Mga tauhan ng Bibliya

Zedekias

Ang huling hari ng Juda, na paulit-ulit humihingi sa propeta ng salita nang palihim at ni minsan ay hindi ginawa ang sinasabi nito.

Iniluklok si Zedekias sa trono ni Nabucodonosor, na binago ang kaniyang pangalan mula sa Matanias bilang paraan ng pagsasabi kung kanino siya pag-aari, at dalawampu’t isang taong gulang siya. Naghimagsik pa rin siya, at tumagal ang pagkubkob nang isa’t kalahating taon hanggang wala nang tinapay sa lungsod. Sa buong panahong iyon ay palihim niyang ipinasusundo si Jeremias, tinatanong kung may salita mula sa PANGINOON, tumatanggap ng parehong sagot sa tuwina, at walang ginagawa rito dahil natatakot siya sa sarili niyang mga opisyal. Nang mabutas ang pader ay tumakas siya nang gabi sa pintuang nasa pagitan ng dalawang pader at nahuli siya sa mga kapatagan ng Jerico.

Saan siya lumilitaw2 Mga Hari 24 hanggang 25 · 2 Mga Cronica 36

Mag-scroll pababa para sa salaysay
Zedekias

Ang mga bahagi, sa pagkakasunod na ibinibigay ng teksto.

Ang salaysay ni Zedekias

  1. 01

    2 Mga Hari 24:17-20

    Binago niya ang kaniyang pangalan

    Inilagay ng Babilonia, pinangalanang muli ng Babilonia, dalawampu’t isang taong gulang. Gumawa siya ng masama ayon sa lahat ng ginawa ni Joacim, at naghimagsik laban sa haring naglagay sa kaniya roon.

    Nagsisimula ang kanyang paghahari sa pagpapalit ng ibang tao sa kanyang pangalan. Si Nabucodonosor ang nagtakda ng pagluklok at ng bagong pangalan, kaya sa isang pangungusap pa lamang ay makikita na ang hangganan ng kalayaan ng Juda. Hindi ito ang unang pagdating ng Babilonia sa Jerusalem. Sa mga naunang talata, dinala na sa pagkabihag si Joachin, mga pinuno, mga bihasang manggagawa at mga kayamanan. Isang kahariang nabawasan na nang malaki ang lakas ang tinanggap ni Matanias.

    Gayunman, kabilang siya sa pamilya ni Josias, hindi ni Nabucodonosor. Ang pagtukoy sa kapatid ng ama ay nagpapakilalang tiyuhin siya ng ipinatapong si Joachin. Nagpapatuloy ang dinastiya, ngunit dayuhang hari na ang nag-aayos ng paghalili sa loob nito. Ang pahintulot na maupo sa trono ay hindi katumbas ng kalayaan.

    Inilalagay ng Aklat ng Ikalawang Mga Hari ang labing-isang taon ni Sedequias sa loob ng mas mahabang salaysay ng paghatol, at inihahambing ang kanyang asal kay Joacim. Kaya hindi basta inilalarawan ang kanyang pag-aalsa bilang isang hiwalay na pasiyang militar na pumalpak. Magkaiba pa rin ang paghirang ng Babilonia at ang pagtatasa ng PANGINOON. Ipinapaliwanag ng una kung paano niya nakuha ang katungkulan. Ang ikalawa ang sukatan ng kanyang paghahari.

    Talata sa talata

    1. 24:17

      Tiyuhin ang kahulugan ng Hebreong dod, at si Joachin ang tinutukoy na pamangkin dito. Kapatid ang nasa Ang Dating Biblia sa Ikalawang Mga Cronica 36:10; mas tiyak na relasyon ang ibinibigay ng Ikalawang Mga Hari.

    2. 24:17

      Ang Sedequias na ito ay hindi ang propetang kapangalan niya na humarap kay Micaias sa Unang Mga Hari 22:24. Hindi dapat pagsamahin ang mga salaysay ng magkaibang tao dahil lamang sa iisang pangalan.

