ng kanilang mga karumalan,

    16:17At huwag magkakaroon ng sinomang tao sa tabernakulo pagka siya'y papasok upang itubos sa loob ng dakong banal, hanggang sa lumabas siya, at matubos ang sarili, at ang kaniyang kasangbahay, at ang buong kapisanan ng Israel.

    16:18At lalabas siya sa dambana na nasa harap ng Panginoon, at itutubos sa ito; at kukuha ng dugo ng toro, at ng dugo ng kambing, at ilalagay sa ibabaw ng mga anyong sungay ng dambana sa palibot.

    16:19At makapitong magwiwisik siya ng dugo sa dambana ng kaniyang daliri, at lilinisin at babanalin dahil sa mga karumalan ng mga anak ni Israel.

    16:20At pagkatapos matubos niya ang dakong banal, at ang tabernakulo ng kapisanan, at ang dambana, ay ihahandog ang kambing na buhay:

    16:21At ipapatong ni Aaron ang kaniyang dalawang kamay sa ulo ng kambing na buhay, at isasaysay sa ibabaw niyaon ang lahat ng mga kasamaan ng mga anak ni Israel, at lahat ng kanilang mga pagsalangsang, lahat nga ng kanilang mga kasalanan; at ilalagay niya sa ulo ng kambing, at ipadadala sa ilang sa pamamagitan ng kamay ng isang taong handa:

    16:22At dadalhin ng kambing ang lahat ng mga kasamaan nila, sa lupaing hindi tinatahanan: at pawawalan niya ang kambing sa ilang.

    16:23At papasok si Aaron sa tabernakulo ng kapisanan, at maghuhubad ng mga suot na lino, na isinuot niya nang siya'y pumasok sa dakong banal, at iiwan niya roon:

    16:24At paliliguan niya ang kaniyang laman sa tubig, sa isang dakong banal, at magsusuot ng kaniyang mga suot, at lalabas, at ihahandog ang kaniyang handog na susunugin at ang handog na susunugin ng bayan, at itutubos sa kaniyang sarili at sa bayan.

    16:25At susunugin sa ibabaw ng dambana ang taba ng handog dahil sa kasalanan.

    16:26At yaong nagpakawala ng kambing na ukol kay Azazel, ay maglalaba ng kaniyang mga suot at maliligo ang kaniyang laman sa tubig, at pagkatapos ay papasok siya sa kampamento.

    16:27At ang toro na handog dahil sa kasalanan at ang kambing na handog dahil sa kasalanan, na ang dugo ay dinala sa loob ng dakong banal upang itubos, ay ilalabas, sa kampamento; at susunugin nila sa apoy ang mga balat ng mga yaon, at ang laman at ang dumi.

    16:28At ang magsusunog ay maglalaba ng kaniyang mga suot, at maliligo ang kaniyang laman sa tubig, at pagkatapos, ay papasok siya sa kampamento.

    16:29At ito'y magiging palatuntunan magpakailan man sa inyo: sa ikapitong buwan nang ikasangpung araw ng buwan, ay pagdadalamhatiin ninyo ang inyong mga kaluluwa, at anomang gawain ay huwag gagawa ang tubo sa lupain, ni ang taga ibang bayan na nakikipamayan sa inyo:

    16:30Sapagka't sa araw na ito gagawin ang pagtubos sa inyo upang linisin kayo; sa lahat ng inyong mga kasalanan ay magiging malinis kayo sa harap ng Panginoon.

    16:31Sabbath nga na takdang kapahingahan sa inyo, at papagdadalamhatiin ninyo ang inyong mga kaluluwa; ito'y palatuntunang magpakailan man.

    16:32At ang saserdote na papahiran at itatalaga upang maging saserdote na kahalili ng kaniyang ama, ay siyang tutubos at magsusuot ng mga kasuutang lino, na mga banal ngang kasuutan:

    16:33At tutubusin niya ang banal na santuario, at tutubusin niya ang tabernakulo ng kapisanan, at ang dambana; at tutubusin niya ang mga saserdote at ang buong bayan ng kapisanan.

    16:34At ito'y magiging palatuntunang walang hanggan sa inyo; na tubusin ang mga anak ni Israel, dahil sa lahat nilang mga kasalanan, ng minsan sa isang taon. At ginawa niya ayon sa iniutos ng Panginoon kay Moises.

  10. 10

    Mga Bilang 6:22-27

    Ang pagpapala

    Ibinibigay ng PANGINOON kay Aaron at sa kaniyang mga anak ang mga salitang ipagpapala sa Israel: pagpalain ka nawa ng PANGINOON, at ingatan ka; pasikatin nawa ng PANGINOON ang kaniyang mukha sa iyo, at maging mapagbiyaya sa iyo; itaas nawa ng PANGINOON ang kaniyang mukha sa iyo, at bigyan ka ng kapayapaan.

    Ibinigay kay Aaron ang mga salita, ngunit nilinaw ng huling pangungusap na wala sa kanyang kamay ang resulta. Bibigkasin niya at ng kanyang mga anak ang pagpapala; ang Diyos mismo ang nagsabing siya ang magpapala. Madaling malampasan ang pagkakaibang iyon, ngunit saklaw nito ang buong talata. Hindi gumawa si Aaron ng pormulang mag-uutos sa Diyos na kumilos. Binigyan siya ng Diyos ng mga salitang maghahayag ng sariling gagawin ng Diyos. Ang unang itinalagang bibig ng ibang tao ay bumibigkas ngayon ng pagpapalang tahasang hindi nagmumula sa kanya.

    Pag-iingat, biyaya, at kapayapaan ang daloy ng tatlong linya, at sa bawat isa ay binabanggit ang PANGINOON. Personal ang mga larawang nasa gitna: isang mukhang nagniningning, isang mukhang nakabaling nang may pagsang-ayon. Hindi lamang paghahatid ng mga kapaki-pakinabang na bagay ang paglalarawan sa lingap ng Diyos. Kasama ang kanyang pagtinging may pabor. Walang talaan dito ng kayamanan, kaligtasan sa lahat ng kapahamakan, o tagumpay. May sariling saklaw ang mga salita ng pagpapala.

    Sa Exodo 28, pasan ni Aaron ang mga pangalan sa kanyang mga balikat at dibdib. Dito, sa kanyang pagbigkas, inilalagay ang pangalan ng Diyos sa Israel. Dinadala ng pari ang bayan sa harap ng Diyos; kinikilala naman ng pagpapala na ang bayan ay sa Diyos. Para sa buong kapulungan ang pangalan, hindi lamang sa lalaking may gintong lamina.

    Talata sa talata

    1. 6:23

      Kasama sa utos si Aaron at ang kanyang mga anak, hindi si Aaron lamang. Patuloy na tungkulin ng mga pari ang pagpapala.

    2. 6:24

      Ang pag-iingat dito ay pagbabantay o pagprotekta. Hindi lamang pag-uulit ng pagpapala sa ibang salita ang ikalawang pandiwa.

    3. 6:26

      Maaaring saklawin ng Hebreong shalom ang kaganapan, mabuting kalagayan, at kapayapaan. Hindi lamang kawalan ng labanan ang kahulugan nito.

