Ibinaba ng mga kaibigan ang lalaki sa butas ng bubong

Bumalik si Jesus sa Capernaum, at nabalitaan ng mga tao na nasa bahay siya. Napakaraming nagtipon kaya wala nang lugar, kahit sa may pintuan. Ipinangaral sa kanila ni Jesus ang salita ng Diyos.

Dumating ang apat na lalaki na may buhat na isang lalaking paralitiko at hindi makalakad. Hindi sila makalapit kay Jesus dahil sa dami ng tao. Inalis nila ang bahagi ng bubong sa tapat niya, binutasan ito, at ibinaba ang higaan ng lalaki.

Nakita ni Jesus ang kanilang pananampalataya. Bago niya banggitin ang mga binti ng lalaki, sinabi muna ni Jesus na pinatawad na ang mga kasalanan nito. May ilang eskribang nakaupo roon. Sa loob nila, nagtaka sila kung bakit ganoon magsalita si Jesus, dahil alam nilang Diyos lamang ang makapagpapatawad ng mga kasalanan.

Alam ni Jesus ang kanilang iniisip. Tinanong niya kung alin ang mas madaling sabihin: na pinatawad na ang mga kasalanan ng lalaki, o na tumayo ito, buhatin ang kanyang higaan, at lumakad. Pagkatapos, sinabi ni Jesus na nais niyang malaman nila na ang Anak ng tao ay may kapangyarihan sa lupa na magpatawad ng mga kasalanan.

Sinabi ni Jesus sa lalaki na tumayo, buhatin ang kanyang higaan, at umuwi. Agad na tumayo ang lalaki, binuhat ang kanyang higaan, at lumakad palabas sa harap ng lahat. Namangha ang mga tao. Niluwalhati nila ang Diyos at sinabing wala pa silang nakitang katulad nito.

Pagkalipas ng ilang araw, muling pumasok si Jesus sa Capernaum, at kumalat ang balitang nasa bahay siya. Mabilis na napuno ng mga tao ang lugar, at maging ang paligid ng pintuan ay siksikan. Ipinapangaral sa kanila ni Jesus ang salita ng Diyos nang dumating ang apat na lalaki na may buhat na isang lalaking inilarawang paralitiko.

Hindi nila siya mailapit dahil sa dami ng tao. Kaya inalis nila ang bahagi ng bubong sa tapat ni Jesus, binutasan ito, at ibinaba ang higaan na kinaroroonan ng lalaki. Sinasabi sa Aklat ni Marcos na nakita ni Jesus ang kanilang pananampalataya. Unang tinugunan ni Jesus ang isang bagay na walang sinuman sa silid ang nakakakita: sinabi niya sa lalaki na pinatawad na ang mga kasalanan nito.

May ilang eskribang nakaupo roon at tahimik na nag-iisip. Ang kanilang tanong ay tumutukoy sa pinakamahalagang usapin sa sandaling iyon. Alam nilang ang pagpapatawad ng mga kasalanan ay sa Diyos, kaya sa loob nila ay tinanong nila kung bakit ganoon magsalita si Jesus. Agad na nalaman ni Jesus ang kanilang iniisip at hinamon sila ng isang tanong. Alin ang mas madaling sabihin: na pinatawad na ang mga kasalanan, o na tumayo ang lalaki, buhatin ang kanyang higaan, at lumakad?

Pagkatapos, iniugnay ni Jesus ang pagpapagaling na makikita nila sa kanyang awtoridad. Sinabi niyang ang Anak ng tao ay may kapangyarihan sa lupa na magpatawad ng mga kasalanan. Humarap si Jesus sa lalaki at inutusan siyang tumayo, buhatin ang kanyang higaan, at umuwi. Agad na tumayo ang lalaki, binuhat ang higaan, at lumakad palabas sa harap nilang lahat.

Nangyari ito sa harap ng lahat, at hindi ito maaaring hindi mapansin ng mga nasa silid. Namangha sila at niluwalhati ang Diyos, na sinasabing wala pa silang nakitang katulad nito. Kaya magkasamang ipinapakita ng salaysay ang dalawang pahayag: pinatawad ni Jesus ang mga kasalanan ng lalaki, at pagkatapos ay nagbigay siya sa mga tao ng isang nakikitang tanda sa pamamagitan ng pagpapalakad sa lalaki. Ipinapakita rin ng Aklat ni Marcos na ang mga tanong tungkol sa awtoridad ni Jesus ay nagiging bahagi na ng tugon ng mga tao sa kanyang ministeryo.

Mahalaga ang pagkakasunod-sunod. Hindi sinasabi ng talata na ang pisikal na kalagayan ng lalaki ay bunga ng isang partikular na kasalanan, at hindi rin nito sinasabi kung bakit siya nagkasakit. Ang usapin sa loob ng bahay ay kung sino ang may awtoridad na magpatawad. May nakita ang mga nagtipon sa pagpapagaling matapos magpahayag si Jesus tungkol sa isang bagay na hindi nila nakikita. Sa huli, ang lalaking binuhat papasok sa bahay ay siya nang bumubuhat sa sarili niyang higaan palabas, habang niluluwalhati ng mga tao ang Diyos.