    3. 24:19

      Kay Joacim ang paghahambing, hindi kay Josias na ama ni Sedequias. Tahasang kinikilala ng Jeremias 37:1 si Sedequias bilang anak ni Josias.

    4. 24:20

      Idinaragdag ng Ikalawang Mga Cronica 36:13 na pinasumpa ni Nabucodonosor si Sedequias sa pangalan ng Diyos. Itinuturing ng Ezekiel 17:13-19 ang pag-aalsa bilang paglabag sa sumpa, hindi lamang pagpapalit ng dayuhang kakampi.

    2 Mga Hari 24:17-20

    Ang Dating Biblia 1905 · 4 talata

    24:17At ginawa ng hari sa Babilonia na hari si Matanias na kapatid ng ama ni Joachin na kahalili niya, at binago ang kaniyang pangalan ng Sedecias.

    24:18Si Sedecias ay may dalawangpu't isang taon nang magpasimulang maghari, at siya'y nagharing labing isang taon sa Jerusalem: at ang pangalan ng kaniyang ina ay Amutal na anak ni Jeremias na taga Libna.

    24:19At siya'y gumawa ng masama sa paningin ng Panginoon, ayon sa lahat na ginawa ni Joachin.

    24:20Sapagka't sa pamamagitan ng galit ng Panginoon ay nangyari sa Jerusalem at sa Juda, hanggang sa kaniyang itinaboy sila sa kaniyang harap: at si Sedecias ay nanghimagsik laban sa hari sa Babilonia.

    2 Mga Hari 24:17-20: Binago niya ang kaniyang pangalan
  2. 02

    Jeremias 38:14-23

    May salita ba mula sa PANGINOON

    Palihim niyang ipinasundo ang propeta sa ikatlong pasukan ng bahay at sumumpa siyang hindi niya ito papatayin. Sinabihan siyang lumabas at sumuko at mabuhay, at sumagot siyang natatakot siya sa mga Judiong tumiwalag na.

    Hinihingi ng hari na walang ilihim, ngunit kailangan muna ng propeta ang katiyakang hindi siya papatayin dahil sa pagsasabi ng totoo. Ganoon ang kalagayan ng pribadong pag-uusap na ito. Kayang ipangako ni Sedequias na ililigtas niya ang buhay ni Jeremias; may dalang salita si Jeremias tungkol sa paraan upang maligtas ang buhay mismo ni Sedequias. Sa sumpa ay tinatawag ang PANGINOON na nagbibigay ng buhay. Agad namang nakatuon ang sagot sa posibilidad na mabuhay.

    Malinaw ang mga pagpipilian. Kung susuko sa mga pinuno ng Babilonia, maliligtas ang hari, kanyang sambahayan at lungsod mula sa ipinahayag na pagwasak. Kung tatanggi, masusunog ang lungsod at mabibihag din siya. Hindi sinabi ni Sedequias na malabo ang sagot. May pinangalanan siyang takot: baka ibigay siya sa mga Judiong kumampi na sa Babilonia at kutyain nila siya. Tuwirang sinagot ni Jeremias ang takot na iyon at muling nakiusap na sumunod siya. Hindi sinasabi ng talata na pare-parehong wala nang pag-asa ang lahat ng maaaring piliin.

    Nagtatapos ang babala sa tinig ng mga babae sa palasyo na dadalhing bihag. Itinuturo ng kanilang mga salita ang mga pinagkakatiwalaang kaibigang nag-udyok sa hari at pagkatapos ay tumalikod sa kanya. Hindi lamang kaligtasan ng isang tao ang saklaw ng pribadong pag-uusap. Kasama sa sagot ang kanyang sambahayan at mga tahanan ng lungsod.

    Talata sa talata

    1. 38:16

      Tahasang lihim ang sumpa at tinatawag nito ang PANGINOON na nagbibigay ng buhay. Iniuugnay ng pananalitang iyon ang pangako ng hari sa may-kondisyong pangakong kasunod na inihatid ni Jeremias.

