18:11At dinala ng hari sa Asiria ang Israel sa Asiria, at inilagay sa Hala, at sa Habor, sa ilog ng Gozan, at sa mga bayan ng mga Medo:
18:12Sapagka't hindi nila sinunod ang tinig ng Panginoon nilang Dios, kundi kanilang sinalangsang ang kaniyang tipan, ang lahat na iniutos ni Moises na lingkod ng Panginoon, at hindi dininig o ginawa man.
18:13Nang ikalabing apat na taon nga ng haring Ezechias ay umahon si Sennacherib na hari sa Asiria laban sa lahat na bayang nakukutaan ng Juda, at pinagsakop.
18:14At si Ezechias na hari sa Juda ay nagsugo sa hari sa Asiria sa Lachis, na nagsasabi, Ako'y nagkasala; talikdan mo ako: ang iyong ipabayad sa akin ay aking babayaran. At siningil ng hari sa Asiria si Ezechias na hari sa Juda ng tatlong daang talentong pilak at tatlong pung talentong ginto.
18:15At ibinigay ni Ezechias ang lahat na pilak na nasumpungan sa bahay ng Panginoon, at sa mga kayamanan ng bahay ng hari.
18:16Nang panahong yaon ay inihiwalay ni Ezechias ang ginto sa mga pintuan ng templo ng Panginoon, at sa mga haligi na binalutan ni Ezechias na hari sa Juda, at ibinigay sa hari sa Asiria.
18:17At sinugo ng hari sa Asiria si Thartan at si Rab-saris, at si Rabsaces, sa haring kay Ezechias na mula sa Lachis na may malaking hukbo sa Jerusalem. At sila'y nagsiahon at nagsiparoon sa Jerusalem. At nang sila'y mangakaahon, sila'y nagsiparoon at nagsitayo sa tabi ng padaluyan ng tubig ng mataas na tipunan ng tubig na nasa lansangan sa parang ng tagapagpaputi ng kayo.
18:18At nang matawag na nila ang hari, ay nilabas sila ni Eliacim na anak ni Hilcias, na siyang katiwala ng bahay, at ni Sebna na kalihim, at ni Joah na anak ni Asaph na kasangguni.
18:19At sinabi ni Rabsaces sa kanila, Sabihin ninyo ngayon kay Ezechias, Ganito ang sabi ng dakilang hari, ng hari sa Asiria, Anong pagasa ito sa iyong tinitiwalaan?
Walang itinatangi ang apoy sa bahay ng Panginoon at sa bahay ng hari. Magkasama ang dalawa sa iisang pangungusap, kasunod ang mga tahanan sa Jerusalem. Sabay na winawasak ang pagsamba, pamahalaan, at pang-araw-araw na pamumuhay. Pagkatapos ay ibinabagsak ang mga pader. Hindi lamang labanan ang nawawala sa lungsod, kundi pati ang mga kaayusang nagbigay-daan upang mamuhay sa loob nito.
Tiyak ang petsa at tungkulin ni Nabuzaradan. Isinasagawa ito ng isang pinangalanang opisyal para sa isang pinangalanang hari, hindi ng isang kapahamakang walang malinaw na may gawa. Inililista ng mga kasunod na talata ang mga metal ng templo na dinala sa Babilonia. Ang dating maingat na sinukat para sa banal na gusali ay pinagpuputol upang maibiyahe. Naglaan ang Aklat ng mga Hari ng mga kabanata sa paggawa ng mga iyon. Mahalaga rin ang pagtatala ng kanilang pagkawasak.
Gayunman, hindi inalis ang bawat tao sa lupain. Naiwan ang mga dukha upang mag-alaga ng ubasan at magsaka. Hindi nangangahulugang wala nang naninirahan sa Juda ang pagpapatapon at pagkawasak. Hindi rin ibig sabihin ng natitirang pagsasaka na hindi napinsala ang kanayunan. Ang kapitan ng mananakop ang nagpapasya kung sino ang aalis at mananatili. Hawak na ng Babilonia ang mga gusali, kayamanan, at paggalaw ng mga tao. Maging ang pananatili sa tahanan ay nasa kanyang pahintulot.