Ang malaking larawan
Paulit-ulit na bumabalik ang mahabang panalangin sa mga utos, pangako, at tulong ng Diyos. Minamahal ng nagsasalita ang sinabi ng Diyos, ngunit kailangan pa rin niya ng pagtuturo, lakas, at pagliligtas. Nagbabanta ang palalong mga kaaway. Malapit ang dalamhati at pagkapagod. Hindi inaalis ng tiwala ang pangangailangang humingi ng buhay. Iba-ibang paraan ng pagtukoy sa turo ng Diyos ang mga salitang kautusan, palatuntunan, at tuntunin. Pakiusap ang wakas mula sa taong naligaw na parang tupa at kailangang matagpuan.
Sa kabanatang ito
- Pagpapalang Nagsisimula sa Buong Puso Mga Awit 119:1-8
Nagsisimula ang panalangin sa pagtawag na mapalad sa sumusunod sa kautusan ng Diyos.
- Salitang Nasa Loob at Asal Mga Awit 119:9-16
Paano mapananatiling malinis ng binata ang kanyang landas?
- Malinaw na Paningin para sa Dayuhan Mga Awit 119:17-24
Humihingi ang lingkod ng bukas-palad na pag-aaruga upang mabuhay at sumunod.
- Lakas Upang Magpatuloy sa Dalamhati Mga Awit 119:25-32
Dinudurog pababa sa alabok, humihingi ang nagsasalita ng buhay ayon sa pangako ng Diyos.
- Maging Pagnanais ay Nangangailangan ng Patnubay Mga Awit 119:33-40
Humihingi ng gabay sa landas na masusunod ng nagsasalita hanggang wakas.
- Tiwalang Nagbibigay-Puwang sa Hayag na Pananalita Mga Awit 119:41-48
Humihingi ng awa at pagliligtas ayon sa pangako ng Diyos.
- Naaalalang Salita sa Mahirap na Gabi Mga Awit 119:49-56
Pag-alaala sa pangako ang hiling ng lingkod sa Diyos, dahil ang pangakong iyon ang nagbigay ng pag-asa.
- Nagbagong Daan at Mapagpasalamat na Kasama Mga Awit 119:57-64
Tinatawag ng nagsasalita na bahagi niya ang Diyos.
- Halaga ng Turo Matapos ang Hirap Mga Awit 119:65-72
Mabuti ang pakikitungo ng Diyos sa kanyang lingkod ayon sa kanyang salita.
- Hinihiling sa Lumikha na Magturo Mga Awit 119:73-80
Hinihiling sa mga kamay na gumawa sa nagsasalita na bigyan siya ng pag-unawa.
- Ubos ang Lakas Ngunit Naghihintay Mga Awit 119:81-88
Nanghihina ang nagsasalita habang naghihintay ng pagliligtas.
- Nananatiling Salita para sa Marupok na Buhay Mga Awit 119:89-96
Matatag ang salita ng Diyos sa langit.
- Minamahal na Turo at Praktikal na Karunungan Mga Awit 119:97-104
Buong araw na iniisip ng nagsasalita ang kautusang minamahal niya.
- Ilaw para sa Mapanganib na Daan Mga Awit 119:105-112
Inilalarawan ang salita ng Diyos bilang ilawan malapit sa paa ng nagsasalita at liwanag sa kanyang landas.
- Hindi Nawawala ang Pagkamangha sa Kanlungan Mga Awit 119:113-120
Tinatanggihan ng nagsasalita ang hati-hating pag-iisip at minamahal ang kautusan ng Diyos.
- Suporta para sa Tapat na Lingkod Mga Awit 119:121-128
Sinasabi ng lingkod na patas siyang kumilos at hinihiling na huwag ipaubaya sa mga mang-aapi.
- Liwanag sa Pananabik at Dalamhati Mga Awit 119:129-136
Puno ng kababalaghan ang turo ng Diyos, kaya sinusunod ito ng nagsasalita.
- Mahalaga ang Katotohanan Kahit Mababa ang Katayuan Mga Awit 119:137-144
Sa Panginoon at sa kanyang mga hatol ang katuwiran.
- Panalangin Bago ang Bukang-Liwayway Mga Awit 119:145-152
Buong puso ang dumaraing na dinggin at iligtas ng Diyos.
- Awang Magtatanggol sa Kanyang Usapin Mga Awit 119:153-160
Dahil sa sakit, nakikiusap ang nagsasalita na tumingin ang Diyos, pumanig sa kanya, at ilabas siya.
- Higit ang Paggalang sa Takot sa Pinuno Mga Awit 119:161-168
Inuusig ng mga pinuno ang nagsasalita nang walang dahilan.
- Kailangan Pa Ring Hanapin ang Tapat na Lingkod Mga Awit 119:169-176
Hinihiling ng huling mga daing na makarating sa Diyos at tumanggap ng pag-unawa at pagliligtas ayon sa kanyang salita.
Pangunahing katotohanan
Lumalago ang pagmamahal sa turo ng Diyos sa pagdurusa. Ngunit umaasa pa rin ang tapat na nagsasalita sa Diyos upang turuan, alalayan, ituwid, at hanapin siya.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 176Mga Awit 119:1-8
Pagpapalang Nagsisimula sa Buong Puso
Nagsisimula ang panalangin sa pagtawag na mapalad sa sumusunod sa kautusan ng Diyos. Buong-puso nilang hinahanap siya at hindi gumagawa ng mali. Alam ng nagsasalitang hinihingi ng Diyos ang masikap na pagsunod sa kanyang mga utos. Gayunman, nagsasalita siya bilang nangangailangan pa ng paggabay sa mga hakbang. Nais niyang makalaya sa kahihiyan sa pagtuon sa lahat ng sinasabi ng Diyos. Lalago ang papuri habang natututuhan niya ang tamang paghatol. Nagtatapos ang pasiyang sumunod sa pakiusap na huwag siyang iwan. Magkasama ang pangako at pangangailangan mula sa simula.
Sa araw-araw na buhay
Pinag-aralan ng sapatero ang mga tagubilin sa pag-aayos ng botang hindi niya kabisado at inilatag ang tamang mga kagamitan. Nais niyang maayos ang buong trabaho, hindi lamang ang nakikitang tahi. Bago pumutol, tinawag niya ang bihasang guro upang tingnan ang plano. Hindi inaalis ng pasiya ang pangangailangan ng tulong. Patnubay ng Diyos para sa buong buhay ang hinahanap ng panalangin.
Pansinin
Mga Awit 119:8 Kasunod ng pangakong sumunod ang pakiusap na huwag pabayaan. Hindi ibig sabihin ng matibay na hangarin ng nagsasalita na iniisip niyang kaya niya nang mag-isa.
Mga Awit 119:1-8
Ang Dating Biblia 19051Mapalad silang sakdal sa lakad, na nagsisilakad sa kautusan ng Panginoon.
2Mapalad silang nangagiingat ng kaniyang mga patotoo, na nagsisihanap sa kaniya ng buong puso.
3Oo, silang hindi nagsisigawa ng kalikuan; sila'y nagsisilakad sa kaniyang mga daan.
4Iyong iniutos sa amin ang mga tuntunin mo, upang aming sunding masikap.
5Oh matatag nawa ang aking mga daan, upang sundin ang mga palatuntunan mo!
6Hindi nga ako mapapahiya, pagka ako'y nagkaroon ng galang sa inyong lahat na mga utos.
7Ako'y magpapasalamat sa iyo sa pamamagitan ng katuwiran ng puso, pagka aking natutuhan ang mga matuwid mong kahatulan.
8Aking tutuparin ang mga palatuntunan mo: Oh huwag mo akong pabayaang lubos.
Mga Awit 119:9-16
Salitang Nasa Loob at Asal
Paano mapananatiling malinis ng binata ang kanyang landas? Ang sagot ay pansinin ang salita ng Diyos. Hinahanap ng nagsasalita ang Diyos nang buong puso at hinihiling na huwag maligaw. Iniingatan niya ang salita sa loob upang pigilan ang kasalanan bago kumilos. Humihingi rin siya ng pagtuturo, sinasabi nang malakas ang mga hatol ng Diyos, at nalulugod sa mga ito tulad ng yaman. Magkasamang kumikilos ang isip, salita, at alaala rito. Mula sa galak sa turo ang pangakong hindi lilimot. Hindi niya ito itinuturing na listahan lamang upang makapasa.
