2:7At limangpu sa mga anak ng mga propeta ay nagsiyaon, at nagsitayo sa tapat nila sa malayo; at silang dalawa ay nagsitayo sa tabi ng Jordan.
2:8At kinuha ni Elias ang kaniyang balabal, at tiniklop, at hinampas ang tubig, at nahawi dito at doon, na ano pa't silang dalawa'y nagsidaan sa tuyong lupa.
2:9At nangyari, nang sila'y makatawid, na sinabi ni Elias kay Eliseo, Hingin mo kung ano ang gagawin ko sa iyo, bago ako ihiwalay sa iyo. At sinabi ni Eliseo, Isinasamo ko sa iyo, na ang ibayong bahagi ng iyong diwa ay sumaakin.
2:10At sinabi niya, Ikaw ay humingi ng mabigat na bagay: gayon ma'y kung makita mo ako pagka ako'y inihiwalay sa iyo, magiging gayon sa iyo; nguni't kung hindi ay hindi magiging gayon.
2:11At nangyari, samantalang sila'y nagpapatuloy, at nagsasalitaan, na narito, napakita ang isang karong apoy, at mga kabayong apoy, na naghiwalay sa kanila kapuwa; at si Elias ay sumampa sa langit sa pamamagitan ng isang ipoipo.
2:12At nakita ni Eliseo, at siya'y sumigaw. Ama ko, ama ko, mga karo ng Israel at mga mangangabayo niyaon! At hindi na niya nakita siya: at kaniyang hinawakan ang kaniyang sariling kasuutan, at hinapak ng dalawang hati.
2:13Kinuha rin niya ang balabal ni Elias na nahulog sa kaniya, at siya'y bumalik, at tumayo sa tabi ng pangpang ng Jordan.
2:14At kaniyang kinuha ang balabal ni Elias na nahulog sa kaniya, at hinampas ang tubig, at sinabi, Saan nandoon ang Panginoon, ang Dios ni Elias? at nang kaniyang mahampas naman ang tubig, ay nahawi dito at doon: at si Eliseo ay tumawid.
Nabasa muna ang mga paa ng mga saserdote bago nagkaroon ng tuyong daan ang bayan. Mahalaga ang pagkakasunod. Sa Josue 3:13, nakaugnay na ang pangako sa pagdampi ng kanilang mga paa sa tubig, at maingat na itinatala ng talata 15 na nangyari iyon. Pinipigilan ng paliwanag tungkol sa anihan ang isang napakadaling palusot: hindi basta nakakita ang Israel ng mababaw na tawiran. Umaapaw ang Jordan sa mga pampang nito.
Sa gitna ng pagtawid ay hindi si Josue na may iwinawagayway na sandata, kundi ang kaban ng tipan. Pasan ito ng mga saserdoteng nananatiling nakatayo habang gumagalaw ang lahat. Dalawang beses binabanggit ang tuyong lupa sa talata 17, una sa ilalim ng mga saserdote at pagkatapos ay sa dinaraanan ng bayan. Nananatili ang ganitong ayos hanggang makatawid ang pinakahuling tao. Pinagtitibay sa harap ng bayan ang pamumuno ni Josue, ngunit hindi iniuugnay ang tagumpay sa kanyang diskarte. Nangako ang Diyos sa 3:7 na itatatag siyang kahalili ni Moises; tahasang sinasabi ng 4:14 na nangyari iyon. Sa ilog, napatunayan ng Israel na hindi nagtapos sa pagkamatay ni Moises ang presensiyang umaakay sa kanila.