Ang malaking larawan
Hinihiling ni Job, ang nagdurusang lalaking pinararatangan ng mga kaibigan, na makinig silang mabuti. Inilarawan ni Zophar, ang huling nagsalita, ang mabilis na pagkawasak ng masama. Sumagot si Job sa pagtukoy sa mga taong gumagawa ng mali ngunit mahaba at ligtas ang buhay. Hindi niya pinupuri ang kanilang mga pagpili. Hinahamon niya ang pahayag na malinaw na sukatan ng sala ang nakikitang hirap at tagumpay. Nagtatapos ang tugon niya sa pagtawag na huwad sa pag-aliw ng mga kaibigan.
Sa kabanatang ito
- Tunay na Pag-aliw ang Pakikinig Job 21:1-6
Maingat na pakikinig ang pag-aliw na hinihiling ni Job sa mga kaibigan.
- Ligtas Din ang Buhay ng Masama Job 21:7-16
Itinatanong ni Job kung bakit umaabot sa katandaan at lumalakas ang masasama.
- Magkaibang Buhay, Iisang Libingan ang Wakas Job 21:17-26
Idinidiin ni Job ang tanong kung gaano nga ba kadalas namamatay ang ilaw ng masama.
- Tinanggihan ni Job ang Walang-saysay na Pag-aliw Job 21:27-34
Nakikilala ni Job ang mga paratang sa likod ng mga tanong ng kaibigan.
Pangunahing katotohanan
Itinuturo ni Job ang ligtas na buhay ng ilang masama upang hamunin ang pahayag ng mga kaibigan na maaasahang patunay ng sala ang pagdurusa.
Kasulatan sa tabi ng buod
Job · Ang Dating Biblia 1905 · 34Job 21:1-6
Tunay na Pag-aliw ang Pakikinig
Maingat na pakikinig ang pag-aliw na hinihiling ni Job sa mga kaibigan. Maaari silang manuya matapos siya, ngunit gusto muna niya ng puwang na magsalita. Hindi lamang sa mga tao nakatuon ang kanyang daing. Kaya hindi munting sama ng loob sa pakikitungo ang pagkainip niya. Sinabi niyang tingnan nila siya at matahimik sa gulat. Kahit pag-alala sa pinagdaanan ay nagpapanginig sa kanya. Bago iharap ang argumento, hinihiling ni Job na kilalanin nila ang bigat ng karanasang pinagmumulan nito. Hindi iyon nagawa ng kanilang mga sagot.
Sa araw-araw na buhay
Nakaupo ang kusinerang may kapansanan sa mesang inayos para sa kanyang pangangailangan habang nag-aalok ng mabilis na solusyon ang mga bisita. Hinihiling niyang ibaba nila ang mga polyeto at pakinggan ang isang buong salaysay ng kanyang araw. Nanginginig ang kanyang mga kamay habang inilalarawan ang hindi nila nakita. Mas makatutulong ang pansin kaysa sa isa pang plano. Tungkol din sa pamamahala ng Diyos ang daing ni Job, hindi lamang sa praktikal na paraan ng pagkilos sa paligid.
Pansinin
Job 21:2 Maingat na pakikinig ang pinangalanan ni Job na nais niyang pag-aliw. Hindi kailangan ng mga kaibigan ng bagong paliwanag bago sila tumigil sa pagdaragdag sa kanyang hirap.
Job 21:1-6
Ang Dating Biblia 19051Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,
2Pakinggan ninyong mainam ang aking pananalita; at ito'y maging inyong mga kaaliwan.
3Pagdalitaan ninyo ako, at ako nama'y magsasalita, at pagkatapos na ako'y makapagsalita, ay manuya kayo.
4Tungkol sa akin, ay sa tao ba ang aking daing? At bakit hindi ako maiinip?
5Tandaan ninyo ako, at matigilan kayo. At ilagay ninyo ang inyong kamay sa inyong bibig,
6Pagka aking naaalaala nga ay nababagabag ako, at kikilabutan ang humahawak sa aking laman.
Job 21:7-16
Ligtas Din ang Buhay ng Masama
Itinatanong ni Job kung bakit umaabot sa katandaan at lumalakas ang masasama. Inilalarawan niyang ligtas na lumalaki ang kanilang mga anak, dumarami ang mga hayop, at puno ng musika ang tahanan. Tinatamasa nila ang yaman at namamatay nang wala ang mahabang hirap na hinuhulaan ng mga kaibigan. Sinasabi ng gayong mga tao na pabayaan sila ng Diyos. Itinatanong nila kung ano ang pakinabang sa panalangin. Hindi tinatanggap ni Job ang kanilang pananaw. Sinasabi niyang malayo sa kanya ang kanilang payo. Ang punto niya, hindi laging nagdudulot ang pagtanggi sa Diyos ng nakikita at agarang pagkawasak na ginagamit ng mga kaibigan upang ipaliwanag ang kanyang pagdurusa.
