[Intro] Bumaba ang awa sa Nineveh at umangat ang galit ng propeta, alam niyang mapagbiyaya ang Diyos, kaya siya tumakas. [Verse 1] Tumubo sa gabi ang halaman at minahal niya ang lilim, dumating ang uod sa bukang-liwayway at nawala ang silong. [Verse 2] Mas mabuting mamatay, dalangin ni Jonas sa katahimikan, at umupo sa silangan upang makita ang mangyayari. Uminit ang hanging silangan at bumalik ang tanong: [Verse 3] Tumubo sa gabi ang halaman at minahal niya ang lilim, dumating ang uod sa bukang-liwayway at nawala ang silong. [Verse 4] mabuti bang magalit dahil sa isang araw na lilim? Naawa ka sa halamang di mo pinaghirapan o pinalaki, dumating sa isang gabi at sa isang gabi’y nalanta. Hindi ko ba dapat kaawaan ang malaki at litong Nineveh, [Bridge] na may maraming nabubuhay at mga hayop din? Iniiwan ng aklat ang propeta sa ilalim ng tanong; [Outro] awa ang huling tinig, ngunit kailangang sumagot ni Jonas. Tumubo sa gabi ang halaman at minahal niya ang lilim, dumating ang uod sa bukang-liwayway at nawala ang silong.