Ang Panalangin ng Panginoon

Tinuruan ni Jesus ang mga tao kung paano manalangin. Una, binalaan niya silang huwag manalangin para lang mapansin ng ibang tao. May mga taong gustong tumayo sa lugar kung saan makikita sila ng iba habang nananalangin. Sinabi ni Jesus na hindi dapat maging pagpapakitang-tao ang panalangin.

Sinabi niya sa mga nakikinig na kapag nananalangin sila, maaari silang pumunta sa isang pribadong lugar at manalangin sa kanilang Ama nang walang nakakakita. Nakikita ng Diyos ang ginagawa nang lihim. Binalaan din sila ni Jesus laban sa paulit-ulit na mga salitang walang saysay, na para bang mapakikinggan sila ng Diyos dahil marami silang sinasabi. Sinabi niyang alam na ng Ama ang kailangan ng mga tao bago pa nila ito hilingin sa kanya.

Pagkatapos, nagbigay si Jesus ng huwaran sa pananalangin. Nagsisimula ang panalangin sa paggalang sa Diyos bilang Ama at pagkilala na banal ang kanyang pangalan. Inaasam nito ang kaharian ng Diyos at hinihiling na mangyari ang kanyang kalooban. Hinihingi nito ang pagkain sa araw-araw, ang karaniwang mga pangangailangan sa bawat araw. Humihingi ito ng kapatawaran sa Diyos at iniuugnay ang kahilingang iyon sa pagpapatawad sa iba. Humihingi rin ito ng tulong laban sa tukso at kasamaan.

Matapos ibigay ang panalanging ito, muling tinalakay ni Jesus ang pagpapatawad. Sinabi niyang mahalaga ang pagpapatawad sa iba. Ipinaliwanag niyang kung patatawarin ng mga tao ang pagkakasala ng iba, patatawarin sila ng kanilang Ama sa langit. Pero kung tatanggi silang magpatawad, hindi patatawarin ng kanilang Ama ang kanilang mga pagkakasala.

Ipinapakita ng turo ni Jesus na ang panalangin ay tapat, nakatuon sa Diyos, may pagtitiwala, at kaugnay ng pakikitungo ng mga tao sa isa't isa.

Inilagay ni Mateo ang turong ito sa mas mahabang bahagi kung saan itinuturo ni Jesus ang pamumuhay sa harap ng Diyos. Dito, nagsasalita si Jesus tungkol sa panalangin. Nagsimula siya sa babala laban sa pananalanging ginagawa pangunahin para makita ng ibang tao. Inilarawan niya ang mga mapagkunwari na gustong manalangin nang nakatayo sa mga sinagoga at sa mga kanto upang mapansin sila ng iba. Sinabi ni Jesus na ang pansing natatanggap nila ang kanilang gantimpala.

Sa halip, sinabi ni Jesus sa mga nakikinig na manalangin nang pribado sa kanilang Ama, na nakakakita ng ginagawa nang lihim. Sa bahaging ito, ang problemang tinukoy niya ay ang pananalangin upang makita ng ibang tao. Binalaan din niya sila laban sa walang saysay na pag-uulit, ang pagsasabi ng maraming salita na para bang mapipilit nilang mapakinggan sila dahil sa dami ng mga ito. Sinabi ni Jesus na alam na ng Ama ang kailangan ng mga tao bago pa nila ito hilingin.

Pagkatapos, nagbigay si Jesus ng huwaran sa pananalangin. Nagsisimula ito sa Diyos: ang Ama sa langit, ang kanyang banal na pangalan, ang kanyang kaharian, at ang kanyang kalooban. Kasunod nito ang mga pangangailangan sa araw-araw, na inilalarawan sa paghingi ng pang-araw-araw na pagkain. Humihingi ang panalangin ng kapatawaran sa mga utang habang binabanggit din ang pagpapatawad sa mga may utang sa atin. Humihingi ito ng paggabay upang makaiwas sa tukso at ng pagliligtas mula sa kasamaan. Nagtatapos ang panalangin sa pagkilala sa kaharian, kapangyarihan, at kaluwalhatian ng Diyos.

Pagkatapos, binigyan ni Jesus ng natatanging pansin ang pagpapatawad. Sinabi niyang kung patatawarin ng mga tao ang pagkakasala ng iba, patatawarin din sila ng kanilang Ama sa langit. Kung hindi nila patatawarin ang iba, hindi patatawarin ng kanilang Ama ang kanilang mga pagkakasala. Malinaw at seryoso ang pagkakaugnay ng mga ito.

Mahalaga ang konteksto dahil hindi nagbibigay si Jesus ng pormula para mapahanga ang Diyos o ang ibang tao. Itinuturo niya ang paraan ng pananalangin na nakatuon sa pangalan, paghahari, kalooban, pagtustos, pagpapatawad, at pag-iingat ng Diyos. Maikli ang panalangin, pero saklaw nito ang kadakilaan ng Diyos, ang karaniwang pangangailangan sa pagkain, at ang mahirap na pagpapatawad sa ibang tao.

Paulit-ulit ding ipinapakita ng mga salita na hindi lamang isang tao ang saklaw ng panalangin. Tinuruan ni Jesus ang mga nakikinig na sama-samang banggitin ang kanilang Ama, ang kanilang pang-araw-araw na pagkain, ang kanilang mga utang, at ang kanilang pangangailangan sa paggabay at pagliligtas. Dahil dito, sapat ang lawak ng panalangin upang isama ang pagsamba, karaniwang mga pangangailangan, ugnayan sa ibang tao, at mga pagpili at panganib sa araw-araw na buhay.