    4. 6:27

      Inilalagay ng mga pari ang pangalan sa bayan, ngunit ang Diyos ang nagsasabing siya ang magpapala. Magkaiba ang pagbigkas ng pari at ang banal na pinagmumulan ng pagpapala.

    Mga Bilang 6:22-27

    Ang Dating Biblia 1905 · 6 talata

    6:22At sinalita ng Panginoon kay Moises, na sinasabi,

    6:23Salitain mo kay Aaron at sa kaniyang mga anak, na sasabihin, Sa ganitong paraan babasbasan ninyo ang mga anak ni Israel; inyong sasabihin sa kanila:

    6:24Pagpalain ka nawa ng Panginoon at ingatan ka:

    6:25Paliwanagin nawa ng Panginoon ang kaniyang mukha sa iyo, at mahabag sa iyo:

    6:26Ilingap nawa ng Panginoon ang kaniyang mukha sa iyo, at bigyan ka ng kapayapaan.

    6:27Gayon nila ilalagay ang aking pangalan sa mga anak ni Israel; at aking pagpapalain sila.

    Mga Bilang 6:22-27: Ang pagpapala
  11. 11

    Mga Bilang 12

    Laban kay Moises, kasama si Miriam

    Nagsasalita sina Miriam at Aaron laban kay Moises dahil sa babaeng Etiope, at sinasabing, sa pamamagitan lamang ba ni Moises nagsalita ang PANGINOON? Tinatawag ng PANGINOON ang tatlo sa pintuan ng tabernakulo at ipinagtatanggol si Moises. Nagiging ketongin si Miriam; sinasabi ni Aaron kay Moises, aba, panginoon ko, huwag mong ipataw sa amin ang kasalanan, at ipinagdarasal siya ni Moises.

    Sa simula, kinukuwestiyon ni Aaron kung talagang natatangi si Moises. Sa huli, tinatawag niya itong panginoon ko at humihingi ng tulong. Sarili niyang mga salita ang sumusukat sa pagbabagong iyon: inaamin niyang kumilos sila nang may kamangmangan at nagkasala. Anuman ang hindi maipaliwanag tungkol sa parusa, hindi ipinapakilala ni Aaron ang sarili bilang inosenteng nanonood lamang.

    Nagsimula sa pag-aasawa ni Moises ang reklamo, saka lumawak tungo sa pahayag tungkol sa pagsasalita ng Diyos. Nagsalita rin naman ang Diyos sa pamamagitan nina Aaron at Miriam. Hindi itinanggi ng sagot ang katotohanang iyon; nilinaw nito ang natatanging tungkulin ni Moises. Inihambing ang mga panaginip at pangitain sa pakikipag-usap nang bibig sa bibig, hindi sa mga palaisipan. Ang Diyos ang nagtanggol sa katayuan ni Moises. Hindi si Moises ang nagtalumpati tungkol sa sariling kahalagahan. Hindi kailanman nangahulugan ang husay magsalita ni Aaron na magkakapantay ang awtoridad ng lahat ng pagsasalita.

    Nagkaketong si Miriam; hindi si Aaron. Walang paliwanag ang kabanata na lubusang lumulutas sa pagkakaibang iyon. Higit sa teksto ang isang sagot na napakakinis. Ang ibinigay nito ay ang pag-amin ni Aaron, ang kanyang kakila-kilabot na paghahambing sa sanggol na kalahating naaagnas, at ang pakiusap ni Moises na gumaling si Miriam. Damay ang buong kampamento sa alitan ng magkakapatid: hindi umalis ang Israel hangga't hindi bumabalik si Miriam. Nadagdagan ng pitong araw ang paglalakbay. Hindi siya iniwan.

    Talata sa talata

    1. 12:1

      Hindi pinangalanan dito ang babaeng Cusita o taga-Etiopia. Hindi nilulutas ng talata kung siya si Zipora o ibang asawa ni Moises.

    2. 12:7

      Binalikan ng Mga Hebreo 3:2 at 3:5 ang paglalarawan kay Moises bilang tapat sa bahay ng Diyos. Napanatili sa paghahambing na iyon ang mga salita ng pagtatanggol dito.

    3. 12:8

      Malalabong pahayag o palaisipan ang ibig sabihin ng malabong salitaan dito, hindi masamang pananalita. Kalinawan ng pagpapahayag ang pinaghahambing.

    4. 12:10

      Si Miriam lamang ang inilalarawang nagkaketong. Hindi ipinaliwanag ang naiibang nangyari sa katawan ni Aaron, bagaman tahasan niyang inamin ang pagkakasala.

    5. 12:15

      Naghintay ang buong bayan sa pitong araw ni Miriam sa labas ng kampamento. May hangganan ang pagkakahiwalay niya, at nagpatuloy ang paglalakbay nang makabalik siya.

    Mga Bilang 12

    Ang Dating Biblia 1905 · 16 talata

    12:1At si Miriam at si Aaron ay nagsalitaan laban kay Moises tungkol sa pagkapagasawa niya sa isang babaing Cusita: sapagka't siya'y nag-asawa sa isang babaing Cusita.

    12:2At kanilang sinabi, Ang Panginoon ba'y kay Moises lamang nakipagsalitaan? hindi ba nakipagsalitaan din naman sa atin? At narinig ng Panginoon.

    12:3Ang lalake ngang si Moises ay totoong maamong loob, na higit kay sa lahat ng lalaking nasa ibabaw ng lupa.

    12:4At sinalita agad ng Panginoon kay Moises, at kay Aaron, at kay Miriam, Lumabas kayong tatlo sa tabernakulo ng kapisanan. At silang tatlo ay lumabas.

    12:5At ang Panginoon ay bumaba sa isang tila haliging ulap, at tumayo sa pintuan ng Tolda, at tinawag si Aaron at si Miriam: at sila'y kapuwa lumabas.

    12:6At kaniyang sinabi, Dinggin ninyo ngayon ang aking mga salita: kung mayroon sa gitna ninyo na isang propeta, akong Panginoon ay pakikilala sa kaniya sa pangitain, na kakausapin ko siya sa panaginip.

    12:7Ang aking lingkod na si Moises ay hindi gayon; siya'y tapat sa aking buong bahay:

    12:8Sa kaniya'y makikipag-usap ako ng bibig, sa bibig, ng maliwanag, at hindi sa malabong salitaan; at ang anyo ng Panginoon ay kaniyang makikita: bakit nga hindi kayo natakot na magsalita laban sa aking lingkod, laban kay Moises?

    12:9At ang galit ng Panginoon ay nagningas laban sa kanila; at siya'y umalis.

    12:10At ang ulap ay lumayo sa Tolda; at narito, si Miriam ay nagkaketong, na pumuting gaya ng niebe; at tiningnan ni Aaron si Miriam, at narito, siya'y nagkaketong.

    12:11At sinabi ni Aaron kay Moises, Oh panginoon ko, isinasamo ko sa iyo na huwag mong iparatang ang kasalanan sa amin, sapagka't ginawa namin na may kamangmangan, at sapagka't kami ay nagkasala.

    12:12Huwag mong itulot sa kaniya, isinasamo ko sa iyo, na maging parang isang patay na tunaw ang kalahati ng kaniyang laman paglabas sa tiyan ng kaniyang ina.

