8:1At ang buong bayan ay nagpipisan na parang isang lalake sa luwal na dako na nasa harap ng pintuang-bayan ng tubig; at sila'y nangagsalita kay Ezra na kalihim, na dalhin ang aklat ng kautusan ni Moises, na iniutos ng Panginoon sa Israel.
8:2At dinala ni Ezra na saserdote ang aklat ng kautusan sa harap ng kapisanan, na mga lalake at mga babae, at lahat na makadidinig na may kaalaman nang unang araw ng ikapitong buwan.
8:3At binasa niya roon sa harap ng luwal na dako na nasa harap ng pintuang-bayan ng tubig, mula sa madaling araw hanggang sa katanghaliang tapat sa harapan ng mga lalake at mga babae, at ng makakaalam: at ang mga pakinig ng buong bayan ay nakikinig sa aklat ng kautusan.
8:4At si Ezra na kalihim ay tumayo sa pulpitong kahoy, na kanilang ginawa sa panukalang ito; at sa tabi niya ay nakatayo si Mathithias, at si Sema, at si Anaias, at si Urias, at si Hilcias, at si Maasias, sa kaniyang kanan; at sa kaniyang kaliwa, si Pedaias, at si Misael, at si Malchias, at si Hasum, at si Hasbedana, si Zacharias, at si Mesullam.
8:5At binuksan ni Ezra ang aklat sa paningin ng buong bayan; (sapagka't siya'y nasa mataas sa buong bayan;) at nang kaniyang buksan, ang buong bayan ay tumayo:
8:6At si Ezra ay pumuri sa Panginoon, na dakilang Dios. At ang buong bayan ay sumagot: Siya nawa, Siya nawa, na may pagtataas ng kanilang mga kamay: at kanilang iniyukod ang kanilang mga ulo, at nagsisamba sa Panginoon na ang kanilang mga mukha'y nakatungo sa lupa.
8:7Si Jesua naman, at si Bani, at si Serebias, at si Jamin, si Accub, si Sabethai, si Odias, si Maasias, si Celita, si Azarias, si Jozabed, si Hanan, si Pelaia, at ang mga Levita, ay nangagpakilala sa bayan ng kautusan; at ang bayan ay nakatayo sa kanilang dako.
8:8At sila'y nagsibasa sa aklat, sa kautusan ng Dios, na maliwanag; at kanilang ibinigay ang kahulugan, na anopa't kanilang nabatid ang binasa.
Pangatlo ang pagtuturo. Iyan ang tahimik ngunit mahalagang detalye sa pagpapakilala kay Ezra: itinuon niya ang puso sa pag-aaral ng kautusan, sa pagsunod dito, at sa pagtuturo nito. Ang gitnang pandiwa ang sumusubok sa katapatan ng dalawa pa. Hindi ito lalaking nag-iipon lamang ng kaalamang panrelihiyon para ipakita sa madla. Bago niya ituro ang kautusan, saklaw na nito ang kanyang pamumuhay.
Natunton na sa kabanata ang kanyang angkan ng mga saserdote hanggang kay Aaron, ngunit hindi ang pinagmulan ang tanging katibayan ng kanyang kakayahan. Bihasa siyang eskriba sa kautusan ni Moises. Pinaghirapan niya ang kanyang paghahanda; hindi lamang ito minana. Hindi rin nag-iisa ang pahintulot ng hari. Ipinagkaloob ng hari ang kahilingan, at agad itinatapat ng Aklat ni Ezra ang isa pang kamay sa pasiyang iyon: ang kamay ng PANGINOON niyang Diyos. Ganoon din inilalarawan ang kanyang pagdating, apat na buwan mula sa simula ng paglalakbay. Saklaw nito kapwa ang pahintulot sa palasyo at ang mahabang daan.
Kasama sa mga manlalakbay ang mga mang-aawit, bantay-pinto, saserdote, at tagapaglingkod sa templo. Hindi lamang nagpapalit ng tirahan ang isang iskolar. Nabibigyan ng mga tagapaglingkod ang sambayanang sumasamba, kasama ang isang gurong nagsimula sa sariling pamumuhay.