3:4At ang hari ay naparoon sa Gabaon upang maghain doon; sapagka't yaon ang pinakamataas na dako; isang libong handog na susunugin ang inihandog ni Salomon sa dambanang yaon.
3:5Sa Gabaon ay napakita ang Panginoon kay Salomon sa panaginip sa gabi: at sinabi ng Dios, Hingin mo kung ano ang ibibigay ko sa iyo.
3:6At sinabi ni Salomon, Ikaw ay nagpakita sa iyong lingkod na aking amang kay David ng malaking kagandahang loob, ayon sa kaniyang inilakad sa harap mo sa katotohanan, at sa katuwiran, at sa katapatan ng puso sa iyo; at iyong iningatan sa kaniya itong dakilang kagandahang loob, na iyong binigyan siya ng isang anak na makauupo sa kaniyang luklukan, gaya sa araw na ito.
3:7At ngayon, Oh Panginoon kong Dios, iyong ginawang hari ang iyong lingkod na kahalili ni David na aking ama; at ako'y isang munting bata lamang; hindi ko nalalaman ang paglulumabas at pumasok.
3:8At ang iyong lingkod ay nasa gitna ng iyong bayan na iyong pinili, isang malaking bayan na hindi mabibilang o matuturingan dahil sa karamihan.
3:9Bigyan mo nga ang iyong lingkod ng isang matalinong puso upang humatol sa iyong bayan, upang aking makilala ang mabuti at ang masama; sapagka't sino ang makahahatol dito sa iyong malaking bayan?
3:10At ang pangungusap ay nakalugod sa Panginoon, na hiningi ni Salomon ang bagay na ito.
3:11At sinabi ng Dios sa kaniya, Sapagka't iyong hiningi ang bagay na ito, at hindi mo hiningi sa iyo ang mahabang buhay; o hiningi mo man sa iyo ang mga kayamanan, o hiningi mo man ang buhay ng iyong mga kaaway; kundi hiningi mo sa iyo'y katalinuhan upang kumilala ng kahatulan;
3:12Narito, aking ginawa ayon sa iyong salita: narito, aking binigyan ka ng isang pantas at matalinong puso; na anopa't walang naging gaya mo na una sa iyo, o may babangon mang sinoman pagkamatay mo.
3:13At akin namang ibinigay sa iyo ang hindi mo hinihingi, ang kayamanan at gayon din ang karangalan, na anopa't walang magiging gaya mo sa mga hari, sa lahat ng iyong mga kaarawan.
3:14At kung ikaw ay lalakad sa aking mga daan, upang ingatan ang aking mga palatuntunan, at ang aking mga utos, gaya ng inilakad ng iyong amang si David, ay akin ngang palalaunin ang iyong mga kaarawan.
3:15At nagising si Salomon, at narito, yao'y isang panaginip: at siya'y naparoon sa Jerusalem, at tumayo sa harap ng kaban ng tipan ng Panginoon, at naghandog ng mga handog na susunugin, at naghandog ng mga handog tungkol sa kapayapaan, at gumawa ng kasayahan sa lahat ng kaniyang mga lingkod.
Hindi tanghalian ang tinapay. Ebidensiya ito. May gawain ang bawat gamit na luma: tinagpiang sapatos, punit na sisidlang balat, lumang damit, at pagkaing mainit pa raw mula sa hurno bago ang napakahabang paglalakbay. Inayos ng mga taga-Gibeon ang kanilang mga dala upang magmukhang nakikita ang layo. Sinabi na ng Aklat ng Josue kung saan talaga sila nakatira; ang kapansin-pansin ay kung paanong nagkakaroon ng bigat ang inihandang anyo.
Hindi lubusang walang hinala ang Israel. Binanggit ng mga lalaki ang mahalagang posibilidad na kapitbahay lamang ang mga bisita. Hindi kailanman nagbigay ang sagot ng mapatutunayang bayang pinagmulan. Nagbigay ito ng paggalang, katanyagan ng PANGINOON, at lalo pang layo. Maging ang balita ay may hangganan. Egipto, Sihon, at Og ang binanggit, hindi Jerico at Ai, kahit sinasabi ng talata 3 na ang mga bagong pagkatalong iyon ang nag-udyok sa kanilang pagkilos.
Buhay ang ipinaglalaban ng panlilinlang, hindi lamang pakinabang sa kalakalan. Tahasang sasabihin sa talata 24 na natakot sila para sa kanilang buhay. Hindi nito ginagawang totoo ang kasinungalingan, ngunit hindi rin maaaring ituring ang tagpo na inosenteng biro tungkol sa panis na tinapay. Halos nakatatawa ang mga kasangkapan. Hindi nakatatawa ang nais nilang maiwasan.