    12:13At humibik si Moises sa Panginoon, na sinasabi, Pagalingin mo siya, Oh Dios, ipinamamanhik ko sa iyo.

    12:14At sinabi ng Panginoon kay Moises, Kung siya'y niluran ng kaniyang ama sa kaniyang mukha, hindi ba siya mahihiyang pitong araw? kulungin siyang pitong araw sa labas ng kampamento, at pagkatapos ay madadala siyang muli sa loob.

    12:15At si Miriam ay kinulong na pitong araw sa labas ng kampamento: at ang bayan ay hindi naglakbay hanggang si Miriam ay nadalang muli sa loob.

    12:16At pagkatapos nito ay naglakbay ang bayan mula sa Haseroth, at humantong sa ilang ng Paran.

  12. 12

    Mga Bilang 16:1-40

    Kora

    Sinasabi ni Kora at ng kaniyang pangkat na banal ang buong kapulungan at itinataas nina Moises at Aaron ang sarili. Sinasabihan sila ni Moises na magdala ng mga suuban sa harap ng PANGINOON sa umaga, at ang piliin ng PANGINOON ang magiging banal. Nilulunok ng lupa sina Datan at Abiram, at tinutupok ng apoy ang dalawang daan at limampu; pinipitpit ang kanilang mga suuban bilang mga lamina para sa dambana bilang alaala na walang ibang tao, na hindi mula sa binhi ni Aaron, ang lalapit upang maghandog ng insenso.

    Kinakalaban ang tungkulin ni Aaron, ngunit hindi niya sinagot iyon ng mahabang pagtatanggol kay Aaron. Si Moises ang nagsalita, nagdala ng mga insensaryo ang mga humahamon, at iniharap sa Diyos ang usapin. Levita na si Korah, nakabukod na para sa paglilingkod sa tabernakulo. Hindi unang puwesto sa kapulungan ang hinihingi niya, kundi pati ang pagkapari. Ang pinagtatalunan ay kung pinapawi ng kabanalan ng buong bayan ang natatanging pagkakahirang kay Aaron.

    Nang magtipon laban sa kanila ang kapulungan at ipahayag ang paglipol, magkasamang nagpatirapa sina Moises at Aaron. Nakikiusap para sa bayang nasa kabilang panig ang lalaking kinukuwestiyon ang tungkulin. Bahagi ng kanyang pagkakakilanlan ang kilos na iyon, katulad ng tungkod at pektoral. Kasama sa sagot niya sa paghamon ang pamamagitan.

    Hindi iisang pangyayaring walang pagkakaiba ang paghuhukom. Bumuka ang lupa sa ilalim ng mga sambahayan nina Datan at Abiram; tinupok ng apoy ang dalawang daan at limampung naghahandog ng insenso. Nabanggit na ang mga asawa at anak sa mga pintuan ng tolda. Hindi maaaring mawala ang kanilang presensya sa isang maayos na paglalarawan lamang ng alitan sa pamumuno. Pagkaraan, kinuha ni Eleazar ang mga insensaryo at ipinagawa ang metal bilang pantakip sa dambana. Namatay ang mga tao; naiwan ang mga bagay bilang babala laban sa paglapit na may insenso nang hindi kabilang sa angkang pari ni Aaron. Walang talumpati ng tagumpay mula kay Aaron. Nasa dambana ang paalala.

    Talata sa talata

    1. 16:10

      Ibinukod ni Moises ang paglilingkod bilang Levita na taglay na ni Korah sa dagdag niyang pag-angkin sa pagkapari. Nasa loob ng bayan at ng banal na paglilingkod nito ang alitan.

    2. 16:3

      Binalikan ng Awit 106:16 ang pagsalungat bilang pagkainggit kina Moises at Aaron, at tinawag si Aaron na banal ng PANGINOON. Binanggit din ng salmong iyon ang guya sa talata 19, kaya hindi binubura ng katawagan ang pagkakasalang iyon.

    3. 16:30

      Buhay ang salitang nagpapasya rito: ibinababa sila sa Sheol nang hindi pa namamatay, at iyon ang nagpapabago sa parusa. Kalagayan ng mga bumababa ang tinutukoy, hindi ang paraan ng kanilang pagbagsak.

    4. 16:32

      Tahasan sa Mga Bilang 26:11 na hindi namatay ang mga anak ni Korah. Hindi dapat palawakin ang pagkawasak dito na para bang napuksa ang bawat sangay ng kanyang pamilya.

    5. 16:35

      Iba ang apoy na pumatay sa dalawang daan at limampu sa pagbuka ng lupa. Magkahiwalay na mga kilos ng paghatol ang inilalarawan ng kabanata.

    6. 16:40

      Ang estranghero rito ay hindi kabilang sa mga inapo ni Aaron, hindi lamang taong mula sa ibang bansa. Binalikan ng Judas 11 ang paghihimagsik na ito sa pagbanggit sa pagsalangsang ni Core.

    Mga Bilang 16:1-40: Kora

    Mga Bilang 16:1-40

    Ang Dating Biblia 1905 · 40 talata

    16:1Si Core nga na anak ni Ishar, na anak ni Coath, na anak ni Levi sangpu ni Dathan at ni Abiram na mga anak ni Eliab, at si Hon na anak ni Peleth, na mga anak ni Ruben, ay nagsikuha ng mga tao:

    16:2At sila'y tumindig sa harap ni Moises, na kasama ng ilang mga anak ni Israel, na dalawang daan at limang pung prinsipe sa kapisanan na tinawag sa kapulungan na mga lalaking bantog:

    16:3At sila'y nagpupulong laban kay Moises at laban kay Aaron, at sinabi nila sa kanila, Kayo'y kumukuha ng malabis sa inyo, dangang ang buong kapisanan ay banal, bawa't isa sa kanila, at ang Panginoon ay nasa gitna nila: bakit nga kayo'y magmamataas sa kapisanan ng Panginoon?

    16:4At nang marinig ni Moises, ay nagpatirapa.

    16:5At sinalita niya kay Core at sa kaniyang buong pulutong, na sinasabi, Sa kinaumagahan ay ipakikilala ng Panginoon kung sino ang kaniya, at kung sino ang banal, at kung sino ang palalapitin niya sa kaniya: sa makatuwid baga'y ang piliin ay siyang kaniyang palalapitin sa kaniya.

    16:6Ito'y inyong gawin; kumuha kayo ng mga suuban, si Core at ang kaniyang buong pulutong;

    16:7At lagyan ninyo ng apoy at patungan ninyo ng kamangyan bukas sa harap ng Panginoon: at mangyayari na ang tao na piliin ng Panginoon, ay siyang banal: kayo'y kumukuha ng malabis sa inyo, kayong mga anak ni Levi.

    16:8At sinabi ni Moises kay Core, Dinggin ninyo ngayon, kayong mga anak ni Levi:

    16:9Minumunting bagay pa ba ninyo na kayo'y ibinukod ng Dios ng Israel sa kapisanan ng Israel, upang ilapit niya kayo sa kaniya, upang gawin ninyo ang paglilingkod sa tabernakulo ng Panginoon, at upang kayo'y tumayo sa harap ng kapisanan na mangasiwa sa kanila;

    16:10At inilapit ka niya sangpu ng lahat ng iyong mga kapatid na mga anak ni Levi? at hangarin din naman ninyo ang pagkasaserdote?

