Ang malaking larawan
Patuloy na tinatanong ng Diyos si Job, ang lalaking humingi ng sagot tungkol sa pagdurusa. Mula sa paglikha ng lupa, lumipat ang tugon sa pangangailangan ng mga nilalang. Ngayon, lumilitaw ang mga kambing-bundok, usa, ibon, at malalakas na hayop. Malayo sa mata ng tao ang buhay ng ilan. Tumanggi namang maglingkod sa trabaho ng tao ang iba. Hindi kasya ang kanilang lakas at kakaibang ugali sa iisang maayos na planong nakasentro sa tao. Kailangang harapin ni Job ang mundong hindi niya idinisenyo o lubos na alam.
Sa kabanatang ito
- Lumalaki ang Maiilap na Anak Nang Walang Job Job 39:1-4
Itinatanong ng Diyos kung alam ni Job ang panahon ng panganganak ng kambing-bundok o kung mabibilang niya ang mga buwan para sa mailap na usa.
- May Lugar ang Kalayaan sa Nilikha Job 39:5-8
Sino ang nagpalaya sa mailap na asno, tanong ng Diyos, o nag-alis ng tali nito?
- Hindi Paglilingkod ang Katumbas ng Lakas Job 39:9-12
Sumunod na itinanong ng Diyos ang tungkol sa malakas na bakang-gubat.
- Magkakaiba ang mga Kaloob sa Avestruz Job 39:13-18
Bumaling ang paglalarawan sa avestruz, na nag-aanyaya ng tanong ang mga pakpak at gawi.
- Sumusugod ang Kabayo sa Labanan Job 39:19-25
Itinatanong ng Diyos kung si Job ang nagbigay ng lakas sa kabayo o ng kahanga-hangang anyo ng leeg nito.
- Landas ng Ibon na Hindi Itinakda ni Job Job 39:26-30
Tungkol sa paglipad ng uwak at mataas na pugad ng agila ang huling mga tanong.
Pangunahing katotohanan
Ipinapakita ng Diyos kay Job ang maiilap na buhay na ang panganganak, lakas, at likas na kilos ay nagpapatuloy nang walang pagbabantay o kontrol ng tao.
Kasulatan sa tabi ng buod
Job · Ang Dating Biblia 1905 · 30Job 39:1-4
Lumalaki ang Maiilap na Anak Nang Walang Job
Itinatanong ng Diyos kung alam ni Job ang panahon ng panganganak ng kambing-bundok o kung mabibilang niya ang mga buwan para sa mailap na usa. Binabantayan ba niya ang sandaling yumuyuko ang mga ina at lumalabas ang mga anak? Lumalakas ang mga anak, lumalaki sa kaparangan, at umaalis sa huli. Hindi sila bumabalik upang umasa sa dating pag-aalaga. Nagaganap ang mga kapanganakang ito sa labas ng mga kawang pinamamahalaan ng tao. Tinatanong si Job tungkol sa buhay na nagpapatuloy nang wala ang kanyang pagbabantay o tulong. Kasama sa tanong ng Lumikha ang nakatagong mga simula pati ang lakas ng ganap na lumaking hayop.
Sa araw-araw na buhay
Nakakita ang naglalakad sa burol ng bagong bakas ng usa sa tabi ng nayuping damo. Dumaan siya roon kahapon nang walang nakitang hayop. Sa lugar na hindi niya tanaw, may bagong buhay na nagsimula at lumayo. Lumikha ng mga buhay na iyon ang nagtatanong kay Job, hindi kapwa tagamasid na sumusubok bumasa ng bakas.
Pansinin
Job 39:4 Lumalaki at umaalis ang mga anak nang hindi na bumabalik. Hindi inihaharap ang buhay nila bilang kawang naghihintay sa taong tagapag-alaga na mamahala sa bawat yugto.
Job 39:1-4
Ang Dating Biblia 19051Nalalaman mo ba ang panahong ipinanganganak ng mga kambing bundok? O matatandaan mo ba ang mga pagdaramdam ng mga usa?
2Mabibilang mo ba ang mga buwan ng kanilang kagampanan? O nalalaman mo ba ang panahong kanilang ipinanganak?
3Sila'y nagsisiyuko, kanilang inilalabas ang kanilang mga anak, kaniyang iniwawaksi ang kanilang kapanglawan.