Sa araw-araw na buhay
Tahimik na inuulit ng baguhang tagahubog ng salamin ang mga hakbang bago iangat ang mainit na piraso mula sa pugon. Isinulat niya ang mga ito sa maliit na aklat. Ngunit ngayon ay ginagamit ang naaalala. Nakikinig ang guro habang sinasabi niya ang susunod na gagawin. Ginagabayan ng kaalamang dala sa loob ang kanyang mga kamay habang nagtatrabaho. Paglaban sa kasalanan ang paksa ng awit, hindi paghusay sa isang gawain.
Pansinin
Mga Awit 119:11 Layunin ng pag-iingat ng salita sa puso ang pag-iwas sa kasalanan. Mahalaga ang alaala dahil hinuhubog nito ang asal, hindi dahil layunin sa sarili ang pagbigkas ng naisaulo.
Mga Awit 119:9-16
Ang Dating Biblia 19059Sa paano lilinisin ng isang binata ang kaniyang daan? Sa pagdinig doon ayon sa iyong salita.
10Hinanap kita ng aking buong puso: Oh huwag nawa akong malihis sa iyong mga utos.
11Ang salita mo'y aking iningatan sa aking puso: upang huwag akong magkasala laban sa iyo.
12Mapalad ka, Oh Panginoon: ituro mo sa akin ang mga palatuntunan mo.
13Aking ipinahayag ng aking mga labi ang lahat ng mga kahatulan ng iyong bibig.
14Ako'y nagalak sa daan ng iyong mga patotoo, na gaya ng lahat na kayamanan.
15Ako'y magbubulay sa iyong mga tuntunin, at gagalang sa iyong mga daan.
16Ako'y magaaliw sa iyong mga palatuntunan: hindi ko kalilimutan ang iyong salita.
Mga Awit 119:17-24
Malinaw na Paningin para sa Dayuhan
Humihingi ang lingkod ng bukas-palad na pag-aaruga upang mabuhay at sumunod. Nais niyang mabuksan ang mga mata sa kababalaghan ng kautusan ng Diyos. Tinatawag niyang dayuhan sa lupa ang sarili at nakikiusap na maabot ang mga utos na kailangan niya. Puno siya ng pananabik sa maayos na paghatol. Sinusaway ang palalong naliligaw, habang nakaupo ang mga pinunong nagsasalita laban sa kanya. Hinihiling niyang alisin ang kahihiyan at patuloy na iniisip ang turo ng Diyos. Nagiging mga tagapayo ang minamahal niyang salita kapag nagsasalita bilang kaaway ang mga may ranggo.
Sa araw-araw na buhay
Iniladlad ng bagong dating sa bayang daungan ang mapa ng lokal na transportasyon sa bangko habang nagmamadali ang mga pasahero. Hiniling niya sa katulong sa istasyon na markahan ang ruta sa bago niyang tahanan. Nagiging kapaki-pakinabang ang nakalimbag na mga linya habang ipinaliliwanag. Hindi kapareho ng pag-alam sa daan ang pagiging naroon na sa bayan. Hinihiling ng nagsasalita sa Diyos na buksan ang kanyang pag-unawa.
Pansinin
Mga Awit 119:24 Nagsisilbing tagapayo ang mga turo ng Diyos habang nagsasalita laban sa lingkod ang mga pinuno. Mula sa pinagkakatiwalaang salita ang gabay, hindi sa katayuan ng mga bumabatikos.
Mga Awit 119:17-24
Ang Dating Biblia 190517Gawan ng mabuti ang iyong lingkod, upang ako'y mabuhay; sa gayo'y aking susundin ang iyong salita.
18Idilat mo ang aking mga mata, upang ako'y makakita ng kagilagilalas na mga bagay sa iyong kautusan.
19Ako'y nakikipamayan sa lupa: huwag mong ikubli ang mga utos mo sa akin.
20Ang puso ko'y nadudurog sa pananabik na tinatamo sa iyong mga kahatulan sa lahat ng panahon.
21Iyong sinaway ang mga palalong sinumpa, na nagsisihiwalay sa iyong mga utos.
22Alisin mo sa akin ang kadustaan at kakutyaan; sapagka't iningatan ko ang iyong mga patotoo.
23Mga pangulo naman ay nagsiupo, at naguusap ng laban sa akin; nguni't ang lingkod mo'y nagbulay sa iyong mga palatuntunan.
24Ang mga patotoo mo naman ay aking mga kaluguran at aking mga tagapayo.
Mga Awit 119:25-32
Lakas Upang Magpatuloy sa Dalamhati
Dinudurog pababa sa alabok, humihingi ang nagsasalita ng buhay ayon sa pangako ng Diyos. Sinabi na niya sa Diyos ang kanyang mga lakad at dininig siya. Ngayon ay naghahanap siya ng turo at sapat na unawa upang magsalita tungkol sa mga kababalaghan ng Diyos. Inuubos siya ng dalamhati, kaya humihingi ng lakas. Nais niyang alisin ang maling mga landas at pinipili ang daan ng katotohanan. Kumakapit siya sa turo ng Diyos at natatakot na mapahiya. Inilalarawan sa wakas ang pagtakbo sa iniutos na daan kapag pinalawak ng Diyos ang kanyang puso, na nagbibigay ng puwang at lakas sa loob.
Sa araw-araw na buhay
Naupo sa gilid ng bangketa ang mananakbo ng maraton matapos sirain ng dalamhati ang ilang buwang pagsasanay. Lumuhod sa tabi niya ang tagapagsanay at nakinig bago tumulong magtakda ng mas maikling ruta sa araw na iyon. Muling itinali ng mananakbo ang sapatos at nagsimula sa paglalakad. Kailangan ng suporta ang pagnanais bago maging paggalaw. Humihingi ang awit sa Diyos ng lakas sa loob upang sundin ang kanyang salita.
Pansinin
Mga Awit 119:32 Kasunod ng hiling na palawakin ang puso ang pagtakbo. Iniuugnay ng larawan ang mas malayang pagsunod sa tulong na natanggap sa loob, hindi sa sariling pagpupumilit lamang.
Mga Awit 119:25-32
Ang Dating Biblia 190525Ang kaluluwa ko'y dumidikit sa alabok: buhayin mo ako ayon sa iyong salita.
26Aking ipinahayag ang mga lakad ko, at ikaw ay sumagot sa akin: ituro mo sa akin ang mga palatuntunan mo.
27Ipaunawa mo sa akin ang daan ng iyong mga tuntunin: sa gayo'y aking bubulayin ang iyong kagilagilalas na mga gawa.
28Ang kaluluwa ko'y natutunaw sa kabigatan ng loob: iyong palakasin ako ayon sa iyong salita.
29Ilayo mo sa akin ang daan ng kasinungalingan: at ipagkaloob mo sa aking may pagbibiyaya ang iyong kautusan.
30Aking pinili ang daan ng pagtatapat: ang mga kahatulan mo'y inilagay ko sa harap ko.
31Ako'y kumapit sa iyong mga patotoo: Oh Panginoon, huwag mo akong ilagay sa kahihiyan.
32Aking tatakbuhan ang daan ng iyong mga utos, pagka iyong pinalaki ang aking puso.
Mga Awit 119:33-40
Maging Pagnanais ay Nangangailangan ng Patnubay
Humihingi ng gabay sa landas na masusunod ng nagsasalita hanggang wakas. Kailangan ang pag-unawa para sa buong-pusong pagsunod. Nais niyang patnubayan ng Diyos ang mga hakbang tungo sa mga utos na nagbibigay na ng galak. Saka umaabot ang panalangin sa pagnanasa sa loob at sa nakikitang panlabas. Hinihiling niyang bumaling ang puso sa turo ng Diyos sa halip na kasakiman, at ang mga mata ay lumayo sa mga walang saysay. Humihingi siya ng buhay, matibay na pangako, at paglaya sa kinatatakutang kahihiyan. Hindi sapat ang pag-alam sa tamang daan kung hinihila siya ng pagnanasa sa iba.
