Dinggin ang panalangin at huwag ikubli ang presensya; Naglalaho ang mga araw na parang usok sa hangin. Nag-aapoy ang buto at nawawala ang lasa ng pagkain; Gising ako na parang ibong nag-iisa sa bubong. Humihina ang araw ko na parang anino sa gabi; Nalalanta akong gaya ng damo sa ilalim ng araw. Ngunit Ikaw, Panginoon, nananatili sa bawat salinlahi; Walang katapusan ang alaala ng Iyong pangalan. Babangon Ka at kaaawaan ang Sion; Darating ang takdang panahon ng pabor. Gagalang ang mga bansa sa banal Mong pangalan Kapag itinayo Mo muli at dininig ang dukha. Mula sa langit tiningnan Mo ang bilanggo Upang palayain ang itinakdang mamatay. Luma ang lupa at langit na parang damit, Ngunit walang wakas ang Iyong mga taon. Magpapatuloy ang mga anak ng Iyong lingkod, Matatag at ligtas sa Iyong paningin.