Ang malaking larawan
Nalulunod ang nagsasalita sa takot, karahasan sa lungsod, at pagtataksil ng pinagkakatiwalaang kasama. Gusto niyang tumakas na parang ibon, ngunit patuloy na dinadala ang hirap sa Diyos. Mula sa minsang kasalo sa payo at pagsamba ang pinakamalalim na sugat. Humihingi ang panalangin ng matinding hatol sa mapaminsalang mga tao. Inihahambing ng wakas ang kanilang makikinis na salita at sirang katapatan sa pangangalaga ng Panginoong tumutustos, na pinipiling asahan ng nagsasalita.
Sa kabanatang ito
- Pagnanais na Lumipad Palayo Mga Awit 55:1-8
Hinihiling ng panalangin na huwag magkubli ang Diyos mula sa maingay na dalamhati ng nagsasalita.
- Karahasang Pumupuno sa Pampublikong Lansangan Mga Awit 55:9-11
Nagtutulak ang karahasan ng daing sa Panginoon na talunin ang mga kaaway at guluhin ang kanilang pananalita.
- Pinagkatiwalaang Kasama ang Nagdulot ng Sugat Mga Awit 55:12-15
Ipinaliliwanag ng nagsasalita kung bakit napakalalim ng sakit ng insulto.
- Panalangin sa Buong Araw Mga Awit 55:16-19
Itinuturo ng nagsasalita ang sariling landas sa pagtawag sa Diyos.
- Makinis na Salitang May Nakatagong Tabak Mga Awit 55:20-23
Inatake ng taksil ang mga taong payapa sa kanya at sinira ang ipinangakong katapatan.
Pangunahing katotohanan
Itinutulak ng pagtataksil at takot ang nagsasalita sa agarang panalangin. Sinasagot ng tiwala sa suporta ng Diyos ang pagkabigo ng katapatan ng tao.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 23Mga Awit 55:1-8
Pagnanais na Lumipad Palayo
Hinihiling ng panalangin na huwag magkubli ang Diyos mula sa maingay na dalamhati ng nagsasalita. Nagdala ng sindak sa puso ang panggigipit ng kaaway at nagngangalit na pagkamuhi. Nalulunod siya sa panginginig at kakilabutan, at tila malapit ang kamatayan. Nais niyang magkaroon ng mga pakpak ng kalapati upang makalipad sa malayo at makapagpahinga sa ilang. Higit sa pagbabago ng tanawin ang pagtakas sa bagyo. Nais niyang lumayo sa bantang pumuno sa katawan at isip. Sa Diyos sinasabi ang pagnanais, hindi isinasagawa sa isang inilarawang pag-alis.
Sa araw-araw na buhay
Nakatayo sa bintana ang ginigipit na nangungupahan na may hindi pa binubuksang bag sa tabi ng mga paa. Pinanginginig ng isa na namang nagbabantang mensahe ang mga kamay niya. Pinanood niya ang mga ibong umaalis sa bubong at inilarawan sa isip ang silid na malayo sa ingay sa labas ng kanyang pinto. Tinawagan niya ang tumutulong sa kanya bago galawin ang bag. Sa Diyos itinutuon ng awit ang pagnanais na tumakas.
Pansinin
Mga Awit 55:6 Ipinapahayag ng mga pakpak ang pagnanais ng layo at pahinga. Binibigyan ng larawan ng pisikal na direksiyon ang takot nang hindi inaangking nakatakas na talaga ang nagsasalita sa panganib.
Mga Awit 55:1-8
Ang Dating Biblia 19051Dinggin mo ang aking dalangin, Oh Dios; at huwag kang magkubli sa aking pananaing.
2Pakinggan mo ako, at iyong sagutin ako: ako'y walang katiwasayan sa aking pagdaramdam, at ako'y dumadaing;
3Dahil sa tinig ng kaaway, dahil sa pagpighati ng masama; sapagka't sila'y naghagis ng kasamaan sa akin, at sa galit ay inuusig nila ako.
4Ang aking puso ay nagdaramdam na mainam sa loob ko: at ang mga kakilabutan ng kamatayan ay nahulog sa akin.
5Katakutan at panginginig ay dumating sa akin, at tinakpan ako ng kakilabutan.
6At aking sinabi, Oh kung ako'y nagkaroon ng mga pakpak na gaya ng kalapati! Lilipad nga ako, at magpapahinga.
7Narito, kung magkagayo'y gagala ako sa malayo, ako'y titigil sa ilang. (Selah)
8Ako'y magmamadaling sisilong mula sa malakas na hangin at bagyo.
