Ang malaking larawan
Nangangako ang nagsasalita na aawit tungkol sa awa at katarungan. Saka siya nagtatakda ng mga tuntunin para sa sariling asal at sambahayan. Binibigyan ng huling pagtukoy sa lungsod ng Panginoon ng pampubliko at makaharing saklaw ang mga pangako. Walang lugar ang lihim na paninirang-puri, pagmamataas, pandaraya, at pagsisinungaling. Sa halip, pipili ng mga taong tapat upang maglingkod. Mabigat ang mga pangakong alisin ang masama. Gayunman, nagsisimula ang mga ito sa sariling puso ng nagsasalita bago bumaling sa mga pagkukulang ng iba.
Sa kabanatang ito
- Katapatan sa Likod ng Pintuan Mga Awit 101:1-4
Aawit sa Panginoon ang nagsasalita tungkol sa awa at paghatol.
- Katapatan ang Batayan ng Paglilingkod Mga Awit 101:5-6
Aalisin ang lihim na paninirang-puri laban sa kapuwa.
- Walang Pangmatagalang Lugar ang Pandaraya Mga Awit 101:7-8
Walang mananatiling gumagawa ng pandaraya sa bahay ng nagsasalita.
Pangunahing katotohanan
Nangangako ang pinuno na mamumuhay nang tapat, pipili ng maaasahang mga lingkod, at aalisin ang pandaraya sa kanyang bahay at kasamaan sa lungsod.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 8Mga Awit 101:1-4
Katapatan sa Likod ng Pintuan
Aawit sa Panginoon ang nagsasalita tungkol sa awa at paghatol. Saka niya ipinapangako ang matalinong asal sa landas na walang kapintasan at itinatanong kung kailan darating sa kanya ang Diyos. Sa loob ng sariling bahay, balak niyang lumakad nang may katapatan. Hindi niya ilalagay ang masama sa kanyang paningin o hahayaang kumapit sa kanya ang asal ng mga lumilihis. Tinatanggihan ang baluktot na puso at masasamang kasama. Pribadong buhay ang unang pagsubok. Kailangang maging gawi ang mga salitang sinasabi sa publiko. Huhubugin nila ang pinipili niyang panoorin at gawin.
Sa araw-araw na buhay
Tinanggihan ng bagong hirang na tagapamahala ng otel ang pribadong alok na itago ang hindi nabayarang singil ng isang kaanak. Sinimulan niya ang tungkulin sa pagpapanatiling maayos ng sarili niyang tala bago suriin ang mga kawani. Kailangang abutin ng pamantayang balak niyang ipatupad sa publiko ang maliliit na pasiya sa likod ng pinto ng opisina. Siya mismo ang nagtala ng tamang halaga. Pangako ng pinuno sa harap ng Diyos ang nasa awit.
Pansinin
Mga Awit 101:2 Nauunang banggitin ang bahay bago ang mas malawak na pagkilos sa publiko. Umaabot ang pangako sa lugar na hindi gaanong nahuhubog ng mga nanonood ang asal.
Mga Awit 101:1-4
Ang Dating Biblia 19051Aking aawitin ang kagandahang-loob at kahatulan: sa iyo, Oh Panginoon, aawit ako ng mga pagpupuri.
2Ako'y magpapakapantas sa sakdal na lakad: Oh kailan ka pasasa akin? Ako'y lalakad sa loob ng aking bahay na may sakdal na puso.
3Hindi ako maglalagay ng hamak na bagay sa harap ng aking mga mata: aking ipinagtanim ang gawa nilang lisya: hindi kakapit sa akin.
4Ang suwail na puso ay hihiwalay sa akin: hindi ako makakaalam ng masamang bagay.
Mga Awit 101:5-6
Katapatan ang Batayan ng Paglilingkod
Aalisin ang lihim na paninirang-puri laban sa kapuwa. Hindi pahihintulutan ang mapagmataas na tingin at palalong puso. Sa halip, ibinabaling ng nagsasalita ang pansin sa mga tapat sa buong lupain. Ang mga lumalakad nang may katapatan ang maninirahan at maglilingkod malapit sa kanya. May kinalaman sa tama at mali ang pagpili ng lingkod. Hindi lamang kapaki-pakinabang na kasanayan ang mahalaga. Magdadala ng pinsala sa mga pasiya ang sambahayan o palasyong hinuhubog ng paninirang-puri. Tinutukoy ng pinuno kung anong uri ng mga tao ang nais niyang makasama sa gawain.
