1:26Nang ikaanim na buwan nga'y sinugo ng Dios ang anghel Gabriel sa isang bayan ng Galilea, ngala'y Nazaret,
1:27Sa isang dalagang magaasawa sa isang lalake, na ang kaniyang ngala'y Jose, sa angkan ni David; at Maria ang pangalan ng dalaga.
1:28At pumasok siya sa kinaroroonan niya, at sinabi, Magalak ka, ikaw na totoong pinakamamahal, ang Panginoon ay sumasa iyo.
1:29Datapuwa't siya'y totoong nagulumihanan sa sabing ito, at iniisip sa kaniyang sarili kung anong bati kaya ito.
1:30At sinabi sa kaniya ng anghel, Huwag kang matakot, Maria: sapagka't nakasumpong ka ng biyaya sa Dios.
1:31At narito, maglilihi ka sa iyong tiyan, at manganganak ka ng isang lalake, at tatawagin mo ang kaniyang pangalang JESUS.
1:32Siya'y magiging dakila, at tatawaging Anak ng Kataastaasan: at sa kaniya'y ibibigay ng Panginoong Dios ang luklukan ni David na kaniyang ama:
1:33At siya'y maghahari sa angkan ni Jacob magpakailan man; at hindi magkakawakas ang kaniyang kaharian.
1:34At sinabi ni Maria sa anghel, Paanong mangyayari ito, sa ako'y hindi nakakakilala ng lalake?
1:35At sumagot ang anghel, at sinabi sa kaniya, Bababa sa iyo ang Espiritu Santo, at lililiman ka ng kapangyarihan ng Kataastaasan: kaya naman ang banal na bagay na ipanganganak ay tatawaging Anak ng Dios.
1:36At narito, si Elisabet na iyong kamaganak, ay naglihi rin naman ng isang anak na lalake sa kaniyang katandaan; at ito ang ikaanim na buwan niya, na dati'y tinatawag na baog.
1:37Sapagka't walang salitang mula sa Dios na di may kapangyarihan.
1:38At sinabi ni Maria, Narito, ang alipin ng Panginoon; mangyari sa akin ang ayon sa iyong salita. At iniwan siya ng anghel.
Hindi gawing mas kamangha-mangha ang pangitain ang unang nakatalang tungkulin ni Gabriel. Ang tungkulin niya ay ipaunawa ito. Nakakita na si Daniel ng pambihirang mga bagay, ngunit hindi sapat ang pagkakita upang malaman ang kahulugan. Pinapangalanan ng isang tinig ang mensahero at inaatasang tugunan ang kakulangang iyon.
Hindi nananatiling maayos na nagsusulat si Daniel habang nangyayari ang pagharap. Lumalapit si Gabriel; bumabagsak si Daniel nang patirapa. Habang nagsisimula ang paliwanag, mahimbing siyang natutulog na nakasubsob sa lupa, hanggang hawakan siya at itayo. Ang mensaherong nagdadala ng pakahulugan ang siya ring tumutulong sa nakikinig upang matanggap ito. Hindi ipinapakitang kontrolado ni Daniel ang pangitain o ang pagpapaliwanag dito.
Paulit-ulit ding binibigyang-pansin ang panahon: panahon ng wakas, huling yugto ng poot, takdang panahon. May hangganan ang nakababagabag na karahasan sa pangitain; hindi ito walang katapusang pagpapalit ng mga sungay na gumagawa ng anumang gusto nila. Sa kasunod na mga versikulo, kinikilala ang lalaking tupa bilang Media at Persia at ang kambing bilang Grecia. May tinutukoy ang mga sagisag sa kasaysayan; hindi sila nakalaan sa anumang maginhawang hula. Magkakaiba ang pagbasa sa buong saklaw ng panghuling katuparan. Ngunit malinaw ang atas kay Gabriel: may kasamang pagpapaliwanag ang kapahayagan, hindi lamang dagdag na pagkamangha.