Ang malaking larawan
Tinitingnan ng mang-aawit ang buong mundo at pinupuri ang gumawa nito. Pumapasok sa awit ang liwanag, langit, tubig, lupa, halaman, hayop, at paggawa ng tao. Ang Libano, isang bulubunduking rehiyong kilala sa mga sedro, ang isang pinangalanang lugar sa buhay na tanawing ito. Sinusundan ng tula ang kanlungan at pagkain, gabi at araw, kamatayan at panibagong buhay. Pinag-uugnay ng pag-asa sa Diyos ang napakaraming pagkakaiba. Mula sa kanya tumatanggap ng lugar at hininga ang bawat nilalang.
Sa kabanatang ito
- Liwanag at Tubig sa Kanilang Lugar Mga Awit 104:1-9
Pinupuri ng mang-aawit ang Diyos bilang nakadamit ng karangalan.
- Tubig at Pagkain sa Maraming Tahanan Mga Awit 104:10-18
Dumadaloy ang mga bukal sa libis at pinaiinom ang mailap na mga hayop.
- Gabi at Araw ang Ritmo ng Gawain Mga Awit 104:19-23
Minamarkahan ng buwan at araw ang itinakdang mga panahon.
- Di-mabilang na Buhay sa Dagat Mga Awit 104:24-26
Humihinto ang mang-aawit upang mamangha sa dami at pagkakaiba ng mga gawa ng Diyos, na pawang nilikha nang may karunungan.
- Kaloob Pa Rin ang Hininga at Pagkain Mga Awit 104:27-30
Naghihintay ang lahat ng nilalang sa Diyos upang bigyan sila ng pagkain sa tamang oras.
- Habambuhay na Tugon ng Mang-aawit Mga Awit 104:31-35
Hinihiling na manatili ang kaluwalhatian ng Diyos at inilalarawan siyang nagagalak sa kanyang mga gawa.
Pangunahing katotohanan
Matalinong binibigyan ng Diyos ang mga nilalang ng lugar, pagkain, at hininga. Kaya nagbibigay sa mang-aawit ng mga dahilan sa papuri ang buong buhay na mundo.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 35Mga Awit 104:1-9
Liwanag at Tubig sa Kanilang Lugar
Pinupuri ng mang-aawit ang Diyos bilang nakadamit ng karangalan. Saka inilalarawan ang liwanag bilang kanyang kasuotan at ang langit bilang nakabukang tabing. Dinadala siya ng mga ulap, naglilingkod ang mga hangin, at kabilang ang apoy sa kanyang mga tagapaglingkod. Matatag niyang inilalagay ang lupa habang tinatakpan ng malalim na tubig maging ang mga bundok. Sa kanyang pagsaway, umuurong ang tubig sa itinalagang mga lugar. May hangganan upang hindi ito bumalik at takpan ang lupa. Mga larawan ito ng mundong inayos sa banal na utos. Hindi magkakapantay na karibal sa pamamahala ang malalaking puwersang ito. Lumalagay sila sa kanilang puwesto sa ilalim ng paghahari ng lumikha.
Sa araw-araw na buhay
Sinusuri ng tagapagkabit ng mga kagamitan sa teatro ang malalaking kurtina, ilaw, at gumagalaw na entablado bago ang palabas. May lugar at kontroladong galaw ang pumupuno sa buong entablado, kahit malawak na tagpo lamang ang makikita ng manonood. Maingat niyang sinusubok ang bawat hangganan. Binibigyan ng kaayusan ng magagamit na hugis ang espasyo. Inilalarawan ng awit ang utos ng Diyos sa mismong nilikha, hindi sa itinayong entablado.
Pansinin
Mga Awit 104:9 May hangganang itinakda para sa katubigan. Nananatiling matitirhan ang nilikhang lupa dahil nilimitahan ang mapanganib na kalaliman, hindi dahil walang lakas ang tubig.
Mga Awit 104:1-9
Ang Dating Biblia 19051Purihin mo ang Panginoon, Oh kaluluwa ko. Oh Panginoon kong Dios ikaw ay totoong dakila; ikaw ay nabibihisan ng karangalan at kamahalan.
2Na siyang nagbabalot sa iyo ng liwanag na parang bihisan; na siyang naguunat ng mga langit na parang tabing:
3Na siyang naglalagay ng mga tahilan ng kaniyang mga silid sa tubig; na siyang gumagawa sa mga alapaap na kaniyang karro; na siyang lumalakad sa mga pakpak ng hangin:
4Na siyang gumagawa sa mga hangin na mga sugo niya; ang kaniyang mga tagapangasiwa ay alab ng apoy:
5Na siyang naglagay ng mga patibayan ng lupa, upang huwag makilos magpakailan man,
6Iyong tinakpan ng kalaliman na tila isang bihisan; ang tubig ay tumatayo sa itaas ng mga bundok.
