Ang malaking larawan
Sinusundan ng balisang tagpo sa gabi ang pagtanggap sa hardin. Naririnig ng babae ang katok ng minamahal, nag-aatubili, saka bumabangon ngunit wala na ito. Sa paghahanap, sinasaktan siya ng mga bantay ng lungsod. Hinihiling niya sa mga anak na babae ng Jerusalem, mga babaeng nakikinig at sumasagot, na ihatid ang kanyang pananabik. Dahil sa tanong nila, detalyado niyang pinupuri ang lalaki. Nagbibigay ng mga larawan ang ginto, ibon, pampalasa, at Libano, isang makahoy na rehiyon sa hilaga, para sa taong tinatawag niyang minamahal at kaibigan.
Sa kabanatang ito
- Sinagot ang Paanyaya sa Hardin Awit ng mga Awit 5:1
Tumutugon sa naunang paanyaya ang pagdating sa hardin.
- Naging Masigasig ang Naantalang Pagtugon Awit ng mga Awit 5:2-5
Inilalarawan ng babae na natutulog siya ngunit gising ang puso.
- Sinugatan ng Bantay ang Naghahanap na Babae Awit ng mga Awit 5:6-8
Pagbukas niya, nakaalis na ang lalaki.
- Tanong na Naglabas ng Kanyang Paghanga Awit ng mga Awit 5:9-12
Itinatanong ng mga babae kung bakit naiiba ang minamahal na ito sa ibang lalaki.
- Nagtatapos sa Pagkakaibigan ang Paglalarawan Awit ng mga Awit 5:13-16
Mula sa mabangong pisngi at labi, lumilipat ang papuri sa kamay na tulad ng ginawang gintong may bato.
Pangunahing katotohanan
Matapos ang pag-aatubili at masakit na paghahanap, sinasagot ng babae ang tanong tungkol sa minamahal sa buong paliwanag kung bakit mahalaga ito sa kanya.

Kasulatan sa tabi ng buod
Awit ng mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 16Awit ng mga Awit 5:1
Sinagot ang Paanyaya sa Hardin
Tumutugon sa naunang paanyaya ang pagdating sa hardin. Sinasabi ng lalaki na tinipon niya ang mababangong halaman nito. Nagpapatuloy ang wika ng masaganang kasiyahan sa pulot, alak, at gatas. Tinatawag ang babae na kasintahan at kapatid, magiliw na tawag ng pagiging malapit, hindi literal na pagkakamag-anak. Inaanyayahan pagkatapos ang mga kaibigan o minamahal na kumain at uminom nang sagana. Hindi tiyak kung sino ang nagsasabi ng huling paanyayang iyon. Sinasagot ng talata ang naunang pagtanggap sa hardin sa galak na tinamasa. Sagana ang paligid ng pinagsasaluhang pag-ibig, hindi kapos o pinayagan lamang nang labag sa loob.

Sa araw-araw na buhay
Sumasama ang bagong kasal na lalaki sa asawa sa maliit na hapunang inihanda nito matapos ang kasal. Kitang nasasarapan siya sa pagkain. Itinataas ng kalapit na mga kaibigan ang baso habang nagkakasama ang dalawa. Tinanggap ang paanyaya sa halip na iwang walang sagot sa pinto. Larawan din ng matalik na pag-ibig ang pagkain sa hardin ng awit, hindi lamang tunay na hapunan sa kasal.
Pansinin
Awit ng mga Awit 5:1 Pagpasok sa halamanan ang unang kilos sa talata. Tinutugunan nito ang paanyaya ng babae sa dulo ng naunang kabanata, kaya sumusunod ang kasiyahan sa pagtanggap na naibigay na.
Awit ng mga Awit 5:1
Ang Dating Biblia 19051Ako'y dumating sa aking halamanan, kapatid ko, kasintahan ko: aking dinampot ang aking mira pati ang aking especia; aking kinain ang aking pulotpukyutan pati ang aking pulot; aking ininom ang aking alak pati ang aking gatas. Magsikain kayo, Oh mga kaibigan; magsiinom kayo, oo, magsiinom kayo ng sagana, Oh sinisinta.
Awit ng mga Awit 5:2-5
Naging Masigasig ang Naantalang Pagtugon
Inilalarawan ng babae na natutulog siya ngunit gising ang puso. Kumakatok ang minamahal at humihiling pumasok, basa ng hamog sa gabi ang buhok. Una siyang nag-aatubili dahil nakahubad na siya ng damit at nakapaghugas ng paa. Napupukaw ang damdamin niya sa kamay nito sa pintuan. Bumabangon siya upang magbukas, at may mabangong mira sa kanyang kamay at trangka. Parang panaginip ang tagpo at hindi ipinapaliwanag ang bawat kilos. Malinaw ang takbo ng damdamin: napapalitan ng pagnanais ang pag-aatubili, at lumalapit ang babae sa pintong iniwan niyang sarado.

