1:5Nagkaroon nang mga araw ni Herodes, hari sa Judea, ng isang saserdoteng ang ngala'y Zacarias, sa pulutong ni Abias: at ang naging asawa niya ay isa sa mga anak na babae ni Aaron, at ang kaniyang ngala'y Elisabet.
1:6At sila'y kapuwa matuwid sa harap ng Dios, na nagsisilakad na walang kapintasan sa lahat ng mga utos at mga palatuntunan ng Panginoon.
1:7At wala silang anak, sapagka't baog si Elisabet, at sila'y kapuwa may pataw ng maraming taon.
1:8Nangyari nga, na samantalang ginaganap niya ang pagkasaserdote sa harapan ng Dios ayon sa kapanahunan ng kaniyang pulutong,
1:9Alinsunod sa kaugalian ng tungkuling pagkasaserdote, ay naging palad niya ang pumasok sa templo ng Panginoon at magsunog ng kamangyan.
1:10At ang buong karamihan ng mga tao ay nagsisipanalangin sa labas sa oras ng kamangyan.
1:11At napakita sa kaniya ang isang anghel ng Panginoon, na nakatayo sa dakong kanan ng dambana ng kamangyan.
1:12At nagulumihanan si Zacarias, pagkakita niya sa kaniya, at dinatnan siya ng takot.
1:13Datapuwa't sinabi sa kaniya ng anghel, Huwag kang matakot, Zacarias: sapagka't dininig ang daing mo, at ang asawa mong si Elisabet ay manganganak sa iyo ng isang anak na lalake, at tatawagin mong Juan ang kaniyang pangalan.
1:14At magkakaroon ka ng ligaya at galak; at marami ang maliligaya sa pagkapanganak sa kaniya.
1:15Sapagka't siya'y magiging dakila sa paningin ng Panginoon, at siya'y hindi iinom ng alak ni matapang na inumin; at siya'y mapupuspos ng Espiritu Santo, mula pa sa tiyan ng kaniyang ina.
1:16At marami sa mga anak ni Israel, ay papagbabaliking-loob niya sa Panginoon na kanilang Dios.
1:17At siya'y lalakad sa unahan ng kaniyang mukha na may espiritu at kapangyarihan ni Elias, upang papagbaliking-loob ang mga puso ng mga ama sa mga anak, at ang mga suwail ay magsilakad sa karunungan ng mga matuwid, upang ipaglaan ang Panginoon ng isang bayang nahahanda.
1:18At sinabi ni Zacarias sa anghel, Sa ano malalaman ko ito? sapagka't ako'y matanda na, at ang aking asawa ay may pataw ng maraming taon.
1:19At pagsagot ng anghel ay sinabi sa kaniya, Ako'y si Gabriel, na nananayo sa harapan ng Dios; at ako'y sinugo upang makipagusap sa iyo, at magdala sa iyo nitong mabubuting balita.
1:20At narito, mapipipi ka at hindi ka makapangungusap, hanggang sa araw na mangyari ang mga bagay na ito, sapagka't hindi ka sumampalataya sa aking mga salita, na magaganap sa kanilang kapanahunan.
1:21At hinihintay ng bayan si Zacarias, at nanganggigilalas sila sa kaniyang pagluluwat sa loob ng templo.
1:22At nang lumabas siya, ay hindi siya makapagsalita sa kanila: at hininagap nila na siya'y nakakita ng isang pangitain sa templo: at siya'y nagpatuloy ng pakikipagusap sa kanila, sa pamamagitan ng mga hudyat, at nanatiling pipi.
1:23At nangyari, na nang maganap na ang mga araw ng kaniyang paglilingkod, siya'y umuwi sa kaniyang bahay.
1:24At pagkatapos ng mga araw na ito ay naglihi ang kaniyang asawang si Elisabet; at siya'y lumigpit ng limang buwan, na nagsasabi,
1:25Ganito ang ginawa ng Panginoon sa akin sa mga araw nang ako'y tingnan niya, upang alisin ang aking pagkaduwahagi sa gitna ng mga tao.
Para sa mga magulang ang ipinangakong anak, ngunit hindi sa kanilang tahanan nagtatapos ang kanyang tungkulin. Mula sa panalanging dininig, tumutungo si Gabriel sa isang bayang ihahanda. Magkaugnay ang dalawang pahayag. Ang kapanganakang mag-aalis ng kahihiyan ni Elisabet ang siya ring simula ng pagbabalik ng Israel sa Panginoon. Isang pamilyang walang anak ang nasa bungad ng pagpapanumbalik ng isang bayan. Nililinaw ng Aklat ng Lucas na ang kanilang kawalan ng anak ay hindi katibayan laban sa kanilang pagiging matuwid. Kapwa naitala ang mga ito bago dumating ang anghel.
Sa paningin ng Panginoon sinusukat ang kadakilaan ni Juan, hindi sa dami ng mga taong makikinig sa kanya. Ang pagbabawal sa alak ay tanda ng buhay na itinalaga sa Diyos; ang pagkapuspos ng Espiritu Santo ay nagsisimula bago pa siya makapagsalita. Mga ugnayan agad ang saklaw ng kanyang misyon: mga ama at anak, mga suwail at karunungan ng matuwid, isang bayan at ang Diyos nito. Malinaw ang alingawngaw ng huling pangako sa Malakias. Ang espiritu at kapangyarihan ni Elias ay pagpapatuloy ng tungkuling propetiko, hindi muling pagsilang ni Elias. Tagapaghanda si Juan, hindi siya ang patutunguhan.
Humihingi naman si Zacarias ng katiyakan habang may anghel sa tabi ng dambana. Nasa mismong tagpo ang kabalintunaan. Tahasang pinangalanan ang kanyang hindi paniniwala, at pinatigil ang kanyang pagsasalita, ngunit hindi ang pangako. Hindi hihintayin ng pahayag ni Gabriel ang mas mahusay na sagot ng saserdote. Darating ang bata sa takdang panahon ng Diyos, kasama ang mga buwang hindi makapagpaliwanag ang kanyang ama.