Mga Awit 55:9-11
Karahasang Pumupuno sa Pampublikong Lansangan
Nagtutulak ang karahasan ng daing sa Panginoon na talunin ang mga kaaway at guluhin ang kanilang pananalita. Nakita ng nagsasalita ang karahasan at alitan sa buong lungsod. Umiikot ang kagipitan sa mga pader araw at gabi, habang nasa sentro at mga lansangan ang pinsala, daya, at pang-aapi. Hindi nakakulong sa isang personal na away ang panganib. Napuno ng mga pakana at lungkot ang mga lugar na para sana sa sama-samang buhay. Sinasagot ng paghinging guluhin ang pananalita ng kaaway ang kalagayang walang tigil na umiikot ang magkakaugnay na masamang gawa sa mga pampublikong lugar.
Sa araw-araw na buhay
Nilakad ng bantay sa pamilihan ang parehong hanay ng puwesto sa bukang-liwayway at matapos magsara. Sa dalawang oras, nag-ulat ang mga tindero ng banta at huwad na paniningil mula sa iisang pangkat. Tinipon niya nang hiwalay ang mga salaysay upang makita ang magkakatulad na pananakot. Sakop ng suliranin ang buong pamilihan, hindi isang pagtatalo lamang. Hinihiling ng awit na wasakin ng Diyos ang marahas na sabwatan sa lungsod.
Pansinin
Mga Awit 55:10 Nakapalibot ang araw at gabi sa paglalarawan ng mga pader. Dahil sa paulit-ulit na pag-ikot, tila palagian ang hirap ng lungsod, hindi maikling kaguluhang lumilipas na.
Mga Awit 55:9-11
Ang Dating Biblia 19059Ipahamak mo, Oh Panginoon, at guluhin mo ang kanilang wika: sapagka't ako'y nakakita ng pangdadahas at pagaaway sa bayan.
10Araw at gabi ay nagsisiligid sila sa mga kuta niyaon: kasamaan man at kahirapan ay nangasa gitna rin niyaon.
11Kasamaan ay nasa gitna niyaon; ang pagpighati at pagdaraya ay hindi humihiwalay sa kaniyang mga lansangan.
Mga Awit 55:12-15
Pinagkatiwalaang Kasama ang Nagdulot ng Sugat
Ipinaliliwanag ng nagsasalita kung bakit napakalalim ng sakit ng insulto. Inaasahan ang pag-atake ng hayagang kaaway, at maaaring matakasan ang hayagang namumuhi. Ngunit kapantay, gabay, at malapit na kaibigan ang nagtaksil. Nagbahagi sila ng matalik na payo at magkasamang lumakad upang sumamba. Saka hinihiling ng panalangin na sunggaban ng kamatayan ang gayong gumagawa ng masama at bumaba silang buhay sa daigdig ng mga patay. Matindi ang kahilingan. Pinapangalanan nito ang pagtataksil bilang kasamaan sa loob ng pinagsasaluhang buhay na minsang nagbigay-daan sa tiwala. Hindi nito pinalalambot ang pagnanais ng nagsasalita ng hatol.
Sa araw-araw na buhay
Natuklasan ng manggagawa sa pamayanan na ipinapasa ang personal niyang mga tala ng kasamahang dating kasabay niya sa mahihirap na pagdalaw. Umupo siyang mag-isa sa hagdanan at inalala ang mga usapang inakalang ligtas. Hindi sana hawak ng hayagang karibal ang mga detalyeng iyon. Umaabot ang pagkawala sa tiwalang nasa likod ng gawain. Tumutugon ang awit ng nakamamatay na pag-apela sa banal na hatol.
Pansinin
Mga Awit 55:14 Kasama ang sama-samang pagsamba sa mga alaala ng pagkakaibigan. Hindi lamang personal na pagmamahal ang sinisira ng pagtataksil, kundi ugnayang kasama sa paglapit sa Diyos.
Mga Awit 55:12-15
Ang Dating Biblia 190512Sapagka't hindi kaaway ang dumuwahagi sa akin; akin nga sanang nabata: ni hindi rin ang nagtatanim sa akin ang nagmamalaki laban sa akin; nagtago nga sana ako sa kaniya:
13Kundi ikaw, lalake na kagaya ko, aking kasama at aking kaibigang matalik.
14Tayo ay maligayang nagpapayuhang magkasama, tayo'y lumalakad na magkaakbay sa bahay ng Dios.
15Dumating nawang bigla sa kanila ang kamatayan, mababa nawa silang buhay sa Sheol: sapagka't kasamaan ay nasa kanilang tahanan, sa gitna nila.
Mga Awit 55:16-19
Panalangin sa Buong Araw
Itinuturo ng nagsasalita ang sariling landas sa pagtawag sa Diyos. Hapon, umaga, at tanghali ang pawang magdadala ng agarang panalangin, at nagtitiwala siyang didinggin ang tinig. Binabanggit niya ang payapang pagliligtas mula sa labanang nakapaligid kahit marami ang kasangkot. Didinggin din ng walang hanggang Diyos at ibababa ang mga kaaway. Bahagi pa rin ng paratang ang hindi nagbabago nilang asal at kawalan ng paggalang. Hindi ginagawang maliit ng regular na panalangin ang pagtataksil. Binibigyan nito ang buong lumilipas na araw ng direksiyon patungo sa makasasagot dito.
