Ang malaking larawan
Tinatanggihan ng nanganganib na nagsasalita ang payong tumakas na parang takot na ibon. Handa nang umatake ang masasama, at tila gumuho na ang mga kaayusang nagpoprotekta sa tamang asal. Walang detalyadong paglalarawan ng krisis ang awit. Paitaas ang tingin ng sagot: nananatili ang Panginoon sa kanyang luklukan at nakikita ang asal ng tao. Doon nakasalalay ang tiwala ng nagsasalita, hindi sa paniniwalang pinalaki lamang ang panganib o naalis na ito.
Sa kabanatang ito
- Hindi Pagtakas Lamang ang Sagot Mga Awit 11:1-3
Nanganganlong na ang nagsasalita sa Panginoon, kaya kinukuwestiyon niya ang mga nagtutulak na tumakas siya.
- Nasa Ibabaw ng Krisis ang Luklukan Mga Awit 11:4-7
Nananatili sa langit ang luklukan ng Diyos, at nasa banal na templo siya.
Pangunahing katotohanan
Kapag tila wasak na ang mga proteksiyon ng tao, nagtitiwala ang nagsasalita sa Panginoong patuloy na nakakakita, sumusubok, at humahatol sa asal.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 7Mga Awit 11:1-3
Hindi Pagtakas Lamang ang Sagot
Nanganganlong na ang nagsasalita sa Panginoon, kaya kinukuwestiyon niya ang mga nagtutulak na tumakas siya. Inilalarawan nilang hinihila ng masasama ang busog sa dilim, handang tamaan ang matuwid. Malungkot ang huli nilang tanong: ano ang magagawa ng matuwid kung wasak ang pundasyon? Larawan rito ang pundasyon ng mga suportang nagpapahintulot sa pamayanang mamuhay nang tama. Totoo at malubha ang panganib. Ngunit itinuturing ng payo na pagtakas na lamang ang natitirang sagot. Nagsimula ang nagsasalita sa pagpapangalan sa kanlungang hindi nila isinama.
Sa araw-araw na buhay
Binasa ng boluntaryong ingat-yaman ng bangkang panagip ang bantang iniwan sa tabi ng kahon ng donasyon. Hinikayat siya ng isa pang kasapi na iwan na ang mga kuwenta dahil hindi na pinoprotektahan ng lupon ang tapat na trabaho. Sa halip, iningatan niya ang mga papel at lumapit sa tagasiyasat na mula sa labas. Hindi siya nawalan ng lahat ng malalapitan dahil gumuho ang isang proteksiyon. Sa Diyos inilalagay ng awit ang kanlungan, hindi sa mga pamamaraan ng pangangasiwa.
Pansinin
Mga Awit 11:3 Bahagi ng payong may takot ang tanong tungkol sa wasak na pundasyon. Hindi tinatanggap ng tugon ng awit na inalis ng sirang suporta ng tao ang pamamahala ng Diyos.
Mga Awit 11:1-3
Ang Dating Biblia 19051Sa Panginoon ay nanganganlong ako: ano't inyong sinasabi sa aking kaluluwa, tumakas ka na gaya ng isang ibon sa iyong bundok?
2Sapagka't, narito, binalantok ng masama ang busog, kanilang inihahanda ang kanilang palaso sa bagting, upang kanilang mapahilagpusan sa kadiliman ang matuwid sa puso,
3Kung ang mga patibayan ay masira, anong magagawa ng matuwid?
Mga Awit 11:4-7
Nasa Ibabaw ng Krisis ang Luklukan
Nananatili sa langit ang luklukan ng Diyos, at nasa banal na templo siya. Nakikita niya ang tao at sinusubok ang kanilang buhay. Sinisiyasat niya ang matuwid, ngunit kinapopootan ang nagmamahal sa dahas. Inilalarawan ng awit ang nakatatakot na hatol sa masama sa pamamagitan ng apoy, nagliliyab na asupre, at nakapapasong hangin. Hindi banayad na wakas ang iniaalok nito sa kalupitan. Sariling katuwiran ng Diyos ang dahilan ng pagmamahal niya sa tamang asal. Iniuugnay ng huling salita ang matuwid sa mapaglingap niyang pansin. Sinasagot nito ang takot na wala nang matatayuan ang katuwiran.
Sa araw-araw na buhay
Pinagmamasdan ng bantay ng sunog sa gubat ang usok sa kabila ng gulod habang nagkakagulo sa daan sa lambak. Nakikita niya ang buong dalisdis mula sa tore at inilalayo ang mga tauhan sa ibaba sa baradong landas. Wala sa kanila ang kanyang tanaw, ngunit hindi ikinubli ng gulod sa kanya ang mga pangyayari. Umaabot din sa hangarin at moral na sala ang hatol ng Diyos.
Pansinin
Mga Awit 11:4 Sinisiyasat ng mga mata ng Diyos ang tao kahit nagtatago sa dilim ang mananalakay. Hindi naitatago ng lihim na pag-ambang binanggit sa una ang sinuman mula sa kanyang paningin.
Mga Awit 11:4-7
Ang Dating Biblia 19054Ang panginoon ay nasa kaniyang banal na templo, ang Panginoon, ang kaniyang luklukan ay nasa langit; ang kaniyang mga mata ay nagmamalas, ang kaniyang mga talukap-mata ay nagmamasid, sa mga anak ng mga tao.
5Sinusubok ng Panginoon ang matuwid; nguni't ang masama at ang umiibig ng pangdadahas ay kinapopootan ng kaniyang kaluluwa.
6Sa masama ay magpapaulan siya ng mga silo; apoy at azufre at nagaalab na hangin ay magiging bahagi ng kanilang saro.
7Sapagka't ang Panginoon ay matuwid; minamahal niya ang katuwiran: Mamasdan ng matuwid ang kaniyang mukha.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 11:1 sa “Sa Panginoon ay nanganganlong ako: ano't inyong sinasabi sa aking kaluluwa, tumakas ka na gaya ng isang ibon sa iyong bundok?”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 11:3: “Kung ang mga patibayan ay masira, anong magagawa ng matuwid?”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 11:7 sa mambabasa ang “Sapagka't ang Panginoon ay matuwid; minamahal niya ang katuwiran: Mamasdan ng matuwid ang kaniyang mukha.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang kaniyang, matuwid, Panginoon, kanilang, masama, kaluluwa na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- bagting
- Mahigpit na pisi ng busog na hinihila upang maipalipad ang palaso.
- azufre
- Asupre, na inilalarawang nasusunog dito bilang bahagi ng matinding hatol.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
