[Intro] Tumatawid ang pasanin sa bawat lungsod, nawawala ang tiwala ng mapagmataas na daungan. Nagtipon ang Tiro ng pilak na parang alabok, ngunit di naisalba ng pader ang kayamanan. [Verse 1] Magalak nang lubos, anak na Sion; sumigaw, Jerusalem, tingnan ang pangitain. Dumarating ang iyong Hari, matuwid at nagliligtas, maamo sa asno, walang yabang na dala. [Chorus] Dumarating sa iyo ang iyong Hari, hindi sa karwahe, hindi sa sibat at takot. Mapagpakumbabang nakasakay sa asno, kapayapaan ang ipinahahayag sa malayo at malapit. Dumarating sa iyo ang iyong Hari, ang busog at karwahe ay aalisin sa daan. Mula ilog hanggang dagat, ang kanyang kapayapaan ay sasaklaw sa lahat. [Verse 2] Sa dugo ng tipan, lumalabas ang mga bilanggo mula sa hukay na walang tubig at pag-asa. Bumalik, kayong mga bilanggo ng pag-asa; dobleng pagpapanumbalik ang inilaan sa inyo. [Bridge] Kikislap sila gaya ng bato sa korona, itataas bilang tanda sa lupain. Butil ang magpapalakas sa kabataan, at bagong alak ang magbibigay ng galak. [Chorus] Dumarating sa iyo ang iyong Hari, matuwid, maamo, malapit at nagliligtas. Hindi nakaupo sa takot o bihag, hindi pinatatatag ng dahas. Dumarating sa iyo ang iyong Hari, ang mga bilanggo ng pag-asa ay uuwi. Higit ang kapayapaan sa bakal na karwahe, at sisindi ang mga ilawan ng tipan. [Outro] Ang daan ay para sa maamong Hari, at tumahimik ang mga sandata.