Ginawang alak ni Jesus ang tubig

Nasa isang kasalan sa Cana ng Galilea si Jesus, ang kanyang ina, at ang kanyang mga alagad. Habang nagdiriwang, naubos ang alak. Sinabi ng ina ni Jesus sa kanya na wala nang alak. Sumagot si Jesus sa kanya, at pagkatapos ay sinabi ng kanyang ina sa mga tagapaglingkod na gawin ang anumang sabihin ni Jesus.

Sa malapit ay may anim na malalaking tapayang bato. Ginagamit ang mga ito sa kaugalian ng mga Judio sa paglilinis. Sinabi ni Jesus sa mga tagapaglingkod na punuin ng tubig ang mga tapayan, at pinuno nila ang mga ito hanggang sa labi. Pagkatapos, sinabi niyang sumalok sila at dalhin iyon sa namamahala sa handaan.

Tinikman ito ng namamahala. Ang tubig ay naging alak. Hindi niya alam kung saan ito nanggaling, pero alam iyon ng mga tagapaglingkod na sumalok ng tubig. Tinawag ng namamahala ang lalaking ikinasal at sinabing itinabi pala ang masarap na alak hanggang sa oras na iyon.

Sinabi ni Juan na ito ang simula ng mga himala ni Jesus sa Cana ng Galilea. Sa pamamagitan nito, ipinakita ni Jesus ang kanyang kaluwalhatian, at sumampalataya sa kanya ang kanyang mga alagad.

Simple ang salaysay, pero kamangha-mangha ang pagbabagong nangyari. Pinuno ng mga tagapaglingkod ng tubig ang karaniwang mga tapayan. Alak naman ang nakarating sa namamahala sa handaan. Itinuturo ni Juan ang ating pansin sa ipinakita ng tandang ito tungkol kay Jesus.

Inilagay ni Juan ang pangyayaring ito sa isang kasalan sa Cana ng Galilea. Naroon ang ina ni Jesus, at inimbitahan din sa kasalan si Jesus at ang kanyang mga alagad. Habang nagdiriwang, naubos ang alak. Sinabi ng ina ni Jesus sa kanya na wala na silang alak. Sumagot si Jesus na hindi pa dumarating ang kanyang oras. Pagkatapos, sinabi ng kanyang ina sa mga tagapaglingkod na gawin ang anumang sabihin niya.

May anim na tapayang bato roon. Ipinaliwanag ni Juan na ginagamit ang mga ito ayon sa kaugalian ng mga Judio sa paglilinis. Maraming tubig ang kayang ilaman ng bawat isa. Sinabi ni Jesus sa mga tagapaglingkod na punuin ang mga ito ng tubig, at pinuno nila hanggang sa labi.

Sumunod, sinabi ni Jesus sa mga tagapaglingkod na sumalok at dalhin iyon sa namamahala sa handaan. Ginawa nila iyon. Nang tikman ng namamahala ang dinala nila, ang tubig ay naging alak. Hindi niya alam kung saan ito nanggaling, bagaman alam iyon ng mga tagapaglingkod na sumalok ng tubig.

Tinawag ng namamahala ang lalaking ikinasal. Sinabi niyang karaniwang inihahain muna ng mga tao ang masarap na alak at saka ang hindi gaanong masarap, pero itinabi ng lalaking ito ang masarap na alak hanggang sa oras na iyon. Ipinapakita ng sinabi ng namamahala na hindi lamang naiiba sa tubig ang kanyang natikman. Itinuring niya itong masarap na alak.

Pagkatapos, ipinaliwanag ni Juan kung bakit mahalaga ang pangyayaring ito sa kanyang Ebanghelyo. Tinawag niya itong simula ng mga himala ni Jesus sa Cana ng Galilea. Sa pamamagitan ng tandang ito, ipinakita ni Jesus ang kanyang kaluwalhatian, at sumampalataya sa kanya ang kanyang mga alagad. Hindi nagdagdag si Juan ng mahabang pahayag o paliwanag mula kay Jesus. Hinayaan niyang ang tanda mismo ang magsilbing katibayan.

Mahalaga rin ang pagkakasunod-sunod. Hindi ang mga tagapaglingkod ang gumawa ng himala. Sinunod nila ang mga tagubilin ni Jesus: punuin ang mga tapayan, sumalok mula sa mga ito, at dalhin ang sinalok sa namamahala. Tinikman ng namamahala ang naging resulta nang hindi alam ang pinagmulan nito. Alam ng mga tagapaglingkod kung saan nanggaling ang tubig, at nakakita ang mga alagad ng tandang nagpatibay sa kanilang pananampalataya kay Jesus.

Maingat na ipinakita ni Juan kung ano ang alam ng bawat isa. Alam ng namamahala ang kalidad ng alak, pero hindi ang pinagmulan nito. Alam ng mga tagapaglingkod na tubig ang inilagay nila sa mga tapayan. Naroon ang mga alagad upang makita ang tanda, at sinabi ni Juan ang kahulugang nais niyang mapansin ng mga mambabasa: ipinakita ni Jesus ang kanyang kaluwalhatian, at sumampalataya sa kanya ang kanyang mga alagad.