Bumangon ang Diyos; mangalat ang Kanyang mga kaaway. Maglaho ang masama na parang usok sa harap ng apoy. Ngunit umawit nang may galak ang mga matuwid, Nagagalak sa harap ng Kanyang pangalan. Ama Siya ng ulila at Hukom para sa balo, Binibigyan ng tahanan ang nag-iisa at laya ang bihag. Inakay Niya ang bayan sa ilang, At nanginig ang Sinai sa harap ng Kanyang mukha. Purihin ang Panginoong araw-araw na bumubuhat sa atin, Diyos ng kaligtasan at paglaya. Di mabilang ang Kanyang mga karo sa bundok; Umakyat Siya at dinalang bihag ang pagkabihag. Pumapasok ang prusisyon sa santuwaryo, Nangunguna ang mang-aawit at kasunod ang mga tugtugin. Mga kaharian ng lupa, magtaas ng awit; Purihin ang sumasakay sa kalangitan. Banal at kakila-kilabot mula sa Kanyang tahanan, Nagbibigay ang Diyos ng lakas at kapangyarihan sa bayan.