    2. 38:17-18

      Nakasalalay sa pagsuko ang pagkaligtas ng lungsod. Hindi dapat palitan ang mga talata ng pahayag na tiyak na masusunog ang lungsod anuman ang tugon ni Sedequias.

    3. 38:19

      Ang mga kumampi sa mga Caldeo ay mga Judiong lumipat sa panig ng Babilonia. Sila, hindi lamang ang mga pinuno ng Babilonia, ang tahasang pinangalanan ni Sedequias bilang kinatatakutan niya.

    4. 38:22

      Ang mga kaibigan ay salin ng Hebreong pananalita para sa mga lalaking may payapang ugnayan sa hari, ang kanyang pinagkakatiwalaang mga kasama. Ang kaibhan ay ang mga inaasahang aagapay sa kanya ang nag-udyok at pagkatapos ay tumalikod.

    Jeremias 38:14-23

    Ang Dating Biblia 1905 · 10 talata

    38:14Nang magkagayo'y nagsugo si Sedechias na hari, at ipinagsama si Jeremias na propeta sa ikatlong pasukan na nasa bahay ng Panginoon: at sinabi ng hari kay Jeremias, Magtatanong ako sa iyo ng isang bagay; huwag kang maglihim ng anoman sa akin.

    38:15Nang magkagayo'y sinabi ni Jeremias kay Sedechias, Kung saysayin ko sa iyo, hindi mo baga tunay na ipapapatay ako? at kung bigyan kita ng payo, hindi ka makikinig sa akin.

    38:16Sa gayo'y si Sedechias ay sumumpang lihim kay Jeremias, na nagsasabi, Buhay ang Panginoon na lumalang ng ating kaluluwa, hindi kita ipapapatay, o ibibigay man kita sa kamay ng mga lalaking ito na nagsisiusig ng iyong buhay.

    38:17Nang magkagayo'y sinabi ni Jeremias kay Sedechias, Ganito ang sabi ng Panginoon, ng Dios ng mga hukbo, ng Dios ng Israel, Kung iyong lalabasin ang mga prinsipe ng hari sa Babilonia, mabubuhay ka nga, at ang bayang ito ay hindi masusunog ng apoy; at ikaw ay mabubuhay, at ang iyong sangbahayan:

    38:18Nguni't kung hindi mo lalabasin ang mga prinsipe ng hari sa Babilonia, mabibigay nga ang bayang ito sa kamay ng mga Caldeo, at kanilang susunugin ng apoy, at ikaw ay hindi makatatanan sa kanilang kamay.

    38:19At sinabi ni Sedechias na hari kay Jeremias, Ako'y natatakot sa mga Judio na kumampi sa mga Caldeo, baka ako'y ibigay nila sa kanilang kamay, at kanilang libakin ako.

    38:20Nguni't sinabi ni Jeremias, Hindi ka ibibigay nila. Isinasamo ko sa iyo, na talimahin mo ang tinig ng Panginoon, tungkol sa aking sinalita sa iyo: sa gayo'y ikabubuti mo, at ikaw ay mabubuhay.

    38:21Nguni't kung ikaw ay tumangging lumabas, ito ang salita na ipinakilala sa akin ng Panginoon,

    38:22Narito, lahat ng babae na naiwan sa bahay ng hari sa Juda ay malalabas sa mga prinsipe ng hari sa Babilonia, at ang mga babaing yaon ay mangagsasabi, Hinikayat ka ng iyong mga kasamasamang mga kaibigan, at nanaig sa iyo: ngayon ang iyong paa nga ay nalubog sa burak, at sila'y nagsitalikod.

    38:23At kanilang dadalhin ang lahat mong asawa at ang iyong mga anak sa mga Caldeo, at hindi ka makatatanan sa kanilang kamay, kundi ikaw ay mahuhuli ng kamay ng hari sa Babilonia: at iyong ipasusunog ng apoy ang bayang ito.

