[Awit ng Prusisyon] Sinabi ko: tatahimikin ko ang salita sa dibdib, isasara ang pinto at pahihingahin ang babala. Minsang nabasag ang palayok at di na mabuo, [Taludtod 1] tumawid sa Tofet ang tunog na parang kampana sa kaluluwa. Pagkatapos katad at kahoy ang gumapos sa propeta sa umaga, naghintay ang pangungutya kung saan walang aliw. Ngunit apoy sa aking mga buto ang di pumayag na magsinungaling, [Koro] Sinabi ko: tatahimikin ko ang salita sa dibdib, isasara ang pinto at pahihingahin ang babala. umakyat sa tadyang at huminging isigaw. Sindak sa paligid, bulong sa likuran, [Katahimikan] kaibigan ang nagbantay sa hakbang na nais nilang bumagsak. [Taludtod 2] Ngunit malapit ang PANGINOON na parang mandirigmang gising, kahit isinumpa ng bibig ang umagang puno ng sakit. Basag na sisidlan, basag na tao, ngunit nanatili ang mensahe: [Huling Koro] Sinabi ko: tatahimikin ko ang salita sa dibdib, isasara ang pinto at pahihingahin ang babala. maaaring kamuhian ang apoy, ngunit di mapipigil.