Ang malaking larawan
Tinatawag ng awit ang bayan ng Diyos na alalahanin kung paano nanatili ang pangako sa paglipat, pagkaalipin, taggutom, at pagliligtas. Sina Abraham, Isaac, at Jacob ang mga ninunong tumanggap ng pangako ng lupain. Isa pang pangalan ni Jacob ang Israel. Pangalan din ito ng bayang nagmula sa kanya. Ang Egipto, ang lupaing tinirhan nila sa kalaunan sa ilalim ng pang-aapi, ay naging tagpuan ng makapangyarihang mga tanda. Nagtatapos ang salaysay sa natanggap na tahanan at isang layunin: dapat sundin ng bayan ang turo ng Diyos.
Sa kabanatang ito
- Hanapin ang Diyos ng Naaalalang mga Gawa Mga Awit 105:1-6
Tinatawag na maglingkod ang pasasalamat, panalangin, awit, at pagsasalita sa publiko.
- Iniingatan ang Kaunting Taong Palipat-lipat Mga Awit 105:7-15
Umaabot sa buong lupa ang mga hatol ng Diyos.
- Bilanggo na Nauna sa Taggutom Mga Awit 105:16-22
Nagpapadala ang Diyos ng taggutom sa lupain.
- Mga Tanda ng Hatol sa Pang-aapi Mga Awit 105:23-36
Pumasok ang pamilya sa dayuhang lupain, na tinatawag ding lupain ni Cham ayon sa pangalan ng isang ninuno.
- Pinakakain at Ginagabayan ang Umaalis Mga Awit 105:37-41
Inilalabas ng Diyos ang bayan na may pilak at ginto.
- Tahanan para sa Tapat na Buhay Mga Awit 105:42-45
Ang pag-alaala ng Diyos sa banal niyang pangako ang dahilan ng buong pagliligtas.
Pangunahing katotohanan
Inaalala ng Diyos ang kanyang pangako sa mga salinlahing nasa panganib. Dinadala niya ang kanyang bayan sa lupaing pamumuhayan nila ayon sa kanyang mga utos.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 45Mga Awit 105:1-6
Hanapin ang Diyos ng Naaalalang mga Gawa
Tinatawag na maglingkod ang pasasalamat, panalangin, awit, at pagsasalita sa publiko. Dapat isalaysay ng mga inapo ng piniling mga ninuno ang gawa ng Diyos, magalak sa banal niyang pangalan, at patuloy na hanapin ang kanyang lakas. Binibigyan ng pag-alaala sa mga kababalaghan at hatol ng kasaysayan ang paghahanap na iyon. Hindi hinihiling sa simula na hangaan ang mga ninuno dahil sa sarili nilang halaga. Tinatawag ang mga inapo na pansinin ang Panginoong kumilos para sa kanila. Ibinibigay ng natitirang tula ang mga gawang nilalayong alalahanin at ipakilala ng kasalukuyang pagsamba.
Sa araw-araw na buhay
Hiniling ng boluntaryo sa kasaysayan ng pamilya sa mga kaanak na magdala ng mga tala ng tulong na nagpapanatiling may tirahan ang naunang mga salinlahi sa mahihirap na taon. Sa pagtitipon, binasa niya ang mga pangalan ng tumulong pati ang mga pangalan ng pamilya. Nagiging salaysay ng natanggap na pag-aaruga ang mga tala, hindi lamang ng minanang katayuan. Nagsimulang magtanong ang batang mga tagapakinig. Sa Diyos itinuturo ng awit ang alaala at papuri.
Pansinin
Mga Awit 105:4 Pagkatapos ng paanyayang umalala, hinihingi ang patuloy na paghahanap. Hindi itinuturing ang nakaraan na kapalit ng pag-asa ngayon sa lakas ng Diyos.
Mga Awit 105:1-6
Ang Dating Biblia 19051Oh magpasalamat kayo sa Panginoon, kayo'y magsitawag sa kaniyang pangalan; ipabatid ninyo ang kaniyang mga gawain sa mga bayan.