Sa araw-araw na buhay
Pinaghahambing ng kawani ng kooperatiba ng gatas ang mga talaan ng dalawang bukid sa tabi ng lugar ng pagkolekta ng gatas. Patuloy na kumikita nang malaki ang di-tapat na tagapagtustos, samantalang hirap sa karamdaman ang tapat na kapitbahay. Tinatanggihan niya ang paraan ng tagapagtustos. Ngunit hindi niya maitugma ang mga bilang sa simpleng tuntunin tungkol sa gantimpala. Pinagugulo ng katibayan ang tuntunin nang hindi pinapawalang-sala ang pandaraya. Hinahamon ni Job ang mga pahayag tungkol sa pagtrato ng Diyos sa buong buhay ng tao.
Pansinin
Job 21:16 Ibinubukod ni Job ang kanyang argumento sa pagsang-ayon sa masama. Hindi nangangahulugan ang pagpansin sa kanilang ginhawa na katulad din nila siyang tumatanggi sa Diyos o sumusunod sa kanilang payo.
Job 21:7-16
Ang Dating Biblia 19057Bakit nabubuhay ang masama, nagiging matanda, oo, nagiging malakas ba sa kapangyarihan?
8Ang kanilang binhi ay natatatag nakasama nila sa kanilang paningin, at ang kanilang mga suwi ay nasa harap ng kanilang mga mata.
9Ang kanilang mga bahay ay tiwasay na walang takot, kahit ang pamalo man ng Dios ay wala sa kanila.
10Ang kanilang baka ay naglilihi, at hindi nababaog; ang kanilang baka ay nanganganak, at hindi napapahamak ang kaniyang guya.
11Kaniyang inilabas ang kanilang mga bata na gaya ng kawan, at ang kanilang mga anak ay nangagsasayawan,
12Sila'y nangagaawitan na katugma ng pandereta at alpa, at nangagkakatuwa sa tunog ng plauta.
13Kanilang ginugugol ang kanilang mga kaarawan sa kaginhawahan, at sa isang sandali ay nagsisilusong sila sa Sheol.
14At sinasabi nila sa Dios: Lumayo ka sa amin; sapagka't hindi namin ninanasa ang pagkaalam ng inyong mga lakad.
15Ano ang Makapangyarihan sa lahat na siya'y paglilingkuran namin? At anong pakinabang magkakaroon kami, kung kami ay magsidalangin sa kaniya?
16Narito, ang kanilang kaginhawahan ay wala sa kanilang kamay: ang payo ng masama ay malayo sa akin.
Job 21:17-26
Magkaibang Buhay, Iisang Libingan ang Wakas
Idinidiin ni Job ang tanong kung gaano nga ba kadalas namamatay ang ilaw ng masama. Isinasaalang-alang niya ang parusang umaabot sa mga anak. Iginigiit niyang ang gumawa mismo ng mali ang dapat humarap sa bunga. Pagkamatay nito, hindi na nasasagot ng pag-aalala sa sambahayan ang problema sa parehong paraan. Walang makapagtuturo sa Diyos, na humahatol kahit sa pinakamataas. Saka itinabi ni Job ang dalawang kamatayan. Ang isa ay namamatay na malakas at maginhawa. Ang isa naman ay namamatay na mapait ang buhay at walang natamasa. Parehong nahihiga sa alabok. Hindi kusang umaayon sa malinaw na padron ng mga kaibigan ang magkaiba nilang buhay.
Sa araw-araw na buhay
Binabasa ng mananaliksik sa kalusugan ang dalawang kasaysayan ng buhay sa mesa ng imbakan ng tala ng kolehiyo. Inilalarawan ng isa ang maginhawang katandaan, ng isa naman ang maraming taon ng sakit. Pareho silang nagtapos sa iisang buwan, ngunit magkaibang-magkaiba ang naging buhay. Tinatanggihan niya ang pahayag ng kasamahan na patunay ng kabutihan ang ginhawa. Umaabot ang tanong ni Job sa paghatol ng Diyos, na hindi maipapaliwanag ng mga talang ito.
Pansinin
Job 21:26 Magkasama sa libingan ang dalawang tao kahit magkaiba ang kanilang naranasan. Hindi ipinapakita ng iisang wakas na nasukat ng ginhawa at kapaitan ang kanilang asal habang buhay.
Job 21:17-26
Ang Dating Biblia 190517Gaano kadalas pinapatay ang ilawan ng masama? Na ang kanilang kapahamakan ay dumarating ba sa kanila? Na nagbabahagi ba ang Dios ng mga kapanglawan sa kaniyang galit?
18Na sila'y gaya ng dayami sa harap ng hangin, at gaya ng ipa na tinatangay ng bagyo?