Sa araw-araw na buhay
Kumukumusta ang nag-aalalang ina sa silid ng ospital bago mag-almusal, sa pahinga sa tanghali, at matapos maghugas sa gabi. Iisa ang dalang pag-aalala ng bawat tawag kahit nagbabago ang mga salita ayon sa oras. Binibigyan ng patuloy na pakikipag-ugnayan ng anyo ang mga oras na hindi niya makontrol. Nakikinig siyang mabuti kapag may ulat ng tulong. Hindi limitado ang pagdinig ng Diyos sa takdang tawag o pagkakaroon ng kawani.
Pansinin
Mga Awit 55:17 Saklaw ng tatlong oras ang karaniwang araw-araw na buhay. Balak ng nagsasalita na patuloy na manalangin sa buong araw, sa halip na ikulong ang hirap sa isang maikling daing.
Mga Awit 55:16-19
Ang Dating Biblia 190516Tungkol sa akin, ay tatawag ako sa Dios; at ililigtas ako ng Panginoon.
17Sa hapon at sa umaga, at sa katanghaliang tapat, ako'y dadaing at hihibik: at kaniyang didinggin ang aking tinig.
18Kaniyang tinubos ang aking kaluluwa sa kapayapaan mula sa pagbabaka laban sa akin: Sapagka't sila'y marami na nakikipaglaban sa akin.
19Didinggin ng Dios, at paghihigantihan sila, siyang tumatahan ng una. (Selah)
Mga Awit 55:20-23
Makinis na Salitang May Nakatagong Tabak
Inatake ng taksil ang mga taong payapa sa kanya at sinira ang ipinangakong katapatan. Malambot at kaaya-aya ang tunog ng pananalita, ngunit may digmaan sa loob nito. Nagiging bunot na tabak ang mga salita sa larawan ng tula. Laban sa huwad na suportang iyon, nananawagan ang nagsasalita na ilagay ang mga pasanin sa Panginoon, na umaalalay sa matuwid. Hinihiling niyang ibagsak ng Diyos ang mararahas na mandaraya bago matapos ang inaasahan nilang mga taon. Malinaw ang sarili niyang pagpili sa wakas: magtitiwala siya sa Diyos sa halip na sa makinis na tinig na nagkubli ng pinsala.
Sa araw-araw na buhay
Muling binasa ng malayang tagadisenyo ang magiliw na kontrata sa tabi ng hindi nabayarang mga singil na ikinubli nito. Iba na ngayon ang anyo ng mapambolang pangako ng kliyente kaysa sa gawaing hiningi niya. Ipinadala ng tagadisenyo ang mga tala sa pinagkakatiwalaang tagapayo at humingi ng tulong sa pagdadala ng alitan. Hindi na magiliw na tono ang nagpapasiya sa tiwala niya. Sa Diyos inilalagak ng awit ang pasanin at humihingi ng matinding hatol.
Pansinin
Mga Awit 55:21 Mahinahon ang tunog ng parehong bibig habang digmaan ang laman ng puso. Nagbababala ang paghahambing na maaaring may dalang layuning kasinsama ng lantad na sandata ang banayad na paraan.
Mga Awit 55:20-23
Ang Dating Biblia 190520Kaniyang iniunat ang kaniyang mga kamay laban sa gayon na nasa kapayapaan sa kaniya: kaniyang nilapastangan ang kaniyang tipan.
21Ang kaniyang bibig ay malambot na parang mantekilya: nguni't ang kaniyang puso ay pakikidigma: ang kaniyang mga salita ay lalong mabanayad kay sa langis, gayon ma'y mga bunot na tabak.
22Ilagay mo ang iyong pasan sa Panginoon, at kaniyang aalalayan ka: hindi niya titiising makilos kailan man ang matuwid.
23Nguni't ikaw, Oh Dios, ibababa mo sila sa hukay ng kapahamakan: mga mabagsik at magdarayang tao ay hindi darating sa kalahati ng kanilang mga kaarawan; nguni't titiwala ako sa iyo.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 55:1 sa “Dinggin mo ang aking dalangin, Oh Dios; at huwag kang magkubli sa aking pananaing.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 55:12: “Sapagka't hindi kaaway ang dumuwahagi sa akin; akin nga sanang nabata: ni hindi rin ang nagtatanim sa akin ang nagmamalaki laban sa akin; nagtago nga sana…”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 55:23 sa mambabasa ang “Nguni't ikaw, Oh Dios, ibababa mo sila sa hukay ng kapahamakan: mga mabagsik at magdarayang tao ay hindi darating sa kalahati ng kanilang mga kaarawan…”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang kaniyang, akin, aking, ako'y, Dios, hindi na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- nabata
- Natiis o nakayanan ang isang masakit na karanasan.
- Sheol
- Daigdig ng mga patay na kaugnay ng libingan at kamatayan.
- tipan
- May-bisang kasunduan o ugnayang lumilikha ng tungkuling maging tapat.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
