[Taludtod 1] Tumayo si Moses bilang tinig ng Diyos at inihagis ni Aaron ang tungkod, Nilamon ng ahas ang bawat tanda ng mga salamangkero sa korte. Sa umaga sa tabi ng Nilo, hinarap ng babala ang matigas na hari, At naging dugo ang bawat ilog kaya walang mainom ang Ehipto. [Pre-Koro] Pitong araw sa tabi ng dugo, Ngunit tumalikod pa rin ang Faraon. [Koro] Ito ang daliri ng Diyos, Naging buhay ang alabok kung saan tumigil ang mga salamangkero. Dugo sa ilog, palaka sa bawat silid, Ngunit tumigas ang puso ng Faraon sa harap ng darating na hatol. [Taludtod 2] Umakyat ang mga palaka sa bahay, hurno, higaan, at masa, Humingi ng awa ang Faraon ngunit binawi ang salita matapos gumaan. Bunton ng patay na palaka ang nagpabaho sa lupain, Pagkatapos ay hinampas ni Aaron ang alabok at kuto ang bumalot sa lahat. [Tulay] Narating ng mga salamangkero ang hangganan at inamin ang nakita, Walang lihim na sining ang nakagawa ng umusbong mula sa lupa. Ngunit hindi siya lumambot sa kaalaman, nanatiling matigas ang trono, At ang unang tatlong salot ay nagpahayag ng kamay na tinanggihan ng Ehipto. [Huling Koro] Ito ang daliri ng Diyos, Naging buhay ang alabok kung saan tumigil ang mga salamangkero. Ilog, bahay, at balat ang tumanggap ng babala, Ngunit tumigas ang puso ng Faraon laban sa buhay na Diyos. [Wakas] Nagsisimula pa lamang ang mga tanda, At matututuhan ng Ehipto ang pangalan.