Sa araw-araw na buhay
Isinara ng mag-aalahas ang talaan ng mamahaling paninda at bumalik sa pagkukumpuning ipinangako sa matandang kliyente. Hiniling niya sa kasosyo na tumulong panatilihing nakatuon ang gawain ng linggo sa mga dati nang tungkulin. Nailayo siya ng nakatutuksong mga larawan sa napagkasunduang gawin. Higit sa pag-alam ng iskedyul ang kailangan niya. Hinihiling ng panalangin sa Diyos na baguhin ang direksiyon ng puso mismo.
Pansinin
Mga Awit 119:36 Tungkol sa hilig ng puso ang kahilingan, hindi lamang sa ginagawa ng kamay. Itinuturing na karibal na pagnanasa ang kasakiman na makapaglilihis sa pagsunod.
Mga Awit 119:33-40
Ang Dating Biblia 190533Ituro mo sa akin, Oh Panginoon, ang daan ng iyong mga palatuntunan; at aking iingatan hanggang sa wakas.
34Bigyan mo ako ng pagkaunawa at aking iingatan ang iyong kautusan; Oo, aking susundin ng aking buong puso.
35Payaunin mo ako sa landas ng iyong mga utos; sapagka't siya kong kinaaliwan.
36Ikiling mo ang aking puso sa iyong mga patotoo, at huwag sa kasakiman.
37Alisin mo ang aking mga mata sa pagtingin ng walang kabuluhan. At buhayin mo ako sa iyong mga daan.
38Papagtibayin mo ang iyong salita sa iyong lingkod, na ukol sa takot sa iyo.
39Alisin mo ang aking kadustaan na aking kinatatakutan: sapagka't ang mga kahatulan mo'y mabuti.
40Narito, ako'y nanabik sa iyong mga tuntunin; buhayin mo ako sa iyong katuwiran.
Mga Awit 119:41-48
Tiwalang Nagbibigay-Puwang sa Hayag na Pananalita
Humihingi ng awa at pagliligtas ayon sa pangako ng Diyos. Magbibigay ng sagot ang tulong sa taong nagpapahiya sa nagsasalita. Hinihiling niyang huwag mawala sa bibig ang totoong salita dahil nasa mga hatol ng Diyos ang pag-asa. Balak niyang sundin ang kautusan at lumakad nang malaya habang hinahanap ang mga utos. Magsasalita siya sa harap ng mga hari nang walang kahihiyan. Minamarkahan ng pagmamahal at tuwa ang pagsunod na ito. Ipinahahayag ng nakataas na mga kamay ang debosyon. Inilalarawan ng panalangin ang turo ng Diyos bilang bukal ng kalayaan at tapang, hindi dahilan upang magtago.
Sa araw-araw na buhay
Dinala ng manggagawang babae ang pirmadong mga detalye ng gusali sa pormal na pulong kasama ng mayayamang kliyente. Itinuro niya ang napagkasunduang pamantayan at ipinaliwanag kung bakit niya sinunod iyon sa kabila ng kanilang panggigipit. Binibigyan siya ng dokumento ng lugar na magsalita nang hindi nanghuhula kung ano ang makalulugod sa kanila. Tumigil ang panginginig ng mga kamay habang nagbabasa. Nakasandig ang tapang sa awit sa katotohanan at pagliligtas ng Diyos.
Pansinin
Mga Awit 119:45 Iniuugnay ang kalayaan sa paghahanap ng mga tuntunin ng Diyos. Hindi inilalarawan ng nagsasalita ang paglaya bilang kawalan ng gabay, kundi paglakad na may pinagkakatiwalaang patnubay.
Mga Awit 119:41-48
Ang Dating Biblia 190541Padatingin mo rin sa akin ang iyong mga kagandahang-loob, Oh Panginoon, sa makatuwid baga'y ang iyong kaligtasan, ayon sa iyong salita.
42Sa gayo'y magkakaroon ako ng kasagutan sa kaniya na dumuduwahagi sa akin; sapagka't ako'y tumitiwala sa iyong salita.
43At huwag mong lubos na kunin ang salita ng katotohanan sa aking bibig; sapagka't ako'y umasa sa iyong mga kahatulan.
44Gayon ko susundin ang iyong kautusan na palagi magpakailan-kailan pa man.
45At lalakad ako sa kalayaan; sapagka't aking hinanap ang iyong mga tuntunin.
46Ako nama'y magsasalita ng iyong mga patotoo sa harap ng mga hari, at hindi ako mapapahiya.
47At ako'y maaaliw sa iyong mga utos, na aking iniibig.
48Akin namang itataas ang aking mga kamay sa iyong mga utos, na aking inibig; at ako'y magbubulay sa iyong mga palatuntunan.
Mga Awit 119:49-56
Naaalalang Salita sa Mahirap na Gabi
Pag-alaala sa pangako ang hiling ng lingkod sa Diyos, dahil ang pangakong iyon ang nagbigay ng pag-asa. Nagdala ng buhay at aliw ang salita sa loob ng pagdurusa. Kinukutya siya ng mga palalo, ngunit hindi niya iniwan ang kautusan. Pinatatatag siya ng paggunita sa dating mga hatol ng Diyos. Nasusuklam siya sa mga nagpapabaya sa kautusang iyon, habang nagiging mga awit ang mga utos sa lugar na pansamantala niyang tinutuluyan. Sa gabi, inaalala niya ang pangalan ng Diyos at sinusunod ang kanyang turo. Binibigyan siya ng parehong mga salita ng maaawit, maaalala, at masusunod sa buhay na walang katiyakan.
Sa araw-araw na buhay
Binuksan ng naninirahan sa pansamantalang tuluyan ang liham ng anak nang tumahimik ang pasilyo. Binasa niya ang pangakong dadalaw, saka hinimig ang dating inaawit nilang magkasama. Hindi pa rin pamilyar ang higaan. Ngunit may kilala siyang madadala sa buong gabi. Naghihintay pa ang umaga. Sa mga utos at pangako ng Diyos nakakahanap ng aliw ang awit.
Pansinin
Mga Awit 119:54 Nagiging mga awitin ang mga palatuntunan sa lugar na tinutuluyan ng nagsasalita bilang manlalakbay. Ang gumagabay sa asal ang nagbibigay rin ng tinig sa pag-asa sa pansamantalang tahanan.
Mga Awit 119:49-56
Ang Dating Biblia 190549Iyong alalahanin ang salita sa iyong lingkod, na doo'y iyong pinaasa ako.
50Ito'y aking kaaliwan sa aking pagkapighati: sapagka't binuhay ako ng iyong salita.
51Ang palalo ay dumuwahaging mainam sa akin: gayon ma'y hindi ako hihiwalay sa iyong kautusan.
52Aking inalaala ang mga kahatulan mo ng una, Oh Panginoon, at ako'y nagaliw sa sarili.
53Maalab na galit ang humawak sa akin, dahil sa masama na nagpabaya ng iyong kautusan.
54Ang iyong mga palatuntunan ay naging aking mga awit sa bahay ng aking pangingibang bayan.
55Aking inalaala sa gabi ang pangalan mo, Oh Panginoon, at sinunod ko ang iyong kautusan.
56Ito ang tinamo ko, sapagka't aking iningatan ang mga tuntunin mo.
Mga Awit 119:57-64
Nagbagong Daan at Mapagpasalamat na Kasama
Tinatawag ng nagsasalita na bahagi niya ang Diyos. Itinuturing niya itong kanyang mana at yaman. Buong-puso siyang humihingi ng awa. Matapos isipin ang sariling asal, agad niyang ibinabaling ang mga paa sa turo ng Diyos. Ginapos siya ng masasama, ngunit hindi niya nalimot ang kautusan. Maging hatinggabi ay may dahilan upang bumangon at magpasalamat sa patas na mga hatol ng Diyos. Sumasama siya sa mga gumagalang sa Diyos at sumusunod sa mga utos. Nagtatapos ang saknong sa pagkakita sa awa sa buong lupa at muling paghiling na maturuan kung paano mamuhay.
Sa araw-araw na buhay
Tiningnan ng tagapaghatid na nakabisikleta ang tala ng ruta at nakita kung saan siya paulit-ulit na lumiliko nang mali. Agad niyang binago ang susunod na hintuan sa halip na ipagtanggol ang nasayang na oras. Sa himpilan, sumama siya sa mga tagapaghatid na nagbabahagi ng tamang direksiyon at pinasalamatan ang kasamahang nagtuwid sa kanya. Kasama ng mas mabuting landas ang mas mabubuting kasama. Ang Diyos mismo ang piniling bahagi ng nagsasalita.
