Sampung ketongin at ang isang nagpasalamat

Habang papunta si Jesus sa Jerusalem, dumaan siya sa lugar sa pagitan ng Samaria at Galilea. Nang pumasok siya sa isang nayon, sinalubong siya ng sampung lalaking may ketong. Nakatayo sila sa malayo at tumawag kay Jesus, na humihiling na kaawaan niya sila.

Nakita sila ni Jesus at sinabi sa kanilang pumunta at magpakita sa mga saserdote. Umalis ang mga lalaki. Habang nasa daan sila, luminis sila sa kanilang sakit.

Napansin ng isa sa sampu na gumaling na siya. Bumalik siya. Malakas niyang pinuri ang Diyos, nagpatirapa sa paanan ni Jesus, at nagpasalamat sa kanya. Sinasabi sa Aklat ni Lucas na isang Samaritano ang lalaking ito.

Nagtanong si Jesus tungkol sa iba pang siyam. Luminis ang lahat ng sampu, ngunit ang lalaking ito lamang ang bumalik upang magbigay ng kaluwalhatian sa Diyos. Binigyang-diin ni Jesus na ang bumalik ay isang dayuhan.

Pagkatapos, sinabi ni Jesus sa lalaki na tumayo at magpatuloy sa kanyang lakad. Sinabi niyang gumaling ang lalaki dahil sa kanyang pananampalataya.

Napakasimple ng salaysay, ngunit may isang detalyeng kapansin-pansin. Sampung lalaki ang luminis sa kanilang sakit, at isa ang bumalik upang magpasalamat. Hindi sinasabi sa Aklat ni Lucas kung ano ang inisip ng iba pang siyam o kung bakit hindi sila bumalik. Itinutuon nito ang ating pansin sa lalaking bumalik, lumuwalhati sa Diyos, at nagpasalamat kay Jesus.

Habang papunta si Jesus sa Jerusalem, dumaan siya sa lugar ng Samaria at Galilea. Malapit sa isang nayon, sinalubong siya ng sampung lalaking inilarawang may ketong. Nakatayo sila sa malayo at sabay-sabay na tumawag nang malakas kay Jesus, ang kanilang Guro, na humihiling na kaawaan niya sila.

Hindi lumapit si Jesus sa kanila o gumawa ng isang nakikitang kilos sa sandaling iyon. Nakita niya sila at sinabi sa kanilang pumunta at magpakita sa mga saserdote. Mahalaga ang tagubiling iyon dahil may tungkulin ang mga saserdote sa ilalim ng kautusan ni Moises na tingnan ang mga tao matapos mawala ang isang sakit o kondisyon sa balat at ipahayag na malinis na sila. Sinunod ng sampung lalaki ang tagubilin at nagsimulang maglakad.

Habang nasa daan sila, luminis sila sa kanilang sakit.

Nakita ng isa sa sampu na gumaling na siya at bumalik. Malakas niyang niluwalhati ang Diyos, nagpatirapa nang nakasubsob ang mukha sa paanan ni Jesus, at nagpasalamat sa kanya. Pagkatapos, nagdagdag ang Aklat ni Lucas ng isang detalyeng lalong nagpapatingkad sa kanyang pagbabalik: isa siyang Samaritano.

Tumugon si Jesus sa pamamagitan ng tatlong tanong. Hindi ba luminis ang lahat ng sampu? Nasaan ang iba pang siyam? Bakit walang bumalik upang magbigay ng kaluwalhatian sa Diyos maliban sa dayuhang ito? Walang ibinibigay na paliwanag ang teksto tungkol sa siyam na hindi bumalik, kaya mas mabuting huwag gumawa ng sariling paliwanag. Ang kanilang pagkawala ay nagsisilbing paghahambing sa lalaking bumalik.

Pagkatapos, sinabi ni Jesus sa Samaritano na tumayo at magpatuloy sa kanyang lakad, na sinasabing gumaling siya dahil sa kanyang pananampalataya.

Lalong tumitingkad ang salaysay dahil sa lugar na pinangyarihan nito. Nagtagpo ang Samaria at Galilea sa dinaraanan nila, at partikular na tinutukoy ng Aklat ni Lucas na Samaritano ang lalaking nagpasalamat sa halip na hindi banggitin ang kanyang pinagmulan. Sa mas malawak na tala ng mga Ebanghelyo, maaaring maging mahirap ang ugnayan ng mga Judio at mga Samaritano. Gayunman, ang lalaking ito ang hayagang binigyang-pansin ni Jesus dahil bumalik siya upang luwalhatiin ang Diyos. Mahalaga rin ang pagkakasunod-sunod: lahat ng sampu ay humingi ng awa, lahat ng sampu ay luminis habang naglalakad, ngunit isa lamang ang bumalik upang magpasalamat. Hindi inilalahad ng Aklat ni Lucas ang pangyayari bilang simpleng pagpapakita lamang ng mabuting asal. Niluluwalhati ng lalaki ang Diyos, nagpapatirapa sa paanan ni Jesus, at nagpapasalamat. Napapansin ni Jesus kapwa ang pagkalinis sa sakit at ang lalaking bumalik.