Sirang mga Bukid at Panawagang Magluksa

Joel 1

Ang malaking larawan

Tinawag ni Joel, isang propetang tumatanggap ng mensahe ng Diyos, ang buong lupain na harapin ang kawalang walang sinumang makaaalalang nakita na noon. Kinain ng mga pulutong ng peste ang mga pananim. Nadarama ng mga umiinom ng alak, magsasaka, saserdote, at kawan ang pinsala. Wala na ang pagkain, at natigil ang mga regalong karaniwang dinadala sa bahay ng Diyos. Nanawagan si Joel na magtipon ang bayan at dumaing sa Diyos. Nagtapos ang sarili niyang dalangin sa gitna ng tuyong batis at sunog na pastulan, kung saan maging mga hayop ay kulang sa kailangan upang mabuhay.

Sa kabanatang ito

Pangunahing katotohanan

Umabot sa bawat bahagi ng buhay ang pagkawala ng mga ani at hinila ang buong bayan tungo sa lungkot at sama-samang pagdaing sa Diyos.

Joel 1: Sirang mga Bukid at Panawagang Magluksa
Tagpo sa kabanataJoel 1

Kasulatan sa tabi ng buod

Joel · Ang Dating Biblia 1905 · 20

Joel 1:1-4

Kinain ng Bawat Pulutong ang Natira

Dumating kay Joel ang mensahe ng Diyos, at tinawag niya ang matatanda at lahat ng nakatira sa lupain na makinig. Itinanong niya kung nakakita na sila o ang kanilang mga magulang ng ganito. Dapat nilang sabihin sa mga anak, na magpapasa naman sa mga isisilang pagkatapos nila. Kinain ng isang peste ang iniwan ng iba hanggang maubos ang halaman sa sunod-sunod na pagdating. Ipinadarama ng listahan ang pagkawala na walang panahong makabawi. Walang ligtas na natitirang pananim sa susunod na pulutong. Sakuna itong kailangang sama-samang alalahanin ng bayan.

Joel 1:1-4: Kinain ng Bawat Pulutong ang Natira
Tagpo sa kabanataJoel 1

Sa araw-araw na buhay

Binuksan ng tagapag-alaga ng taniman ang kuwaderno sa apat na petsa ng pinsala sa pananim. Bawat bagong tala ay pangalan ng mga halamang nakaligtas sa nauna ngunit nasira rin pagkatapos. Tinawag niya ang apo upang makita ang mga hubad na taniman at itala ang nangyari. Tinatawag ni Joel ang buong lupain na alalahanin ang mensahe ng Diyos, hindi ang isang hardinerong magtala ng peste.

Pansinin

Joel 1:3 Dapat marinig ng mga anak ang salaysay at ipasa itong muli. Hindi lamang pribadong alaala ng mga nakakita ang pagkawala.

Joel 1:1-4

Ang Dating Biblia 1905

1Ang salita ng Panginoon na dumating kay Joel na anak ni Pethuel.

2Dinggin ninyo ito, ninyong mga matanda, at pakinggan ninyo, ninyong lahat na mananahan sa lupain. Nagkaroon baga nito sa inyong mga kaarawan o sa mga kaarawan ng inyong mga magulang?

3Saysayin ninyo sa inyong mga anak, at saysayin ng inyong mga anak sa kanilang mga anak, at ng kanilang mga anak sa susunod na lahi.

4Ang iniwan ng tipaklong, ay kinain ng balang; at ang iniwan ng balang ay kinain ng uod; at ang iniwan ng uod ay kinain ng kuliglig.

Joel 1:5-12

Nawalang Ani, Naputol na Pagsamba at Gawain

Tinawag ni Joel ang mga umiinom ng alak na gumising at umiyak dahil wala na ang inuming inaasahan. Inilarawan ang puwersang umuubos sa lupain bilang napakalaking bansang may ngipin ng leon. Binalatan nang lubos ang mga puno ng ubas at higos. Dapat kasinglalim ng pagkawala ng asawa ng isang dalaga ang lungkot. Nagluksa ang mga saserdote dahil hindi na maihandog sa Diyos ang butil at alak. Hinarap ng mga magsasaka at manggagawa sa ubasan ang nasirang butil at mga lantang punong namumunga. Sabay-sabay na inaalis ng pagkawala ang pagkain, trabaho, pagsamba, at saya sa parehong bayan.

Joel 1:5-12: Nawalang Ani, Naputol na Pagsamba at Gawain
Tagpo sa kabanataJoel 1

Sa araw-araw na buhay

Inilagay ng tagapitas sa ubasan ang walang lamang basket sa tabi ng pisaan. Sinabi niya sa manggagawa sa imbakan ng alak na walang aning maihahatid. Isinara ng manggagawa ang gripo ng huling maliit na bariles. Nakasalalay sa parehong nawawalang ani ang kanilang sahod, pagkain, at nakaplanong piging. Pinangalanan din ni Joel ang pagkawala ng mga handog sa bahay ng Diyos, hindi lamang ang putol na suplay ng alak.

