Ang malaking larawan
Humaharap ang nagsasalita sa paulit-ulit na pag-atake, binaligtad na salita, at mga taong nag-aabang ng pagbagsak niya. Inaamin niya ang takot sa halip na magkunwaring hindi naaapektuhan. Nagiging tugon niya sa loob ng takot ang tiwala sa Diyos. Hinihiling ng kapansin-pansing larawan na ingatan ang mga luha at bilangin ang paggagala niya. Inaalala ng huling pasasalamat ang pagliligtas mula sa kamatayan at hinihingi ang matatag na paa upang magpatuloy ang buhay nang hayagan sa harap ng Diyos.
Sa kabanatang ito
- Nagsisimula ang Tiwala Kung Nasaan ang Takot Mga Awit 56:1-4
Itinutulak ng araw-araw na panggigipit ng mga kaaway ang paghingi ng awa.
- Bawat Luha ay Nananatiling Nakikita Mga Awit 56:5-9
Patuloy na binabaligtad ng mga kaaway ang salita ng nagsasalita at nagbabalak ng pinsala.
- Pagliligtas Tungo sa Buhay sa Harap ng Diyos Mga Awit 56:10-13
Bumabalik ang papuri sa salita ng Diyos, kasunod ang panibagong tiwala laban sa mga banta ng tao.
Pangunahing katotohanan
Nagtitiwala ang natatakot na nagsasalita sa pangako ng Diyos. Naniniwala siyang naaalala ang kanyang mga luha at maaaring magpatuloy ang naligtas na buhay sa banal na pag-aalaga.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 13Mga Awit 56:1-4
Nagsisimula ang Tiwala Kung Nasaan ang Takot
Itinutulak ng araw-araw na panggigipit ng mga kaaway ang paghingi ng awa. Maraming kaaway ang gustong manaig sa kanya. Saka pinapangalanan niya ang panahong natatakot siya at pinipiling magtiwala sa Diyos sa loob nito. Pinatitibay ng papuri sa salita ng Diyos ang pasiyang iyon. Inilalarawang laman ang mga tao, na inilalagay ang nagbabanta nilang kapangyarihan sa hangganan ng mga namamatay. Hindi itinatanggi ng panalangin ang magagawa ng umaatake. Itinatabi nito ang lakas nila sa Diyos na pinupuri ng nagsasalita ang pangako. Ayaw nitong hayaang takot ang tanging tinig sa kalagayan.
Sa araw-araw na buhay
Inamin ng nagsasanay sa pagsagip sa bundok na nanginginig ang mga kamay niya bago ang mahirap na pagbaba. Nakinig siya sa bihasang pinuno, tiningnan ang buhol na itinuro nito, at humakbang habang takot pa rin. Hindi hinihingi ng tiwala na gumawa muna siya ng pakiramdam ng kapanatagan. Maaasahang mga salita ng pinuno ang gumagabay sa kilos. Sa salita ng Diyos umaasa ang awit laban sa mga taong umaatake.
Pansinin
Mga Awit 56:3 Sinasabi ng nagsasalita ang gagawin niya kapag natatakot. Kinikilalang totoo ang takot, kaya tugon sa loob ng hirap ang tiwala, hindi patunay na hindi kailanman dumarating ang hirap.
Mga Awit 56:1-4
Ang Dating Biblia 19051Maawa ka sa akin, Oh Dios: sapagka't sasakmalin ako ng tao: buong araw ay nangbababag siya na pinipighati ako.
2Ibig akong sakmalin ng aking mga kaaway buong araw: sapagka't sila'y maraming may kapalaluan na nagsisilaban sa akin.
3Sa panahong ako'y matakot, aking ilalagak ang aking tiwala sa iyo.
4Sa Dios (ay pupuri ako ng kaniyang salita), sa Dios ay inilagak ko ang aking tiwala, hindi ako matatakot; anong magagawa ng laman sa akin?
Mga Awit 56:5-9
Bawat Luha ay Nananatiling Nakikita
Patuloy na binabaligtad ng mga kaaway ang salita ng nagsasalita at nagbabalak ng pinsala. Lihim silang nagtitipon, binabantayan ang mga hakbang, at naghihintay ng pagkakataong kitlin ang buhay niya. Itinatanong niya kung makatatakas sila sa pamamagitan ng masamang gawa at tinatawag ang Diyos na ibagsak sila. Saka hinihiling niyang bilangin ng Diyos ang kanyang paggagala at ingatan ang mga luha na parang nasa botelya at nakasulat na tala. Ipinapahayag ng mga larawang ito ang maingat na pag-alala sa pagdurusa. Inaasahan niyang uurong ang mga kaaway kapag tumawag siya dahil kumbinsido siyang kakampi niya ang Diyos.
