Exodo 28:9-12
Mga batong pang-alaala sa kaniyang dalawang balikat
Tig-aanim na pangalan ang dala ng dalawang batong onix, inukit na parang pantatak, at isinaad ang layunin bilang pag-alaala sa harap ng PANGINOON.
Talata sa talata
- 28:10
Ayon sa kapanganakan ang pagkakasunod ng mga pangalan sa mga batong ito sa balikat.
- 28:11
Ang mga kalupkop na ginto ay lalagyan o kabitan ng bato, hindi ibang uri ng hiyas; nagpapahiwatig ang Hebreong mishbetsot ng pinong gawang filigrana.
- 28:12
Ang pinakaalaala ay salin ng zikkaron; ginagamit muli ang salitang iyon sa mga pangalang nasa tapat ng puso ni Aaron sa talata 29.












Hindi sariling pangalan ng pari ang nasa kanyang mga balikat. Iyon ang unang kapansin-pansin sa kasuotang ginawa para sa karangalan at kagandahan: ibang mga tao ang kinikilala ng mga ukit na napakalinaw ang tagubilin. Hindi maihihiwalay ang katayuan ni Aaron sa bayang kinakatawan niya. Anim na pangalan sa bawat bato, ayon sa pagkakasunod ng kapanganakan, ang naglalagay ng pinagmulan ng Israel sa kasuotang suot niya sa paglapit sa PANGINOON. Maringal ang ginto, ngunit mga pangalan ang hawak nito.
Lalong nagiging tiyak ang larawan dahil inihahalintulad ang pag-ukit sa paggawa ng pantatak. Mga pagkakakilanlan ang nakaukit, hindi palamuting malabong nagpapahiwatig lamang ng labindalawang lipi. Itinakda ang ukit, pagkakaayos at lalagyan nito bago ipinaliwanag ang layunin: bilang alaala sa harap ng Diyos. Hindi ibig sabihin na kailangan ng Diyos ng tulong upang makilala ang Israel. Sa pagsamba, sadyang inihaharap sa kanya ang pagkakakilanlan ng bayan. Pisikal na dinadala ni Aaron ang mga pangalan habang kinakatawan ang mga may-ari nito. Higit sa titulo at higit sa pansariling tagumpay sa relihiyon ang kanyang tungkulin. Siya ang may suot ng efod, ngunit hindi lamang siya ang paksa nito. Hindi pinahihintulutan ng kasuotan na matabunan ng pari ang buong bayan.