[Intro] Sa aba ng mga pastol na nagpakalat sa Aking pastulan; dadalawin Ko ang kasamaang ginawa ng kanilang kamay. [Verse 1] Mula sa bawat lupain, titipunin Ko ang nalabi, bawat kulungan, iuuwi Ko ang kawan. Magtatalaga Ako ng mga pastol na magpapakain; mawawala sa kawan ang takot at pagkabagabag, at walang isa mang mawawala. [Verse 2] Narito, dumarating ang mga araw ng Sanga ni David. Isang Hari ang maghahari, uunlad, at uunawa. Gagawa Siya ng hatol at katarungan sa lupa; maliligtas ang Juda at ligtas na tatahan ang Israel, at walang isa mang mawawala. [Bridge] Lalampas sa Egipto ang buhay na sumpaan: Iniahon ng PANGINOON ang binhi ng Israel mula hilaga, mula sa bawat lupaing pinagkalatan nila. Ang mga daan ng pagkalat ay tutungo sa isang lupain; papasok ang nangalat sa sarili nilang pintuan at maninirahan muli sa sariling lupa. [Verse 3] Uugong ang mga kulungan sa bunga at pagdami; ang binantayang tupa ay kakain at magpapahinga. Aabot ang katarungan mula trono hanggang parang; tatayo sa lupain ang matuwid na Sanga, at walang isa mang mawawala. [Outro] Sanga ni David; Haring maghahari. Juda ay ligtas; Israel ay panatag. ANG PANGINOON NA ATING KATUWIRAN, Kaniyang pangalan.