7Sa iyong pagsaway sila'y nagsitakas; sa hugong ng iyong kulog ay nagmadaling nagsialis sila;
8Sila'y nagsiahon sa mga bundok, sila'y nagsilusong sa mga libis, sa dako mong itinatag ukol sa kanila.
9Ikaw ay naglagay ng hangganan upang sila'y huwag makaraan; upang sila'y huwag magsibalik na tumakip sa lupa.
Mga Awit 104:10-18
Tubig at Pagkain sa Maraming Tahanan
Dumadaloy ang mga bukal sa libis at pinaiinom ang mailap na mga hayop. Naninirahan at umaawit ang mga ibon sa malapit habang dinidiligan ng ulan ang mga burol. Pinakakain ng damo ang mga baka. Nagbibigay naman ang mga itinanim na halaman ng pagkain, alak, langis, at tinapay para sa tao. Napapansin din ng mang-aawit ang malalaking punong pinamumugaran ng ibon, pati ang tahanan ng tagak. Sumisilong sa matataas na burol ang mailap na kambing. Pinoprotektahan ng mga bato ang maliliit na hayop. Iniuugnay ng salaysay ang panustos sa angkop na tirahan. Binibigyang-pansin ang pangangailangan ng tao. Ngunit hindi nito sinasakop ang buong pag-aaruga. May pagkain at kanlungan din ang mga nilalang sa labas ng bukid at bahay.
Sa araw-araw na buhay
Sinundan ng bantay ng likas na kanlungan ang batis mula sa pastulan patungo sa mabatong kakahuyan. Umiinom ang mga baka sa ibaba, namumugad ang mga ibon sa itaas, at pumapasok ang maliliit na hayop sa mga bitak malapit sa kanyang bota. Itinala niya ang iba-ibang gamit ng iisang daluyan ng tubig bago pahintulutan ang pag-aayos ng daan. Mas maraming buhay ang pinaglilingkuran ng tanawin kaysa sa karaniwang napapansin ng bisita. Sa Diyos iniuugnay ng awit ang lahat nilang panustos.
Pansinin
Mga Awit 104:18 Kanlungan ng maliliit na nilalang ang mga bato. Nakikita ang pag-aaruga sa tirahang bagay sa kanila, hindi lamang sa mga panustos na dinadala sa bahay ng tao.
Mga Awit 104:10-18
Ang Dating Biblia 190510Siya'y nagsusugo ng mga bukal sa mga libis; nagsisiagos sa gitna ng mga bundok:
11Sila'y nagpapainom sa bawa't hayop sa parang; nangagpapatid-uhaw ang mga mailap na asno.
12Sa tabi nila ay nagkaroon ng kanilang tahanan ang mga ibon sa himpapawid, sila'y nagsisiawit sa mga sanga.
13Kaniyang dinidilig ang mga bundok mula sa kaniyang mga silid: ang lupa'y busog sa bunga ng iyong mga gawa.
14Kaniyang pinatutubo ang damo para sa mga hayop, at ang gugulayin sa paglilingkod sa tao: upang siya'y maglabas ng pagkain sa lupa:
15At ng alak na nagpapasaya sa puso ng tao, at ng langis upang pasilangin ang kaniyang mukha, at ng tinapay na nagpapalakas ng puso ng tao.
16Ang mga punong kahoy ng Panginoon ay busog; ang mga sedro sa Libano, na kaniyang itinanim;
17Na pinamumugaran ng mga ibon: tungkol sa tagak, ang mga puno ng abeto ay kaniyang bahay.
18Ang mga mataas na bundok ay para sa mga mailap na kambing; ang mga malalaking bato ay kanlungan ng mga coneho.
Mga Awit 104:19-23
Gabi at Araw ang Ritmo ng Gawain
Minamarkahan ng buwan at araw ang itinakdang mga panahon. Pinapalabas ng dilim ang mga hayop sa gubat. Hinahanap ng batang mga leon sa Diyos ang kanilang pagkain. Sa pagsikat ng araw, bumabalik sila sa lungga habang lumalabas ang mga tao upang magtrabaho hanggang gabi. Kinikilala ng tula ang pangangailangan ng iba-ibang nilalang sa parehong ikot ng araw. Hindi lamang sagabal sa trabaho ng tao ang gabi. Hindi rin liwanag ng araw lamang ang kapaki-pakinabang na oras. Kapwa bahagi ng maayos na mundo ang mga ito, kung saan may lugar ang pagkain ng mailap na hayop at paggawa ng tao sa ilalim ng banal na pagtustos.