  3. 03

    2 Mga Hari 25:1-3

    Labingwalong buwan, at walang tinapay

    Nagtayo ng mga kuta sa palibot ng lungsod sa bawat panig, at nanaig ang taggutom kaya walang tinapay para sa bayan ng lupain. Tumpak na ibinigay ang ikasiyam na araw ng ikaapat na buwan.

    Hindi ang taas ng pader ang huling sukatan bago ito mabutas. Ang kawalan ng tinapay ang sukatan. Nakapaligid ang hukbo ng Babilonia, umaabot ang pagkubkob sa isa pang taon ng paghahari, at gutom ang tahasang sinasabing nananaig. Sa pagkakasunod ng salaysay, hindi pa bumibigay ang mga pintuang-bayan nang maubos na ang kakayahan ng lungsod na pakainin ang mga tao.

    Humigit-kumulang labingwalong buwan ang saklaw ng mga petsa, ngunit tatlong talata lamang ang inilaan dito ng Aklat ng Ikalawang Mga Hari. Hindi kawalan ng laman ang pagtitipid sa salita. Nasa labas ang mga hukbo at mga gawang pangkubkob; nasa loob ang kakulangang hindi malulutas ng anumang paglalarawan ng kapangyarihan ng hari. Ginagawang kongkreto ng Jeremias 37:21 ang kakulangan sa isang arawang rasyon: iniutos ng hari na bigyan ng tinapay ang bilanggong propeta hanggang maubos ang tinapay sa lungsod. Itinatala rito ang gayon ding hangganan para sa buong bayan. Napabagal ng mga pader ang hukbo. Wala silang naibigay na tinapay.

    Talata sa talata

    1. 25:1

      Ang mga kuta ay mga gawang pangkubkob ng mga kalaban sa palibot ng Jerusalem, hindi bagong mga tanggulan para sa lungsod. Malinaw kung saan nanggagaling ang banta.

    2. 25:2

      Itinatala ng Jeremias 37:5-11 ang pansamantalang pag-alis ng mga Babilonio nang lumapit ang hukbo ng Egipto. Hindi dapat ilarawan ang kabuuang panahon ng pagkubkob bilang isang pagkakapaligid na hindi kailanman naantala.

    3. 25:3

      Inuulit ng Jeremias 52:6 ang ikasiyam na araw ng ikaapat na buwan at ang kawalan ng tinapay. Ang humigit-kumulang labingwalong buwan ay paglalarawan ng pagitan ng mga petsa, hindi tiyak na pagtutumbas sa makabagong kalendaryo.

    2 Mga Hari 25:1-3

    Ang Dating Biblia 1905 · 3 talata

    25:1At nangyari nang ikasiyam na taon ng kaniyang paghahari sa ikasangpung buwan, nang ikasangpung araw ng buwan, na si Nabucodonosor na hari sa Babilonia ay naparoon, siya at ang buo niyang hukbo, laban sa Jerusalem, at humantong laban doon; at nagsipagtayo sila ng mga kuta sa palibot laban doon.

    25:2Sa gayo'y nakubkob ang bayan hanggang sa ikalabing isang taon ng haring Sedecias.

    25:3Nang ikasiyam na araw ng ikaapat na buwan, ang kagutom ay lumala sa bayan, na anopa't walang tinapay sa bayan ng lupain.

    2 Mga Hari 25:1-3: Labingwalong buwan, at walang tinapay
  4. 04

    2 Mga Hari 25:4-7

    Ang pintuang nasa pagitan ng dalawang pader

    Lumabas siya nang gabi patungo sa kapatagan at naghiwa-hiwalay sa kaniya ang hukbo. Nahuli sa Jerico, pinatay ang kaniyang mga anak sa harap niya, dinukit ang kaniyang mga mata, at iginapos siya ng mga tanikalang tanso.

