Pupurihin Kita nang buong puso; Ipahahayag ko ang mga ginawa Mong kahanga-hanga. Ang Panginoon ay nananatili at humahatol nang matuwid, Kanlungan ng inaapi kapag dumarating ang kaguluhan. Umaatras ang mga kaaway sa Iyong presensiya. Ipinagtatanggol Mo ang panig ng katotohanan. Naglalaho ang mga lungsod at nalilimutan ang palalong pangalan, Ngunit hindi nagwawakas ang Iyong trono ng katarungan. Hindi Mo iniiwan ang humahanap sa Iyo. Naaalala Mo ang bawat mahinang sigaw. Iniaahon Mo ang sugatan mula sa pintuan ng kamatayan Upang sa Sion ay muling umalingawngaw ang papuri. Nahuhulog ang mga bansa sa hukay na kanilang ginawa; Nasasabit ang paa sa lambat na kanilang itinago. Hindi laging malilimutan ang nangangailangan; Hindi mawawala ang pag-asa ng dukha. Bumangon Ka, Panginoon; huwag hayaang manaig ang tao. Ipaalam sa mga bansa na marupok ang laman. Pupurihin Kita nang buong puso; Ikaw ang kanlungan kapag madilim ang araw.