Pansinin
Mga Awit 119:60 Agad ang paglipat tungo sa pagsunod matapos pag-isipan ng nagsasalita ang kanyang mga lakad. Humahantong ang pag-iisip sa binagong landas sa halip na manatiling pribadong pagsisisi.
Mga Awit 119:57-64
Ang Dating Biblia 190557Ang Panginoon ay aking bahagi: aking sinabi na aking tutuparin ang iyong mga salita.
58Aking hiniling ang iyong biyaya ng aking buong puso: magmahabagin ka sa akin ayon sa iyong salita.
59Ako'y nagiisip sa aking mga lakad, at ibinalik ko ang aking mga paa sa iyong mga patotoo.
60Ako'y nagmadali, at hindi ako nagmakupad, na sundin ang iyong mga utos.
61Pinuluputan ako ng mga panali ng masama; nguni't hindi ko nilimot ang iyong kautusan.
62Sa hating gabi ay babangon ako upang magpasalamat sa iyo, dahil sa iyong mga matuwid na kahatulan.
63Ako'y kasama ng lahat na nangatatakot sa iyo, at ng nagsisitupad ng iyong mga tuntunin.
64Ang lupa, Oh Panginoon, ay puno ng iyong kagandahang-loob: ituro mo sa akin ang iyong mga palatuntunan.
Mga Awit 119:65-72
Halaga ng Turo Matapos ang Hirap
Mabuti ang pakikitungo ng Diyos sa kanyang lingkod ayon sa kanyang salita. Humihingi ang lingkod ng mahusay na paghatol dahil nagtitiwala siya sa mga utos. Inaalala niyang naligaw bago magdalamhati. Sa pamamagitan ng hirap, natutuhan niyang sundin ang salita. Mabuti ang Diyos at gumagawa ng mabuti. Nagkakalat ng kasinungalingan ang mga palalong kaaway at nagiging manhid sa loob. Ngunit nalulugod ang nagsasalita sa kautusan. Tinatawag niyang kapaki-pakinabang ang sarili niyang hirap dahil tinuruan siya nito. Mas mahalaga na ngayon ang turo kaysa sa bunton ng pilak at ginto. Sarili niyang salaysay ito ng ginawa ng pagdurusa, hindi pahayag tungkol sa bawat naghihirap.
Sa araw-araw na buhay
Binuksan ng baguhang tagapag-alaga ng pukyutan ang mga tala ng pagtingin matapos mawalan ng isang pugad dahil napabayaan ang pagsisiyasat. Minarkahan niya ang nakaligtaan at maingat na sinunod ang bawat hakbang sa natitirang pugad. Binago ng pagkawala kung paano niya pinahahalagahan ang gabay na dati ay minadaling basahin. Hindi niya pipiliing mawala muli ang pugad. Sa Diyos iniuugnay ng awit ang pagtuturo sa nagsasalita sa pamamagitan ng kanyang pagdurusa.
Pansinin
Mga Awit 119:71 Sinasabi ng nagsasalitang nakatulong ang hirap upang matutuhan ang mga palatuntunan ng Diyos. Inilalarawan niya ang halagang natagpuan sa sariling pagdurusa, hindi sinisisi ang iba sa kanilang pagdurusa.
Mga Awit 119:65-72
Ang Dating Biblia 190565Ginawan mo ng mabuti ang iyong lingkod, Oh Panginoon, ayon sa iyong salita.
66Turuan mo ako ng mabuting kahatulan at kaalaman; sapagka't ako'y sumampalataya sa iyong mga utos.
67Bago ako nagdalamhati ay naligaw ako; nguni't ngayo'y tinutupad ko ang iyong salita.
68Ikaw ay mabuti, at gumagawa ng mabuti; ituro mo sa akin ang iyong mga palatuntunan.
69Ang palalo ay kumatha ng kabulaanan laban sa akin: aking tutuparin ang iyong mga tuntunin ng buong puso ko.
70Ang puso nila ay matabang gaya ng sebo; nguni't ako'y naaaliw sa iyong kautusan.
71Mabuti sa akin na ako'y napighati; upang aking matutuhan ang mga palatuntunan mo.
72Ang kautusan ng iyong bibig ay lalong mabuti sa akin kay sa libong ginto at pilak.
Mga Awit 119:73-80
Hinihiling sa Lumikha na Magturo
Hinihiling sa mga kamay na gumawa sa nagsasalita na bigyan siya ng pag-unawa. Inaasahan niyang matutuwa ang ibang gumagalang sa Diyos kapag nakita ang kanyang pag-asa. Tinatanggap niyang matuwid ang mga hatol ng Diyos, maging sa pagdurusang kanyang dinanas. Gayunman, humihingi siya ng kabutihan, aliw, at buhay. Sinaktan siya ng mga palalo nang walang dahilan. Kaya hinihiling niyang bumalik sa kanila ang kahihiyan. Patuloy niyang iniisip ang mga utos ng Diyos at umaasang lalapit ang mga tapat. Mas mahalaga ang pusong hindi nahahati kaysa sa magmukhang maayos lamang sa harap ng nagtipong mga kasama.
Sa araw-araw na buhay
Ibinalik ng nag-aaral ng palayok ang basag na mangkok sa gurong unang nagturo sa kanyang humubog ng luwad. Hiniling niyang ipaliwanag kung saan humina ang gilid. Lumapit ang ibang mag-aaral upang panoorin ang pagtatangkang ayusin ito. Mula sa parehong mga kamay na gumabay sa unang gawa ang pagtutuwid at matiyagang tulong. Kinakausap ng awit ang gumawa sa nagsasalita mismo.
Pansinin
Mga Awit 119:73 Nagiging dahilan ang paglikha upang humingi ng pag-unawa. Umaapela ang nagsasalita sa gumawa ng kanyang katawan para sa kaalamang kailangan upang mamuhay nang tapat.
Mga Awit 119:73-80
Ang Dating Biblia 190573Ginawa ako at inanyuan ako ng iyong mga kamay: bigyan mo ako ng unawa, upang matutuhan ko ang iyong mga utos.
74Silang nangatatakot sa iyo ay makikita ako, at matutuwa; sapagka't ako'y umasa sa iyong salita;
75Talastas ko, Oh Panginoon na ang mga kahatulan mo ay matuwid, at sa pagtatapat, iyo akong dinalamhati.
76Isinasamo ko sa iyo na maging kaaliwan ko ang iyong kagandahang-loob, ayon sa iyong salita sa iyong lingkod.
77Dumating nawa sa akin ang iyong malumanay na kaawaan upang ako'y mabuhay: sapagka't ang kautusan mo'y aking kaaliwan.
78Mahiya ang palalo; sapagka't dinaig nila ako ng walang kadahilanan: nguni't ako'y magbubulay sa iyong mga tuntunin.
79Bumalik nawa sa akin yaong nangatatakot sa iyo, at silang nangakakakilala ng iyong mga patotoo.
80Maging sakdal nawa ang aking puso sa iyong mga palatuntunan; upang huwag akong mapahiya.
Mga Awit 119:81-88
Ubos ang Lakas Ngunit Naghihintay
Nanghihina ang nagsasalita habang naghihintay ng pagliligtas. Ngunit umaasa pa rin siya sa salita ng Diyos. Pagod ang kanyang mga mata sa paghahanap ng aliw. Pakiramdam niya ay balat na sisidlang natuyot sa usok, ngunit hindi niya nililimot ang mga tuntunin. Itinatanong niya kung gaano pa katagal ang buhay at kung kailan hahatulan ang mga humahabol. Naghukay ng mga bitag na laban sa kautusan ang palalong mga kaaway. Muntik nilang tapusin ang kanyang buhay. Tinatawag niyang tapat ang mga utos ng Diyos at humihingi ng tulong at panibagong buhay sa pamamagitan ng awa. Nagpapatuloy ang pasiyang sumunod, ngunit mula sa pagkapagod, hindi ginhawa, ang tinig nito.