Sa araw-araw na buhay
Isinulat ng boluntaryong tumutulong sa nawalan ang bawat petsa ng paglipat ng napalayong pamilya sa iisang papel. Nagdagdag ang ina ng isa pang maluhang salaysay, na inaasahang mawawala ito sa marami pang iba. Binasa muli ng boluntaryo ang bawat tala bago ligtas na itago. Walang gabi sa mga iyon ang itinuturing na mapagpapalit sa iba. Hindi kailangan ng pag-alala ng Diyos ang papel o literal na botelya.
Pansinin
Mga Awit 56:8 Kapwa larawan ang botelya at aklat ng pagdurusang iniingatan upang hindi malimutan. Binibigyan ng kahilingan ng dangal ang mga luha bilang bagay na napapansin at iniingatan, hindi itinatapong walang halaga.
Mga Awit 56:5-9
Ang Dating Biblia 19055Buong araw ay binabaligtad nila ang aking mga salita: lahat ng kanilang mga pagiisip ay laban sa akin sa ikasasama.
6Sila'y nagpipisan, sila'y nagsisipagkubli, kanilang tinatandaan ang aking mga hakbang, gaya ng kanilang pagaabang sa aking kaluluwa.
7Tatakas ba sila sa pamamagitan ng masama? Sa galit ay ilugmok mo ang mga bayan, Oh Dios.
8Iyong isinasaysay ang aking mga paggagala: ilagay mo ang aking mga luha sa iyong botelya; wala ba sila sa iyong aklat?
9Tatalikod nga ang aking mga kaaway sa kaarawan na ako'y tumawag: ito'y nalalaman ko, sapagka't ang Dios ay kakampi ko.
Mga Awit 56:10-13
Pagliligtas Tungo sa Buhay sa Harap ng Diyos
Bumabalik ang papuri sa salita ng Diyos, kasunod ang panibagong tiwala laban sa mga banta ng tao. Inaalala ng nagsasalita ang mga pangakong ginawa sa Diyos at balak tuparin ang mga iyon nang may pasasalamat. Iniligtas siya ng Diyos mula sa kamatayan, at hinahangad din niya ang pag-iingat sa mga paa laban sa pagkahulog. Nais niyang magpatuloy ang buhay sa harap ng Diyos sa liwanag na pinagsasaluhan ng mga buhay. Kaya hindi basta pananatiling buhay ang buong wakas. Nagbibigay-daan ang pagliligtas sa mapagpasalamat na asal at patuloy na paglakad sa ilalim ng parehong banal na pag-aalaga.
Sa araw-araw na buhay
Bumalik ang naligtas na marino sa silid ng pagsasanay sa daungan na may ipinangakong ambag para sa susunod na kurso sa kaligtasan. Pinasalamatan niya ang pangkat, saka humingi ng tulong upang matutong maglayag nang mas maingat. Nagbukas ng gawain pang darating ang pagdating nang buhay sa pampang, sa halip na tapusin ang bawat pangangailangan. Inilatag niya ang mapa sa mesa. Buong buhay na nilalakaran sa harap ng Diyos ang hinahanap ng awit.
Pansinin
Mga Awit 56:13 Mula sa pagtakas sa kamatayan, bumabaling ang talata sa mga paang iningatang matatag. Larawan ng patuloy na buhay ang landas na nangangailangan ng pag-aalaga matapos ang agarang pagliligtas.
Mga Awit 56:10-13
Ang Dating Biblia 190510Sa Dios (ay pupuri ako ng salita), sa Panginoon (ay pupuri ako ng salita),
11Sa Dios ay inilagak ko ang aking tiwala, hindi ako matatakot; anong magagawa ng tao sa akin?
12Ang iyong mga panata ay sa akin, Oh Dios: ako'y magbabayad ng mga handog na pasalamat sa iyo.
13Sapagka't iniligtas mo ang aking kaluluwa sa kamatayan: hindi mo ba iniligtas ang aking mga paa sa pagkahulog? upang ako'y makalakad sa harap ng Dios sa liwanag ng buhay.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 56:1 sa “Maawa ka sa akin, Oh Dios: sapagka't sasakmalin ako ng tao: buong araw ay nangbababag siya na pinipighati ako.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 56:7: “Tatakas ba sila sa pamamagitan ng masama? Sa galit ay ilugmok mo ang mga bayan, Oh Dios.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 56:13 sa mambabasa ang “Sapagka't iniligtas mo ang aking kaluluwa sa kamatayan: hindi mo ba iniligtas ang aking mga paa sa pagkahulog? upang ako'y makalakad sa harap ng Dios sa…”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang aking, Dios, akin, ako'y, iyong, salita na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- nangbababag
- Nakikipag-away o nakikipaglaban upang gipitin ang ibang tao.
- paggagala
- Paglipat-lipat ng lugar, dito ay kaugnay ng buhay na nasa panganib.
- panata
- Mga pangakong ginawa sa Diyos na kailangang tuparin nang tapat.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