    16:11Kaya't ikaw at ang iyong buong pulutong ay napipisan laban sa Panginoon: at si Aaron, ano nga't siya'y inyong inupasala?

    16:12At ipinatawag ni Moises si Dathan at si Abiram, na mga anak ni Eliab: at kanilang sinabi, Hindi kami sasampa:

    16:13Munting bagay pa ba na kami ay iyong pinasampa sa isang lupain na binubukalan ng gatas at pulot, upang kami ay patayin sa ilang, kundi napapanginoon ka pa mandin sa amin?

    16:14Bukod dito'y hindi mo kami dinala sa isang lupain na binubukalan ng gatas at pulot, ni binigyan mo kami ng manang bukid at mga ubasan: dudukitin mo ba ang mga mata ng mga taong ito? hindi kami sasampa.

    16:15At si Moises ay nag-init na mainam, at sinabi sa Panginoon, Huwag mong pagpitaganan ang kanilang handog: ako'y hindi kumuha ng isang asno sa kanila ni gumawa ng masama sa kanino man sa kanila.

    16:16At sinabi ni Moises kay Core, Humarap ka at ang iyong buong kapisanan sa Panginoon, ikaw, at sila, at si Aaron, bukas:

    16:17At kumuha ang bawa't isa ng kaniyang suuban, at lagyan ninyo ng kamangyan, at dalhin ninyo sa harap ng Panginoon, na bawa't isa'y magdala ng kaniyang suuban, na dalawang daan at limang pung suuban; ikaw naman at si Aaron, bawa't isa sa inyo'y may kaniyang suuban.

    16:18At kinuha ng bawa't isa ang kaniyang suuban, at kanilang nilagyan ng apoy at kanilang pinatungan ng kamangyan, at sila'y tumayo sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan na kasama ni Moises at ni Aaron.

    16:19At pinisan ni Core ang buong kapisanan laban sa kanila sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan: at ang kaluwalhatian ng Panginoon ay lumitaw sa buong kapisanan.

    16:20At sinalita ng Panginoon kay Moises at kay Aaron, na sinasabi,

    16:21Humiwalay kayo sa gitna ng kapisanang ito, upang aking lipulin sila sa isang sangdali.

    16:22At sila'y nagpatirapa, at nagsabi, Oh Dios, na Dios ng mga diwa ng lahat ng laman, sa pagkakasala ba ng isang tao ay magagalit ka sa buong kapisanan?

    16:23At sinalita ng Panginoon kay Moises, na sinasabi,

    16:24Salitain mo sa kapisanan na iyong sabihin, Lumayo kayo sa palibot ng tabernakulo ni Core, ni Dathan, at ni Abiram.

    16:25At si Moises ay tumayo at naparoon kay Dathan at kay Abiram; at ang mga matanda sa Israel ay sumunod sa kaniya.

    16:26At sinalita ni Moises sa kapisanan na sinasabi, Magsilayo kayo, isinasamo ko sa inyo, sa mga tolda ng masasamang taong ito, at huwag kayong humipo ng anomang bagay nila, baka kayo'y mamatay sa lahat nilang kasalanan.

    16:27Gayon sila nagsilayo sa tabernakulo ni Core, ni Dathan, at ni Abiram sa lahat ng dako: at si Dathan at si Abiram ay nagsilabas, at nagsitayo sa pintuan ng kanilang mga tolda, at ang kanilang mga asawa, at ang kanilang mga anak, at ang kanilang bata.

    16:28At sinabi ni Moises, Dito ninyo makikilala na ako'y sinugo ng Panginoon na gawin ang lahat ng mga gawang ito; sapagka't hindi kinatha ng aking sariling pagiisip.

    16:29Kung ang mga taong ito ay mamatay sa karaniwang kamatayan ng lahat ng tao, o kung sila'y dalawin ayon sa karaniwang pagdalaw sa lahat ng tao; ay hindi nga ako sinugo ng Panginoon.

    16:30Nguni't kung ang Panginoon ay lumikha ng isang bagong bagay, na anopa't ibuka ng lupa ang kaniyang bibig, at sila'y lamunin, sangpu ng buong nauukol sa kanila, at sila'y ibabang mga buhay sa Sheol; ay inyo ngang mapagkikilala na minungkahi ng mga taong ito ang Panginoon.

    16:31At nangyari, na pagkatapos na masalita niya ang lahat ng salitang ito, na ang lupa na nasa ilalim nila ay bumuka:

    16:32At ibinuka ng lupa ang kaniyang bibig at nilamon sila, at ang kanilang mga sangbahayan, at ang lahat ng lalake na nauukol kay Core, at lahat ng kanilang pag-aari.

    16:33Na anopa't sila at lahat ng nauukol sa kanila, ay nababang buhay sa Sheol: at sila'y pinagtikuman ng lupa, at sila'y nalipol sa gitna ng kapisanan.

    16:34At ang buong Israel na nasa palibot nila ay tumakas sa hiyaw nila; sapagka't kanilang sinabi, Baka pati tayo'y lamunin ng lupa.

    16:35At apoy ang lumabas na mula sa Panginoon, at nilamon ang dalawang daan at limang pung lalake na naghandog ng kamangyan.

    16:36At sinalita ng Panginoon kay Moises, na sinasabi,

    16:37Salitain mo kay Eleazar na anak ni Aaron na saserdote, na kaniyang kunin ang mga suuban sa sunog, at magkalat ng apoy doon; sapagka't mga banal yaon;

    16:38Pati ng mga suuban ng mga makasalanang ito laban sa kanilang sariling buhay, at gawin mo sa kanilang mga laminang pinukpok na pinaka pangtakip sa dambana: sapagka't kanilang inihandog sa harap ng Panginoon: kaya't mga banal: at magiging isang tanda sa mga anak ni Israel.

    16:39At kinuha ni Eleazar na saserdote ang mga tansong suuban na inihandog ng mga nasunog; at kanilang pinukpok na ginawang pinaka pangtakip sa dambana:

    16:40Upang maging pinakaalaala sa mga anak ni Israel, upang sinomang ibang tao na hindi sa mga anak ni Aaron ay huwag lumapit na magsunog ng kamangyan sa harap ng Panginoon; upang huwag magaya kay Core at sa kaniyang mga kasama: gaya ng sinalita ng Panginoon sa kaniya sa pamamagitan ni Moises.

  13. 13

    Mga Bilang 16:41-50

    Sa pagitan ng mga patay at mga buhay

    Kinabukasan nagbubulung-bulungan ang kapulungan na pinatay nina Moises at Aaron ang bayan ng PANGINOON, at nagsisimula ang salot. Sinasabihan ni Moises si Aaron na kumuha ng suuban na may apoy mula sa dambana at tumakbo sa kapulungan. Gumagawa si Aaron ng pagtubos, tumatayo sa pagitan ng mga patay at mga buhay, at tumitigil ang salot. Labing-apat na libo at pitong daan ang namatay.