    Pagsuko ang inialok na paraan ng paglabas. Isang pintuan ang piniling labasan. Mahalaga ang pagkakaibang iyon sa tabi ng Jeremias 38:17-18: sinabi sa hari na ang paglabas patungo sa mga pinuno ng Babilonia ay makapagliligtas sa buhay niya at sa kanyang sambahayan. Dito, lumabas siya sa gabi upang takasan sila. Hindi awtomatikong pagsunod sa utos na may kasamang pangako ang pag-alis sa lungsod.

    Tinutukoy ng halamanan ng hari ang dinaanan, ngunit walang naibibigay na proteksiyon sa labas ng pader ang isang maharlikang lugar. Nagkawatak-watak ang mga kawal, at ang lalaking tinatawag pa ring hari ay iniharap sa ibang hari upang hatulan. Naiwan ang titulo kahit nawala na ang kapangyarihan. Sa Ribla, napakatiyak ng mabigat na pagkakasunod: pinatay ang kanyang mga anak sa harap ng kanyang mga mata, saka siya binulag. Hindi lamang ibinalita sa kanya ang kanilang kamatayan pagkatapos. Ipinakita iyon sa kanya.

    Walang naitalang pananalita ni Sedequias sa puntong ito. Hindi na kailangan ang inimbentong sigaw upang pabigatin ang nakasulat. Tinatapos ang pangungusap ng mga gapos na tanso at pagdadala sa Babilonia. Dinala siyang buhay. Hindi dahil doon ay magaan na ang wakas.

    Talata sa talata

    1. 25:4

      Ang mga Caldeo rito ay ang mga hukbo ng Babilonia na nakapaligid sa Jerusalem. Ipinapaalala ng nasa panaklong na nagsimula ang pagtakas sa gabi mula sa lungsod na kinukubkob, hindi sa lugar na walang nagbabantay.

    2. 25:6

      Inilalagay ng Jeremias 39:5 ang Ribla sa lupain ng Hamat. Doon hinatulan si Sedequias, hindi sa lugar na pinagkahulihan sa kanya malapit sa Jerico.

    3. 25:7

      Hindi sinasabi ang mga edad ng mga anak. Hindi dapat ilarawan sa mga salita ang tagpo na para bang tinukoy silang lahat bilang maliliit na bata.

    4. 25:7

      Idinaragdag ng Jeremias 52:11 na nanatili si Sedequias sa bilangguan hanggang mamatay. Hindi dapat sa kanya iugnay ang pagpapalaya kay Joachin na nakatala sa Ikalawang Mga Hari 25:27-30.

    2 Mga Hari 25:4-7

    Ang Dating Biblia 1905 · 4 talata

    25:4Nang magkagayo'y gumawa ng isang butas sa kuta ng bayan, at ang lahat na lalaking mangdidigma ay nagsitakas sa gabi sa daan ng pintuang-bayan sa pagitan ng dalawang kuta, na nasa siping ng halamanan ng hari (ang mga Caldeo nga ay nangasa tapat ng palibot ng bayan;) at ang hari ay yumaon sa daan ng Araba.

    25:5Nguni't hinabol ng hukbo ng mga Caldeo ang hari, at inabutan nila siya sa mga kapatagan ng Jerico: at ang buo niyang hukbo ay nangalat sa kaniya.

    25:6Nang magkagayo'y kinuha nila ang hari at dinala nila siya sa hari sa Babilonia sa Ribla; at sila'y nangagbigay ng kahatulan sa kaniya.

    25:7At kanilang pinatay ang mga anak ni Sedecias, sa harap ng kaniyang mga mata, at inukit ang mga mata ni Sedecias at siya'y nilagyan ng damal, at dinala siya sa Babilonia.

    2 Mga Hari 25:4-7: Ang pintuang nasa pagitan ng dalawang pader
  5. 05

    2 Mga Hari 25:8-21

    Ang bahay na sinunog, ang mga haliging binasag

    Sinunog ang templo, ang palasyo at bawat malaking bahay, giniba ang mga pader, at dinala sa Babilonia ang tanso ng dalawang haligi at ng dagat dahil hindi ito matimbang.

