Miguel

Magkasamang mahalaga ang unang araw at ang dalawampu't isang araw. Narinig na ang mga salita ni Daniel nang simulan niyang maghangad ng pagkaunawa, ngunit inilalarawan ng mensahero ang matagal na paghadlang bago siya nakarating. Hindi ipinapakitang hindi umabot sa Diyos ang panalangin dahil sa pagkaantala. Magkaiba sa kabanata ang panalanging narinig at ang sagot na agad nakikita.

Isang kilos, hindi talumpati, ang pagpapakilala kay Miguel: dumating siya upang tumulong. Hinarangan ng prinsipe ng Persia ang nagsasalita na hindi pinangalanan, at sumaklolo ang isa sa mga pangunahing prinsipe. Inilalagay ng titulong iyon si Miguel sa isang kaayusan ng kapangyarihan sa langit; hindi nito inilalatag ang buong hanay ng kaayusang iyon. Totoo ang tunggalian sa loob ng pangitain, ngunit hindi inilalarawan ang mga sandata, pamamaraan, at buong organisasyon nito. Lampas sa talata ang detalyadong paliwanag sa mga bagay na iyon.

Mahalaga rin kung saan hahantong ang pagtulong. Dumarating ang mensahero upang ipaunawa kay Daniel ang mangyayari sa kanyang bayan. Nagsisilbi ang pagkilos ni Miguel sa pagdating ng paliwanag, hindi sa hiwalay na pagpapamalas ng galing ng isang anghel. Sa simula ng kabanata, nagdadalamhati si Daniel at umiiwas sa karaniwang ginhawa. Sa likod ng mga araw na nakikita, inilalagay ng teksto ang pakikibakang hindi nakikita. Ganito ipinakikilala ang unang pinangalanang tagapagtanggol: dumating upang tumulong.

Nagtatapos ang naunang versikulo sa isang pinunong umaabot sa wakas na walang tumutulong. Nagsisimula naman ito sa pagtindig ni Miguel para sa bayan ni Daniel. Tumatawid sa paghahati ng kabanata ang kaibahan: nauuwi sa pag-iisa ang tila napakalakas na pinuno, samantalang may tagapagtanggol ang bayang nanganganib. Hindi dapat itago ng pagitan ng mga kabanata ang pagbaligtad na iyon.

Hindi ibig sabihin ng presensiya ni Miguel na wala nang paghihirap. Walang kapantay ang tinding inilalarawan sa mismong pangungusap na nangangako ng pagliligtas. Hindi dalawang magkasalungat na kinabukasan ang inihaharap ng teksto, isang nakatatakot at isang nakaaaliw. Nasa loob ng krisis ang pagtatanggol, hindi nito pinapalitan ang krisis ng mas magaan na paglalarawan.

Nililinaw ng aklat sa dulo ng versikulo ang pangako. Ang maliligtas ay ang mga nakatalang naroon; hindi ito malabong pahayag tungkol sa bawat indibidwal na kabilang sa isang bansa. Kaagad pagkatapos, bumubukas ang tanawin sa paggising ng mga patay, ang iba tungo sa buhay na walang hanggan at ang iba sa kahihiyan. Kaya kasabay ng pagkabuhay na muli at paghuhukom ang pagliligtas, hindi lamang ng pananatili ng isang pamahalaan. Tumatayo si Miguel para sa bayan, ngunit nakaugnay ang kanilang huling kinabukasan sa tala at paggising na hindi kayang kontrolin ng kanilang mga mang-aapi.

Higit sa isang labanan ang nawala sa dragon. Nawalan siya ng lugar. Ang pagkawala ng kanilang puwesto sa langit ang nagtuturing sa bunga ng labanan bilang pagpapalayas, at tatlong ulit itong sinasabi ng kasunod na versikulo. Mas kaunti ang salitang naglalarawan ng labanan kaysa sa kumikilala kung sino ang pinaalis at saan siya napunta.

Hindi hinahayaang maging malabong sagisag ang dragon ng anumang panganib na maisip ng mambabasa. Siya ang matandang ahas, ang Diyablo at Satanas, ang nanlilinlang sa buong daigdig. Tiyak na kalaban ang hinaharap ni Miguel at ng kanyang mga anghel. Ngunit hindi nangangahulugan ang kanilang tagumpay na agad nang wala ang panganib sa lupa. Magkasamang ipinahahayag pagkatapos ang kagalakan sa langit at babala sa lupa, kung saan patuloy ang pananalakay ng natalong kaaway. Ang mapatalsik ay hindi katumbas ng mawalan ng kakayahang manakit.

Hindi rin ginagawang sentro ng kaligtasan si Miguel ng awit pagkatapos ng labanan. Ipinahahayag nito ang kaharian ng Diyos at kapangyarihan ni Cristo, saka ang tagumpay sa pamamagitan ng dugo ng Kordero at salita ng patotoo. Bahagi ng mas malawak na tagumpay na iyon ang pakikipaglaban ni Miguel. Nailalarawan ng Aklat ng Apocalipsis ang tunay na tunggalian sa langit nang hindi ginagawang huling paliwanag ang palabas ng kapangyarihang militar. Ang tagapagtanggol na pinangalanan sa Daniel ay namumuno ngayon sa mga anghel laban sa tagapagparatang. Ang kasunod na pahayag ang nagbibigay-kahulugan sa tagumpay, hindi isang inimbentong paglalarawan ng kanyang espada.