Ang malaking larawan
Iniaalay ang buong-pusong pasasalamat sa gitna ng matuwid na mga sumasamba. Sapat ang pagpapahalaga ng nagsasalita sa mga gawa ng Diyos upang maingat na pagtuunan at alalahanin ang mga ito. Inihahayag ng panustos, mana, maaasahang mga utos, at pagliligtas ang tapat na pagkatao. Iniuugnay ng huling linya ang karunungan sa paggalang at aktuwal na paggawa ng mga utos ng Diyos. Kaya kasama sa papuri ang pag-iisip at asal, hindi lamang mapagpasalamat na tunog. Ang nananatiling paksa ng awit ay ang Panginoong ang habag at katuwiran ay nakikilala sa kanyang mga gawa.
Sa kabanatang ito
- Buong-Pusong Papuri na Sumisiyasat sa mga Gawa Mga Awit 111:1-4
Magmumula sa buong puso ang pasasalamat sa gitna ng mga naghahanap ng tama.
- Iisang Katapatan sa Panustos at Utos Mga Awit 111:5-8
Isang tanda ng pag-aaruga ng Diyos ang pagkain para sa mga gumagalang sa kanya.
- Karunungan sa Magalang na Pagsunod Mga Awit 111:9-10
Mula sa Diyos ang pagliligtas.
Pangunahing katotohanan
Dapat maingat na alalahanin ang mga tapat na gawa ng Diyos. Nagsisimula ang tunay na karunungan sa paggalang na nagkakaroon ng anyo sa pagsunod sa kanyang mga utos.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 10Mga Awit 111:1-4
Buong-Pusong Papuri na Sumisiyasat sa mga Gawa
Magmumula sa buong puso ang pasasalamat sa gitna ng mga naghahanap ng tama. Sumasali ang nagsasalita sa sama-samang papuring ito. Inaakit ng dakilang mga gawa ng Diyos ang mga nalulugod dito na tumingin nang mas malapitan. Nagpapakita ng karangalan at karilagan ang ginagawa niya. Nananatili ang kanyang katuwiran. Nilalayong manatili sa isip ang kanyang mga kababalaghan. Nagpapakita ang mga ito ng biyaya at magiliw na pag-aaruga. May mga bagay na aalalahanin at pag-iisipan ang papuri rito. Hindi malabong papuri ang iniaalay ng nagsasalita. Nalulugod siya sa mga gawang nagpapakilala kung ano ang Diyos.
Sa araw-araw na buhay
Nag-iingat ang boluntaryo sa hardin ng kuwaderno ng mga halamang nakabawi matapos ang maingat na pag-aalaga. Sa taunang pagtitipon, dinala niya ang mga petsa at litrato, hindi lamang pangkalahatang pasasalamat. Mas naging tiyak ang pagpapahalaga dahil sa malapit na pagtingin. Binibigyan ng tala ang iba ng paraan upang makibahagi sa tuwa. Sinisiyasat at inaalala ng awit ang mga gawa ng Diyos.
Pansinin
Mga Awit 111:2 Magkasama ang tuwa at pagsisiyasat. Sapat ang pagpapahalaga sa mga gawa upang saliksikin ang mga ito. Kaya kasama sa papuri ang maingat na pansin, hindi ang pag-iwas sa pag-iisip.
Mga Awit 111:1-4
Ang Dating Biblia 19051Purihin ninyo ang Panginoon. Ako'y magpapasalamat sa Panginoon ng aking buong puso, sa kapulungan ng matuwid, at sa kapisanan.
2Ang mga gawa ng Panginoon ay dakila, siyasat ng lahat na nagtatamo ng kaligayahan diyan.
3Ang kaniyang gawa ay karangalan at kamahalan: at ang kaniyang katuwiran ay nananatili magpakailan man.
4Kaniyang ginawa ang kaniyang mga kababalaghang gawa upang alalahanin: ang Panginoon ay mapagbiyaya at puspos ng kahabagan.
Mga Awit 111:5-8
Iisang Katapatan sa Panustos at Utos
Isang tanda ng pag-aaruga ng Diyos ang pagkain para sa mga gumagalang sa kanya. Inaalala niya ang pangakong ginawa sa kanyang bayan. Ipinakikita rin niya ang lakas sa pagbibigay sa kanila ng mga lupaing hawak ng ibang bansa. Totoo at patas ang kanyang mga gawa. Matatag at nananatili ang kanyang mga utos. Magkasama ang ginagawa at sinasabi ng Diyos. Tumatanggap ang bayan ng pagkain at lupain mula sa parehong Panginoon na gumagabay sa kanila sa mga tuntunin. Nagbibigay ang mga kaloob ng batayan sa pasasalamat. Nagbibigay naman ang tapat na mga utos ng mabuting paraan upang mabuhay.
