Ang malaking larawan
Humihingi sa Diyos ng pagliligtas mula sa kasinungalingan ang isang nababagabag na nagsasalita. Alam niya kung ano ang madinig. Gayunman, nananatiling mapanlaban ang lugar na kanyang tinitirhan. Binibigyan ng Mesech, isang malayong bayan, at Kedar, bayang kilala sa mga tolda, ng pangalan ang pakiramdam niyang malayo sa kapayapaan. Hindi ipinapaliwanag ng tula kung paano eksaktong kaugnay ng kanyang tahanan ang mga lugar na ito. Malinaw ang suliranin sa wakas: hinahanap niya ang kapayapaan, ngunit digmaan ang sagot ng mga nakapaligid sa kanyang salita.
Sa kabanatang ito
- Mabigat na Sagot sa Sinungaling na Salita Mga Awit 120:1-4
Inaalala ng nagsasalita ang pagdaing sa Panginoon sa hirap at ang pagkakadingig sa kanya.
- Salita ng Kapayapaan at Tawag sa Digmaan Mga Awit 120:5-7
Ikinalulungkot ng nagsasalita ang pamumuhay sa mga taong tila dayuhan at mapanlaban.
Pangunahing katotohanan
Napapaligiran ng kasinungalingan ang nagsasalitang humihingi ng pagliligtas sa Diyos. Hinaharap niya ang mga taong digmaan ang isinasagot sa hangarin niyang mapayapa.

Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 7Mga Awit 120:1-4
Mabigat na Sagot sa Sinungaling na Salita
Inaalala ng nagsasalita ang pagdaing sa Panginoon sa hirap at ang pagkakadingig sa kanya. Ngayon ay humihingi siyang mailigtas mula sa mga taong mapanlinlang magsalita. Saka kinakausap ng tula ang mismong sinungaling na dila at itinatanong kung ano ang tatanggapin nito. Matalim na pana at matinding mga baga ang sagot. Hindi itinuturing na bahaging walang pinsala ng pagsasalita ang kasinungalingan. Binibigyan ng mga larawan ng sakit at puwersa ang paghatol dito. Walang kasunod na salaysay ng pagsasagawa ng parusang iyon. Inilalagay ng panalangin ang pandaraya sa harap ng Diyos at binabanggit ang mabigat na sagot.

Sa araw-araw na buhay
Dinala ng may-ari ng tindahang maling pinaratangan ang mga binagong resibo sa imbestigador. Itinuro niya kung saan pinalitan ang mga bilang at humiling na sagutin ang kasinungalingan. Hindi maaayos ang nasirang pangalan sa pagkukunwaring walang ibig sabihin ang mga salita. Nananatili sa mesa ang mga papel bilang katibayan. Mas mabigat na hatol ang inilalarawan ng awit sa pamamagitan ng pana at apoy.
Pansinin
Mga Awit 120:4 Matatalim na pana at nagniningas na baga ang sagot sa magdarayang dila. Nililinaw ng mga larawan ng parusa na malubhang pinsala ang pandaraya sa tula, hindi matalinong pananalita.
Mga Awit 120:1-4
Ang Dating Biblia 19051Sa aking kahirapan ay dumaing ako sa Panginoon, at sinagot niya ako.
2Iligtas mo ang aking kaluluwa, Oh Panginoon, sa mga sinungaling na labi, at mula sa magdarayang dila.
3Anong maibibigay sa iyo, at anong magagawa pa sa iyo, ikaw na magdarayang dila?
4Mga hasang pana ng makapangyarihan, at mga baga ng enebro.
Mga Awit 120:5-7
Salita ng Kapayapaan at Tawag sa Digmaan
Ikinalulungkot ng nagsasalita ang pamumuhay sa mga taong tila dayuhan at mapanlaban. Binibigyan ng pinangalanang mga lugar ang daing ng pakiramdam ng layo sa tahanan at kapayapaan. Sinasabi niyang matagal na itong nangyayari. Hindi lamang pagkalayo sa pamilyar na paligid ang pinakamalalim na hirap. Pamumuhay ito kasama ng napopoot sa kapayapaan. Payapa ang kanyang hangarin. Ngunit kapag nagsasalita, pinipili nila ang digmaan. Nagtatapos ang tula nang walang kasunduan. Hindi pa ginagawang handang makinig ang mga kapitbahay ng pagkakadingig ng Diyos sa kanya.

Sa araw-araw na buhay
Dinala ng nangungupahan sa katabing bahay ang nakasulat na alok na paghatian ang pinagtatalunang daanan ng sasakyan. Ibinalik iyon ng kapitbahay at nagpahayag na lamang ng isa pang reklamo. Naghanda siya ng praktikal na kapayapaan, ngunit bagong away ang hinahanap ng sagot. Iniuwi niya ang papel nang walang kasunduan. Mga taong nais ng digmaan ang kaharap ng nagsasalita sa awit, hindi alitan sa ari-arian.
Pansinin
Mga Awit 120:7 Lumalakas ang alitan kapag nagsasalita siya. Hindi tinitiyak ng hangarin niyang mapayapa ang payapang sagot. Kaya iniiwan ng wakas na hindi nalutas ang tensiyon.
Mga Awit 120:5-7
Ang Dating Biblia 19055Sa aba ko, na nakikipamayan sa Mesech, na tumatahan ako sa mga tolda sa Kedar!
6Malaon ng tinatahanan ng aking kaluluwa na kasama niyang nagtatanim sa kapayapaan.
7Ako'y sa kapayapaan: nguni't pagka ako'y nagsasalita, sila'y sa pakikidigma.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 120:1 sa “Sa aking kahirapan ay dumaing ako sa Panginoon, at sinagot niya ako.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 120:3: “Anong maibibigay sa iyo, at anong magagawa pa sa iyo, ikaw na magdarayang dila?”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 120:7 sa mambabasa ang “Ako'y sa kapayapaan: nguni't pagka ako'y nagsasalita, sila'y sa pakikidigma.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang aking, ako'y, anong, dila, kaluluwa, kapayapaan na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- nakikipamayan
- Naninirahan sa ibang lugar bilang dayuhan o pansamantalang nanunuluyan.
- enebro
- Uri ng halamang maaaring gawing panggatong upang makalikha ng maiinit na baga.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.