2Magsiawit kayo sa kaniya, magsiawit kayo sa kaniya ng mga pagpuri; salitain ninyo ang lahat niyang kagilagilalas na mga gawa.
3Lumuwalhati kayo sa kaniyang banal na pangalan: mangagalak ang puso nila na nagsisihanap sa Panginoon.
4Hanapin ninyo ang Panginoon at ang kaniyang kalakasan; hanapin ninyo ang kaniyang mukha magpakailan man.
5Alalahanin ninyo ang kaniyang kagilagilalas na mga gawa na kaniyang ginawa: ang kaniyang mga kababalaghan at ang mga kahatulan ng kaniyang bibig;
6Oh ninyong binhi ni Abraham na kaniyang lingkod, ninyong mga anak ni Jacob, na kaniyang mga hirang.
Mga Awit 105:7-15
Iniingatan ang Kaunting Taong Palipat-lipat
Umaabot sa buong lupa ang mga hatol ng Diyos. Nananatili ang kanyang pangako sa mga salinlahi. Ang ipinangakong lupain ay Canaan, ang rehiyong itinakdang mana ng mga ninuno. Noong una, kakaunti sila at namuhay doon bilang mga dayuhan. Lumilipat sila sa mga bayan at kaharian. Hindi kinansela ng kanilang kaunting bilang ang pangako. Pinigilan ng Diyos ang pinsala at sinaway ang mga hari para sa kanila. Tinukoy niyang piniling mga lingkod at tagapagsalita ang mga taong kanyang iniingatan. Pinananatili silang ligtas ng Diyos sa pamamagitan ng kanyang pangako. Kaunti ang sariling kapangyarihan ng maliit nilang pangkat na naglalakbay.
Sa araw-araw na buhay
Dumating sa bagong bayan ang pamilyang may wastong kasunduan sa pag-upa at kaunting gamit. Nang tangkaing paalisin sila ng mas makapangyarihang kapitbahay mula sa nakatalagang mga silid, binasa ng opisyal sa pabahay ang kasunduan at namagitan. Hindi naging mas mababa ang bisa ng nakasulat na pangako dahil maliit ang kanilang sambahayan. Nagsimula silang maglabas ng gamit sa ilalim ng proteksiyong iyon. Tungkol sa lupain at mga salinlahi ang pangako ng Diyos, hindi sa pag-upa.
Pansinin
Mga Awit 105:12 Kaunti at dayuhan ang mga tao sa bahaging ito. Iniuugnay ang kanilang magiging lugar sa pangako ng Diyos, hindi sa lakas na taglay na nila.
Mga Awit 105:7-15
Ang Dating Biblia 19057Siya ang Panginoon nating Dios: ang kaniyang mga kahatulan ay nangasa buong lupa.
8Kaniyang inalaala ang kaniyang tipan magpakailan man, ang salita na kaniyang iniutos sa libong sali't saling lahi;
9Ang tipan na kaniyang ginawa kay Abraham, at ang kaniyang sumpa kay Isaac;
10At pinagtibay yaon kay Jacob na pinakapalatuntunan, sa Israel na pinakawalang hanggang tipan:
11Na sinasabi, sa iyo'y ibibigay ko ang lupain ng Canaan, ang kapalaran na iyong mana;
12Nang sila'y kaunti lamang tao sa bilang; Oo, totoong kaunti, at nangakikipamayan doon;
13At sila'y nagsiyaon sa bansa at bansa, mula sa isang kaharian hanggang sa ibang bayan.
14Hindi niya tiniis ang sinomang tao na gawan sila ng kamalian; Oo, kaniyang sinaway ang mga hari dahil sa kanila;
15Na sinasabi, Huwag ninyong galawin ang mga pinahiran ko ng langis. At huwag ninyong gawan ng masama ang mga propeta ko.