Sa araw-araw na buhay
Inilagay ng kalihim ng kooperatiba ng mga magsasaka ang tala ng pamamahagi ng ani sa tabi ng kasunduang pinirmahan bago magtanim. Natatanggap ng mga pamilya ang ipinangakong bahagi. Tugma ang patas na mga tuntunin sa aktuwal na ginawa. Lumalago ang tiwala dahil iisa ang sinasabi ng nakasulat na pangako at naihatid na mga bagay. Binasa niya ang dalawa sa pulong. Sa Diyos iniuugnay ng awit ang panustos at nananatiling mga utos.
Pansinin
Mga Awit 111:7 Magkasamang lumilitaw ang gawa ng mga kamay ng Diyos at pagiging maaasahan ng kanyang mga tuntunin. Inilalahad ang pagkilos at pagtuturo bilang pagpapahayag ng parehong katotohanan at katarungan.
Mga Awit 111:5-8
Ang Dating Biblia 19055Siya'y nagbigay ng pagkain sa nangatatakot sa kaniya: kaniyang aalalahaning lagi ang kaniyang tipan.
6Kaniyang ipinakilala sa kaniyang bayan ang kapangyarihan ng kaniyang mga gawa, sa pagbibigay niya sa kanila ng mana ng mga bansa.
7Ang mga gawa ng kaniyang mga kamay ay katotohanan at kahatulan: lahat niyang mga tuntunin ay tunay.
8Nangatatatag magpakailan-kailan man, mga yari sa katotohanan at katuwiran.
Mga Awit 111:9-10
Karunungan sa Magalang na Pagsunod
Mula sa Diyos ang pagliligtas. Binibigyan niya ng pangmatagalang bisa ang kanyang pangako. Humihingi ng pagkamangha ang kanyang pangalan dahil banal siya. Nagtatapos ang awit sa pagsasabing nagsisimula ang karunungan sa malalim na paggalang sa Panginoon. Nagpapakita ng mahusay na pag-unawa ang mga gumagawa ng kanyang mga utos. Higit sa pag-alam kung anong salita ang sasabihin ang ganitong karunungan. Hinuhubog nito ang ginagawa ng mga tao. Saka bumabalik ang tula sa papuring nananatili. Nararapat sa Diyos na nagliligtas at tumutupad sa salita ang karangalang ibinibigay sa kanya.
Sa araw-araw na buhay
Natutuhan ng nagsasanay na elektrisyan ang dahilan ng tuntunin sa kaligtasan. Saka sinunod niya ito sa paghahanda ng susunod na pagkukumpuni. Hindi maipakikita ng pagsasaulo lamang ng tuntunin ang pagkaunawang kailangan sa kawad na may kuryente. Nagiging maingat na pagkilos ang paggalang sa panganib. Pinanood ng guro ang natapos na pagtiyak bago pahintulutang magpatuloy ang trabaho. Nagsisimula sa paggalang sa Diyos ang karunungan sa awit.
Pansinin
Mga Awit 111:10 Iniuugnay ang paggawa ng mga utos sa mabuting pag-unawa. Kasama sa huling sukatan ng karunungan ang asal, hindi lamang ang kakayahang ulitin ang tamang mga salita.
Mga Awit 111:9-10
Ang Dating Biblia 19059Siya'y nagsugo ng katubusan sa kaniyang bayan; kaniyang iniutos ang kaniyang tipan magpakailan man: banal at kagalanggalang ang kaniyang pangalan.
10Ang pagkatakot sa Panginoon ay pasimula ng karunungan; may mabuting pagkaunawa ang lahat na nagsisisunod ng kaniyang mga utos. Ang kaniyang kapurihan ay nananatili magpakailan man.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 111:1 sa “Purihin ninyo ang Panginoon. Ako'y magpapasalamat sa Panginoon ng aking buong puso, sa kapulungan ng matuwid, at sa kapisanan.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 111:5: “Siya'y nagbigay ng pagkain sa nangatatakot sa kaniya: kaniyang aalalahaning lagi ang kaniyang tipan.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 111:10 sa mambabasa ang “Ang pagkatakot sa Panginoon ay pasimula ng karunungan; may mabuting pagkaunawa ang lahat na nagsisisunod ng kaniyang mga utos. Ang kaniyang kapurihan ay…”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang kaniyang, gawa, Panginoon, magpakailan, lahat, bayan na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- tipan
- Ipinangakong ugnayan sa pagitan ng Diyos at ng kanyang bayan.
- katubusan
- Pagliligtas o pagpapalaya sa bayan mula sa panganib o pagkakagapos.
- kagalanggalang
- Nararapat tumanggap ng malalim na paggalang at pagkamangha mula sa tao.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