Sa araw-araw na buhay
Iniligpit ng litratista ng mailap na hayop ang kamera sa madaling-araw habang bumabalik sa kublihan ang hayop na aktibo sa gabi. Sa daan, nagsisimula namang magbukas ng mga tarangkahan ang manggagawa sa bukid. Tinatapos ng parehong liwanag ang isang panahon ng gawain at sinisimulan ang isa pa. Itinala niya ang dalawang galaw bago umalis sa bukid. Nauunawaan ng awit ang mga ritmong ito bilang mga panahong itinakda ng Diyos.
Pansinin
Mga Awit 104:21 Sa Diyos humahanap ng pagkain ang mga leon kahit nangangaso sila. Isinasama ng tula ang mailap nilang pagkilos sa pag-asa sa lumikha, sa halip na ilabas ito sa kanyang pag-aaruga.
Mga Awit 104:19-23
Ang Dating Biblia 190519Kaniyang itinakda ang buwan sa mga panahon: nalalaman ng araw ang kaniyang paglubog.
20Iyong ginagawa ang kadiliman at nagiging gabi; na iginagalaw ng lahat na hayop sa gubat.
21Umuungal ang mga batang leon sa pagsunod sa mahuhuli nila, at hinahanap sa Dios ang kanilang pagkain.
22Ang araw ay sumisikat sila'y nagsisialis, at nangahihiga sa kanilang mga yungib.
23Lumalabas ang tao sa kaniyang gawain, at sa kaniyang gawa hanggang sa kinahapunan.
Mga Awit 104:24-26
Di-mabilang na Buhay sa Dagat
Humihinto ang mang-aawit upang mamangha sa dami at pagkakaiba ng mga gawa ng Diyos, na pawang nilikha nang may karunungan. Higit sa mabibilang ang mga buhay na laman ng malawak na dagat, maliliit at malalaki na magkasama. Naglalakbay roon ang mga sasakyang-dagat. Naglalaro ang malaking nilalang na binabanggit ng tula sa parehong tubig. May lugar ang mga barko upang maglakbay. Ngunit hindi ang pagdaan nila ang tanging layunin ng dagat. Bahagi pa rin ng masaganang gawa ng lumikha ang tila napakalawak at di-kilala. Puno ito ng buhay na higit sa kayang ilista ng mang-aawit.
Sa araw-araw na buhay
Ibinaba ng mananaliksik sa dagat ang lente ng pagmamasid sa tabi ng bangka sa daungan. Nakita niya ang maliliit na nilalang na gumagalaw sa tubig. Sa mas malayo, lumitaw ang malaking hayop sa ibabaw habang dumaraan ang barkong pangkargamento. Sabay-sabay na laman ng dagat ang iba-ibang laki ng buhay at gawain. Maliit na halimbawa lamang ng naroon ang itinala niya. Pinupuri ng awit ang karunungang lumikha sa kanilang lahat.
Pansinin
Mga Awit 104:26 Inilalarawang naglilibang ang malaking nilalang sa tubig na ginawa ng Diyos para rito. Bahagi ng pagkakaiba-iba ng nilikha ang laki nito. Hindi nito ginagawang karibal ang nilalang sa lumikha.
Mga Awit 104:24-26
Ang Dating Biblia 190524Oh Panginoon, pagka sarisari ng iyong mga gawa! sa karunungan ay ginawa mo silang lahat: ang lupa ay puno ng iyong kayamanan.
25Nandoon ang dagat, na malaki at maluwang, na ginagalawan ng di mabilang na mga bagay, ng mga munti at ng mga malaking hayop din naman.
26Doo'y nagsisiyaon ang mga sasakyan: nandoon ang buwaya na iyong nilikha upang maglibang doon.
Mga Awit 104:27-30
Kaloob Pa Rin ang Hininga at Pagkain
Naghihintay ang lahat ng nilalang sa Diyos upang bigyan sila ng pagkain sa tamang oras. Kapag binubuksan niya ang kamay, nagtitipon sila at nabubusog. Kapag ikinukubli niya ang mukha, nababagabag sila. Kapag inaalis ang hininga, namamatay sila at bumabalik sa alabok. Ipinadadala ng Diyos ang kanyang Espiritu, at pinaninibago ng bagong buhay ang lupa. Hindi humihinto ang awit sa unang paglikha ng mundo. Nakasalalay pa rin sa nagbibigay ang patuloy na buhay, ang wakas nito, at ang pagpapanibago. Tunay ang kasaganaan ng buhay. Ngunit hindi nito kayang panatilihin ang sarili nang mag-isa.