    Tumakbo si Aaron papunta sa mga taong kabibintang lamang sa kanya na pinatay niya ang bayan ng PANGINOON. Hindi niya sinagot ang paratang ng pagtanggi o pag-uutos sa mga nag-akusa na humingi ng tawad. Inutusan siya ni Moises na kumuha ng apoy mula sa dambana, maglagay ng insenso, at pumunta agad. Tumakbo si Aaron. Tahasan at mahalaga ang pagkilos: hindi nanatili ang pari sa tabernakulo habang kumakalat ang salot sa kapulungan.

    Lalong mabigat ang tagpo dahil sa insensaryo. Sa naunang tagpo, namatay ang dalawang daan at limampu habang naghahandog ng insenso; dito, dala ito ni Aaron sa isang pagkilos para sa pagtubos sa kasalanan. Hindi naging mas ligtas na sangkap ang insenso. Sumunod ang pagkilos na ito sa utos ni Moises, gumamit ng apoy mula sa dambana, at isinagawa ng paring hinamon ang pagkakahirang. Hindi nagiging magkatumbas ang dalawang gawain dahil pareho ang kagamitang panritwal.

    Sa pagitan ng mga patay at mga buhay ay hindi palamuting paglalarawan sa kanyang tungkulin. Iyon mismo ang kinalalagyan ng kanyang katawan. Huminto ang salot sa pamamagitan nito, ngunit hindi sinabing nabuhay muli ang mga namatay. Labing-apat na libo at pitong daan ang patay, bukod pa sa mga namatay sa naunang paghatol. Bumalik si Aaron kay Moises; marami ang hindi na makababalik saanman. Ang lugar na kinatatayuan niya ang sagot niya sa paratang.

    Talata sa talata

    1. 16:46

      Tinukoy ni Moises na sa dambana dapat manggaling ang apoy. Hindi inilalarawang pumili si Aaron ng sariling ritwal na siya ang nag-imbento.

    2. 16:47

      Tumakbo ang pandiwa mismo ng teksto, hindi dagdag na pampakulay. Pumasok si Aaron sa kapulungang sinimulan nang salantain ng salot.

    3. 16:49

      Dagdag ang labing-apat na libo at pitong daang namatay sa mga namatay kaugnay ng naunang paghamon ni Korah. Nawawala ang linaw ng talata kapag pinagsama ang mga bilang nang walang pagkakaiba.

    4. 16:50

      Inuulit pagkatapos bumalik ni Aaron ang pahayag sa talata 48 na huminto ang salot. Kasabay ng kanyang pagbabalik sa tabernakulo ang ikalawang pagtiyak na tumigil ito.

    Mga Bilang 16:41-50

    Ang Dating Biblia 1905 · 10 talata

    16:41Datapuwa't sa kinabukasan ay inupasala ng buong kapisanan ng mga anak ni Israel si Moises at si Aaron, na sinasabi, Inyong pinatay ang bayan ng Panginoon.

    16:42At nangyari, nang magpipisan ang kapisanan laban kay Moises at laban kay Aaron, na sila'y tumingin sa dako ng tabernakulo ng kapisanan; at, narito, tinakpan ng ulap at ang kaluwalhatian ng Panginoon ay lumitaw.

    16:43At si Moises at si Aaron ay naparoon sa tapat ng tabernakulo ng kapisanan.

    16:44At sinalita ng Panginoon kay Moises, na sinasabi,

    16:45Lumayo kayo sa gitna ng kapisanang ito, upang aking lipulin sila sa isang sangdali. At sila'y nagpatirapa.

    16:46At sinabi ni Moises kay Aaron, Kunin mo ang iyong suuban, at lagyan mo ng apoy mula sa dambana at patungan ng kamangyan, at dalhin mong madali sa kapisanan, at itubos mo sa kanila: sapagka't may galit na lumabas sa harap ng Panginoon; ang salot ay nagpapasimula na.

    16:47At kinuha ni Aaron gaya ng sinalita ni Moises, at siya'y tumakbo sa gitna ng kapulungan; at, narito, ang salot ay nagpasimula sa gitna ng bayan; at siya'y naglagay ng kamangyan at itinubos sa bayan.

    16:48At siya'y tumayo sa gitna ng mga patay at ng mga buhay; at ang salot ay tumigil.

    16:49Ang nangamatay nga sa salot ay labing apat na libo at pitong daan, bukod pa yaong nangamatay dahil kay Core.

    16:50At si Aaron ay nagbalik kay Moises sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan: at ang salot ay tumigil.

    Mga Bilang 16:41-50: Sa pagitan ng mga patay at mga buhay
  14. 14

    Mga Bilang 17

    Ang tungkod na namulaklak

    Labindalawang tungkod, isa para sa bawat lipi, ang inilalagay sa harap ng patotoo magdamag, ang kay Aaron para sa Levi. Sa umaga ay umusbong ang tungkod ni Aaron, nagbunga ng mga usbong, namulaklak at namunga ng mga almendras. Iniingatan ito sa harap ng patotoo bilang tanda laban sa mga suwail.

    Pangalan ang ambag ni Aaron. Ang tungkod ang namulaklak. Nagdala ang bawat kinatawan ng tungkod na may pangalan ng may-ari, at ang kay Aaron ay para sa sambahayan ni Levi. Magkakasamang inilagay ang mga iyon sa harap ng PANGINOON. Walang talumpati ni Aaron na nakatala, walang pagtatanghal upang maiba ang kanyang kahoy sa mga kasama nito. Sa Diyos ang pasya, at makikita ang katibayan.

    Kinabukasan, sunod-sunod ang paglalarawan ng paglago: mga usbong, mga bulaklak, mga almendras. Hindi sapat sa teksto na sabihing mukhang bahagyang mas maganda ang lagay ng tungkod. Inilabas ni Moises ang lahat, tiningnan ng mga lalaki ang mga iyon, at kinuha ng bawat isa ang sa kanya. Saka ibinalik ang tungkod ni Aaron sa harap ng patotoo bilang patuloy na paalala. Tahasang layunin nitong pahintuin ang pagrereklamo upang hindi mamatay ang bayan. Buhay na paglago ang tanda ng kanyang pagkakahirang, iniingatan matapos ang pagkamatay ng napakarami.

    Hindi nagtatapos ang kabanata sa palakpakan para kay Aaron. Nagtatapos ito sa takot ng mga tao na kamatayan ang bunga ng anumang paglapit sa tabernakulo. Mahalaga ang takot na hindi pa nalulutas. Agad na kinausap si Aaron sa Mga Bilang 18 tungkol sa pananagutan para sa santuwaryo at pagkapari. Hindi lamang karangalang tatamasahin ang pinagtibay na tungkulin. May kailangang managot sa paglapit sa mga banal na bagay, at si Aaron ang pinangalanan.

    Talata sa talata

    1. 17:3

      Nasa tungkod ni Levi ang pangalan ni Aaron. Tao ang pinapangalanan, ngunit lipi ang kinakatawan.

    2. 17:8

      Magkakahiwalay na binanggit ang mga usbong, bulaklak, at almendras. Nawawala ang lawak ng paglalarawan kung gagawing tungkod na nagkadahon lamang ang tanda.

    3. 17:10

      Tahasan sa Mga Hebreo 9:4 ang pagbanggit sa namulaklak na tungkod ni Aaron sa mga bagay na kaugnay ng kaban. Dito, iniingatan ito sa harap ng patotoo bilang babala laban sa paghihimagsik.