4Ang kanilang mga anak ay nagiging malakas, sila'y nagsisilaki sa kaparangan; sila'y nagsisiyao at hindi na nagsisibalik.
Job 39:5-8
May Lugar ang Kalayaan sa Nilikha
Sino ang nagpalaya sa mailap na asno, tanong ng Diyos, o nag-alis ng tali nito? Ibinigay ng Diyos ang ilang bilang tahanan. Nakatira ito sa tuyong lupa, malayo sa ingay ng lungsod. Hindi ito sumusunod sa sigaw ng nagpapatakbo ng hayop. May puwang itong gumala sa bundok habang naghahanap ng sariwang halaman. Bahagi ng ibinigay na buhay ng hayop ang kalayaan rito, hindi kapintasang kailangang ayusin ni Job. Nabubuhay ang hayop nang hindi nagiging kapaki-pakinabang na tagapasan. Hindi nasusukat sa paglilingkod sa taong may-ari ang lugar nito sa nilikha.
Sa araw-araw na buhay
Pinagmamasdan ng tagapag-alaga ng santuwaryo ang nailigtas na asnong lumalampas sa bukas na tarangkahan patungo sa malawak na bukid. Iniwan niyang nakasabit ang lubid sa halip na tawagin ito upang sakyan. Hindi kailangan sa pag-aalaga na pasanin ng bawat hayop ang karga. Ang mailap na asno ng Diyos ay may kalayaang ibinigay sa paglikha, hindi ibinalik ng tagapag-alaga.
Pansinin
Job 39:7 Hindi pinapansin ng hayop ang tinig ng nagpapatakbo. Inihihiwalay ng detalyeng ito ang mailap nitong buhay sa pamilyar na gawain ng mga hayop na sinanay sumunod sa utos ng tao.
Job 39:5-8
Ang Dating Biblia 19055Sinong nagpakawala sa mabangis na asno? O sinong nagkalag ng mga tali ng mailap na asno?
6Na ginawa kong bahay niya ang ilang, at ang lupaing maasin na kaniyang tahanan.
7Kaniyang nililibak ang kaguluhan ng bayan. Ni hindi niya dinidinig ang sigaw ng nagpapatakbo ng hayop.
8Ang libot ng mga bundok ay kaniyang pastulan, at kaniyang sinasaliksik ang bawa't sariwang bagay.
Job 39:9-12
Hindi Paglilingkod ang Katumbas ng Lakas
Sumunod na itinanong ng Diyos ang tungkol sa malakas na bakang-gubat. Malinaw ang pagtanggi nito sa gawaing bukid. Mananatili ba ito sa tabi ng pakainan ni Job o magpapakabit sa araro? Mapagkakatiwalaan ba niya itong bungkalin ang lupa at dalhin ang butil sa kamalig? Hindi ginagawang masunuring manggagawa ang hayop ng lakas lamang. Hindi kayang gawing lingkod ni Job ang bawat puwersang hinahangaan. Idinidiin ng mga tanong ang agwat ng pagkaalam na malakas ang isang bagay at ng kakayahang pamahalaan ito.
Sa araw-araw na buhay
Hinahangaan ng mamimili ng makinang pangbukid ang napakalaking makina sa bakuran ng mga lumang kagamitan. Saka niya tiningnan ang sirang mga kontrol. Hindi sapat ang lakas upang ligtas na makahila ng araro sa tuwid na hanay. Umalis siya nang hindi umorder. Buhay na mailap na hayop ang paksa ng mga tanong ng Diyos, hindi makinang ginawa para gamitin ng tao.
Pansinin
Job 39:11 Hindi sapat na dahilan ng pagtitiwala ang malaking lakas sa tanong na ito. Walang pangako sa puwersa ng hayop na gagawin nito ang trabahong itatalaga ni Job.
Job 39:9-12
Ang Dating Biblia 19059Matutuwa ba ang bakang gubat na maglingkod sa iyo? O matitira ba sa siping ng iyong pasabsaban?
10Matatalian mo ba ang bakang gubat ng iyong panali sa pangbukid? O magbubusagsag ba ng mga libis sa likuran mo?
11Aasa ka ba sa kaniya, dahil sa siya'y totoong malakas? O iiwan mo ba ang iyong gawain sa kaniya?