    Nananatili ang mga sukat ng haligi, ngunit nawawala ang kanilang kinalalagyan. Minsang inilarawan ng Aklat ng Unang Mga Hari ang paggawa sa malalaking kagamitang tanso ng templo. Ngayon, humihinto ang Aklat ng Ikalawang Mga Hari sa gayunding uri ng detalye habang winawasak at inilalayo ang mga iyon. Nasa tala pa rin ang taas, mga kapitel at mga granada. Ngunit talaan na ito ng mga sinamsam.

    Hindi lamang mamahaling metal ang saklaw ng paulit-ulit na pagkuha. Inilalarawan pa rin ang mga kagamitan bilang mga ginamit sa paglilingkod. Iniingatan ng maikling pariralang iyon ang kanilang gamit kahit pinagsasama na ang ginto sa ginto at ang pilak sa pilak. Inilalabas mula sa sinunog na bahay ang mga kasangkapan sa pagsamba. Binabanggit si Solomon sa gitna ng pagkalas, kaya masakit na nakikita ang pagitan ng pagtatayo at pagwasak nang hindi nangangailangan ng inimbentong saksi.

    Kasunod ng mga bagay ang mga tao sa talaan ng pagkawala. May mahihirap na naiwan upang magtrabaho sa mga ubasan at bukid, kaya hindi inilalarawan ng talata ang lupaing lubusang walang tao. Ngunit dinala sa Ribla at pinatay ang mga pari, bantay-pinto, pinunong militar at opisyal ng palasyo. Ang lugar na pinaghatulan kay Sedequias ay naging hantungan ng isa pang pangkat na hinatulan. Higit sa pagbagsak ng palasyo o dinastiya ang huling mga salita: dinala ang Juda palabas ng kanilang lupain. May mga pangalan at sukat ang mga nawala. Pagkatapos, pangalan na ng buong bansa ang binabanggit.

    Talata sa talata

    1. 25:8

      Ikapitong araw ng ikalimang buwan ang pagdating ni Nebuzaradan sa Ikalawang Mga Hari; ikasampung araw naman sa Jeremias 52:12. Dapat sabihin ang pagkakaiba, hindi palitan ng paliwanag tungkol sa tatlong araw na hindi tahasang ibinigay ng mga teksto.

    2. 25:12

      Nananatili sa lupain ang mahihirap na iniwang mag-alaga ng ubasan at magsaka. Hindi dapat palawakin ang pananalita tungkol sa pagpapatapon na para bang walang natirang sinuman.

    3. 25:13

      Ang dagat na tanso ay ang malaking palangganang metal na inilalarawan sa Unang Mga Hari 7:23-26, hindi isang anyong tubig na dinadala. Bahagi ng pagkalas sa mga kagamitan ng templo ang pagwasak dito.

    4. 25:17

      Tatlong siko ang taas ng kapitel sa Ang Dating Biblia rito, ayon sa Hebreo. Lima ang nasa Jeremias 52:22; hindi dapat tahimik na palitan ang bilang sa talatang ito upang tumugma sa katapat na salaysay.

    5. 25:19

      Limang lalaking dating nasa harap ng hari ang nakatala rito. Pito ang nasa katapat na pangkat sa Jeremias 52:25; dapat panatilihin ang parehong bilang ayon sa pagkakasulat.

    6. 25:21

      Pinatay sa Ribla ang pangkat na dinala roon sa mga talata 18-20, hindi lamang ipinatapon. Kasunod ng tahasang tala ng mga pagpatay ang pangungusap tungkol sa pag-alis ng Juda sa kanilang lupain.

    2 Mga Hari 25:8-21

    Ang Dating Biblia 1905 · 14 talata

    25:8Nang ikalimang buwan nga, nang ikapitong araw ng buwan, na siyang ikalabing siyam na taon ng haring Nabucodonosor, na hari sa Babilonia, ay naparoon sa Jerusalem si Nabuzaradan na punong kawal ng bantay, na lingkod ng hari sa Babilonia.