Sa araw-araw na buhay
Binabantayan ng boluntaryo sa paghahanap ng nawawalang tao ang telepono matapos ang isa pang araw ng mga tanong na walang resulta. Puno ng mga nagawa nang tawag ang luma nang listahan sa tabi. Itinanong niya sa pinuno ng paghahanap kung kailan ang susunod na ulat, saka muling sinuri ang mga detalye. Hindi binura ng paghihintay ang kanyang paninindigan, ngunit inubos nito ang lakas. Naghihintay ang awit ng pagliligtas ng Diyos mula sa aktibong mga umuusig.
Pansinin
Mga Awit 119:83 Balat na sisidlan ng alak sa usok ang larawan, hindi makabagong boteng salamin. Ginagawa nitong nakikita ang tuyot at mahinang kalagayan ng nagsasalita.
Mga Awit 119:81-88
Ang Dating Biblia 190581Pinanglulupaypayan ng aking kaluluwa ang iyong pagliligtas: nguni't umaasa ako sa iyong salita.
82Pinangangalumatahan ng aking mga mata ang iyong salita, samantalang aking sinasabi, Kailan mo ako aaliwin?
83Sapagka't ako'y naging parang balat na lalagyan ng alak sa usok; gayon ma'y hindi ko kinalilimutan ang iyong mga palatuntunan.
84Gaano karami ang mga kaarawan ng iyong lingkod? Kailan ka gagawa ng kahatulan sa kanila na nagsisiusig sa akin?
85Inihukay ako ng palalo ng mga lungaw na hindi mga ayon sa iyong kautusan.
86Lahat mong mga utos ay tapat. Kanilang inuusig ako na may kamalian; tulungan mo ako.
87Kanilang tinunaw ako halos sa ibabaw ng lupa; nguni't hindi ko pinabayaan ang mga tuntunin mo.
88Buhayin mo ako ayon sa iyong kagandahang-loob; sa gayo'y aking iingatan ang patotoo ng iyong bibig.
Mga Awit 119:89-96
Nananatiling Salita para sa Marupok na Buhay
Matatag ang salita ng Diyos sa langit. Umaabot sa bawat salinlahi ang kanyang katapatan. Nananatili ang lupa dahil inilagay niya ito. Naglilingkod sa kanya ang lahat. Iniuugnay ng nagsasalita ang malawak na katatagang iyon sa sarili niyang pagkaligtas. Pinigilan ng galak sa kautusan ang kanyang pagkapahamak sa pagdurusa. Aalalahanin niya ang mga utos na naging daan sa panibagong buhay. Inaangkin niyang kabilang siya sa Diyos at humihingi ng pagliligtas habang naghihintay ang masasama upang puksain siya. May hangganan ang kasakdalan ng tao. Ngunit mas malawak ang utos ng Diyos kaysa sa makikita o mauubos ng nagsasalita.
Sa araw-araw na buhay
Inihambing ng tagapag-ingat ng himpilan ng panahon ang sirang panukat ngayon sa mga taong tala na nasa tuyong aparador. Hindi binura ng isang sirang aparato ang matatag na rekord na maaari niyang balikan. Ginagamit niya iyon habang inaayos ang pagkukumpuni at inihahanda ang susunod na ulat. Hindi pinupuno ng kasalukuyang sira ang buong pananaw. Inaalalayan ng salita ng Diyos sa awit ang lupa mismo.
Pansinin
Mga Awit 119:92 Mula sa pananatili ng daigdig, lumilipat ang nagsasalita sa sarili niyang pagkaligtas sa hirap. Tinutukoy na tulong na pumigil sa kanyang pagkamatay ang galak sa kautusan ng Diyos.
Mga Awit 119:89-96
Ang Dating Biblia 190589Magpakailan man, Oh Panginoon, ang iyong salita ay natatag sa langit.
90Ang iyong pagtatapat ay sa lahat ng sali't saling lahi: iyong itinatag ang lupa, at lumalagi.
91Namamalagi sa araw na ito ayon sa iyong mga alituntunin; sapagka't lahat ng bagay ay mga lingkod mo.
92Kundi ang kautusan mo'y naging aking kaaliwan, namatay nga sana ako sa aking kadalamhatian.
93Hindi ko kalilimutan kailan man ang mga tuntunin mo; sapagka't sa pamamagitan ng mga yaon ay binuhay mo ako.
94Ako'y iyo, iligtas mo ako, sapagka't aking hinanap ang mga tuntunin mo,
95Inabatan ako ng masama upang ako'y patayin; nguni't aking gugunitain ang iyong mga patotoo.
96Aking nakita ang wakas ng buong kasakdalan; nguni't ang utos mo'y totoong malawak.
Mga Awit 119:97-104
Minamahal na Turo at Praktikal na Karunungan
Buong araw na iniisip ng nagsasalita ang kautusang minamahal niya. Sinasabi niyang ginagawa siyang mas marunong ng mga utos kaysa sa mga kaaway, guro, at matatanda. Hindi kabataan o pagmamalaki sa mabilis mag-isip ang dahilan. Iniingatan niya ang turo na malapit at isinasagawa ito. Pinigil niya ang mga paa mula sa maling landas dahil tinuruan siya ng Diyos. Mas matamis kaysa sa pulot ang lasa ng mga salita. Lumalago ang pag-unawa tungo sa pagtanggi sa maling mga daan. Tunay ang galak. Ngunit kaugnay ito ng mga pasiya kung saan lalakad at ano ang tatanggihan.
Sa araw-araw na buhay
Napansin ng katulong sa kusina ang lalagyan ng pinalalamig na pagkain na naiwan sa maling lugar. Sinuri niya ang tala ng kaligtasan sa pagkain bago ihain. Sinunod niya ang tuntunin kahit sinenyasan siyang magpatuloy ng mas matatandang kawani. Nahuli ng maingat niyang pansin ang panganib na hindi nakita sa nakasanayang gawain. Inilipat niya ang lalagyan at itinala ang pagbabago. Mula sa pagmamahal at pagsunod sa mga utos ng Diyos ang karunungan sa awit.
Pansinin
Mga Awit 119:100 Iniuugnay ang higit na pag-unawa kaysa sa matatanda sa pagsunod sa mga tuntunin. Hindi edad lamang ang sukatan dito. Itinuturo ng nagsasalita ang pansing naipahahayag sa asal.
Mga Awit 119:97-104
Ang Dating Biblia 190597Oh gaanong iniibig ko ang iyong kautusan! Siya kong gunita buong araw.
98Pinarunong ako kay sa aking mga kaaway ng iyong mga utos; sapagka't mga laging sumasa akin.
99Ako'y may higit na unawa kay sa lahat ng tagapagturo sa akin; sapagka't ang iyong mga patotoo ay gunita ko.
100Ako'y nakakaunawa na higit kay sa may katandaan, sapagka't aking iningatan ang mga tuntunin mo.
101Aking pinigil ang mga paa ko sa lahat ng masamang lakad, upang aking masunod ang salita mo.
102Ako'y hindi lumihis sa iyong mga kahatulan; sapagka't iyong tinuruan ako.
103Pagkatamis ng iyong mga salita sa aking lasa! Oo, matamis kay sa pulot sa aking bibig!
104Sa iyong mga tuntunin ay nagkakamit ako ng unawa: kaya't aking ipinagtatanim ang bawa't lakad na sinungaling.
Mga Awit 119:105-112
Ilaw para sa Mapanganib na Daan
Inilalarawan ang salita ng Diyos bilang ilawan malapit sa paa ng nagsasalita at liwanag sa kanyang landas. Isinumpa niyang susundin ang patas na mga hatol ng Diyos at balak niyang tuparin iyon. Dahil sa matinding pagdurusa, humihingi siya ng buhay. Nag-aalay siya ng kusang papuri at humihingi pa rin ng turo. Palagi ang panganib, na may mga bitag na inilagay ng masasama. Ngunit hindi niya iniwan ang iniutos na daan. Tinatanggap niya ang turo ng Diyos bilang nananatiling mana at bukal ng galak. Nakatuon ang puso niyang sundin ito hanggang sa wakas.
