[Refrain] Tumunog ang babala sa lupa at dagat. Gayunman, hindi nagsisi ang mga natira. [Verse 1] Ang unang trumpeta'y naghulog ng graniso, apoy, at dugo; nasunog ang ikatlo ng mga puno at lahat ng luntiang damo. Inihagis ng ikalawa ang nagliliyab na bundok sa dagat; naging dugo ang ikatlo, namatay ang mga nilalang, nasira ang mga barko. Nagbagsak ang ikatlo ng nag-aapoy na bituin sa mga ilog, pinapait ng Ajenjo ang tubig. Tinamaan ng ikaapat ang araw, buwan, at mga bituin; nawalan ng liwanag ang ikatlo ng araw at gabi. [Breakdown] Tumawid ang isang anghel sa rurok ng langit: Sa aba. Sa aba. Sa aba. [Verse 2] Binuksan ng ikalimang trumpeta ang hukay na walang hanggan. Tinakpan ng usok ang araw; umakyat ang armadong balang. Limang buwang pinahirapan ang walang tatak, sa ilalim ni Abaddon, anghel ng kalaliman. Hinanap ng mga tao ang kamatayan, ngunit tumakas ito. [Verse 3] Sa ikaanim na trumpeta, apat na anghel ang kinalagan sa malaking ilog Eufrates. Sumulong ang di-mabilang na mangangabayo; lumabas ang apoy, usok, at asupre, at namatay ang ikatlong bahagi ng mga tao. [Post-Chorus] Ngunit iningatan ng mga nakaligtas ang kanilang mga diyus-diyosan, mga pagpatay, pangkukulam, at pagnanakaw. Hindi sila tumalikod sa gawa ng kanilang kamay. [Outro] Tumunog ang babala. Lumipas ang dalawang aba; may isa pang darating.