11:12At nagsugo si Jephte ng mga sugo sa hari ng mga anak ni Ammon, na nagsasabi, Anong ipinakikialam mo sa akin, na ikaw ay naparito sa akin upang lumaban sa aking lupain?
11:13At isinagot ng hari ng mga anak ni Ammon sa mga sugo ni Jephte, Sapagka't sinakop ng Israel ang aking lupain, nang siya'y umahong galing sa Egipto, mula sa Arnon hanggang sa Jaboc, at hanggang sa Jordan: kaya't ngayo'y ibalik mo ng payapa ang mga lupaing yaon.
11:14At nagsugo uli si Jephte ng mga sugo sa hari ng mga anak ni Ammon:
11:15At kaniyang sinabi sa kaniya, Ganito ang sabi ni Jephte, Hindi sumakop ang Israel ng lupain ng Moab, o ng lupain ng mga anak ni Ammon;
11:16Kundi nang sila'y umahon mula sa Egipto, at ang Israel ay naglakad sa ilang hanggang sa Dagat na Mapula, at napasa Cades:
11:17Nagsugo nga ang Israel ng mga sugo sa hari sa Edom, na nagsasabi, Isinasamo ko sa iyong paraanin mo ako sa iyong lupain: nguni't hindi dininig ng hari sa Edom. At gayon din nagsugo siya sa hari sa Moab; nguni't ayaw siya: at ang Israel ay tumahan sa Cades:
11:18Nang magkagayo'y naglakad sila sa ilang, at lumiko sa lupain ng Edom, at sa lupain ng Moab, at napasa dakong silanganan ng lupain ng Moab, at sila'y humantong sa kabilang dako ng Arnon; nguni't hindi sila pumasok sa hangganan ng Moab, sapagka't ang Arnon ay siyang hangganan ng Moab.
11:19At nagsugo ang Israel ng mga sugo kay Sehon na hari ng mga Amorrheo, na hari sa Hesbon; at sinabi ng Israel sa kaniya, Isinasamo namin sa iyo na paraanin mo kami sa iyong lupain hanggang sa aking dako.
11:20Nguni't si Sehon ay hindi tumiwala sa Israel upang paraanin sa kaniyang hangganan: kundi pinisan ni Sehon ang kaniyang buong bayan, at humantong sa Jaas, at lumaban sa Israel.
11:21At ibinigay ng Panginoon, ng Dios ng Israel si Sehon, at ang kaniyang buong bayan sa kamay ng Israel, at sinaktan nila sila: sa gayo'y inari ng Israel ang buong lupain ng mga Amorrheo, na mga tagaroon sa lupaing yaon.
11:22At kanilang inari ang buong hangganan ng mga Amorrheo, mula sa Arnon hanggang sa Jaboc, at mula sa ilang hanggang sa Jordan.
11:23Ngayon nga'y inalisan ng ari ng Panginoon, ng Dios ng Israel ang mga Amorrheo sa harap ng bayang Israel, at iyo bang aariin ang mga iyan?
11:24Hindi mo ba aariin ang ibinigay sa iyo ni Chemos na iyong dios upang ariin? Sinoman ngang inalisan ng ari ng Panginoon naming Dios sa harap namin, ay aming aariin.
11:25At ngayo'y gagaling ka pa ba sa anomang paraan kay Balac na anak ni Zippor, na hari sa Moab? siya ba'y nakipagkaalit kailan man sa Israel o lumaban kaya sa kanila?
11:26Samantalang ang Israel ay tumatahan sa Hesbon at sa mga bayan nito, at sa Aroer at sa mga bayan nito, at sa lahat ng mga bayang nangasa tabi ng Arnon, na tatlong daang taon; bakit hindi ninyo binawi nang panahong yaon?
11:27Ako nga'y hindi nagkasala laban sa iyo, kundi ikaw ang gumawa ng masama sa pakikipagdigma mo sa akin: ang Panginoon, ang Hukom, ay maging hukom sa araw na ito sa mga anak ni Israel at sa mga anak ni Ammon.
11:28Nguni't hindi dininig ng hari ng mga anak ni Ammon ang mga salita ni Jephte na ipinaalam sa kaniya.
Ang lalaking pinagkaitan ng lugar sa bahay ng ama ay inalok na mamuno sa Gilead. Hindi nagbago ang kanyang pinagmulan sa pagitan ng dalawang pasiya. Nagbago ang banta ng mga Ammonita. Tinawag muna siyang makapangyarihang mandirigma ng Aklat ng mga Hukom bago sinabing patutot ang kanyang ina. Ginamit naman ng mga kapatid ang kalagayan ng ina upang ipagkait ang kanyang mana. Kapwa ibinigay sa simula ang dalawang paglalarawan; isa lamang ang pinagbatayan ng pagpapaalis.
Hindi tinanggap ni Jefta ang paanyaya ng mga pinuno na para bang walang naunang pagtanggi. Binanggit niya iyon, at naging mas malinaw ang mga kondisyon. Ang pagiging kapitan para sa digmaan ay naging pagiging pinuno ng lahat ng naninirahan sa Gilead. Tiniyak niya kung mananatili ang posisyong iyon kapag ibinigay ng PANGINOON ang tagumpay, at ginawang saksi ng mga pinuno ang PANGINOON sa kanilang pangako. Ibinigay ng talata 11 ang hayag na pagpapatibay: ginawa siyang pinuno at kapitan ng bayan, at nagsalita siya sa harap ng PANGINOON sa Mizpa. Hindi ito pagbabalik na walang kondisyon at walang mahirap na usapan. Pinagkasunduan, sinaksihan, at pinagtibay ang kanyang pagbabalik. Pinagkaitan siya ng pamilya ng bahagi; ipinagkatiwala naman ngayon ng pamayanan ang pamumuno.