Mga Awit 105:16-22
Bilanggo na Nauna sa Taggutom
Nagpapadala ang Diyos ng taggutom sa lupain. Inaalis niya ang panustos na inaasahan ng buhay. Nauna nang ipinadala si Jose, anak ni Jacob, sa pamamagitan ng pagkakabenta bilang alipin. Sinaktan ng mga tanikala ang kanyang paa. Sinubok siya ng pagkakakulong hanggang dumating ang ipinangakong panahon. Pinalaya siya ng hari at binigyan ng kapangyarihan sa sambahayan at mga pag-aari ng hari. Maaari niyang pamahalaan ang mga opisyal at turuan ang matatanda. Tunay ang sakit. Ngunit nakikita ng salaysay ang daang inihahanda sa pamamagitan nito. Bago dumating ang kanyang pamilya, ang dating nakagapos ang pinagkatiwalaang mamuno.
Sa araw-araw na buhay
Ilang taon gumawa sa limitadong tungkulin ang inhinyerong napilitang umalis sa tirahan bago inilantad ng agarang krisis sa tubig ang kanyang kasanayan. Inalis siya ng panrehiyong tagapamahala mula sa makitid na atas at ipinamahala ang pangkat ng pagkukumpuni. Pinapayuhan na niya ngayon ang mga dating hindi pumapansin sa kanya. Hindi binubura ng pagbabago ang naunang hirap. Mas mabigat ang pagkaalipin at pagkakakulong ni Jose kaysa sa trabahong may paghihigpit.
Pansinin
Mga Awit 105:19 Sinasabing sinubok si Jose ng salita bago siya pinalaya. Hindi inaalis ng pangako ang paghihintay o pagkakakulong sa salaysay kung paano niya naabot ang sumunod niyang katayuan.
Mga Awit 105:16-22
Ang Dating Biblia 190516At siya'y nagdala ng kagutom sa lupain; kaniyang binali ang buong tukod ng tinapay.
17Siya'y nagsugo ng isang lalake sa unahan nila; si Jose ay naipagbiling pinakaalipin:
18Ang kaniyang mga paa ay sinaktan nila ng mga pangpangaw; siya'y nalagay sa mga tanikalang bakal:
19Hanggang sa panahon na nangyari ang kaniyang salita; tinikman siya ng salita ng Panginoon.
20Ang hari ay nagsugo, at pinawalan siya; sa makatuwid baga'y ang pinuno ng mga bayan, at pinalaya niya siya.
21Ginawa niya siyang panginoon sa kaniyang bahay, at pinuno sa lahat niyang pag-aari:
22Upang talian ang kaniyang mga pangulo sa kaniyang kaligayahan, at turuan ang kaniyang mga kasangguni ng karunungan.
Mga Awit 105:23-36
Mga Tanda ng Hatol sa Pang-aapi
Pumasok ang pamilya sa dayuhang lupain, na tinatawag ding lupain ni Cham ayon sa pangalan ng isang ninuno. Pinarami ng Diyos ang bayan habang lumalakas ang pagkapoot laban sa kanila. Ipinadala niya sina Moises at Aaron, mga piniling pinuno, upang magpakita ng mga tanda. Dumating ang dilim, naging dugo ang tubig, at namatay ang mga isda. Sinira ng mga palaka, insekto, ulang yelo, apoy, at balang ang mga tahanan, pananim, at puno. Sa huli, namatay ang mga panganay. Inilalahad ng awit ang mga ito bilang gawa ng Diyos laban sa lupaing nang-aapi. Hindi nito pinapagaan ang mga pagkamatay o inilalarawan ang pagtakas bilang tagumpay ng sariling lakas lamang ng bayang inalipin.
Sa araw-araw na buhay
Naghanda ng tahimik na silid ang manggagawang tumutulong sa mga tumakas sa sariling bansa para sa mga pamilyang naglalarawan ng pagbagsak ng lupaing kanilang tinakasan. Maingat niyang itinala ang mga nawala at hinayaang tumigil sa pagsasalita ang mga tao kung kailangan. Hindi ginagawang maliit ng kaligtasan nila ngayon ang naaalalang pagkawasak. Maiingatan ang salaysay nang hindi isinasadula ang karahasan nito. Tiyak na iniuugnay ng awit sa banal na paghatol ang mga salot at pagkamatay ng panganay.