    25:9At kaniyang sinunog ang bahay ng Panginoon, at ang bahay ng hari; at ang lahat na bahay sa Jerusalem, sa makatuwid baga'y bawa't malaking bahay, ay sinunog niya ng apoy.

    25:10At ibinagsak ang mga kuta ng Jerusalem sa palibot, ng buong hukbo ng mga Caldeo, na kasama ng punong kawal ng bantay.

    25:11At ang nalabi na mga tao na naiwan sa bayan, at yaong nagsihiwalay, na nagsihilig sa hari sa Babilonia, at ang labi sa karamihan, ay dinalang bihag ni Nabuzaradan na punong kawal ng bantay.

    25:12Nguni't iniwan ng punong kawal ng bantay ang mga pinakadukha sa lupain upang maging maguubas at magbubukid.

    25:13At ang mga haliging tanso na nangasa bahay ng Panginoon, at ang mga tungtungan at ang dagatdagatan na tanso na nasa bahay ng Panginoon, ay dinurog ng mga Caldeo, at dinala ang tanso sa Babilonia.

    25:14At ang mga palayok, at ang mga pala, at ang mga gunting, at ang mga kutchara, at ang lahat na kasangkapan na tanso na kanilang ipinangangasiwa, ay kanilang dinala.

    25:15At ang mga apuyan, at ang mga mangkok; na ang sa ginto, ay ginto, at ang sa pilak ay pilak, pinagdadala ng punong kawal ng bantay.

    25:16Ang dalawang haligi, ang dagatdagatan, at ang mga tungtungan, na ginawa ni Salomon sa bahay ng Panginoon; ang tanso ng lahat ng kasangkapang ito ay walang timbang.

    25:17Ang taas ng isang haligi ay labing walong siko, at isang kapitel na tanso ang nasa dulo niyaon; at ang taas ng kapitel ay tatlong siko, na may yaring lambat at mga granada sa kapitel sa palibot, lahat ay tanso; at mayroong gaya ng mga ito ang ikalawang haligi na may yaring lambat.

    25:18At kinuha ng punong kawal ng bantay si Saraias na dakilang saserdote, at si Sophonias na ikalawang saserdote, at ang tatlong tagatanod-pinto:

    25:19At sa bayan ay kumuha siya ng isang pinuno na inilagay sa mga lalaking mangdidigma: at limang lalake sa kanila na nakakita ng mukha ng hari na nangasumpungan sa bayan: at ang kalihim, ang punong kawal ng hukbo, na humusay ng bayan ng lupain; at anim na pung lalake ng bayan ng lupain, na nangasumpungan sa bayan.

    25:20At kinuha sila ni Nabuzaradan na punong kawal ng bantay, at dinala sila sa hari sa Babilonia sa Ribla.

    25:21At sinaktan sila ng hari sa Babilonia, at pinatay sila sa Ribla, sa lupain ng Hamath. Sa gayo'y dinala ang Juda na bihag mula sa kaniyang lupain.

Bakit ito mahalaga

Isinara ni Zedekias ang kasaysayang nagsimula sa matatandang humihingi ng haring gaya ng mga bansa. Sinadyang pinakahuli ang huling tagpo: pinatay ang kaniyang mga anak sa harap niya, at iyon ang huli niyang nakita, dahil dinukit nila ang kaniyang mga mata at dinala siya sa Babilonia na nakatanikala. Sinunog ang templo, binasag ang mga haligi at dinala bilang tanso, at nagtapos ang aklat sa isang banyagang hukuman na may ibang hari ng Juda na kumakain sa hapag. Siya ang pag-aaral sa isang taong alam ang tamang sagot at kulang sa lakas ng loob.

1 awit

Ang musika

Bawat awit sa catalog na ang talata ay nasa loob ng mga kabanatang ito.

  1. 2 Mga Hari 23:31-25:30

    Nabuksan ang Jerusalem

Malapit dito

Lahat ng tauhan

Mag-ulat ng mali sa pahinang ito