Genesis 13:18
Nanirahan siya sa kapatagan ng Mamre
Pagkatapos maghiwalay kay Lot ay inilipat niya ang kaniyang tolda sa Hebron at nagtayo ng dambana. Naging himpilan niya ang dako sa buong natitirang buhay niya.
Talata sa talata
- 13:18
Tumutukoy ang Hebreong elone sa malalaking puno, karaniwang isinasaling ensina o terebinto. Ganito rin ang mga punong encina ni Mamre sa talata: mga puno ang palatandaan ng dako, hindi patag na lupain.
- 13:18
Ang paglilipat ng tolda ay paglipat ng kampo, hindi pagtatapon sa tirahan.
- 13:18
Ayon sa 2 Samuel 5:5, naghari si David sa Juda mula sa Hebron nang pitong taon at anim na buwan bago siya naghari sa Jerusalem.













Hindi bahay ang unang itinayo ni Abram sa Hebron. Tolda pa rin ang kaniyang tirahan; dambana ang itinayo niya. Maliit na pagkakaiba itong madaling malampasan, ngunit malinaw nitong inilalarawan ang kaniyang kalagayan sa lupain. Maaari siyang manirahan, maglakbay, at sumamba rito nang hindi pa hawak ang pamanang ipinangako sa kaniyang mga inapo.
Kasunod ang talata ng utos na lakarin ang haba at lapad ng lupain. Kaya higit ito sa pagpapalit ng tirahan matapos humiwalay kay Lot. Naglalagay ito ng tunay na kampo sa loob ng lupang ipinangako. Hindi isinasantabi ng Aklat ng Genesis ang karaniwang heograpiya kapag tinatalakay ang pangako ng Diyos: may mga puno, mga kapitbahay na papangalanan sa susunod na kabanata, at mga lugar na kailangang tirhan ng isang sambahayan.
Magiging higit pa sa kampong ito ang Hebron. Maghahari roon si David bago maging kabisera ang Jerusalem. Ngunit pumasok ang lugar sa buhay ni Abram nang walang trono, palasyo, o kasulatan ng pagbili. Hindi dapat matabunan ng magiging katanyagan nito ang payak na tagpong narito. Isang sambahayan ang nagtayo ng tolda. Isang lalaki ang nagtayo ng dambana. Mas malawak pa rin ang lupain kaysa sa hawak niya.