Pansinin

Joel 1:9 Umaabot ang pagkasira ng ani sa mga saserdote sa pamamagitan ng nawawalang mga handog. Nakasalalay ang pagsamba sa parehong lupang nagpapakain sa bayan, kaya hindi maiiwan sa labas ng bahay ng Diyos ang pagkawala nito.

Joel 1:5-12

Ang Dating Biblia 1905

5Magsibangon kayo, kayong mga manglalasing, at magsiiyak kayo; at manambitan kayo, kayong lahat na manginginom ng alak, dahil sa matamis na alak; sapagka't nahiwalay sa inyong bibig.

6Sapagka't isang bansa ay sumampa sa aking lupain, malakas at walang bilang; ang kaniyang mga ngipin ay mga ngipin ng leon, at siya'y may bagang ng malaking leon.

7Kaniyang iniwasak ang aking puno ng ubas, at ibinagsak ang aking puno ng igos: kaniyang tinalupang malinis at inihagis; ang mga sanga niyao'y naging maputi.

8Managhoy ka na parang babaing nabibigkisan ng kayong magaspang dahil sa asawa ng kaniyang kabataan.

9Ang handog na harina at ang inuming handog ay nahiwalay sa bahay ng Panginoon; ang mga saserdote, ang mga tagapangasiwa ng Panginoon, ay nangananangis.

10Ang bukid ay sira, ang lupain ay nahahapis; sapagka't ang trigo ay sira, ang bagong alak ay tuyo, ang langis ay kulang.

11Mangahiya kayo, Oh kayong mga mangbubukid, manambitan kayo, Oh kayong mga maguubas, dahil sa trigo at dahil sa cebada; sapagka't ang pagaani sa bukid ay nawala.

12Ang puno ng ubas ay natuyo, at ang puno ng higos ay nalalanta; ang puno ng granada, ang puno ng palma ay gayon din at ang puno ng manzanas, lahat ng punong kahoy sa parang ay tuyo; sapagka't ang kagalakan ay nawala sa mga anak ng mga tao.

Joel 1:13-16

Magtipon at Dumaing ang Buong Bayan

Inutusan ni Joel ang mga saserdote na magsuot ng magaspang na damit panluksa at magdamag na magdalamhati. Nawalan ng mga handog na butil at inumin ang kanilang gawain sa dambana. Dapat silang magtakda ng pag-aayuno, panahong walang pagkain, at tumawag ng taimtim na pampublikong pagtitipon. Dapat magtipon sa bahay ng Diyos ang matatanda at lahat ng nasa lupain at dumaing sa kaniya. Nagbabala si Joel na malapit ang araw ng Panginoon at magdadala ng pagkawasak mula sa Diyos. Nasa harap na ng kanilang mga mata ang kawalan ng pagkain. Umalis ang saya sa lugar na dati nilang pinagtitipunan sa pagsamba.

Joel 1:13-16: Magtipon at Dumaing ang Buong Bayan
Tagpo sa kabanataJoel 1

Sa araw-araw na buhay

Iniwan ng tagatunog ng kampana ng nayon ang nakabalot na tanghalian at tinawag ang mga sambahayan sa bulwagan matapos pumalya ang pinagsasaluhang balon. Nagtipon ang mga batang pamilya at matatandang residente sa halip na hayaang mag-isang dalhin ng bawat tahanan ang takot. Binibigyan ng pulong ng pampublikong tinig ang kanilang pangangailangan. Nanawagan si Joel ng pag-aayuno at dalangin bago ang darating na hatol ng Diyos, hindi ng pulong upang ayusin ang pagkukumpuni.

Pansinin

Joel 1:14 Dapat tipunin ng mga saserdote ang matatanda at lahat ng naninirahan. Saklaw ng panawagan ang buong lupain sa halip na hayaang mga naglilingkod sa relihiyon lamang ang magluksa sa pampublikong sakuna.

Joel 1:13-16

Ang Dating Biblia 1905

13Mangagbigkis kayo ng kayong magaspang, at magsipanaghoy kayong mga saserdote; manambitan kayo, kayong mga tagapangasiwa ng dambana; halikayo, magsihiga kayo magdamag sa kayong magaspang, kayong mga tagapangasiwa ng aking Dios: sapagka't ang handog na harina at ang inuming handog ay nahiwalay sa bahay ng inyong Dios.