Pansinin
Mga Awit 105:26 Isinusugo at pinipili ang mga pinuno bago ilista ang mga tanda. Naglilingkod ang papel nila sa pagkilos na iniuugnay sa Diyos. Hindi nagiging pagpapakita ng pansariling kapangyarihan ang mga kababalaghan.
Mga Awit 105:23-36
Ang Dating Biblia 190523Si Israel naman ay nasok sa Egipto; at si Jacob ay nakipamayan sa lupain ng Cham.
24At kaniyang pinalagong mainam ang kaniyang bayan, at pinalakas sila kay sa kanilang mga kaaway.
25Kaniyang pinapanumbalik ang kanilang puso upang mangagtanim sa kaniyang bayan, upang magsigawang may katusuhan sa kaniyang mga lingkod.
26Kaniyang sinugo si Moises na kaniyang lingkod, at si Aaron na kaniyang hirang.
27Kanilang inilagay sa gitna nila ang kaniyang mga tanda, at mga kababalaghan sa lupain ng Cham.
28Siya'y nagsugo ng mga kadiliman, at nagpadilim; at sila'y hindi nagsipanghimagsik laban sa kaniyang mga salita.
29Kaniyang pinapaging dugo ang kanilang tubig, at pinatay ang kanilang mga isda.
30Ang kanilang lupain ay binukalan ng mga palaka, sa mga silid ng kanilang mga hari.
31Siya'y nagsalita, at dumating ang mga pulutong na mga langaw, at kuto sa lahat ng kanilang mga hangganan.
32Ibinigay niya sa kanila na pinakaulan ay graniso, at liyab ng apoy sa kanilang lupain.
33Sinaktan naman niya ang kanilang mga puno ng ubas, at ang kanilang mga puno ng higos; at binali ang mga punong kahoy ng kanilang mga hangganan.
34Siya'y nagsalita at ang mga balang ay nagsidating, at ang mga higad, ay yao'y walang bilang,
35At kinain ang lahat na gugulayin sa kanilang lupain, at kinain ang bunga ng kanilang lupa.
36Sinaktan din niya ang lahat na panganay sa kanilang lupain, ang puno ng lahat nilang kalakasan.
Mga Awit 105:37-41
Pinakakain at Ginagabayan ang Umaalis
Inilalabas ng Diyos ang bayan na may pilak at ginto. Inilalarawang walang nanghihina sa mga lipi. Natutuwa ang dating mga nang-api na umalis sila dahil bumalot sa lupain ang takot. Tinatakpan ng ulap ang mga manlalakbay at nagbibigay ng ilaw sa gabi ang apoy. Tinatanggap ng kanilang hiling na pagkain ang mga ibon at tinapay mula sa langit. Saka dumadaloy ang tubig mula sa binuksang bato sa mga tuyong lugar. Kasama sa pagliligtas ang patuloy na panustos pagkatapos umalis. Hindi humihinto ang salaysay sa pagtawid sa hangganan. Kailangan pa rin ng pinalayang pamayanan ng gabay, pagkain, at inumin.
Sa araw-araw na buhay
Sinalubong ng tagapag-ugnay sa paglilipat ng tirahan ang dumarating na mga pamilya na may mga papeles sa paglalakbay, pagkain, at malinaw na tagubilin patungo sa kanilang silid. Isang yugto lamang ang pag-alis sa panganib. Kailangan pa rin ng pagod na mga tao ng pagkain at mapupuntahan. Sinuri niya ang suplay ng tubig bago dumating ang susunod na bus. Kailangan ng kalayaan ng praktikal na pag-aaruga sa unang araw. Inilalarawan ng awit ang mahimalang pagtustos ng Diyos sa ilang.