Sa araw-araw na buhay
Naririnig ng asawa ng manggagawang panggabi ang pag-uwi nito habang nakahiga na siya. Nag-aatubili siyang bumangon. Pagkatapos ay naririnig niya ang pagod na tinig at lumalabas upang salubungin ito. Napapalitan ang maikling pagkaantala ng malasakit at hangaring mapalapit. Ginagawa ng tula ang katulad na pagbabago ng damdamin na tila panaginip na may pabango at pagnanais.
Pansinin
Awit ng mga Awit 5:5 Bumabangon upang magbukas ang babae matapos magbago ang kanyang damdamin. Sumusunod ang kilos sa paglipat mula pag-aatubili tungo sa pagtanggap, hindi nananatiling tahimik na paghihintay.
Awit ng mga Awit 5:2-5
Ang Dating Biblia 19052Ako'y nakatulog, nguni't ang aking puso ay gising: ang tinig ng aking sinta ang siyang tumutuktok, na kaniyang sinasabi, pagbuksan mo ako, kapatid ko, sinta ko, kalapati ko, sakdal ko: sapagka't ang aking ulo ay basa ng hamog, ang aking mga kulot na buhok ay ng mga patak ng gabi.
3Aking hinubad ang aking suot; paanong aking isusuot? Aking hinugasan ang aking mga paa paanong sila'y aking dudumhan?
4Isinuot ng aking sinta ang kaniyang kamay sa butas ng pintuan, at nakilos ang aking puso sa kaniya.
5Ako'y bumangon upang pagbuksan ang aking sinta; at ang aking mga kamay ay tutulo ng mira, at ang aking mga daliri ng malabnaw na mira. Sa mga tatangnan ng trangka.
Awit ng mga Awit 5:6-8
Sinugatan ng Bantay ang Naghahanap na Babae
Pagbukas niya, nakaalis na ang lalaki. Hinahanap at tinatawag niya ito ngunit walang sagot. Natatagpuan siya ng mga bantay ng lungsod, hinahampas, at sinusugatan. Kinukuha ng mga tanod ng pader ang kanyang balabal. Ang inaasahang magbantay sa lungsod ang pinagmumulan ng pinsala. Walang ibinibigay na dahilan ang tula upang bigyang-katwiran ang karahasan o sabihing nararapat iyon sa kanya. Ibinibilin niya sa nakikinig na mga babae na sabihin sa minamahal na nanghihina siya sa pananabik. Iniiwan siyang lantad at nasaktan sa tagpo habang patuloy na naghahanap ng tugon ang pagnanais.

Sa araw-araw na buhay
Sinasagot ng kawani sa telepono ng tulong ang balisang tumatawag. Nilait ng mga kawani na dapat mag-ingat sa babae ang kanyang pakiusap. Hinahayaan siya ng tagatulong na ilarawan ang paglabag sa tiwala at tinutulungang tawagan ang taong ligtas para sa kanya. Nananatili ang tagpo sa nangyari pagkatapos. Inilalarawan mismo ng tula ang mga bantay na pisikal na nananakit sa babaeng naghahanap at kumukuha ng kanyang balabal.
Pansinin
Awit ng mga Awit 5:7 Mga bantay at tanod ng pader ang nananakit. Lalong mabigat ang pinsala dahil sa kanilang tungkulin: ang nag-iingat sa publiko ang sumasakit sa babaeng nakasalubong nila.
Awit ng mga Awit 5:6-8
Ang Dating Biblia 19056Aking pinagbuksan ang aking sinta: nguni't ang aking sinta ay umurong at nakaalis, napanglupaypay na ako ng aking kaluluwa nang siya'y magsalita: aking hinanap siya, nguni't hindi ko nasumpungan siya; aking tinawag siya, nguni't hindi siya sumagot sa akin.
7Nasumpungan ako ng mga bantay na nagsisilibot sa bayan, sinaktan nila ako, sinugatan nila ako, inalis sa akin ang aking balabal ng mga tanod ng mga kuta.
8Pinagbibilinan ko kayo, Oh mga anak na babae ng Jerusalem, kung inyong masumpungan ang aking sinta, na inyong saysayin sa kaniya, na ako'y may sakit, na pagsinta.
Awit ng mga Awit 5:9-12
Tanong na Naglabas ng Kanyang Paghanga
Itinatanong ng mga babae kung bakit naiiba ang minamahal na ito sa ibang lalaki. Ang masigasig niyang pakiusap ang nagdulot ng tanong. Sumasagot siyang maningning at mamula-mula ito, namumukod sa libu-libo. Tulad ng pinong ginto ang ulo, maitim at malago ang buhok, at katulad ng kalapati sa tabi ng tubig ang mga mata, maliwanag at bagay ang pagkakalagay. Nagbibigay ang mga paghahambing ng diwa ng sigla, halaga, at kagandahang maingat niyang napapansin. Hindi literal na imbentaryo ng materyales ang mga ito. May nasasabi na siyang paliwanag ng pananabik na maririnig ng iba, kahit wala pa rin sa paningin ang lalaki.