    4. 17:12-13

      Mga salita ng natatakot na bayan ang nasa huli, hindi ng matagumpay na si Aaron. Itinala ng kabanata ang kanilang pangamba; hindi nito ipinagkunwaring agad naghatid ng kapanatagan ang tanda.

    Mga Bilang 17

    Ang Dating Biblia 1905 · 13 talata

    17:1At sinalita ng Panginoon kay Moises, na sinasabi,

    17:2Salitain mo sa mga anak ni Israel, at kumuha ka sa kanila ng mga tungkod, isa sa bawa't sangbahayan ng mga magulang; sa lahat nilang mga prinsipe ayon sa mga sangbahayan ng kanilang mga magulang, labing dalawang tungkod: isulat mo ang pangalan ng bawa't isa sa kaniyang tungkod.

    17:3At isusulat mo ang pangalan ni Aaron sa tungkod ni Levi: sapagka't isa lamang tungkod magkakaroon sa bawa't pangulo sa mga sangbahayan ng kanilang mga magulang.

    17:4At iyong ilalagay sa tabernakulo ng kapisanan sa harap ng patotoo, na aking pinakikipagkitaan sa inyo.

    17:5At mangyayari na ang lalaking aking pipiliin, ay mamumulaklak ang kaniyang tungkod: at aking ipatitigil sa akin, ang mga pag-upasala ng mga anak ni Israel, na kanilang iniupasala laban sa inyo.

    17:6At si Moises ay nagsalita sa mga anak ni Israel, at ang lahat nilang mga prinsipe ay nagbigay sa kaniya ng tungkod, na bawa't pangulo ay isa, ayon sa mga sangbahayan ng kanilang mga magulang, labing dalawang tungkod: at ang tungkod ni Aaron ay nasa gitna ng kanilang mga tungkod.

    17:7At inilagay ni Moises ang mga tungkod sa harap ng Panginoon sa tabernakulo ng patotoo;

    17:8At nangyari nang kinabukasan, na si Moises ay pumasok sa tabernakulo ng patotoo; at, narito, na ang tungkod ni Aaron sa sangbahayan ni Levi ay namulaklak at nagkaroon ng mga hinog na almendras.

    17:9At mula sa harap ng Panginoon ay inilabas ni Moises ang lahat ng tungkod sa lahat ng mga anak ni Israel: at kanilang pinagmalas, at kinuha ng bawa't lalake ang kaniyang tungkod.

    17:10At sinabi ng Panginoon kay Moises, Ibalik mo ang tungkod ni Aaron sa harap ng patotoo, upang ingatang pinakatanda laban sa mga anak ng panghihimagsik; upang iyong wakasan ang kanilang mga pag-upasala laban sa akin, upang huwag silang mamatay.

    17:11Gayon ginawa ni Moises: kung paanong iniutos ng Panginoon sa kaniya, ay gayon niya ginawa.

    17:12At sinalita ng mga anak ni Israel kay Moises, na sinasabi, Narito, kami ay mga patay, kami ay napahamak, kaming lahat ay napahamak.

    17:13Lahat ng lumalapit, na lumalapit sa tabernakulo ng Panginoon, ay namamatay: kami bang lahat ay malilipol?

  15. 15

    Mga Bilang 20:1-13, 22-29

    Meriba, at Bundok Hor

    Sa Meriba nakatayo si Aaron kasama ni Moises nang hampasin ang bato, at kasama siya sa hatol: hindi ninyo dadalhin ang kapulungang ito sa lupain. Sa Bundok Hor sinasabi ng PANGINOON na titipunin si Aaron sa kaniyang bayan. Dinadala siya ni Moises at si Eleazar paakyat sa paningin ng lahat, hinuhubad kay Aaron ang kaniyang mga kasuotan at isinusuot kay Eleazar, at namamatay si Aaron sa tuktok ng bundok. Nagluluksa ang buong sambahayan ng Israel nang tatlumpung araw.

    Dumaloy ang tubig. Hindi sumunod ang pagsang-ayon. Saganang nakainom ang kapulungan at ang kanilang mga hayop, ngunit hindi pinawalang-bisa ng matagumpay na paglabas ng tubig ang hatol ng Diyos kina Moises at Aaron. Si Moises ang inilalarawang humampas sa bato; parehong sinaway ang magkapatid dahil hindi sila naniwala at hindi nila pinabanal ang Diyos sa harap ng Israel. Walang sapat na batayan upang buuin ang isang tiyak na kilos ni Aaron na hindi itinala. Ngunit tahasan ang kanyang pananagutan.

    Sa pagkamatay ni Miriam nagsimula ang kabanata; sa pagkamatay ni Aaron ito nagtatapos. Sa Bundok Hor, masakit at pisikal ang anyo ng utos: hubarin ang kanyang mga kasuotan at isuot kay Eleazar. Si Moises, na nagbihis kay Aaron para sa pagkakatalaga sa Levitico 8, ang naghuhubad ngayon sa kanya at nagbibihis sa kanyang anak. Iisang pares ng kamay ang nasa simula at wakas ng panunungkulan ni Aaron. Naililipat sa ibang katawan ang kasuotan bago mamatay ang dating nagsusuot. Hindi kailanman naging kalayaan mula sa kamatayan ang pagkakahirang sa pagkapari.

    Tatlong lalaki ang umakyat sa paningin ng kapulungan. Sina Moises at Eleazar ang bumaba. Walang ibinigay na huling pananalita ni Aaron, pribadong pamamaalam, o mga iniisip ng anak na tumatanggap ng kanyang damit. Pagsunod, kamatayan, pagbaba, at tatlumpung araw na pagluluksa ng buong Israel ang itinala. Nananatili ang hatol sa Meribah; nananatili rin ang pagluluksa. Walang binura upang maging mas madaling tanggapin ang isa. Bumaba sa bundok ang pagkapari. Hindi ang unang paring humawak nito.

    Talata sa talata

    1. 20:12

      Magkasamang kinausap ng Diyos sina Moises at Aaron, bagaman si Moises ang pinangalanang humampas sa bato sa talata 11. Hindi pahintulot ang magkasamang hatol upang mag-imbento ng kaparehong kilos para kay Aaron.

    2. 20:24

      Kasama sa pagtipon sa kanyang bayan dito ang hindi pagpasok sa lupain at pagkamatay sa bundok. Hindi inilalagay ng pananalita ang libingan ni Aaron sa isang libingan ng mga ninuno.

    3. 20:28

      Ipinaliwanag sa Mga Hebreo 7:23-24 ang pagpapalitan ng maraming pari dahil sa kamatayan, kaiba sa nagpapatuloy na pagkapari ni Cristo. Nakikita sa pagkamatay ni Aaron at pagbibihis kay Eleazar ang pagpapalit na inilalarawan ng paliwanag na iyon.

    4. 20:28

      Nagpatuloy ang angkan ni Aaron lampas sa paglilipat ng kanyang kasuotan: kabilang sa mga anak na babae ni Aaron si Elisabet ayon sa Lucas 1:5. Hindi ibig sabihing tuwiran niya itong anak.