Pansinin
Mga Awit 105:41 Dumadaloy ang tubig sa tuyong mga lugar na parang ilog. Binibigyan ng larawan ng masaganang sagot ang pangangailangan ng mga manlalakbay. Hindi lamang kaunting tulong bilang tanda ang inilalarawan nito.
Mga Awit 105:37-41
Ang Dating Biblia 190537At kaniyang inilabas sila na may pilak at ginto: at hindi nagkaroon ng mahinang tao sa kaniyang mga lipi.
38Natuwa ang Egipto nang sila'y magsialis; sapagka't ang takot sa kanila ay nahulog sa kanila.
39Kaniyang inilatag ang ulap na pinakakubong; at apoy upang magbigay liwanag sa gabi,
40Sila'y nagsihingi, at dinalhan niya ng mga pugo, at binusog niya sila ng pagkain na mula sa langit.
41Kaniyang ibinuka ang bato at binukalan ng tubig; nagsiagos sa tuyong mga dako na parang ilog.
Mga Awit 105:42-45
Tahanan para sa Tapat na Buhay
Ang pag-alaala ng Diyos sa banal niyang pangako ang dahilan ng buong pagliligtas. Inilalabas niya nang may galak ang piniling bayan at binibigyan ng mga lupain at bunga ng paggawa ng iba. Tinatanggap nila ang lupain at ang mabubuting laman nito. Hindi nila itinayo ang lahat mula sa wala. Malinaw ang layunin: dapat nilang sundin ang mga tuntunin at kautusan ng Diyos. Papuri ang pagtatapos ng awit. Humahantong ang mahabang kasaysayan ng pag-aaruga sa pananagutan sa buhay sa lupain. Kaya hindi inilalarawang paglaya mula sa lahat ng tungkulin ang kaloob.
Sa araw-araw na buhay
Ibinigay ng itinalagang katiwala ang naibalik na pagawaan sa pangkat ng batang mga manggagawa. Nasa loob na ang mga kagamitan at bangkong ginawa ng naunang mga manggagawa. Binasa niya ang layunin ng kaloob: kapaki-pakinabang at tapat na trabahong maglilingkod sa komunidad. Nagsisimula ang pananagutan at pakinabang sa pagtanggap ng mga susi. Isinasalaysay ng awit ang kaloob na lupain ng Diyos at nananawagan ng pagsunod.
Pansinin
Mga Awit 105:45 Tungkol sa pagsunod sa turo ng Diyos ang huling layunin. Nagtatapos ang naaalalang kasaysayan sa paraan ng pamumuhay. Hindi nito itinuturing na buong mithiin ang pagkakaroon ng lupain.
Mga Awit 105:42-45
Ang Dating Biblia 190542Sapagka't kaniyang naalaala ang kaniyang banal na salita, at si Abraham na kaniyang lingkod.
43At kaniyang inilabas ang kaniyang bayan na may kagalakan, at ang kaniyang hirang na may awitan.
44At ibinigay niya sa kanila ang mga lupain ng mga bansa; at kinuha nila ang gawa ng mga bayan na pinakaari:
45Upang kanilang maingatan ang kaniyang mga palatuntunan, at sundin ang kaniyang mga kautusan. Purihin ninyo ang Panginoon.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 105:1 sa “Oh magpasalamat kayo sa Panginoon, kayo'y magsitawag sa kaniyang pangalan; ipabatid ninyo ang kaniyang mga gawain sa mga bayan.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 105:23: “Si Israel naman ay nasok sa Egipto; at si Jacob ay nakipamayan sa lupain ng Cham.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 105:45 sa mambabasa ang “Upang kanilang maingatan ang kaniyang mga palatuntunan, at sundin ang kaniyang mga kautusan. Purihin ninyo ang Panginoon.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang kaniyang, kanilang, lupain, niya, bayan, Panginoon na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- pangpangaw
- Mga pang-ipit o panaling ikinakabit sa paa ng isang bilanggo.
- nakipamayan
- Nanirahan nang ilang panahon sa ibang lupain bilang dayuhan.
- graniso
- Mga butil ng yelong nahuhulog mula sa langit bilang ulan.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