Sa araw-araw na buhay
Ibinaba ng tagasukat ng kuweba ang ilawan patungo sa susunod na lubak-lubak na bahagi ng bato. Ipinakikita ng sinag kung saan ilalagay ang paa habang madilim pa ang malaking bahagi ng daan. Sinuri niya ang lubid at maingat na gumalaw sa halip na sumugod sa labas ng liwanag. Sapat ang tulong para sa susunod na hakbang. Ang ilawan sa awit ay turo ng Diyos sa gitna ng panganib na gumawa ng mali.
Pansinin
Mga Awit 119:105 Malapit sa paa at landas ang liwanag. Tungkol sa gabay sa paglakad ang larawan, hindi sa pag-aangking naipakita na ang bawat pangyayaring malayo pa.
Mga Awit 119:105-112
Ang Dating Biblia 1905105Ang salita mo'y ilawan sa aking mga paa, at liwanag sa aking landas.
106Ako'y sumumpa, at pinagtibay ko, na aking tutuparin ang mga matuwid mong kahatulan.
107Ako'y nagdadalamhating mainam: buhayin mo ako, Oh Panginoon, ayon sa iyong salita.
108Tanggapin mo, isinasamo ko sa iyo, ang mga kusang handog ng aking bibig, Oh Panginoon, at ituro mo sa akin ang mga kahatulan mo.
109Ang kaluluwa ko'y laging nasa aking kamay; gayon ma'y hindi ko kinalilimutan ang kautusan mo.
110Ipinaglagay ako ng silo ng masama; gayon ma'y hindi ako lumihis sa iyong mga tuntunin.
111Ang mga patotoo mo'y inari kong pinakamana magpakailanman; sapagka't sila ang kagalakan ng aking puso.
112Ikiniling ko ang puso ko na ganapin ang mga palatuntunan mo, magpakailan man, sa makatuwid baga'y hanggang sa wakas.
Mga Awit 119:113-120
Hindi Nawawala ang Pagkamangha sa Kanlungan
Tinatanggihan ng nagsasalita ang hati-hating pag-iisip at minamahal ang kautusan ng Diyos. Tinatawag niya ang Diyos na kanyang taguan at kalasag. Saka sinasabihan ang gumagawa ng masama na lumayo. Nais niyang sundin ang mga utos nang wala ang kanilang panggigipit. Umaasa pa rin ang kaligtasan niya sa pag-alalay ng Diyos. Kaya hinihiling niyang huwag siyang mapahiya sa kanyang pag-asa. Tinatanggihan ng Diyos ang naliligaw at inaalis ang masasama na parang dumi sa dinalisay na metal. Pinalalalim ng hatol na iyon ang pagmamahal sa turo, ngunit pinanginginig din ang kanyang katawan. Katabi ng tiwala sa kanlungan ang tunay na takot sa paghatol.
Sa araw-araw na buhay
Nakatayo sa likod ng minarkahang panangga ang manggagawa sa metal habang inaalis ang dumi mula sa pugon. Tinitiyak niyang matatag ang harang at hindi inaalis ang mga guwantes. Hindi ginagawang walang panganib ang init dahil may protektadong lugar. Maingat niyang pinagmamasdan ang proseso mula sa puwestong itinuro sa kanya. Tungkol sa paghatol ng Diyos sa kasamaan ang takot sa awit.
Pansinin
Mga Awit 119:120 Nanginginig ang nagsasalita matapos tawaging kalasag ang Diyos. Hindi magkasalungat ang proteksiyon at pagkamangha sa panalanging ito. Humahatol din sa masama ang pinagkakatiwalaang tagapag-ingat.
Mga Awit 119:113-120
Ang Dating Biblia 1905113Ipinagtatanim ko sila na may salawahang pagiisip; nguni't ang iyong kautusan ay iniibig ko.
114Ikaw ang kublihan kong dako at kalasag ko: ako'y umaasa sa iyong salita.
115Magsihiwalay kayo sa akin, kayong mga manggagawa ng kasamaan; upang aking maingatan ang mga utos ng aking Dios.
116Alalayan mo ako ayon sa iyong salita, upang ako'y mabuhay; at huwag mo akong hiyain sa aking pagasa.
117Alalayan mo ako, at ako'y maliligtas, at magkakaroon ako ng laging pitagan sa iyong mga palatuntunan.
118Inilagay mo sa wala silang lahat na naliligaw sa iyong mga palatuntunan; sapagka't ang kanilang pagdaraya ay kasinungalingan.
119Inaalis mo ang lahat ng masama sa lupa na gaya ng taing bakal; kaya't iniibig ko ang mga patotoo mo.
120Ang laman ko'y nanginginig dahil sa takot sa iyo; at ako'y takot sa iyong mga kahatulan.
Mga Awit 119:121-128
Suporta para sa Tapat na Lingkod
Sinasabi ng lingkod na patas siyang kumilos at hinihiling na huwag ipaubaya sa mga mang-aapi. Nais niyang tumayo ang Diyos para sa ikabubuti niya. Napapagod ang mga mata habang naghihintay ng pagliligtas at ipinangakong matuwid na resulta. Kailangan pa rin ng awa at turo ng tumatawag sa sarili na lingkod ng Diyos. Humihingi siya ng pagkilos dahil itinuring ng iba na walang bisa ang kautusan. Laban sa pagtangging iyon, pinahahalagahan niya ang mga utos nang higit sa dalisay na ginto. Itinuturing niyang tama ang mga ito sa lahat ng bagay at tinatanggihan ang bawat maling landas.
Sa araw-araw na buhay
Dinala ng nangungupahan ang mga resibo sa tagapayo sa pabahay matapos ang paulit-ulit na singil sa perang nabayaran na. Hiniling niyang samahan siya sa pagsisiyasat ng talaan. Hindi napigil ng pag-iingat ng mga rekord ang panggigipit, at pagod na siyang maghintay. Kailangan niya ng suporta at matibay na kaso. Hinahanap ng panalangin ang Diyos bilang umaalalay at nagliligtas.
Pansinin
Mga Awit 119:126 Nakaugnay ang tawag na kumilos ang Diyos sa mga taong itinuturing na walang halaga ang kanyang kautusan. Higit sa pansariling ginhawa ang saklaw ng pakiusap ng nagsasalita.
Mga Awit 119:121-128
Ang Dating Biblia 1905121Ako'y gumawa ng kahatulan at kaganapan: huwag mo akong iwan sa mga mangaapi sa akin.
122Maging tagapatnugot ka ng iyong lingkod sa ikabubuti: huwag mong ipapighati ako sa palalo.
123Pinangangalumatahan ng aking mga mata ang iyong pagliligtas, at ang iyong matuwid na salita.
124Gawan mo ang lingkod mo ng ayon sa iyong kagandahang-loob, at ituro mo sa akin ang mga palatuntunan mo.
125Ako'y lingkod mo; bigyan mo ako ng unawa; upang aking maalaman ang mga patotoo mo,
126Kapanahunan sa Panginoon na gumawa; sapagka't kanilang niwalang kabuluhan ang kautusan mo.
127Kaya't aking iniibig ang mga utos mo ng higit sa ginto, oo, higit sa dalisay na ginto.
128Kaya't aking pinahahalagahan na matuwid ang lahat mong mga tuntunin tungkol sa lahat ng mga bagay; at ipinagtatanim ko ang bawa't sinungaling na lakad.
Mga Awit 119:129-136
Liwanag sa Pananabik at Dalamhati
Puno ng kababalaghan ang turo ng Diyos, kaya sinusunod ito ng nagsasalita. Sa pagbubukas ng mga salita, nagbibigay ang mga ito ng liwanag at pag-unawa sa walang muwang. Nananabik siya sa mga utos na parang taong humahabol ng hininga. Humihingi siya ng awang ibinibigay ng Diyos sa mga nagmamahal sa kanyang pangalan. Hinihiling niyang gabayan ng salita ang mga hakbang, mawala ang paghahari ng kasalanan, at matapos ang pang-aapi ng tao. Hinahanap niya ang paglingap at turo ng Diyos. Nagtatapos ang saknong sa luha dahil binabalewala ng iba ang kautusang lubos niyang nais sundin.
Sa araw-araw na buhay
Nakarating sa gilid ng languyan ang nag-aaral lumangoy, humabol ng hininga, at hiniling sa guro na ipaliwanag muli ang galaw. Ngayon ay naunawaan niya ang maliit na pagtutuwid. Dahan-dahan niya itong sinubok habang hawak ang barandilya. Nais niya ang gabay na magpapabuti sa kanyang pagkilos. Kasama sa pagkagutom sa turo sa awit ang dalamhati sa pagsuway ng ibang tao.
