Nakatayo ang Kordero sa Bundok Sion kasama ang tinatakang mga tinubos. Pangalan ng Ama ang nasa lugar na hiningan ng tanda ng halimaw. Bumaba ang tunog ng maraming tubig, malakas na kulog, at mga alpa. Umakyat sa luklukan ang bagong awit na sila lamang ang matututo. Ang Kordero sa Bundok Sion Nakatayong matagumpay ang Kordero sa banal na bundok. Inaawit ng mga tinubos ang hindi mapatatahimik ng sinumang malupit. Mananatili ang kanyang ebanghelyo at kaharian. Sinusundan nila ang Kordero saanman siya manguna, tinubos mula sa lupa. Mga unang bunga sa Diyos at Kordero, walang daya sa kanilang bibig. Nagiging buhay na tanggulan ang pagtitiis ng mga banal. Dinadakila ng bawat babala ng anghel ang luklukan. Nanatili silang walang sala sa harap ng banal na luklukan. Iningatan ng Sion ang tapat na pangkat sa ilalim ng pangalan ng Kordero. Ang Kordero sa Bundok Sion Nakatayong matagumpay ang Kordero sa banal na bundok. Inaawit ng mga tinubos ang hindi mapatatahimik ng sinumang malupit. Mananatili ang kanyang ebanghelyo at kaharian. Ang Kordero sa Bundok Sion