[Taludtod 1] Ang wasak ay muling itinayo sa harap ng bayan. Nakita ni Solomon ang pagsunod at ang kabaligtaran nito. Naabot ng katotohanan si Solomon nang lumiit ang daan. Ay naghayag ng nais itago ng puso. [Pre-Koro] Lumiit ang daan sa harap ng kanilang mga paa, Ngunit hindi umatras ang katotohanan. [Koro] Lumakad sa Harap Niya nang Tapat, manatiling malinaw ang tipan, Bawat utos, bawat dambana, bawat banal na gawain. Mula sa banal na bahay ay tumindig ang patotoo, At ang wakas ay nanatili sa harap ng banal na Diyos. [Taludtod 2] Naabot ng katotohanan si Solomon nang lumiit ang daan. Saksi ang kaluwalhatian sa mangyayaring pasiya. Ang wasak ay muling itinayo sa harap ng bayan. Tinanggap ng bawat gawa ang sariling bigat. [Tulay] Naabot ng katotohanan si Solomon nang lumiit ang daan. Nakita ni Solomon ang hangganang hindi dapat tawirin. Umabot ang daan ni Solomon sa puntong wala nang pagbabalik. At nag-iwan ng alaala ang wakas sa buong bayan. [Huling Koro] Lumakad sa Harap Niya nang Tapat, manatiling malinaw ang tipan, Bawat utos, bawat dambana, bawat banal na gawain. Mula sa banal na bahay ay tumindig ang patotoo, At ang wakas ay nanatili sa harap ng banal na Diyos. [Wakas] Humina ang apoy, ngunit nanatili ang tungkulin. Iningatan ng tipan ang dapat matutuhan ng bayan.