8:9Nang magkagayo'y tinawag ang mga kalihim ng hari ng panahong yaon, sa ikatlong buwan, na siyang buwan ng Sivan, nang ikadalawang pu't tatlo niyaon; at nasulat ayon sa lahat na iniutos ni Mardocheo sa mga Judio at sa mga satrapa, at sa mga tagapamahala at mga prinsipe ng mga lalawigan na nandoon mula sa India hanggang sa Etiopia, na isang daan at dalawang pu't pitong lalawigan, sa bawa't lalawigan ayon sa sulat niyaon, at sa bawa't bayan ayon sa wika nila, at sa mga Judio ayon sa sulat nila, at ayon sa wika nila.
8:10At kaniyang sinulat sa pangalan ng haring Assuero, at tinatakan ng singsing ng hari, at nagpadala ng mga sulat sa pamamagitan ng mga sugo na nagsisipangabayo na nangakasakay sa mga matulin na kabayo na ginagamit sa paglilingkod sa hari, at sa mga batang dromedario;
8:11Na pinagkakalooban ng hari ang mga Judio na nangasa bawa't bayan, na magpipisan, at ipagsanggalang ang kanilang buhay, upang magpahamak, pumatay, at magpalipol, sa buong kapangyarihan ng bayan at lalawigan na loloob sa kanila, sa kanilang mga bata at mga babae, at kumuha ng samsam sa kanila na pinakahuli,
8:12Sa isang araw sa lahat na lalawigan ng haring Assuero, nang ikalabing tatlong araw ng ikalabing dalawang buwan, na siyang buwan ng Adar.
8:13Isang salin ng sulat na ang pasiya'y ihayag sa bawa't lalawigan, ay nahayag sa lahat ng mga bayan, at upang ang mga Judio ay magsihanda sa araw na yaon na magsipanghiganti sa kanilang mga kaaway.
8:14Sa gayo'y ang mga sugo na nangasasakay sa mga matulin na kabayo na ginagamit sa paglilingkod sa hari ay nagsilabas, na nangagmamadali at nangagtutumulin sa utos ng hari; at ang pasiya ay nahayag sa Susan na bahay-hari.
8:15At si Mardocheo ay lumabas mula sa harapan ng hari na nakapanamit hari na bughaw, at puti, at may dakilang putong na ginto, at may balabal na mainam na lino at kulay ube: at ang bayan ng Susan ay humiyaw at natuwa.
8:16Nagkaroon ang mga Judio ng kaliwanagan at ng kasayahan, at ng kagalakan at ng karangalan.
8:17At sa bawa't lalawigan, at sa bawa't bayan, saan man dumating ang utos ng hari at pasiya niya, ay nagkaroon ang mga Judio ng kasayahan at kagalakan, ng kapistahan at mabuting araw. At marami na mula sa mga bayan ng lupain ay naging mga Judio; sapagka't ang takot sa mga Judio ay suma kanila.
Naitatala muna ang pangalan bago makatanggap ng gantimpala ang tao. Isinusumbong ni Esther ang balak sa pangalan ni Mordecai. Madaling malampasan ang detalyeng iyon, ngunit dahil dito, hindi natatabunan ng paglapit ng reyna sa hari ang ginawa ng kanyang pinsan. Siya ang makapaghahatid ng babala. Hindi ibig sabihin na sa kanya nagmula iyon.
Iniimbestigahan ang sumbong at napatutunayan ang usapin. Magkaiba sa salaysay ang nakuhang impormasyon at ang pagpapatunay dito. Hindi pinatay ang dalawang bantay ng pinto dahil lamang nagsumbong si Mordecai. Malapit ang banta dahil may daan sila patungo sa hari. Samantala, ang lalaking nasa tarangkahan ang naging kapaki-pakinabang kung saan naging mapanganib ang sariling mga lingkod ng palasyo.
Ngunit pagtatala, hindi pagtataas ng tungkulin, ang dulo ng talata. Walang parada, bagong katungkulan, o binanggit na bayad. Sa kabanata 6, mapatutunayang wala pang nagawa para sa kanya. Maaaring ipagkamali ang kawalan ng gantimpala sa kawalan ng tala, ngunit malinaw na magkahiwalay ang mga ito sa Aklat ni Esther. Napanatili ang pangalan. Hindi pa nababayaran ang utang na loob. Nagawang alalahanin ng pamamahala sa palasyo ang pangyayari nang walang ginagawa para sa taong may ambag. Maayos ang talaan. Ibang tanggapan yata ang pasasalamat.