Pansinin
Mga Awit 119:136 Tungkol sa mga hindi sumusunod sa kautusan ng Diyos ang luha, hindi lamang sa sariling sakit ng nagsasalita. Kasama sa pagmamahal niya sa turo ang lungkot sa pagtanggi rito.
Mga Awit 119:129-136
Ang Dating Biblia 1905129Ang mga patotoo mo'y kagilagilalas; kayat sila'y iniingatan ng aking kaluluwa.
130Ang bukas ng iyong mga salita ay nagbibigay ng liwanag; nagbibigay ng unawa sa walang muwang.
131Aking binuka ng maluwang ang bibig ko, at ako'y nagbuntong-hininga; sapagka't aking pinanabikan ang mga utos mo.
132Manumbalik ka sa akin, at maawa ka sa akin, gaya ng iyong kinauugaliang gawin sa nagsisiibig ng iyong pangalan.
133Itatag mo ang mga hakbang ko sa iyong salita; at huwag magkaroon ng kapangyarihan sa akin ang anomang kasamaan.
134Tubusin mo ako sa pagpighati ng tao: sa gayo'y aking tutuparin ang mga tuntunin mo.
135Pasilangin mo ang mukha mo sa iyong lingkod; at ituro mo sa akin ang mga palatuntunan mo.
136Ang mga mata ko'y nagsisiagos ng mga ilog ng tubig; sapagka't hindi nila tinutupad ang kautusan mo.
Mga Awit 119:137-144
Mahalaga ang Katotohanan Kahit Mababa ang Katayuan
Sa Panginoon at sa kanyang mga hatol ang katuwiran. Tapat ang kanyang mga utos, ngunit nilimot ang mga ito ng mga kaaway ng nagsasalita. Inuubos siya ng maalab na malasakit dahil sa pagpapabayang iyon. Minamahal niya ang salita ng Diyos dahil dalisay at nasubok ito. Kahit mababa at hinahamak, hindi niya nililimot ang itinuro. Hinawakan siya ng hirap at dalamhati, ngunit nananatiling ligaya ang mga utos. Nagtatagal ang katuwiran at turo ng Diyos. Humihingi ang nagsasalita ng sapat na pag-unawa upang mamuhay sa katotohanang ito kahit maliit ang katayuang ibinibigay sa kanya ng iba.
Sa araw-araw na buhay
Sinuri ng bagong kawani sa laboratoryo ang tala ng pagtiyak sa panukat matapos balewalain ng nakatataas ang kanyang pag-aalala. Mababa ang ranggo niya, ngunit kailangan pa rin ng sagot ang mga bilang. Inulit niya ang pagsukat at inilagay ang resulta sa tabi ng kinakailangang pamantayan. Hindi binabago ng hindi pagpansin sa kanya ang resultang nasa harap niya. Nagtitiwala ang awit sa nananatiling katotohanan ng Diyos sa gitna ng personal na hirap.
Pansinin
Mga Awit 119:141 Katabi ng pagiging maliit at hinahamak ang pagtangging malimot ang mga utos. Hindi itinatakda ng mababang katayuan sa lipunan ang halaga ng turong iniingatan ng nagsasalita.
Mga Awit 119:137-144
Ang Dating Biblia 1905137Matuwid ka, Oh Panginoon, at matuwid ang mga kahatulan mo.
138Iniutos mo ang mga patotoo mo sa katuwiran at totoong may pagtatapat.
139Tinunaw ako ng aking sikap, sapagka't kinalimutan ng aking mga kaaway ang mga salita mo.
140Ang salita mo'y totoong malinis; kaya't iniibig ito ng iyong lingkod.
141Ako'y maliit at hinahamak: gayon ma'y hindi ko kinalilimutan ang mga tuntunin mo.
142Ang katuwiran mo ay walang hanggang katuwiran, at ang kautusan mo'y katotohanan.
143Kabagabagan at kahirapan ay humawak sa akin: gayon ma'y ang mga utos mo'y aking kaaliwan.
144Ang mga patotoo mo'y matuwid magpakailan man: bigyan mo ako ng unawa at mabubuhay ako.
Mga Awit 119:145-152
Panalangin Bago ang Bukang-Liwayway
Buong puso ang dumaraing na dinggin at iligtas ng Diyos. Nangangako ng pagsunod ang nagsasalita habang humihingi ng pagliligtas. Bumabangon siya bago magbukang-liwayway upang manalangin. Nananatili siyang gising sa mga oras ng pagbabantay sa gabi upang isipin ang salita ng Diyos. Awa ang batayan ng paghiling na mapakinggan at mabigyan ng bagong buhay. Lumalapit ang mga naghahangad ng pinsala habang nananatiling malayo sa kautusan ng Diyos. Ngunit malapit din ang Panginoon, at totoo ang kanyang mga utos. Matagal nang alam ng nagsasalita na ginawa ang turong ito upang manatili, hindi lamang tugunan ang kasalukuyang banta.
Sa araw-araw na buhay
Tumawag sa silid ng pamamahala ang tagasiyasat ng riles na nakatalaga sa madaling-araw bago magsimulang bumiyahe ang mga tren. May nakitang mga taong pumasok nang walang pahintulot malapit sa riles. Narinig niya ang agarang sagot ng tagapamahala at pinanatiling bukas ang linya habang sinusuri ang bakod. Malapit ang panganib, ngunit may ugnayan din sa tulong. Tinutukoy ng awit ang pagiging malapit ng Diyos sa pamamagitan ng panalangin at mapagkakatiwalaang mga utos.
Pansinin
Mga Awit 119:151 Sinasagot ng lapit ng Panginoon ang paglapit ng mapaminsalang mga tao sa naunang talata. Hindi ikinakaila ng nagsasalita ang banta. Tinutukoy niya ang isa pang presensiyang malapit din.
Mga Awit 119:145-152
Ang Dating Biblia 1905145Ako'y tumawag ng aking buong puso; sagutin mo ako, Oh Panginoon: iingatan ko ang iyong mga palatuntunan.
146Ako'y tumawag sa iyo; iligtas mo ako, at aking tutuparin ang mga patotoo mo.
147Ako'y nagpauna sa bukang-liwayway ng umaga, at dumaing ako: ako'y umasa sa iyong mga salita.
148Ang mga mata ko'y nanguna sa mga pagpupuyat sa gabi, upang aking magunita ang salita mo.
149Dinggin mo ang tinig ko ayon sa iyong kagandahang-loob: buhayin mo ako, Oh Panginoon, ayon sa iyong mga kahatulan.
150Silang nagsisisunod sa kasamaan ay nagsisilapit; sila'y malayo sa iyong kautusan.
151Ikaw ay malapit, Oh Panginoon; at lahat mong utos ay katotohanan.
152Nang una'y nakaunawa ako sa iyong mga patotoo, na iyong pinamalagi magpakailan man.
Mga Awit 119:153-160
Awang Magtatanggol sa Kanyang Usapin
Dahil sa sakit, nakikiusap ang nagsasalita na tumingin ang Diyos, pumanig sa kanya, at ilabas siya. Hindi niya nalimot ang kautusan. Malayo sa pagliligtas ang tumatanggi sa mga palatuntunan ng Diyos. Ngunit dakila ang magiliw na awa ng Panginoon. Maraming kaaway ang humahabol sa nagsasalita nang hindi siya napapatalikod. Nalulungkot siya sa mga ayaw sumunod sa salita at hinihiling na makita ng Diyos ang sarili niyang pagmamahal dito. Nakasalalay sa kabutihan ang paulit-ulit na hiling na mabuhay. Nagtitiwala ang wakas na buo ang katotohanan ng salita at nananatili ang mga hatol ng Diyos.
Sa araw-araw na buhay
Nakikinig ang manggagawa sa libreng tulong sa batas habang inilalagay ng kliyente sa mesa ang bunton ng mga paghahabol na hindi nasagot. Hinihiling nitong hawakan niya ang kaso sa halip na basta itala ang pagkaantala. Inubos ng ilang kalaban ang lakas nito, ngunit buo pa rin ang dalang mga rekord. Kailangan nito ng taong kikilos sa ipinakikita ng mga iyon. Awa ng Diyos ang batayan ng panalangin para sa buhay.