    5. 20:29

      Tatlumpung araw na nagluksa ang buong sambahayan ng Israel. Itinatala ng talata ang pagluluksa ng bayan nang hindi binabawi ang dahilan kung bakit hindi nakapasok si Aaron sa lupain.

    Mga Bilang 20:1-13, 22-29

    Ang Dating Biblia 1905 · 21 talata

    20:1At ang mga anak ni Israel, sa makatuwid baga'y ang buong kapisanan ay nagsipasok sa ilang ng Zin nang unang buwan: at ang bayan ay tumahan sa Cades; at si Miriam ay namatay doon, at inilibing doon.

    20:2At walang tubig na mainom ang kapisanan; at sila'y nagpulong laban kay Moises at laban kay Aaron.

    20:3At sinisi ng bayan si Moises, at nagsipagsalita, na sinasabi, Ibigin sana na kami ay nangamatay, nang mamatay ang aming mga kapatid sa harap ng Panginoon!

    20:4At bakit ninyo dinala ang kapulungan ng Panginoon sa ilang na ito, upang mamatay rito, kami at ang aming mga hayop?

    20:5At bakit ninyo kami pinasampa mula sa Egipto, upang dalhin kami sa masamang dakong ito? hindi dakong bukirin, o ng igos; o ng ubasan, o ng mga granada; at wala kahit tubig na mainom.

    20:6At si Moises at si Aaron ay umalis sa harap ng kapulungan at napasa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan, at nangagpatirapa: at ang kaluwalhatian ng Panginoon ay lumitaw sa kanila.

    20:7At sinalita ng Panginoon kay Moises, na sinasabi,

    20:8Hawakan mo ang tungkod, at pisanin mo ang kapisanan, pisanin mo at ni Aaron na iyong kapatid, at magsalita kayo sa bato sa harap ng kanilang mga mata, na ibibigay niyaon ang kaniyang tubig; at ikukuha mo sila ng tubig sa bato: sa ganito paiinumin mo ang kapisanan at ang kanilang mga hayop.

    20:9At kinuha ni Moises ang tungkod sa harap ng Panginoon, na gaya ng iniutos sa kaniya.

    20:10At pinisan ni Moises at ni Aaron ang kapulungan sa harap ng bato, at kaniyang sinabi sa kanila, Makinig kayo ngayon, mga mapanghimagsik, ikukuha ba namin kayo ng tubig sa batong ito?

    20:11At itinaas ni Moises ang kaniyang kamay, at pinalong makalawa ang bato ng kaniyang tungkod: at ang tubig ay lumabas na sagana, at ang kapisanan ay uminom at ang kanilang mga hayop.

    20:12At sinabi ng Panginoon kay Moises at kay Aaron, Sapagka't hindi kayo sumampalataya sa akin upang ipakilala ninyong banal ako sa mga mata ng mga anak ni Israel, kaya't hindi ninyo dadalhin ang kapisanang ito sa lupain na aking ibinigay sa kanila.

    20:13Ito ang tubig ng Meriba; sapagka't sinisi ng mga anak ni Israel ang Panginoon, at siya'y napakilalang banal sa kanila.

    20:22At sila'y naglakbay mula sa Cades: at ang mga anak ni Israel, sa makatuwid baga'y ang buong kapisanan, ay napasa bundok ng Hor.

    20:23At sinalita ng Panginoon kay Moises at kay Aaron sa bundok ng Hor, sa tabi ng hangganan ng lupain ng Edom, na sinasabi,

    20:24Si Aaron ay malalakip sa kaniyang bayan: sapagka't siya'y hindi makapapasok sa lupain na aking ibinigay sa mga anak ni Israel, sapagka't kayo'y nagsipanghimagsik laban sa aking salita sa tubig ng Meriba.

    20:25Dalhin mo si Aaron at si Eleazar na kaniyang anak, at isampa mo sila sa bundok ng Hor.

    20:26At hubaran mo si Aaron ng kaniyang mga suot at isuot mo kay Eleazar na kaniyang anak: at si Aaron ay malalakip sa kaniyang bayan, at doon siya mamamatay.

    20:27At ginawa ni Moises gaya ng iniutos ng Panginoon: at sila'y sumampa sa bundok ng Hor sa paningin ng buong kapisanan.

    20:28At hinubaran ni Moises si Aaron, ng kaniyang mga suot, at isinuot kay Eleazar na kaniyang anak; at namatay si Aaron doon sa taluktok ng bundok: at si Moises at si Eleazar ay bumaba sa bundok.

    20:29At nang makita ng buong kapisanan na si Aaron ay namatay, ay kanilang tinangisan si Aaron na tatlong pung araw, sa makatuwid baga'y ng buong sangbahayan ni Israel.

Ang mga tao, ang mga lugar, at ang natitirang bahagi ng Kasulatan.

Pagbasa nang malapitan kay Aaron

Ang mga taong kaniyang kinaharap

Si Moises ang kaniyang nakababatang kapatid at panginoon. Itinatakda ng Diyos ang mga tuntunin sa mababang puno, ikaw ang magiging parang Diyos sa kaniya, at tinutupad ito ni Aaron: sinasabi niya ang mga salita ni Moises, ginagawa ang mga tanda ni Moises, at tinatanggap ang saway ni Moises sa guya nang hindi sumasagot. Minsan lamang siya nagsasalita laban dito, kasama si Miriam, at siya ang unang nagsisisi. Ang huling ginagawa ni Moises para sa kaniya ay hubaran siya sa isang bundok upang mabihisan ang kaniyang anak.

Si Miriam ang kaniyang nakatatandang kapatid, ang propetisang nangunguna sa awit ng mga babae at pagkatapos ay sumasama sa kaniya laban kay Moises. Si Elisheba, ang kaniyang asawa, ay mula sa Juda, kaya pinag-iisa ang saserdote at hari sa unang salinlahi. Sina Nadab at Abihu ang mga anak na nawawala sa kaniya sa unang buong araw niya bilang saserdote; walang naitatalang salita mula sa kaniya ang teksto. Si Eleazar ang anak na nagmamana, at si Itamar ang anak na nag-iingat ng mga talaan ng tabernakulo. Inaalalayan ni Hur ang kabilang kamay ni Moises at pagkalipas ng panahon, ayon sa tradisyon, ay namatay sa guya.

Ang Faraon ang haring kinakausap niya para kay Moises; ang mga salamangkero ng Ehipto ang kaniyang mga karibal sa mga unang tanda. Si Kora, ang kaniyang pinsan, ang lalaking nagnanais ng kaniyang tungkulin, at namamatay ang dalawang daan at limampung prinsipe na hawak ang mga suuban upang patunayang hindi nila ito makukuha. Ang kapulungan ang bayang pinagpapala niya, tinutubos, at, minsan, inililigaw.

Exodo 4
Exodo 4

Ang guya at ang suuban

Umiikot ang kasaysayan ni Aaron sa dalawang bagay. Ang guya ang kaniyang kabiguan, at hindi ito itinatago ng salaysay: kinuha niya ang ginto, hinubog ito, itinayo ang dambana, ipinahayag ang kapistahan, at nagsinungaling tungkol dito. Sinasabi ng Deuteronomio na winasak sana siya ng Diyos, at nanalangin din si Moises para kay Aaron noong panahong iyon. Iniligtas siya, hindi ipinagdahilan, at ang susunod na nangyayari sa kaniya sa kasaysayan ay ginagawa siyang mataas na saserdote. Itinuring ng mga mambabasa ang pagkakasunod na iyon ng mga pangyayari bilang sariling puna ng Bibliya tungkol sa biyaya.

