Naghihintay sa Iyo ang papuri sa Sion, Diyos ng awa; Bawat panata ay babangon upang tuparin. Dinirinig Mo ang panalangin at lumalapit ang buong lupa; Kahit manaig ang sala, Ikaw pa rin ang nagpapatawad. Pinupuspos Mo ng kabutihan ang taon; Umaapaw sa butil ang Iyong landas. At sumisigaw sa Iyong pangalan ang lambak. Mapalad ang pinili at inilalapit Mo, Nasasapatan sa loob ng Iyong banal na looban. Pag-asa ng malalayong dagat at baybayin. Itinatag Mo ang bundok sa Iyong kapangyarihan, Pinatatahimik ang alon at ugong ng dagat. Dinadalaw Mo ang lupa at dinidiligan ang bawat tudling, Pinupuspos Mo ng kabutihan ang taon; Sabay umaawit ang bukid at burol, At sa lahat ng dako nagpupuri ang nilikha.