Pansinin
Mga Awit 119:159 Nagtatapos sa pag-apela sa kabutihan ang hiling na isaalang-alang ang pagmamahal ng nagsasalita sa mga tuntunin. Hindi pinapalitan ng debosyon ang pangangailangan ng awa ng Diyos.
Mga Awit 119:153-160
Ang Dating Biblia 1905153Pakundanganan mo ang aking kadalamhatian at iligtas mo ako; sapagka't hindi ko kinalilimutan ang iyong kautusan.
154Ipaglaban mo ang aking usap, at iligtas mo ako: buhayin mo ako ayon sa iyong salita.
155Kaligtasan ay malayo sa masama; sapagka't hindi nila hinahanap ang mga palatuntunan mo.
156Dakila ang mga malumanay mong kaawaan, Oh Panginoon: buhayin mo ako ayon sa iyong mga kahatulan.
157Marami ang mga manguusig sa akin at mga kaaway ko; gayon ma'y hindi ako humiwalay sa iyong mga patotoo.
158Aking namasdan ang mga magdarayang manggagawa at ako'y namanglaw; sapagka't hindi nila sinusunod ang salita mo.
159Dilidilihin mo kung gaano iniibig ko ang mga utos mo: buhayin mo ako, Oh Panginoon, ayon sa iyong kagandahang-loob.
160Ang kabuoan ng iyong salita ay katotohanan; at bawa't isa ng iyong matutuwid na kahatulan ay magpakailan man.
Mga Awit 119:161-168
Higit ang Paggalang sa Takot sa Pinuno
Inuusig ng mga pinuno ang nagsasalita nang walang dahilan. Ngunit sa salita ng Diyos ang pinakamalalim niyang pagkamangha. Nagdadala ng tuwang parang nakatagpo ng malaking gantimpala ang pagkakita rito. Kinapopootan niya ang kabulaanan at minamahal ang kautusan. Paulit-ulit niyang pinupuri ang patas na mga hatol ng Diyos sa maghapon. May dakilang kapayapaan ang nagmamahal sa kautusang iyon at hindi sila pinatitisod. Kasama ng paggawa ng mga utos ang pag-asa sa pagliligtas. Sinusunod ng nagsasalita ang turo dahil malalim ang kanyang pagmamahal dito. Nasa harap ng Diyos ang lahat niyang lakad. Mas mahalaga ang paningin nito kaysa sa maling hatol ng mga pinuno.
Sa araw-araw na buhay
Binuksan ng musikero na lumikas sa sariling bansa ang lalagyan ng instrumentong nabawi matapos ang mga taon ng pagkawala. Hinagod niya ng arko ang isang kuwerdas at huminto upang pakinggan. Nasa mesa pa rin ang mapoot na mga liham. Ngunit pinupuno ng nabawing yamang ito ang silid ng ibang tunog. Hindi pag-aari ng mga liham ang buong araw niya. Salita ng Diyos ang mas dakilang yaman sa awit.
Pansinin
Mga Awit 119:168 Bukas sa harap ng Diyos ang lahat ng lakad ng nagsasalita. Nasa loob ng pagiging ganap na nakikita ang pagsunod, hindi lamang sa pag-aayos kung ano ang nalalaman ng mapanlabang mga pinuno.
Mga Awit 119:161-168
Ang Dating Biblia 1905161Inusig ako ng mga pangulo ng walang kadahilanan; nguni't ang puso ko'y nanginginig sa iyong mga salita.
162Ako'y nagagalak sa iyong salita, na parang nakakasumpong ng malaking samsam.
163Aking pinagtataniman at kinasusuklaman ang pagsisinungaling; nguni't ang kautusan mo'y aking iniibig.
164Makapito sa isang araw na pumupuri ako sa iyo, dahil sa iyong matutuwid na kahatulan.
165Dakilang kapayapaan ang tinatamo nila na nagsisiibig ng iyong kautusan. At sila'y walang kadahilanang ikatitisod.
166Ako'y umasa sa iyong pagliligtas, Oh Panginoon. At ginawa ko ang mga utos mo.
167Sinunod ng aking kaluluwa ang mga patotoo mo; at iniibig kong mainam,
168Aking tinupad ang iyong mga tuntunin at ang iyong mga patotoo; sapagka't lahat ng aking lakad ay nasa harap mo.
Mga Awit 119:169-176
Kailangan Pa Ring Hanapin ang Tapat na Lingkod
Hinihiling ng huling mga daing na makarating sa Diyos at tumanggap ng pag-unawa at pagliligtas ayon sa kanyang salita. Inaasahan ng nagsasalitang magdadala ng papuri sa mga labi ang pagtuturo. Pinili niya ang mga utos ng Diyos at nananabik sa kaligtasan. Ngunit kailangan pa rin niyang tumulong ang kamay ng Diyos. Hinihiling niyang mabuhay upang makapagpuri. Saka nagtatapos ang mahabang panalangin sa pag-aming naligaw na parang nawawalang tupa. Hinihiling niyang hanapin siya ng Diyos. Hindi inalis ng pag-alaala sa mga utos at pagmamahal sa kautusan ang pangangailangang matagpuan at maibalik.
Sa araw-araw na buhay
Narinig ng pastol ang mahinang kampana sa labas ng ligtas na daan. Hinanap niya sa mga palumpong hanggang makita ang nawawalang inahing tupa. Bahagi pa rin ng kanyang kawan ang hayop. Ngunit hindi ito pinigilan ng pagkabilang na maligaw. Hinawan niya ang matinik na ruta at inakay itong pabalik. Hinihiling ng nagsasalita sa awit sa Diyos na hanapin ang lingkod na umaalala sa kanyang mga utos.
Pansinin
Mga Awit 119:176 Ang huling hiling ay hanapin siyang parang nawawalang tupa. Matapos ang napakaraming pahayag ng pagmamahal sa kautusan, nagtatapos ang nagsasalita sa pag-amin na kailangan niyang mailigtas.
Mga Awit 119:169-176
Ang Dating Biblia 1905169Dumating nawa sa harap mo ang aking daing, Oh Panginoon: bigyan mo ako ng unawa ayon sa iyong salita.
170Dumating nawa sa harap mo ang aking pamanhik: iligtas mo ako ayon sa iyong salita.
171Tulutang magbadya ng pagpuri ang aking mga labi; sapagka't itinuturo mo sa akin ang iyong mga palatuntunan.
172Awitin ng aking dila ang iyong salita; sapagka't lahat ng mga utos mo ay katuwiran.
173Magsihanda nawa ang iyong kamay na tulungan ako; sapagka't aking pinili ang iyong mga tuntunin.
174Aking pinanabikan ang iyong pagliligtas, Oh Panginoon: at ang iyong kautusan ay aking kaaliwan.
175Mabuhay nawa ang aking kaluluwa, at pupuri sa iyo; at tulungan nawa ako ng iyong mga kahatulan.
176Ako'y naligaw na parang tupang nawala; hanapin mo ang iyong lingkod; sapagka't hindi ko kinalilimutan ang iyong mga utos.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 119:1 sa “Mapalad silang sakdal sa lakad, na nagsisilakad sa kautusan ng Panginoon.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 119:84: “Gaano karami ang mga kaarawan ng iyong lingkod? Kailan ka gagawa ng kahatulan sa kanila na nagsisiusig sa akin?”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 119:176 sa mambabasa ang “Ako'y naligaw na parang tupang nawala; hanapin mo ang iyong lingkod; sapagka't hindi ko kinalilimutan ang iyong mga utos.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang iyong, aking, ako'y, salita, akin, sapagka't na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- palatuntunan
- Mga tagubilin o tuntuning gumagabay sa paraan ng pamumuhay.
- tagapatnugot
- Taong umaalalay at tumatayo para sa kapakanan ng isang nangangailangan.
- taing bakal
- Duming hinihiwalay sa tunaw na metal upang maging dalisay ito.
- salawahang pagiisip
- Isip na pabago-bago o hati ang katapatan sa magkasalungat na daan.
- pamanhik
- Mapagpakumbaba at masidhing pakiusap para sa tulong o paglingap.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
