5:17Nang magkagayo'y sumagot, at nagsabi si Daniel sa harap ng hari, Iyo na ang iyong mga kaloob, at ibigay mo ang iyong mga ganting pala sa iba; gayon ma'y aking babasahin sa hari ang sulat, at ipaaninaw ko sa kaniya ang kahulugan.
5:18Oh ikaw na hari, ang Kataastaasang Dios, nagbigay kay Nabucodonosor na iyong ama ng kaharian, at kadakilaan, at kaluwalhatian, at kamahalan:
5:19At dahil sa kadakilaan na ibinigay niya sa kaniya, nanginig at natakot sa harap niya lahat ng mga bayan, bansa, at wika: ang kaniyang ibiging patayin ay kaniyang pinapatay, at ang kaniyang ibiging buhayin ay kaniyang binubuhay; at ang ibiging itaas ay kaniyang itinataas, at ang ibiging ibaba ay kaniyang ibinababa.
5:20Nguni't nang ang kaniyang puso ay magpakataas, at ang kaniyang espiritu ay magmatigas na siya'y gumawang may kapalaluan, siya'y ibinaba sa kaniyang luklukang pagkahari, at inalis nila ang kaniyang kaluwalhatian:
5:21At siya'y pinalayas sa mga anak ng mga tao, at ang kaniyang puso ay naging gaya ng sa mga hayop, at ang kaniyang tahanan ay napasama sa maiilap na mga asno; siya'y pinakain ng damo na gaya ng mga baka, at ang kaniyang katawan ay nabasa ng hamog ng langit; hanggang sa kaniyang naalaman na ang Kataastaasang Dios ay nagpupuno sa kaharian ng mga tao, at iniluklok niya roon ang sinomang kaniyang ibigin.
5:22At ikaw na kaniyang anak, Oh Belsasar, hindi mo pinapagpakumbaba ang iyong puso, bagaman iyong nalalaman ang lahat na ito,
5:23Kundi ikaw ay nagpakataas laban sa Panginoon ng langit; at kanilang dinala ang mga kasangkapan ng kaniyang bahay sa harap mo, at ikaw, at ang iyong mga mahal na tao, ang iyong mga asawa at ang iyong mga babae, ay nagsiinom ng alak sa mga yaon; at iyong pinuri ang mga dios na pilak, at ginto, tanso, bakal, kahoy at bato, na hindi nangakakakita, o nangakakarinig man, o nakakaalam man; at ang Dios na kinaroroonan ng iyong hininga, at kinaroroonan ng lahat na iyong lakad, hindi mo niluwalhati.
Kasama sa pagdating ng mga kopa ang kanilang pinagmulan. Dalawang ulit sa dalawang talata silang iniuugnay ng Aklat ng Daniel sa templo sa Jerusalem. Hindi lamang ito mamahaling sisidlang inilalabas para sa isang mahalagang okasyon. Ang dating gamit ang mismong nagbibigay-bigat sa kasalukuyang paggamit. Ipinapakuha ni Belsasar ang mga bagay mula sa bahay ng Diyos para sa isang piging na nagpupuri sa ibang mga diyos.
May mahalagang paglilinaw na sa simula ng aklat: ang Panginoon ang nagbigay sa hari ng Jerusalem at sa ilang kagamitan ng templo sa kamay ni Nabucodonosor (1:2). Ang pagkakasamsam sa mga iyon ay hindi patunay na nadaig ng mga diyos ng Babilonia ang Diyos ng Israel. Ngayon, ginagamit ang mga nasamsam na sisidlan sa isang pagdiriwang na tila walang pakialam sa kanilang banal na may-ari. Nagpalit ng silid ang metal, hindi ng may-ari.
Nasa magkabilang panig ng tagpo ang ginto at pilak: sa mga sisidlang hawak at sa mga diyos na pinararangalan. Kasunod sa talaan ang tanso, bakal, kahoy, at bato. Sa likod ng mga papuring panrelihiyon, lantad pa rin ang materyal. Sa talata 23, tutukuyin ni Daniel ang wala sa mga diyos na ito: paningin, pandinig, at kaalaman. Sagana sa mamahaling metal ang piging. Hindi iyon katumbas ng isang diyos na buhay.