[Panaghoy I] Sumunod ka sa ilang noong bata pa ang pag-ibig, pagkatapos nilimot ang awit na pinagmulan ng paglaya. Walang bansang nagpapalit ng diyos na di kailanman nabuhay, ngunit ipinagpalit mo ang kaluwalhatian sa di makapagliligtas. [Ulit] Umaagos pa ang bukal habang bato ang hinuhukay; sirang balon ang nangako ngunit tuyong bibig ang iniwan. [Panaghoy II] Sabon sa kamay ay di nagpapaputi ng mantsa, ang piling puno ng ubas ay naging ligaw na sanga. Tinawag na ama ang kahoy at ina ang bato, ngunit sa panganib naalala ang Diyos na tinalikuran. [Pagliko sa Pag-asa] Sinasabi mong babalik habang paa mo’y patuloy sa takbo; dugong walang sala ang nagpapadilim sa laylayan. Bumalik nang walang tawad-bili, aminin muna ang uhaw; tapat ang bukal kahit ikaw ang lumayo. [Huling Koro] Umaagos pa ang bukal habang bato ang hinuhukay; sirang balon ang nangako ngunit tuyong bibig ang iniwan. Bumalik nang walang tawad-bili, aminin muna ang uhaw; tapat ang bukal kahit ikaw ang lumayo.