Sa araw-araw na buhay
Kinapanayam ng may-ari ng kainan ang mahusay na aplikanteng ginugol ang pulong sa pagpapakalat ng pribadong paratang laban sa dating mga katrabaho. Tinapos niya ang panayam at hiniling sa mas tahimik na manggagawang kilala sa tapat na serbisyo na kunin ang susunod na oras ng trabaho. Hindi nahihigitan ng talento ang pinsalang dadalhin ng mapanirang tinig. Hinuhubog ng kanyang pagpili ang pangkat sa paligid niya. Inilalarawan ng awit ang palasyo ng pinuno at ang mabigat na pagpapaalis.
Pansinin
Mga Awit 101:6 Bumabaling ang mga mata ng pinuno sa mga tapat. Kasama ng pagtanggi sa mapaminsalang kasama ang aktibong paghahanap ng mga taong susuporta sa ipinangakong pamantayan sa pamamagitan ng kanilang asal.
Mga Awit 101:5-6
Ang Dating Biblia 19055Ang sumisirang puri na lihim sa kaniyang kapuwa ay aking ibubuwal: siya na may mapagmataas na tingin at may palalong puso ay hindi ko titiisin.
6Ang mga mata ko'y itititig ko sa mga tapat sa lupain, upang sila'y makatahan na kasama ko: siya na lumalakad sa sakdal na daan, siya'y mangangasiwa sa akin.
Mga Awit 101:7-8
Walang Pangmatagalang Lugar ang Pandaraya
Walang mananatiling gumagawa ng pandaraya sa bahay ng nagsasalita. Hindi pahihintulutang tumindig sa kanyang harap ang mga kasinungalingan. Lumilipat ang huling pangako sa lupain at lungsod ng Panginoon. Sinasabi ng pinuno na kikilos siya nang maaga upang lipulin ang masama at alisin ang gumagawa ng kasamaan. Mas matindi ang pananalita kaysa sa pansariling kagustuhan sa tapat na mga kaibigan. Inaangkin nito ang pampublikong pananagutang alisin ang mali sa pamamagitan ng kapangyarihan ng hari. Nagtatapos ang awit sa pangakong humatol. Hindi nito inaangking nagawa na ang bawat ipinangakong kilos.
Sa araw-araw na buhay
Natuklasan ng katiwala ng pampublikong bulwagan na pinalsipika ng tagapaghawak ng mga pagpapareserba ang mga tala ng kaligtasan. Inalis niya ang pahintulot nitong humawak ng mga tala at nagsimula ng pormal na pagsisiyasat bago ang susunod na pagtitipon. Higit sa pribadong ugnayan niya sa manggagawa ang iniingatan ng pasiya. May bunga ang pandaraya sa lahat ng gumagamit ng gusali. Ipinapangako ng pinuno sa awit ang paglipol sa kasamaan, na higit na mabigat kaysa sa pagpapaalis sa trabaho.
Pansinin
Mga Awit 101:8 Pinalalawak ng lungsod ang pangako mula sa pribadong bahay. Itinuturing ng nagsasalita ang asal ng mga malapit sa kanya na bahagi ng mas malaking pananagutan sa buhay ng bayan.
Mga Awit 101:7-8
Ang Dating Biblia 19057Siyang gumagawa ng karayaan ay hindi tatahan sa loob ng aking bahay: siyang nagsasalita ng kabulaanan ay hindi matatatag sa harap ng aking mga mata.
8Tuwing umaga ay aking lilipulin ang lahat na masama sa lupain; upang ihiwalay ang lahat na manggagawa ng kasamaan sa bayan ng Panginoon.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 101:1 sa “Aking aawitin ang kagandahang-loob at kahatulan: sa iyo, Oh Panginoon, aawit ako ng mga pagpupuri.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 101:2: “Ako'y magpapakapantas sa sakdal na lakad: Oh kailan ka pasasa akin? Ako'y lalakad sa loob ng aking bahay na may sakdal na puso.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 101:8 sa mambabasa ang “Tuwing umaga ay aking lilipulin ang lahat na masama sa lupain; upang ihiwalay ang lahat na manggagawa ng kasamaan sa bayan ng Panginoon.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang aking, hindi, akin, loob, mata, puso na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- lisya
- Lumilihis sa matuwid na daan o tamang paraan ng pagkilos.
- suwail
- Matigas ang pagtanggi sa tama at ayaw sumunod sa mabuting patnubay.
- karayaan
- Panlilinlang o pandarayang nagtatago o bumabaluktot sa katotohanan para makalamang.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