Sa araw-araw na buhay
Sinuri ng manggagawa sa palaisdaan ang daloy ng tubig sa mga lalagyan ng lumalaking isda. Kailangang patuloy na dumarating ang pagkain at oksiheno. Hindi sapat ang unang paglalagay ng mga isda sa lalagyan. Nilinis niya ang baradong daluyan at pinanood ang pagbabalik ng galaw kung saan humina ang suplay. Kailangan ng patuloy na suporta ang mga buhay na sistema. Sa awit, ang Diyos ang nagbibigay ng hininga, buhay, at mismong pagpapanibago.
Pansinin
Mga Awit 104:29 Kasunod ng pag-alis ng hininga ang pagbabalik sa alabok. Umaabot ang pag-asa sa Diyos sa mismong pagiging buhay, hindi lamang sa kalidad ng pagkain o kanlungang natanggap.
Mga Awit 104:27-30
Ang Dating Biblia 190527Lahat ng ito ay nangaghihintay sa iyo, upang iyong mabigyan sila ng kanilang pagkain sa ukol na kapanahunan.
28Ang iyong ibinibigay sa kanila ay pinipisan nila; iyong ibinubukas ang iyong kamay, sila'y nangabubusog ng kabutihan.
29Iyong ikinukubli ang iyong mukha, sila'y nangababagabag; iyong inaalis ang kanilang hininga, sila'y nangamamatay, at nagsisibalik sa kanilang pagkaalabok.
30Iyong sinusugo ang iyong Espiritu, sila'y nangalalalang; at iyong binabago ang balat ng lupa.
Mga Awit 104:31-35
Habambuhay na Tugon ng Mang-aawit
Hinihiling na manatili ang kaluwalhatian ng Diyos at inilalarawan siyang nagagalak sa kanyang mga gawa. Sa isang tingin, nanginginig ang lupa. Sa isang paghipo, umuusok ang mga burol. Nangangako ang mang-aawit ng papuri sa buong buhay at masayang pag-iisip na nakatuon sa Diyos. Hinihiling sa huli na mawala sa lupa ang mga makasalanan at kasamaan. Mabigat na wakas ito sa tabi ng galak sa nilikha. Muling tinatawag ang kaluluwa na purihin ang Panginoon. Humahantong sa pagsamba ang ganda ng mundo, habang itinuturing ang kasamaan na walang lugar sa mabuting kaayusan nito.
Sa araw-araw na buhay
Ibinaba ng pintor ng tanawin ang pinsel matapos ang maghapon sa tabi ng naibalik na latian. Nagpasiya siyang bumalik sa bawat panahon sa halip na ituring na sapat ang unang tanawin. Bago umalis, iniulat niya ang bagong itinapong basura sa tarangkahan dahil kasama sa pag-aaruga sa lugar ang pagtutol sa pinsala. Hinihiling sa huling pakiusap ng awit na alisin ng Diyos ang masasamang tao.
Pansinin
Mga Awit 104:34 Kasama ng awit ng papuri ang iniaalay na pag-iisip. Kasama sa papuri ang pansin sa loob na ibinibigay sa Diyos, hindi lamang ang tunog na naririnig ng iba.
Mga Awit 104:31-35
Ang Dating Biblia 190531Manatili nawa ang kaluwalhatian ng Panginoon kailan man; magalak nawa ang Panginoon sa kaniyang mga gawa:
32Na siyang tumitingin sa lupa at nayayanig: kaniyang hinihipo ang mga bundok at nagsisiusok.
33Aawit ako sa Panginoon habang ako'y nabubuhay: ako'y aawit ng pagpuri sa aking Dios, samantalang mayroon akong kabuhayan.
34Matamisin nawa niya ang aking pagbubulay: ako'y magagalak sa Panginoon.
35Malipol nawa ang mga makasalanan sa lupa, at mawala nawa ang masama. Purihin mo ang Panginoon, Oh kaluluwa ko. Purihin ninyo ang Panginoon.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 104:1 sa “Purihin mo ang Panginoon, Oh kaluluwa ko. Oh Panginoon kong Dios ikaw ay totoong dakila; ikaw ay nabibihisan ng karangalan at kamahalan.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 104:18: “Ang mga mataas na bundok ay para sa mga mailap na kambing; ang mga malalaking bato ay kanlungan ng mga coneho.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 104:35 sa mambabasa ang “Malipol nawa ang mga makasalanan sa lupa, at mawala nawa ang masama. Purihin mo ang Panginoon, Oh kaluluwa ko. Purihin ninyo ang Panginoon.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang iyong, kaniyang, sila'y, Panginoon, siyang, lupa na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- tahilan
- Mga bigang sumusuporta sa bubong o iba pang bahagi ng gusali.
- abeto
- Uri ng punong may dahong karayom na pinamumugaran ng mga ibon.
- coneho
- Lumang baybay para sa maliliit na hayop na sumisilong dito sa mga bato.
- pinipisan
- Tinitipon o kinokolekta ang mga bagay na ibinigay o nakalatag.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