14Mangaghayag kayo ng ayuno, magsitawag kayo ng isang takdang kapulungan, inyong pisanin ang mga matanda at ang lahat na mananahan sa lupain sa bahay ng Panginoon ninyong Dios, at magsidaing kayo sa Panginoon.

15Sa aba ng araw na yaon! sapagka't ang kaarawan ng Panginoon ay malapit na, at darating na parang kagibaan na mula sa Makapangyarihan sa lahat.

16Hindi baga ang pagkain ay nahiwalay sa ating mga mata, oo, ang kagalakan at ang kasayahan ay nahiwalay sa bahay ng ating Dios?

Joel 1:17-20

Tuyong Batis at Daing ng mga Nilalang

Nabubulok ang binhi sa ilalim ng lupa, walang laman ang mga imbakan, at nasisira ang mga kamalig dahil nabigo ang ani ng butil. Naglalakad nang ligalig ang mga baka na walang damong makain. Kasama ang mga tupa sa kakulangan. Pagkatapos ay tuwirang nagsalita si Joel sa Diyos at dumaing para sa tulong. Nilamon ng apoy ang maluluwang na pastulan at mga puno. Dumaraing din sa Diyos ang mga hayop dahil tuyo na ang mga batis at sunog ang pastulan. Nagtatapos ang kabanata nang walang bagong ani o naayos na kamalig. Sumasama ang panalangin ng tao sa pangangailangan ng mga nilalang na walang mga salitang magpapaliwanag nito.

Joel 1:17-20: Tuyong Batis at Daing ng mga Nilalang
Tagpo sa kabanataJoel 1

Sa araw-araw na buhay

Nagdala ng sisidlan ng tubig ang pastol sa painuman habang nagsisiksikan ang kawan sa tuyong gilid nito. Natuyo na ang pinakamalapit na batis, at wala nang halaman ang karaniwang pastulan. Tumawag siya ng tulong habang umiingay ang mga hayop sa tabi. Inihaharap ni Joel ang pangangailangan ng mga hayop sa Diyos mismo, hindi lamang sa taong kayang magdala ng tubig.

Pansinin

Joel 1:20 Inilalarawan ding dumudulog sa Diyos ang mga hayop. Pinalalawak ng tuyong mga batis ang huling dalangin mula sa gutom ng tao tungo sa buhay ng lupain mismo.

Joel 1:17-20

Ang Dating Biblia 1905

17Ang mga binhi ay nangabubulok sa kanilang bugal; ang mga kamalig ay nangakahandusay na sira, ang mga imbakan ay bagsak; sapagka't ang trigo ay natuyo.

18Ganyan na lamang ang ungal ng mga hayop! ang mga kawan ng mga hayop ay natitigilan, sapagka't wala silang pastulan; oo, ang mga kawan ng tupa ay nangapahamak.

19Oh Panginoon, sa iyo'y dumadaing ako: sapagka't sinupok ng apoy ang mga pastulan sa ilang, at sinunog ng liyab ang lahat na punong kahoy sa parang.

20Oo, ang mga hayop sa bukid ay nagsisihingal sa iyo; sapagka't ang mga batis ng tubig ay nangatuyo, at sinupok ng apoy ang mga pastulan sa ilang.

Mga detalyeng dapat mapansin

20mga talata sa pagbasa
4pangunahing galaw
2mga tanong sa teksto ng Kasulatan

Ang pambungad na larawan

Nagsisimula ang Joel 1:1 sa “Ang salita ng Panginoon na dumating kay Joel na anak ni Pethuel.”

Kung saan nagbabago ang kabanata

Nagiging likas na pagbabago ang Joel 1:16: “Hindi baga ang pagkain ay nahiwalay sa ating mga mata, oo, ang kagalakan at ang kasayahan ay nahiwalay sa bahay ng ating Dios?”

Ang huling himig

Iniiwan ng Joel 1:20 sa mambabasa ang “Oo, ang mga hayop sa bukid ay nagsisihingal sa iyo; sapagka't ang mga batis ng tubig ay nangatuyo, at sinupok ng apoy ang mga pastulan sa ilang.”

Landas ng mga salita sa kabanata

Tinutulungan ng mga salitang kayo, sapagka't, kayong, inyong, Panginoon, puno na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.

Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan

kayong magaspang
Magaspang na telang isinusuot bilang hayagang tanda ng pagluluksa.
ayuno
Takdang panahong hindi kumakain bilang bahagi ng panalangin o pagpapakumbaba.
kamalig
Gusaling pinag-iimbakan ng naaning butil para magamit sa ibang panahon.

Makinig at manood kasabay ng sipi

Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.

Mag-ulat ng mali sa pahinang ito

Pinagmulan: eBible.org · TagAngBiblia · nakuha 2026-09-22