Sa araw-araw na buhay
Itinatanong ng matalik na kaibigan sa babae kung bakit labis siyang nag-aalala sa paghahanap sa naantalang minamahal. Sumasagot siya sa detalyeng hindi napansin ng kaibigan: masiglang mata, pamilyar na buhok, at pagliwanag ng mukha kapag nakikinig. Ginagawang tiyak ng paglalarawan ang pagmamahal. Pinalalaki ng tula ang paghanga sa pamamagitan ng ginto at paghahambing sa libu-libong lalaki.
Pansinin
Awit ng mga Awit 5:10 Inilalagay ng sagot ang minamahal na ito sa ibabaw ng napakaraming tao. Wika ng pagpili at pagkamangha ang bilang, hindi sinusukat na pagraranggo ng tunay na mga lalaki.
Awit ng mga Awit 5:9-12
Ang Dating Biblia 19059Ano ang iyong sinta na higit kay sa ibang sinta, Oh ikaw na pinakamaganda sa mga babae? Ano ang iyong sinta na higit kay sa ibang sinta, na iyong ibinibilin sa amin ng ganyan?
10Ang aking sinisinta ay maputi at mapulapula na pinakamainam sa sangpung libo.
11Ang kaniyang ulo ay gaya ng pinakamainam na ginto: ang kaniyang kulot na buhok ay malago at maitim na gaya ng uwak.
12Ang kaniyang mga mata ay gaya ng mga kalapati sa siping ng mga batis ng tubig; na hinugasan ng gatas at bagay ang pagkalagay.
Awit ng mga Awit 5:13-16
Nagtatapos sa Pagkakaibigan ang Paglalarawan
Mula sa mabangong pisngi at labi, lumilipat ang papuri sa kamay na tulad ng ginawang gintong may bato. Inihahambing ang katawan sa maningning na garing at hiyas, ang hita sa haliging marmol, at tindig sa mataas na sedro. Idinidiin ng mga larawan ang karangyaan, lakas, at kagandahan. Nagtatapos siyang matamis ang bibig nito at lubos itong kaibig-ibig para sa kanya. Tinatawag niya itong kaibigan pati minamahal. Ugnayan ang dulo ng sagot sa tanong ng mga babae, hindi anyo lamang. Ito ang taong hinahangad niya at kasamang kinikilala niyang kanya.

Sa araw-araw na buhay
Ipinakikita ng asawa ng pintor sa mga kaibigan ang larawan ng kanyang asawa at ngumingiti sa matatag na tindig na nakuha ng pintor. Pagkatapos ay sinasabi niya kung paano nananatili ito sa tabi niya sa mahihirap na pasya. Ang nagsimula sa papuri sa larawan ay nagiging paliwanag ng pagsasama. Pinag-uugnay ng awit ang paghanga sa katawan at pagkakaibigan sa mas masagana at matalik na larawang patula.
Pansinin
Awit ng mga Awit 5:16 Idinaragdag ang kaibigan sa minamahal sa pagtatapos. May lugar sa papuri ng babae ang pagsasama kasabay ng ganda ng katawan at lakas ng pagnanais.
Awit ng mga Awit 5:13-16
Ang Dating Biblia 190513Ang kaniyang mga pisngi ay gaya ng pitak ng mga especia, gaya ng mga bunton ng mga mainam na gulay: ang kaniyang mga labi ay gaya ng mga lila na tumutulo ng malabnaw na mira.
14Ang kaniyang mga kamay ay gaya ng mga singsing na ginto na may lakip na berilo: ang kaniyang katawan ay gaya ng yaring garing na binalot ng mga zafiro.
15Ang kaniyang mga hita ay gaya ng haliging marmol, na nalalapag sa mga tungtungan na dalisay na ginto: ang kaniyang anyo ay gaya ng Libano na marilag na gaya ng mga sedro.
16Ang kaniyang bibig ay pinakamatamis: Oo, siya'y totoong kaibigibig. Ito'y aking sinta at ito'y aking kaibigan, Oh mga anak na babae ng Jerusalem.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Awit ng mga Awit 5:1 sa “Ako'y dumating sa aking halamanan, kapatid ko, kasintahan ko: aking dinampot ang aking mira pati ang aking especia; aking kinain ang aking pulotpukyutan…”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Awit ng mga Awit 5:9: “Ano ang iyong sinta na higit kay sa ibang sinta, Oh ikaw na pinakamaganda sa mga babae? Ano ang iyong sinta na higit kay sa ibang sinta, na iyong…”
Ang huling himig
Iniiwan ng Awit ng mga Awit 5:16 sa mambabasa ang “Ang kaniyang bibig ay pinakamatamis: Oo, siya'y totoong kaibigibig. Ito'y aking sinta at ito'y aking kaibigan, Oh mga anak na babae ng Jerusalem.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang aking, kaniyang, sinta, gaya, Ako'y, kayo na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- mira
- Mabangong dagta na ginagamit sa pabango at iba pang paghahanda.
- trangka
- Pansarang inilalagay sa pinto upang pigilan itong mabuksan mula sa labas.
- berilo
- Mahalagang batong ginagamit dito sa larawan ng gintong may palamuti.
- garing
- Matigas at maputing materyal mula sa pangil ng elepante.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.



