Exodo 25:23-30
Tinapay na handog sa harap ko palagi
Inilarawan ang hapag sa gayunding pananalita tulad ng kaban, ginto at argolya at pingga, at nagtapos ang tagubilin sa salitang tungkol sa pagpapatuloy.
Talata sa talata
- 25:24-25
Ang kornisang ginto ay gintong gilid o moldura sa palibot ng dulang; hindi koronang isinusuot sa ulo ang Hebreong zer dito.
- 25:29
Mahirap tukuyin nang eksakto ang ilang pangalan ng kagamitan; hindi ito kumpletong makabagong guhit ng mga kasangkapan sa hapag.
- 25:30
Inilalagay ng Hebreo 9:2 ang mesa at tinapay sa unang silid ng santuwaryo, sa labas ng panloob na tabing.













Pitong talata ang gumagawa at naghahanda sa mesa; sa huli sinasabi kung bakit ito kasangkapan ng santuwaryo. Kailangang laging may tinapay sa harapan ng Diyos. Hindi ginto lamang ang nagbibigay ng layunin sa bagay. Mesa itong nakahanda sa presensiya ng Diyos, may sariling mga sisidlan at kagamitan, sa isang tahanang mayroon ding liwanag at insenso.
Totoo ang pagkakahawig sa isang tahanan, ngunit hindi ibig sabihin na umaasa ang Diyos sa paghahanda ng pagkain ng Israel. Malinaw na tinatanggihan ng Awit 50:12-13 ang ideyang pinapawi ng mga handog ng tao ang gutom ng Diyos. Sa Levitico 24:9, sina Aaron at ang kanyang mga anak ang talagang kakain ng tinapay. Patuloy na paghaharap sa Diyos ang ipinapakita ng mesa, hindi kakulangan sa kanyang paminggalan.
Mahalaga ang mga pingga gaya ng ginto. Nasa harapan ng Diyos ang tinapay habang naglalakbay pa ang bayan, at tahasang kasama ito sa paghahanda ng mesa para sa paglipat sa Bilang 4:7. Hindi ito piging na inihahanda lamang kapag tapos na ang paglalakbay. Dala ng santuwaryo ang mesa nito sa ilang. Nananatili ang kaayusan ng tipan sa lugar na hindi pa maaaring tuluyang tirhan.