Ang malaking larawan
Nagbubukas ang Mga Awit 42 sa “As the hart panteth after the water brooks, so panteth my soul after thee, O God.”, nagbabago malapit sa talata 6 sa “O my God, my soul is cast down within me: therefore will I remember thee from the land…”, at nagtatapos sa “Why art thou cast down, O my soul? and why art thou disquieted within me? hope thou in…”. Sinusundan ng mga puntong ito ang sariling galaw ng kabanata mula simula hanggang wakas.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Bersiyong King James · 11Mga Awit 42:1-6
Mga talata 1–6: As the hart panteth after the water brooks, so panteth my soul after…
Nagbubukas ang Mga Awit 42:1–6 sa “As the hart panteth after the water brooks, so panteth my soul after thee, O God.” at umaabot sa “O my God, my soul is cast down within me: therefore will I remember thee from the land of…” sa huling talata. Binubuo ng galaw na iyon ang Binubuo ang Mga Awit 42 sa pamamagitan ng sarili nitong mga tinig, kilos, pahayag, at bunga.
Kontekstong nagbibigay-buhay sa sipi
May 3 mga tanong sa bahaging ito. Hindi lamang bantas ang mga ito: ipinakikita nila kung saan naghahanap, humahamon, natatakot, o umuunawa ang isang tinig.
“As the hart panteth after the water brooks, so panteth my soul after thee, O God.” Pinapangalanan ng talata ang God sa halip na iwanang walang pinagmulan ang kilos. Pansinin kung ipinagpapatuloy, sinasagot, o inihahambing ito ng susunod na linya.
Mga Awit 42:1-6
Bersiyong King James1As the hart panteth after the water brooks, so panteth my soul after thee, O God.
2My soul thirsteth for God, for the living God: when shall I come and appear before God?
3My tears have been my meat day and night, while they continually say unto me, Where is thy God?
4When I remember these things, I pour out my soul in me: for I had gone with the multitude, I went with them to the house of God, with the voice of joy and praise, with a multitude that kept holyday.
5Why art thou cast down, O my soul? and why art thou disquieted in me? hope thou in God: for I shall yet praise him for the help of his countenance.
6O my God, my soul is cast down within me: therefore will I remember thee from the land of Jordan, and of the Hermonites, from the hill Mizar.
Mga Awit 42:7-11
Mga talata 7–11: Deep calleth unto deep at the noise of thy waterspouts: all thy waves…
Nagbubukas ang Mga Awit 42:7–11 sa “Deep calleth unto deep at the noise of thy waterspouts: all thy waves and thy billows are gone…” at umaabot sa “Why art thou cast down, O my soul? and why art thou disquieted within me? hope thou in God: for…” sa huling talata. Binubuo ng galaw na iyon ang Binubuo ang Mga Awit 42 sa pamamagitan ng sarili nitong mga tinig, kilos, pahayag, at bunga.
Kontekstong nagbibigay-buhay sa sipi
May 3 mga tanong sa bahaging ito. Hindi lamang bantas ang mga ito: ipinakikita nila kung saan naghahanap, humahamon, natatakot, o umuunawa ang isang tinig.
“Deep calleth unto deep at the noise of thy waterspouts: all thy waves and thy billows are gone over me.” Ang pagbanggit sa Deep ay nag-uugat sa salaysay sa tiyak na tao o lugar. Sundan kung saan bumabalik ang pangalan at ano ang nagbabago sa paligid nito.
Mga Awit 42:7-11
Bersiyong King James7Deep calleth unto deep at the noise of thy waterspouts: all thy waves and thy billows are gone over me.
8Yet the LORD will command his lovingkindness in the daytime, and in the night his song shall be with me, and my prayer unto the God of my life.
9I will say unto God my rock, Why hast thou forgotten me? why go I mourning because of the oppression of the enemy?
10As with a sword in my bones, mine enemies reproach me; while they say daily unto me, Where is thy God?
11Why art thou cast down, O my soul? and why art thou disquieted within me? hope thou in God: for I shall yet praise him, who is the health of my countenance, and my God.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Psalms 42:1 sa “As the hart panteth after the water brooks, so panteth my soul after thee, O God.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Psalms 42:5: “Why art thou cast down, O my soul? and why art thou disquieted in me? hope thou in God: for I shall yet praise him for the help of his countenance.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Psalms 42:11 sa mambabasa ang “Why art thou cast down, O my soul? and why art thou disquieted within me? hope thou in God: for I shall yet praise him, who is the health of my…”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang soul, praise, countenance, deep, disquieted, gone na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Unahin ang teksto
Kung saan nagkakaiba ang mga mambabasa
Nagsisimula ang buod sa sinasabi ng sipi at sa ugnayan ng mga bahagi nito. Hindi nito ipinapalagay na nalutas na ng isang denominasyon ang lahat ng tanong. Malinaw na tinutukoy kung ang konklusyon ay nakasalalay sa tradisyon, teoryang pampanitikan, o rekonstruksiyong pangkasaysayan.
Unang inihaharap ang tekstong KJV. Nilalagyan ng malinaw na pangalan ang mga interpretasyon, at ipinapakita lamang ang mga pagkakaiba kapag nakatutulong ang mga ito upang maunawaan kung bakit hindi palaging iisa ang sagot ng mga seryosong komunidad.
Inihahanda pa ang paghahambing ng mga interpretasyon para sa kabanatang ito. Habang wala pa ang mga nasuring tala, malinaw na pinaghihiwalay ng pahinang ito ang teksto ng KJV, buod, at aplikasyon nang hindi sinasabing nagkakasundo ang lahat ng responsableng mambabasa sa bawat tanong.