12Ipagkakatiwala mo ba sa kaniya na iuuwi sa bahay ang iyong binhi, at pipisanin ang mga butil sa iyong giikan?
Job 39:13-18
Magkakaiba ang mga Kaloob sa Avestruz
Bumaling ang paglalarawan sa avestruz, na nag-aanyaya ng tanong ang mga pakpak at gawi. Nasa lupa ang mga itlog nito, lantad sa mga paa at maiilap na hayop. Inilalarawang malupit ang ina sa mga anak, kulang sa karunungang hindi ibinigay ng Diyos. Ngunit kapag bumangon ito upang tumakbo, hindi makahabol ang kabayo at sakay. Magkatabi sa larawan ang kawalan ng pag-aalaga at kahanga-hangang bilis. Hindi nito inihaharap ang bawat nilalang na may magkakatulad na kaloob. Nahaharap si Job sa buhay na mundong hindi mapasisimple sa iisang sukat ng husay o pakinabang.
Sa araw-araw na buhay
Pinagmamasdan ng naghahanap ng atletang mahuhusay ang mananakbong nangunguna sa lahat, saka nahihirapang itali ang sirang bag ng kagamitan. Hindi ibinibigay ng kanyang husay sa takbuhan ang lahat ng ibang kakayahang kailangan. Itinatala ng naghahanap ng atleta ang bilis nang hindi nagkukunwaring ginagawa nitong ganap ang mananakbo. Tungkol sa ibinigay na likas na kilos ng hayop ang larawan ng Diyos, hindi sa natutuhang gawi ng atletang tao.
Pansinin
Job 39:17 Inilalarawang hindi ibinigay ng Diyos ang kulang na karunungan. Ipinapakita ng kasunod na papuri sa bilis na hindi nangangahulugang walang kaloob ang pagkawala ng isa.
Job 39:13-18
Ang Dating Biblia 190513Ang pakpak ng avestruz ay nagagalak; nguni't may kagandahang loob ba ang kanilang mga pakpak at mga balahibo?
14Sapagka't nagiiwan ng kaniyang mga itlog sa lupa, at pinaiinit ang mga yaon sa alabok,
15At kinalilimutang mangapipisa ng paa, o mangayuyurakan ng mabangis na hayop.
16Siya'y nagmamatigas laban sa kaniyang mga sisiw na tila hindi kaniya: bagaman ang kaniyang gawa ay mawalang kabuluhan, hindi niya ikinatatakot;
17Sapagka't binawian siya ng Dios ng karunungan, ni hindi siya binahaginan ng unawa.
18Anomang panahon na siya'y napaiitaas, hinahamak niya ang kabayo at ang sakay nito.
Job 39:19-25
Sumusugod ang Kabayo sa Labanan
Itinatanong ng Diyos kung si Job ang nagbigay ng lakas sa kabayo o ng kahanga-hangang anyo ng leeg nito. Kinakalkal ng kabayo ang lupa at sabik na sumusulong sa mga taong armado. Hindi ito napapaurong ng tabak, kalansing ng sandata, at tawag ng labanan. Tila nilulunok nito ang lupa sa pagtakbo. Ang trumpeta at sigaw ng kapitan ay humihila rito pasulong sa halip na patigilin sa takot. Kahit ang nilalang na sinasakyan ng tao ay may lakas na hindi sila ang lumikha. Maaaring makita ni Job ang tapang nang hindi inaangking siya ang naglagay ng tapang o lakas sa loob nito.
Sa araw-araw na buhay
Pinatatatag ng tagapagsanay ng mga bantay na nakakabayo ang renda habang sumusulong ang kabayo sa malakas na tambol ng pagsasanay. Ilang buwan na silang nagsasanay, ngunit nadarama pa rin niya ang napakalaking puwersa sa mga balikat nito. Hindi nangangahulugang siya ang gumawa ng lakas dahil nakasakay siya. Sumusugod sa nakamamatay na labanan ang kabayo noong una, di-gaya ng kontroladong pagsasanay na ito.
Pansinin
Job 39:19 Itinatanong sa simula kung sino ang nagbigay ng lakas sa kabayo. Ibinubukod ang paggamit ng tao sa hayop sa labanan mula sa pinagmumulan ng buhay at kapangyarihang ginagamit.