19Inyong sinasabi, Inilalapat ng Dios ang kaniyang parusa sa kaniyang mga anak. Gantihin sa kaniyang sarili upang maalaman niya.
20Makita ng kaniyang mga mata ang kaniyang pagkagiba, at uminom siya ng poot ng Makapangyarihan sa lahat.
21Sapagka't anong kasayahan magkakaroon siya sa kaniyang bahay pagkamatay niya, pagka ang bilang ng kaniyang mga buwan ay nahiwalay sa gitna?
22May makapagtuturo ba ng kaalaman sa Dios? Dangang kaniyang hinahatulan yaong nangasa mataas.
23Isa'y namamatay sa kaniyang lubos na kalakasan, palibhasa't walang bahala at tahimik:
24Ang kaniyang mga suso ay puno ng gatas, at ang utak ng kaniyang mga buto ay halumigmig.
25At ang iba'y namamatay sa paghihirap ng kaluluwa, at kailan man ay hindi nakakalasa ng mabuti.
26Sila'y nahihigang magkakasama sa alabok, at tinatakpan sila ng uod.
Job 21:27-34
Tinanggihan ni Job ang Walang-saysay na Pag-aliw
Nakikilala ni Job ang mga paratang sa likod ng mga tanong ng kaibigan. Itinuturo nila ang naglahong mga bahay bilang patunay ng sinasapit ng masama. Sinabi niyang magtanong sila sa mga manlalakbay na mas malawak ang karanasan. Haharap ang masama sa araw ng paghatol, ngunit hindi sila laging hayagang pinananagot ngayon. Kahit ang gayong tao ay maaaring magkaroon ng libingan at sumama sa mahabang hanay ng mga patay. Hinahamon ni Job ang huwad na pag-aliw ng mga kaibigan dahil hindi naipapaliwanag ng kanilang mga pahayag ang talagang nakikita ng mga tao. Ipinilit nila ang maayos na sagot sa magulong katotohanan.
Sa araw-araw na buhay
Tinitingnan ng tagapag-ayos ng libing ang kahilingan para sa marangyang libing ng lalaking laganap na pinararatangang nandaya sa mga kapitbahay. Puno ng bulaklak at binayarang mga anunsiyo ang karo, ngunit walang paratang na binibigkas. Itinanong ng batang katulong kung bakit hindi tugma ang pampublikong parangal sa mga ulat. Hindi mapagpapasiyahan ng pagtatanghal ang pagkatao ng namatay. Tungkol sa pagkaantala ng paghatol ang argumento ni Job, hindi sa panlasa sa libing.
Pansinin
Job 21:31 Itinatanong ni Job kung sino ang humaharap at sumasaway sa masama. Inilalantad nito ang agwat ng tiyak na pananalita ng mga kaibigan at ng kawalan ng hayagang pananagutan.
Job 21:27-34
Ang Dating Biblia 190527Narito, aking nalalaman ang inyong pagiisip, at ang mga maling haka ng inyong inaakala laban sa akin.
28Sapagka't inyong sinasabi, Saan naroon ang bahay ng prinsipe? At saan naroon ang tolda na tinatahanan ng masama?
29Hindi ba ninyo itinanong sa kanilang nangagdadaan? At hindi ba ninyo nalalaman ang kanilang mga pinagkakakilanlan?
30Na ang masamang tao ay natataan sa kaarawan ng kasakunaan? Na sila'y pinapatnubayan sa kaarawan ng kapootan?
31Sinong magpapahayag ng kaniyang lakad sa kaniyang mukha? At sinong magbabayad sa kaniya ng kaniyang ginawa?
32Gayon ma'y dadalhin siya sa libingan, at magbabantay ang mga tao sa libingan.
33Ang mga bugal ng libis ay mamabutihin niya, at lahat ng tao ay magsisisunod sa kaniya, gaya ng nauna sa kaniya na walang bilang.
34Paano ngang inyong aaliwin ako ng walang kabuluhan, dangang sa inyong mga sagot ang naiiwan lamang ay kabulaanan?
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Job 21:1 sa “Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Job 21:17: “Gaano kadalas pinapatay ang ilawan ng masama? Na ang kanilang kapahamakan ay dumarating ba sa kanila? Na nagbabahagi ba ang Dios ng mga kapanglawan sa…”
Ang huling himig
Iniiwan ng Job 21:34 sa mambabasa ang “Paano ngang inyong aaliwin ako ng walang kabuluhan, dangang sa inyong mga sagot ang naiiwan lamang ay kabulaanan?”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang kaniyang, kanilang, inyong, hindi, aking, Dios na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- Pagdalitaan
- Pagtiisan at bigyan ng panahon ang taong gustong magsalita.
- ipa
- Magaan na balat ng butil na madaling tangayin ng hangin.
- bugal
- Mga buo-buong lupa na makikita sa ibabaw o matapos hukayin ang lupa.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