Ang suuban ang kaniyang pagpapatunay. Nang sumiklab ang salot pagkatapos ni Kora, si Aaron, hindi si Moises, ang tumatakbo sa naghihingalong pulutong na may apoy at insenso. Ang pariralang ginagamit ng teksto, tumayo siya sa pagitan ng mga patay at mga buhay, ang siyang layunin ng isang saserdote, at sinasabi ng Hebreo na ginagawa ito ni Cristo nang minsan at magpakailanman. Ang tungkod na namulaklak kinabukasan ang tanda na ang kaniyang pagkasaserdote ay pinili ng Diyos, at napupunta ito sa kaban.

Exodo 4
Exodo 4

Ang nauna at ang sumunod

Sa likuran ni Aaron ay walang saserdote sa Israel. Ang hain bago ang Sinai ay inihahandog ng mga ama at matanda; si Jetro, isang Midianita, ang naghahandog ng unang hain sa Exodo 18. Nililikha ng pagtatalaga kay Aaron sa Levitico 8 ang tungkulin, at agad ipinakikita ng Levitico 10 kung gaano ito kapanganib. Pagkatapos niya ay dumaraan ang mataas na pagkasaserdote kay Eleazar hanggang kay Finehas, at pagkalipas ng panahon sa sambahayan ni Eli na mula kay Itamar hanggang ilagay ni Solomon si Zadok, na mula kay Eleazar, sa puwesto. Naglilingkod ang mga anak ni Aaron sa templo sa panahon ng mga hari, ng pagkatapon at ng pagbabalik, at hawak ng mga huling mataas na saserdote ang tungkulin sa mga araw ni Jesus. Sina Zacarias at Elisabet, mga magulang ni Juan Bautista, ay mula sa kaniyang linya, kaya ang lalaking nagpapahayag ng Kordero ng Diyos ay anak ni Aaron.

Exodo 5

Kung saan bumabalik sa kaniya ang natitirang Kasulatan

Pinangangalanan ng Awit 99 sina Moises at Aaron sa kaniyang mga saserdote, at inaalala ng Awit 106 si Aaron na banal ng PANGINOON na kinainggitan sa kampo. Ginagawa ng Awit 133 ang langis na dumadaloy sa kaniyang balbas hanggang sa laylayan ng kaniyang mga kasuotan na larawan ng magkakapatid na nagsasamang nagkakaisa. Tinatawag ng Awit 115, 118 at 135 ang sambahayan ni Aaron na magtiwala sa PANGINOON. Sinasabi ng Mikas 6 na isinugo ng Diyos sa unahan ng kaniyang bayan sina Moises, Aaron at Miriam.

Ang Hebreo ang pinakamadalas bumaling sa kaniya. Hindi niluwalhati ni Cristo ang sarili upang maging mataas na saserdote kundi tinawag, gaya ni Aaron, ngunit kung ang kasakdalan ay sa pamamagitan ng pagkasaserdoteng Levitiko, anong pangangailangan pa na bumangon ang ibang saserdote ayon sa pagkasaserdote ni Melquisedec, at hindi tawagin ayon sa pagkasaserdote ni Aaron. Marami ang mga saserdote ni Aaron dahil pinipigil sila ng kamatayan; nananatili si Cristo. Ang tungkod ni Aaron na namulaklak ay nasa kaban kasama ng gintong sisidlan ng mana. Inaalala ni Esteban ang guya sa mga salitang sinabi ng bayan kay Aaron, igawa mo kami ng mga diyos na mangunguna sa amin.

Exodo 5
Exodo 5

Bakit ito mahalaga

Si Aaron ang simula ng pagkasaserdote. Bawat saserdote sa Israel ay anak ni Aaron, bawat mataas na saserdote ay nagsusuot ng kaniyang mga kasuotan, at ang Araw ng Pagtubos, ang mga pang-araw-araw na handog, ang pagpapala sa Mga Bilang 6, pagpalain ka nawa ng PANGINOON at ingatan ka, ay lahat ibinigay sa kaniya at sa kaniyang mga anak. Tinatawag ng Mga Awit ang mga saserdote na sambahayan ni Aaron at ang langis na dumaloy sa kaniyang balbas na larawan ng pagkakaisa. Itinatayo ng Hebreo ang pangangatwiran nito tungkol kay Cristo sa kaniya: walang taong kumukuha ng karangalang ito para sa sarili kundi ang tinatawag ng Diyos, gaya ni Aaron; ngunit si Cristo ay saserdote ayon sa pagkasaserdote ni Melquisedec, hindi ni Aaron, dahil namamatay ang mga saserdote ni Aaron at naghahandog muna para sa sarili nilang mga kasalanan. Ang kaniyang namulaklak na tungkod ay iniingatan sa kaban sa tabi ng mana at ng mga tapyas, at inililista ito ng Hebreo roon.

Siya rin ang larawan ng Bibliya ng taong labis na nabigo at hindi itinapon. Dapat sana ay tinapos siya ng guya; sinasabi ng Deuteronomio na labis na nagalit ang PANGINOON kay Aaron upang wasakin siya, at nanalangin si Moises para kay Aaron. Ang parehong taong gumawa ng diyus-diyusan ay tumatayo na may suuban sa pagitan ng mga buhay at mga patay at pumipigil sa salot. Pinangangalanan siya ni Mikas kasama nina Moises at Miriam bilang isa sa tatlong isinugo ng Diyos sa unahan ng kaniyang bayan, at nagbubukas si Lucas ng ebanghelyo sa isang saserdote ng pangkat ni Abias na ang asawa ay mula sa mga anak na babae ni Aaron, ang mga magulang ni Juan Bautista.

14 na awit

Ang musika

Bawat awit sa catalog na ang talata ay nasa loob ng mga kabanatang ito.

  1. Exodo 2:11-4:17

    Apoy na Hindi Nauubos

  2. Exodo 4:18-6:30

    Laryong Walang Dayami

  3. Exodo 7:1-8:19

    Daliri ng Diyos

  4. Exodo 8:20-10:29

    Pagkakaiba sa Goshen

  5. Exodo 11:1-12:36

    Dugo sa Pintuan

  6. Exodo 12:37-15:21

    Tumindig ang Dagat

  7. Exodo 15:22-17:16

    Tinapay mula sa Langit, Tubig mula sa Bato

  8. Exodo 25:1-31:18

    Gumawa ng Santuwaryo

  9. Levitico 8:1-36

    Ibinukod sa Pintuan

  10. Levitico 9:1-10:20

    Kakaibang Apoy

  11. Mga Bilang 11:1-12:16

    Maikli ba ang Kamay ng PANGINOON?

  12. Mga Bilang 13:1-14:45

    Para Kaming mga Tipaklong

  13. Mga Bilang 15:1-17:13

    Sa Pagitan ng Patay at Buhay

  14. Mga Bilang 18:1-20:29

    Magsalita sa Bato

Malapit dito

Lahat ng tauhan

Mag-ulat ng mali sa pahinang ito