Job 39:19-25
Ang Dating Biblia 190519Nagbigay ka ba sa kabayo ng kalakasan? Binihisan mo ba ang kaniyang leeg ng buhok na gumagalaw?
20Pinalulukso mo ba siya na parang balang? Ang kaluwalhatian ng kaniyang bahin ay kakilakilabot.
21Siya'y kumukutkot sa libis, at nagagalak sa kaniyang kalakasan, siya'y sumasagupa sa mga taong may sandata.
22Tinutuya niya ang takot at hindi nanglulupaypay: ni hindi tinatalikuran ang tabak.
23Ang suksukan ng pana ay tumutunog laban sa kaniya, ang makintab na sibat at ang kalasag.
24Kaniyang sinasakmal ang lupa na may kabangisan at poot; ni hindi siya naniniwala na yao'y tunog ng pakakak.
25Kaniyang sinasabi sa tuwing tutunog ang mga pakakak: Aha! At kaniyang naaamoy ang pagbabaka sa malayo, ang sigaw ng mga kapitan at ang hiyaw.
Job 39:26-30
Landas ng Ibon na Hindi Itinakda ni Job
Tungkol sa paglipad ng uwak at mataas na pugad ng agila ang huling mga tanong. Sa karunungan ba ni Job iniuunat ng uwak ang pakpak patimog? Sa utos ba niya pumapailanlang ang agila? Nakatira ito sa matarik na bato, tumatanaw ng madadagit mula sa malayo, at nagpapakain ng laman ng patay sa mga anak. Hindi pinagaang ng paglalarawan ang panghuhuli ng kapwa hayop sa mailap na buhay. Nakakahanap ng pagkain at gumagawa ng tahanan ang mga ibon nang walang patnubay ng tao. Bahagi ang taas, paningin, at gutom nila ng mundong mas malawak sa sariling pangangailangan ni Job.
Sa araw-araw na buhay
Inaalis ng boluntaryo sa bangin ang nakalawit na pising pamingwit sa ibaba ng kinatitirikan ng agila. Sa itaas, bumalik ang ibon na may huli at dumapo sa hindi niya maaakyat. Kaya niyang alisin ang isang panganib nang hindi pinamamahalaan ang panghuhuli o pugad. Itinatanong ng Diyos ang pinagmulan ng mga kakayahang ito, hindi lamang ang limitadong naaabot ng katulong.
Pansinin
Job 39:30 Kasama sa pagpapakain ng inakay ang dugo at patay na huli. Inihaharap ng Diyos ang maiilap na buhay kasama ang mahihirap na katotohanan nito, hindi ginagawang maamong larawan ang bawat nilalang.
Job 39:26-30
Ang Dating Biblia 190526Lumilipad ba ang uwak sa pamamagitan ng inyong karunungan, at iniuunat ba ang kaniyang mga pakpak sa dakong timugan?
27Napaiilanglang ba ang agila sa iyong utos, at gumagawa ba ng kaniyang pugad sa itaas?
28Sila'y nananahan sa malaking bato, at doon tumitira, sa taluktok ng burol at sa katibayan,
29Mula roo'y tumitingin siya ng madadagit; ang kaniyang mga mata ay tumatanaw sa malayo.
30Ang mga anak naman niya ay nagsisihitit ng dugo: at kung saan naroon ang pinatay ay naroon siya.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Job 39:1 sa “Nalalaman mo ba ang panahong ipinanganganak ng mga kambing bundok? O matatandaan mo ba ang mga pagdaramdam ng mga usa?”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Job 39:13: “Ang pakpak ng avestruz ay nagagalak; nguni't may kagandahang loob ba ang kanilang mga pakpak at mga balahibo?”
Ang huling himig
Iniiwan ng Job 39:30 sa mambabasa ang “Ang mga anak naman niya ay nagsisihitit ng dugo: at kung saan naroon ang pinatay ay naroon siya.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang kaniyang, hindi, kanilang, iyong, niya, siya na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- kagampanan
- Panahon ng pagbubuntis habang lumalaki ang anak sa loob ng ina.
- pasabsaban
- Lalagyang pinaglalagyan ng pagkain para sa mga hayop na inaalagaan.
- avestruz
- Malaking ibong hindi lumilipad ngunit mabilis tumakbo sa lupa.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
