[Taludtod 1] Nakita ni David ang pusong inilagay sa pagsubok. Lumalim ang tensiyon sa pagitan ng tipan at dambana. Tumawag ang tinig, at binago ng sagot ang direksiyon. At sinalubong ng katotohanan ang kalooban. [Pre-Koro] Lumiit ang daan sa harap ng kanilang mga paa, Ngunit hindi umatras ang katotohanan. [Koro] Iahon ang Kaban na May Sigawan, manatiling malinaw ang tipan, Bawat utos, bawat dambana, bawat banal na gawain. Mula sa banal na bahay ay tumindig ang patotoo, At ang wakas ay nanatili sa harap ng banal na Diyos. [Taludtod 2] Umabot ang daan ni David sa puntong wala nang pagbabalik. Saksi ang kaluwalhatian sa mangyayaring pasiya. Lumakad si David sa ilalim ng salita, at nagbago ang kuwento. Tinanggap ng bawat gawa ang sariling bigat. [Tulay] Umabot ang daan ni David sa puntong wala nang pagbabalik. Nakita ni David ang hangganang hindi dapat tawirin. Naabot ng katotohanan si David nang lumiit ang daan. At nag-iwan ng alaala ang wakas sa buong bayan. [Huling Koro] Iahon ang Kaban na May Sigawan, manatiling malinaw ang tipan, Bawat utos, bawat dambana, bawat banal na gawain. Mula sa banal na bahay ay tumindig ang patotoo, At ang wakas ay nanatili sa harap ng banal na Diyos. [Wakas] Humina ang apoy, ngunit nanatili ang tungkulin. Iningatan ng tipan ang dapat matutuhan ng bayan.