Ang malaking larawan
Nagbubukas ang Mga Panaghoy 5 sa “Remember, O LORD , what is come upon us: consider, and behold our reproach.”, nagbabago malapit sa talata 11 sa “They ravished the women in Zion, and the maids in the cities of Judah.”, at nagtatapos sa “But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.”. Sinusundan ng mga puntong ito ang sariling galaw ng kabanata mula simula hanggang wakas.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Panaghoy · Bersiyong King James · 22Mga Panaghoy 5:1-8
Mga talata 1–8: Remember, O LORD , what is come upon us: consider, and behold our…
Nagbubukas ang Mga Panaghoy 5:1–8 sa “Remember, O LORD , what is come upon us: consider, and behold our reproach.” at umaabot sa “Servants have ruled over us: there is none that doth deliver us out of their hand.” sa huling talata. Binubuo ng galaw na iyon ang Sundan ang mga pangako ng pagpapanumbalik, tapat na nalabi, bagong nilikha, o darating na hari na nagpapausad sa Mga Panaghoy.
Kontekstong nagbibigay-buhay sa sipi
“Remember, O LORD , what is come upon us: consider, and behold our reproach.” Ang pagbanggit sa Remember ay nag-uugat sa salaysay sa tiyak na tao o lugar. Sundan kung saan bumabalik ang pangalan at ano ang nagbabago sa paligid nito.
Mga Panaghoy 5:1-8
Bersiyong King James1Remember, O LORD , what is come upon us: consider, and behold our reproach.
2Our inheritance is turned to strangers, our houses to aliens.
3We are orphans and fatherless, our mothers are as widows.
4We have drunken our water for money; our wood is sold unto us.
5Our necks are under persecution: we labour, and have no rest.
6We have given the hand to the Egyptians, and to the Assyrians, to be satisfied with bread.
7Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.
8Servants have ruled over us: there is none that doth deliver us out of their hand.
Mga Panaghoy 5:9-16
Mga talata 9–16: We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the…
Nagbubukas ang Mga Panaghoy 5:9–16 sa “We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.” at umaabot sa “The crown is fallen from our head: woe unto us, that we have sinned!” sa huling talata. Binubuo ng galaw na iyon ang Sundan ang mga pangako ng pagpapanumbalik, tapat na nalabi, bagong nilikha, o darating na hari na nagpapausad sa Mga Panaghoy.
Kontekstong nagbibigay-buhay sa sipi
“We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.” Kabilang sa mga natatanging salita sa linyang ito ang bread, lives, peril. Masusuri ang gawain nito sa sipi sa ugnayan nito sa mga talata 10.
Mga Panaghoy 5:9-16
Bersiyong King James9We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.
10Our skin was black like an oven because of the terrible famine.
11They ravished the women in Zion, and the maids in the cities of Judah.
12Princes are hanged up by their hand: the faces of elders were not honoured.
13They took the young men to grind, and the children fell under the wood.
14The elders have ceased from the gate, the young men from their musick.
15The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.
16The crown is fallen from our head: woe unto us, that we have sinned!
Mga Panaghoy 5:17-22
Mga talata 17–22: For this our heart is faint; for these things our eyes are dim.
Nagbubukas ang Mga Panaghoy 5:17–22 sa “For this our heart is faint; for these things our eyes are dim.” at umaabot sa “But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.” sa huling talata. Binubuo ng galaw na iyon ang Sundan ang mga pangako ng pagpapanumbalik, tapat na nalabi, bagong nilikha, o darating na hari na nagpapausad sa Mga Panaghoy.
Kontekstong nagbibigay-buhay sa sipi
May 1 mga tanong sa bahaging ito. Hindi lamang bantas ang mga ito: ipinakikita nila kung saan naghahanap, humahamon, natatakot, o umuunawa ang isang tinig.
Mga Panaghoy 5:17-22
Bersiyong King James17For this our heart is faint; for these things our eyes are dim.
18Because of the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.
19Thou, O LORD , remainest for ever; thy throne from generation to generation.
20Wherefore dost thou forget us for ever, and forsake us so long time?
21Turn thou us unto thee, O LORD , and we shall be turned; renew our days as of old.
22But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Lamentations 5:1 sa “Remember, O LORD , what is come upon us: consider, and behold our reproach.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Lamentations 5:20: “Wherefore dost thou forget us for ever, and forsake us so long time?”
Ang huling himig
Iniiwan ng Lamentations 5:22 sa mambabasa ang “But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang hand, LORD, turned, bread, ceased, elders na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Unahin ang teksto
Kung saan nagkakaiba ang mga mambabasa
Nagsisimula ang buod sa sinasabi ng sipi at sa ugnayan ng mga bahagi nito. Hindi nito ipinapalagay na nalutas na ng isang denominasyon ang lahat ng tanong. Malinaw na tinutukoy kung ang konklusyon ay nakasalalay sa tradisyon, teoryang pampanitikan, o rekonstruksiyong pangkasaysayan.
Unang inihaharap ang tekstong KJV. Nilalagyan ng malinaw na pangalan ang mga interpretasyon, at ipinapakita lamang ang mga pagkakaiba kapag nakatutulong ang mga ito upang maunawaan kung bakit hindi palaging iisa ang sagot ng mga seryosong komunidad.
Inihahanda pa ang paghahambing ng mga interpretasyon para sa kabanatang ito. Habang wala pa ang mga nasuring tala, malinaw na pinaghihiwalay ng pahinang ito ang teksto ng KJV, buod, at aplikasyon nang hindi sinasabing nagkakasundo ang lahat ng responsableng mambabasa sa bawat tanong.